เราเล่าเรื่องไม่ค่อยเก่งอ่ะค่ะ
ตอนนี้ไข้ขึ้นอยู่ แต่มันอยากระบายให้ใครสักคนฟัง เราเลยมาพิมพ์ในนี้นะคะ
ตอนนี้เศร้านิดๆ ขมหน่อยๆในใจ ใครอยากปลอบใจแนะนำอะไรก็แนะนำได้นะคะ
ถ้าเรานึกไรออกก็จะมาเพิ่มเรื่อยๆค่ะ
เรื่องมันเริ่มจากการที่เราได้ไปแลกเปลี่ยนระยะสั้นที่ญี่ปุ่นค่ะ
ตอนไปนี่ก็ฮาๆ ตลกๆไรไปเรื่อย แล้วก็ไปชอบ TA ของมหาลัยที่โน่นคนนึง ชื่อมารุค่ะ
เค้าก็เหมือนชอบเรามากเหมือนกัน เพราะว่าเค้าถ่ายรูปเราเยอะมาก แอบถ่ายไรก็มีอันนี้คนอื่นแอบมาบอก
เราหาซื้อของฝากไม่ได้ เค้าก็ไปหาซื้อมาให้ พับนกพับไรให้เยอะแยะเลยค่ะ
แล้วทีนี้เราก็คุยกันมาตลอดเลยค่ะ ตลอดเวลาที่เรากลับมาไทยแล้ว
เวลาเค้าเมาๆ เค้าก็ชอบมาคุยด้วย ก็ตามประสานะคะ
พอถึงตาที่มหาลัยเค้าต้องมาแลกเปลี่ยนที่ไทยบ้าง
วันที่เค้ามาถึงเราก็ดันไม่ค่อยกล้าคุยกะมารุค่ะ แต่คนไทยก็จะรู้สึกว่ามารุอยากคุยกะเรานะ
เดินวนๆเวียนๆ หรือแอบมองตลอด จนไปถึงที่พักของเค้า เราก็ให้ญี่ปุ่นลงไปก่อน เรารอเป็นคนสุดท้าย
เค้าก็เดินผ่านเราแล้วก็บอกว่า ฝันดีนะ แล้วก็จับหน้าผากเรา
ทุกคนก็ฮิ้ววว ใส่ พอมีสไลด์โชว์รูปงานที่ตอนไปญี่ปุ่นงี้ ก็มีรูปเราเยอะมากเลยค่ะ
ทีนี้พอตอนต้องเริ่มงานเราดันโดนย้ายกลุ่มให้ไปอยู่กะเค้า
แล้วก็นั่งรถไปตจว.ด้วยกันทั้งวัน เราก็ดันไปสนิทกะเพื่อนผู้ชายในกลุ่มเค้า ชื่อซากุนะคะ
เวลากะลังเล่นๆกันอยู่ กะซากุ มารุก็จะมาแจมด้วยตลอด
บางครั้งเค้าก็จะว่าเราว่าทำไมเล่นกะซากุเยอะจัง
มีวันนึงที่นั่งกินข้าวกันแล้วแซวเรื่องความรักไรกัน เราก็บอกว่าก็มีคนที่ชอบอยู่ แต่ไม่บอกนะว่าใคร
มารุก็ชอบมาถามบ่อยๆว่าชอบใครเหรอ เราก็ไม่บอกค่ะ
เวลาไปทำงานกัน เราก็จะช่วยทุกคนเพราะว่าเค้าก็ไม่ค่อยเข้าใจวัฒนธรรมไทยเท่าไหร่
ในตอนนั้นเราสนิทกะซากุจริงๆค่ะ รู้สึกว่าชอบมากๆเลยก็ว่าได้
บางทียังรู้ึสึกชอบยิ่งกว่ามารุซะอีก ซากุเองก็บอกว่าชอบเรามากเหมือนกัน แต่ไม่ถึงขนาดกับรัก
แต่พอมาเจอมารุแล้ว มารุเขาก้ดีกับเราจริงๆค่ะ
-อย่างมีคืนนึงเราอยากให้อาหารปลามากๆ เค้าก็เป็นห่วงเรา แต่งานเค้าก็ไม่เสร็จ เค้าก็ยกโน้ตบุคลงมานั่งทำรอเป็นเพื่อนเรา
-เรากลัวอาจารย์ที่ไปทริปกะเรามากๆ เค้าก็ไปจัดให้อาจารย์คนนั้นไปนั่งรถคันอื่น
