หมาหางด้วน

".... มีหมาป่าตัวหนึ่งอาศัยอยู่รวมกับฝูงของมัน  หมาตัวนี้นิสัยไม่ค่อยจะดีนัก  
แต่โชคดีที่ว่าหมาตัวอื่นๆในฝูงทุกตัวรักมัน  มันมักลำพองว่าหางของตนสวยงามที่สุดในฝูง
มักจะชื่นชมและพูดอวดหางของตนให้ตัวอื่นๆฟัง  อยู่มาวันหนึ่งมันแอบหนีเข้าไปในป่าใหญ่ตัวเดียว
แต่โชคร้ายที่หางของมันกลับไปถูกกับดักของนายพรานเข้าที่หาง เพื่อเอาตัวรอดมันจึงสะบัดหางของมันไปมาจนหางขาดอยู่กับกับดักนั้น
มันจึงกลายเป็นหมาหางด้วน...

ระหว่างทางมันก็คิดไปต่างๆนานาว่า ตอนนี้มันไม่มีหางแล้วมันจะทำอย่างไรดี
เพื่อนๆในฝูงคงล้อมันแน่ๆ เมื่อกลับมาถึงฝูงหมาป่าทุกตัวที่เห็นว่าหางของมันหายไป
ต่างก็ทักด้วยความเป็นห่วงว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่มีสักตัวที่คิดจะเยาะเย้ยหรือสมน้ำหน้ามัน
แต่มันกลับกลัวการอับอายขายขี้หน้า จึงเที่ยวป่าวประกาศไปทั่วว่า

ไม่มีหางแล้วดีจังเลยบ้างล่ะ ไม่มีหางแล้วเบาสบายไม่หนักอย่างที่เคยบ้างล่ะ
บางครั้งก็ชักชวนหมาป่าตัวอื่นที่มันพบให้ไปตัดหางทิ้งเช่นมัน แต่ทุกตัวก็ล้วนปฏิเสธและกล่าวว่ารักหางของตน
เมื่อเห็นว่าไม่ได้ผลเจ้าหมาหางด้วนจึงเอ่ยกับพวกที่มีหางว่า..
พวกเจ้าน่ะโง่ ไม่รู้จักหัดฉลาดเหมือนข้า ไปตัดหางออกแล้วก็เบาสบายไม่ต้องมานั่งรับภาระดูแลหางอีก
และยังกล่าวถึงข้อเสียต่างๆนาของหางที่มันเองก็เคยแสนจะภาคภูมิใจนักหนา

ระหว่างนั้นเองก็มีหมาป่าอีกตัวหนึ่งที่เพิ่งกลับมาจากการเข้าป่า
ก็ได้ตะโกนร้องบอกทุกตัวในฝูงว่า... นี่ๆพวกเจ้ารู้มั้ยข้าเจอหางของพวกเราซักตัวหนึ่ง
ติดอยู่กับกับดักของนายพรานด้วยหล่ะทันใดนั้นเองทุกตัวในฝูงก็ได้กระจ่าง

เมื่อความลับถูกเปิดเผยเจ้าหมาป่าหางด้วนก็ได้แต่คอตก...
ความโง่ของมันอย่างไรก็มีผู้ล่วงรู้อยู่วันยังค่ำ ..."

**************************
มีฆาตรกร 100 ศพไม่อยากติดคุกคนเดียว
จึงออกอุบาย จะไปลากชาวบ้านมาติดคุกด้วย
งานนี้...ถ้าถอนตัว ไม่ทัน ได้ติดคุกไปพร้อมๆ กับหมาหางด้วนตัวนั้น