เคยแปลกใจไหมครับ นักการเมืองโบราณ เวลาพูดต้องเสียดสี

กระแนะกระแน  หยาบ  วกวน  ซ้ำๆ
ประดิษฐ์ถ้อยคำป้ายสี    เวลาพูดจะทำหน้าภูมิใจ
ลืมประโยคเด็ดของพรรคตนมีโอกาสเป็นรัฐบาลได้อย่างง่ายดาย
  อยู่ในสภาตีความ ตั้งกรรมการตลอด  
ใจคอจะให้ประชาชนใช้รถไฟแบบเดิม  ทั้งที่หมดสภาพ
  ผลงานเป็นชิ้นเป็นอันก็ไม่มี  มีแต่สร้างไม่เสร็จ ทิ้งเงินเปล่า