-เราชอบดอกไม้ เค้าก็ถ่ายรูปดอกไม้ที่ญี่ปุ่นมาให้เราเยอะแยะเลยค่ะ
-TA จะมีโทรศัพท์ไว้ใช้ในไทย เค้าก็โทรมาหาเราประจำ บอกว่าไม่ได้มีปัญหาไรหรอกนะ แค่บอกว่า ฝันดีนะ เฉยๆ
เราเลยเลือกที่จะบอกมารุว่าเราชอบเค้าในวันที่เค้ากลับค่ะ โดยเช้าวันนั้นเราก็ปรึกษาซากุ ซากุเค้าก็หน้าเสียไปนิดนึง แต่เค้าก็ให้กำลังใจ
แล้วก็แนะนำค่ะ
จนกระทั่งตอนท้าย ก็ไปส่งขึ้นเครื่องบิน เราก็เขียนจดหมายให้ใบเล็กๆกับมารุ
I like you so much
not as a friend
not as a brother
but as a man
สั่งให้เค้าอ่านบนเครื่องบิน แต่เค้าดันอ่านเลยในตอนนั้น แล้วก็วิ่งมาหาเราเลยในตอนนั้น
เราก็เดินหนีค่ะ มันกลัวๆไงไม่รุ
เค้าก็เดินมาจับมือบอกว่า เค้าก็ชอบเรามากเหมือนกัน แต่มันจะดีกว่านี้ถ้าเราได้อยู่ประเทศเดียวกัน
เค้าทั้งสับสนและเศร้าใจ
มันทั้งดีใจที่ได้รู้ว่าเรารู้สึกยังไง และเศร้าใจที่ไม่ได้พบบ่อยๆ เพราะกว่าเราจะไปเที่ยวก็เดือนพค.ปีหน้าหน่ะค่ะ
เค้าเองก็เขียนจดหมายให้เราเหมือนกัน ซึ่งเราก็เข้าใจเค้านะคะ รักระยะไกลมันเป็นเรื่องยาก
แต่คือเค้าก็แพลนจะมาเที่ยวไทย ปีหน้าเหมือนกันค่ะ คงจะได้เจอกันอีกเนาะ
(แชร์ประสบการณ์) เมื่อวานเราเกือบได้สละโสดละค่ะ
ตอนนี้ไข้ขึ้นอยู่ แต่มันอยากระบายให้ใครสักคนฟัง เราเลยมาพิมพ์ในนี้นะคะ
ตอนนี้เศร้านิดๆ ขมหน่อยๆในใจ ใครอยากปลอบใจแนะนำอะไรก็แนะนำได้นะคะ
ถ้าเรานึกไรออกก็จะมาเพิ่มเรื่อยๆค่ะ
เรื่องมันเริ่มจากการที่เราได้ไปแลกเปลี่ยนระยะสั้นที่ญี่ปุ่นค่ะ
ตอนไปนี่ก็ฮาๆ ตลกๆไรไปเรื่อย แล้วก็ไปชอบ TA ของมหาลัยที่โน่นคนนึง ชื่อมารุค่ะ
เค้าก็เหมือนชอบเรามากเหมือนกัน เพราะว่าเค้าถ่ายรูปเราเยอะมาก แอบถ่ายไรก็มีอันนี้คนอื่นแอบมาบอก
เราหาซื้อของฝากไม่ได้ เค้าก็ไปหาซื้อมาให้ พับนกพับไรให้เยอะแยะเลยค่ะ
แล้วทีนี้เราก็คุยกันมาตลอดเลยค่ะ ตลอดเวลาที่เรากลับมาไทยแล้ว
เวลาเค้าเมาๆ เค้าก็ชอบมาคุยด้วย ก็ตามประสานะคะ
พอถึงตาที่มหาลัยเค้าต้องมาแลกเปลี่ยนที่ไทยบ้าง
วันที่เค้ามาถึงเราก็ดันไม่ค่อยกล้าคุยกะมารุค่ะ แต่คนไทยก็จะรู้สึกว่ามารุอยากคุยกะเรานะ
เดินวนๆเวียนๆ หรือแอบมองตลอด จนไปถึงที่พักของเค้า เราก็ให้ญี่ปุ่นลงไปก่อน เรารอเป็นคนสุดท้าย
เค้าก็เดินผ่านเราแล้วก็บอกว่า ฝันดีนะ แล้วก็จับหน้าผากเรา
