มาเวิ่นเว้อกันค่ะ EP 125

กระทู้สนทนา
ขาบวมมาหลายเพลา เพิ่งยุบ

วันอาทิตย์นี้รุ่นพี่พาเรากับเพื่อนที่เรียนโทด้วยกันไปเลี้ยง แถวเกษตรนวมินทร์ ร้องเกะด้วย

สังคมเยอะขึ้น ตั้งแต่เรียนนี่ เฉยๆนะ ยังไงก็ได้

จริงๆ อยากอยู่แค่กับคนไม่กี่คนที่คอเดียวกันมากกว่า แต่นะ ไม่ได้รวยนี่ ต้องเพิ่มหนทางพัฒนาตัวเอง


ถ้ามีเงินสักแสนล้านนะ จะมาทำกิจการของตัวเอง คอยสั่งการ ไม่ยุ่ง ไม่เจอผู้คนเลย เพี้ยง


เบื่อ กับการที่เขาพูดในเรื่องที่เราไม่เข้าใจ ได้แต่ยิ้ม

พอยิ้ม เขาก็บอกว่า ส้มนี่ดีเนอะ เรียบร้อยจัง ไม่ค่อยพูด


ว๊ากกกก ไม่ได้เรียบร้อยค่ะ จะบ้าตายแล้ว เหงาปาก แต่ไม่ทราบจะพูดอะไร รู้สึกไม่เป็นอันหนึ่งอันเดียวเลย

เหมือนเราเป็นมนุษย์ต่างดาว อยากอยู่กับพวกเดียวกัน อยู่กับคนที่เวลาคุยกัน แล้วเราสามารถทำได้มากกว่ายิ้ม มองไปมองมา และตอบว่าค่ะ


คิดถึงพวกแกจังวุ๊ย  

แก๊ง Indy ของพวกเราเมื่อไรจะได้รวมกันอีกนะ ปุ๊ก เรียนจบกลับมาเร็วๆ สิ คิดถึง

รู้มั้ยว่าฉันคิดถึงมากๆ อย่าคิดว่าฉันมีเพื่อน สองคนนั้นน่ะเหรอ หึ เหมือนคนแปลกหน้าว่ะ บ่องตง อีกคนก็ติ๊งต๊อง ปรึกษาอะไรไม่ได้

อีกคนก็ดีแต่กวนประสาท ทำตัวประหลาดๆ นับวันยิ่งไม่เข้าใจกัน เบื่อวุ๊ย ยุ่งมากๆ แม่สาวผมบลอนด์แฟนมันก็มาทำแขวะ เฮอะ จะบอกอะไรให้นะ แฟนเธอน่ะ ผู้หญิงสติดีๆ ไม่มีใครเขาชอบลงหรอกย่ะ ไม่งั้นคงไม่รอดมาถึงเธอหรอก สายงานแบบนั้น ฐานะแบบนั้น หน้าตาแบบนั้น เพราะมันแบบนี้ไง ถึงโสดจนมาเจอเธอน่ะ K  คิดสิคิด

ผู้หญิงไทยเขาไม่เอามันต่างหาก จะบอกให้

เซ็งมากกๆๆ
สวรรค์ ช่วยส่งเพื่อนสนิทรู้ใจสักคนมาให้คนประหลาดๆ คนนี้ด้วยเถอะเจ้าค่ะ


เฮ้อ
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่