จบเเล้วจริงๆ

ผมเพิ่งอ่านจบเมื่อสักครู่ และรู้สึก เคว้งคว้าง แบบที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนสำหรับการอ่านหนังสือ จนสงสัยว่าตัวเองอ่านข้ามบรรทัดไหนไปหรือเปล่า555 นี่เป็นมุราคามิเล่มที่ 2 ของผม (เล่มแรกแกะรอยแกะดาว <&l

นิทาน : “เพื่อนสองตนในสวนสีฟ้า” กาลครั้งหนึ่ง มีสวนเล็ก ๆ สีฟ้าอยู่ข้างสายรุ้ง ในสวนนั้นมีเพื่อนสองตนอาศัยอยู่ คนแรกชื่อ ปีศาจไร้ชื่อ เขาไม่ได้มีชื่อเหมือนคนอื่น แต่เขายิ้มเก่งมาก เวลาเข

ความรักก็เหมือน “ม้ากระดก” ศิลปะแห่งการหาจุดสมดุล ในสนามเด็กเล่น เราต่างคุ้นเคยกับ “ม้ากระดก” เครื่องเล่นธรรมดาที่ซ่อนบทเรียนลึกซึ้งเอาไว้ เพราะมันเล่นคนเดียวไม่ได้ มันต้องการค

ทางเดินของสายลม 🏞️ (บทที่ 1: เมืองใหญ่ที่ไร้ใจ) ในเมืองหลวงวุ่นวายสายหมอกควัน ตึกระฟ้าบดบังกันจนดูหมอง เสียงแตรดังสับสนบนถนนทอง "วิทย์" นั่งจ้องมองกระจกด้วยตกใจ (บทที่ 2: ความเหนื่อยล้าที่กั

3คำ ที่พูดได้เลยตอนนี้คือ ฟินจนจุก มันมาครบทั้งน้ำตา ทั้งความเศร้า ทั้งความสุข ทั้งรอยยิ้ม และความว่างเปล่า เรือนกาหลงมาเต็ม จัดเต็มทุกความรู้สึก เศร้าแต่ซึ้ง เจ็บปวดแต่ยังรู้สึกสุข ท้อทุกข์แต่ยังมีคว

ใต้จันทร์เต็มดวง...อีกครั้ง ในยามปกติผืนน้ำแห่งนี้จะสะท้อนเพียงความดำมืดและความว้าเหว่ไม่มั่นคงออกมา แต่ในคืนนี้แสงไฟจากเปลวเทียนเล่มน้อยนับไม่ถ้วนกำลังแตะแต้มแต่งเติมไม่ให้ความเหงาเข้ากลืนกิน ท้องน

เห็นภาพข่าวเจรจาหยุดยิง มีทั้งรอยยิ้ม จับมือถือแขน โอบกอดกัน อย่างสนิทสนม คืออะไร ? ไม่เข้าใจเลยสักนิด คนตายเป็นเบือเลยนะ พลเรือน ทหารกล้า พ่อแม่พี่น้องลูกเต้าเขาเล่าจะอยู่ยังไงต่อ จิตใจทำด้วยอะไร

มีเรื่องไหนที่ทำให้คุณจุกจนพูดไม่ออกบ้างคะ? เราไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย ทุกครั้งที่เรารู้สึกผิดหวังกับแฟนเรา เรามักจะแสดงออกทันที ต้องคุยเดี๋ยวนั้น ต้องเคลียร์ตอนนั้น แล้วทุกอย่างที่เราไม่โอเคม

บทที่ 1 หน้าทอง เสียงระนาดเอกรัวนำทำนองเพลงเชิดดังก้องไปทั่วโรงละครซ้อม ตามด้วยเสียงปี่พาทย์ที่โหยหวนบาดลึก ร่างอรชรในชุดซ้อมสีขาวสะอาดตากำลังย่อเข่า จีบนิ้ว และวาดวงแขนด้วยท่วงท่าที่อ่อนช้อยแต่งามสง