ทุกคนก็ฮิ้ววว ใส่ พอมีสไลด์โชว์รูปงานที่ตอนไปญี่ปุ่นงี้ ก็มีรูปเราเยอะมากเลยค่ะ
ทีนี้พอตอนต้องเริ่มงานเราดันโดนย้ายกลุ่มให้ไปอยู่กะเค้า
แล้วก็นั่งรถไปตจว.ด้วยกันทั้งวัน เราก็ดันไปสนิทกะเพื่อนผู้ชายในกลุ่มเค้า ชื่อซากุนะคะ
เวลากะลังเล่นๆกันอยู่ กะซากุ มารุก็จะมาแจมด้วยตลอด
บางครั้งเค้าก็จะว่าเราว่าทำไมเล่นกะซากุเยอะจัง
มีวันนึงที่นั่งกินข้าวกันแล้วแซวเรื่องความรักไรกัน เราก็บอกว่าก็มีคนที่ชอบอยู่ แต่ไม่บอกนะว่าใคร
มารุก็ชอบมาถามบ่อยๆว่าชอบใครเหรอ เราก็ไม่บอกค่ะ
เวลาไปทำงานกัน เราก็จะช่วยทุกคนเพราะว่าเค้าก็ไม่ค่อยเข้าใจวัฒนธรรมไทยเท่าไหร่
ในตอนนั้นเราสนิทกะซากุจริงๆค่ะ รู้สึกว่าชอบมากๆเลยก็ว่าได้
บางทียังรู้ึสึกชอบยิ่งกว่ามารุซะอีก ซากุเองก็บอกว่าชอบเรามากเหมือนกัน แต่ไม่ถึงขนาดกับรัก
แต่พอมาเจอมารุแล้ว มารุเขาก้ดีกับเราจริงๆค่ะ
-อย่างมีคืนนึงเราอยากให้อาหารปลามากๆ เค้าก็เป็นห่วงเรา แต่งานเค้าก็ไม่เสร็จ เค้าก็ยกโน้ตบุคลงมานั่งทำรอเป็นเพื่อนเรา
-เรากลัวอาจารย์ที่ไปทริปกะเรามากๆ เค้าก็ไปจัดให้อาจารย์คนนั้นไปนั่งรถคันอื่น
-เราชอบดอกไม้ เค้าก็ถ่ายรูปดอกไม้ที่ญี่ปุ่นมาให้เราเยอะแยะเลยค่ะ
-TA จะมีโทรศัพท์ไว้ใช้ในไทย เค้าก็โทรมาหาเราประจำ บอกว่าไม่ได้มีปัญหาไรหรอกนะ แค่บอกว่า ฝันดีนะ เฉยๆ
เราเลยเลือกที่จะบอกมารุว่าเราชอบเค้าในวันที่เค้ากลับค่ะ โดยเช้าวันนั้นเราก็ปรึกษาซากุ ซากุเค้าก็หน้าเสียไปนิดนึง แต่เค้าก็ให้กำลังใจ
แล้วก็แนะนำค่ะ
จนกระทั่งตอนท้าย ก็ไปส่งขึ้นเครื่องบิน เราก็เขียนจดหมายให้ใบเล็กๆกับมารุ
I like you so much
not as a friend
not as a brother
but as a man
สั่งให้เค้าอ่านบนเครื่องบิน แต่เค้าดันอ่านเลยในตอนนั้น แล้วก็วิ่งมาหาเราเลยในตอนนั้น
เราก็เดินหนีค่ะ มันกลัวๆไงไม่รุ
เค้าก็เดินมาจับมือบอกว่า เค้าก็ชอบเรามากเหมือนกัน แต่มันจะดีกว่านี้ถ้าเราได้อยู่ประเทศเดียวกัน
เค้าทั้งสับสนและเศร้าใจ
มันทั้งดีใจที่ได้รู้ว่าเรารู้สึกยังไง และเศร้าใจที่ไม่ได้พบบ่อยๆ เพราะกว่าเราจะไปเที่ยวก็เดือนพค.ปีหน้าหน่ะค่ะ
เค้าเองก็เขียนจดหมายให้เราเหมือนกัน ซึ่งเราก็เข้าใจเค้านะคะ รักระยะไกลมันเป็นเรื่องยาก
แต่คือเค้าก็แพลนจะมาเที่ยวไทย ปีหน้าเหมือนกันค่ะ คงจะได้เจอกันอีกเนาะ