อยากมาเล่าเรื่องนี้ ให้ฟัง

ตอนแรกตั้งใจจะเข้ามาเล่านานแล้ว แต่เพิ่งจะมีเวลา
วันนี้โอกาสดี  เลยอยากจะเล่าเรื่อง พอขำๆให้ฟัง

คือ ที่ทำงานเรา ลูกชายผู้จัดการ อายุเกือบๆ6ขวบ  อยู่ อนุบาล2.  เป็นเด็กโข่ง  ตัวใหญ่ และอ้วนเกินอายุ  ถ้ามองผ่านๆจะคิดว่าเป็นเด็ก ป.1-2 แล้ว

เป็นเด็กที่ดื้อมาก ดื้อ แสบ และ หน้ามึน มากกกก  ตามประสา แม่ไม่มีเวลาสั่งสอน ตามใจ ให้แต่เงินไปเล่นเกมส์  ที่ผ่านๆมาพนักงานที่ร้านจะช่วยกันเลี้ยงตลอด คือ วันจันทร์ -เสาร์  หลังเลิกเรียน ก็มาอยู่ที่ร้าน ยัน 4 ทุ่ม5ทุ่มทุกวัน. ผจก. ก็จะให้เงิน 60 บาททุกวัน ให้ลงไปเล่นเกมส์ชั้นล่าง(วันละ3ชม.). ถ้าไม่ให้ก็ กวน จน ทุกคนรำคาญ จนไม่เป็นอันทำงาน.  
พอวันอาทิตย์  ผจก.หยุด แกจะเอาลูกขึ้นมอไซค์รับจ้างให้มาส่งที่ร้านฝากไว้ตั้งแต่ เช้ายันเย็นถึงมารับ

จะเล่าว่าเด็กคนนี้ แสบยังไงคือ
เด็ก6 ขวบ. แต่
โกหกเป็นไฟ.  สร้างเรื่องเก่งมาก
ชอบโกหก การเงินว่า แม่ให้มาเอาเงิน. ทีละ100 -200  (เพื่อเอาไปเลี้ยงขนมเพื่อน เลี้ยงเกมส์เพื่อน)

โกหกแม่ขอเงินไปกินข้าว ทีละ 30-50 บอกว่าจะไปกินข้าวที่  คอร์สฟู๊ด (แต่จริงๆเอาเงินไปเล่นเกมส์ยอมอดข้าว)

บางวัน เพื่อนที่เล่นด้วยกัน ก็ มาที่ร้าน บอกว่า น้องเฟริ์ส(ชื่อน้อง) ยืมเงินเท่านั้นเท่านี้  พอถาม ก็โกหก เป็นเรื่องเป็นราว. ฉลาดเกิน คิดเรื่องเก่งซับซ้อนมาก

เป็นเด็กที่ใช้เงินเก่งเกินเด็ก. วันนึงไม่ต่ำกว่า200 (เฉพาะตอนเย็นนะ)

เถียงเก่งมาก เถียงคำไม่ตกฝาก  ไม่รู้จักเด็ก ไม่รู้จักผู้ใหญ่  เวลาพูดไม่มีหางเสียง (แต่ดีอย่าง มันไม่พูดคำหยาบ)

เวลาทุกคนทำงานยุ่งๆ จะกวน. ฉีกเอกสารสำคัญ   มีอยู่ครั้งนึง. พนักงานใน สต็อคซื้อ ส้มตำมาจกกันตอนกลางวัน.  กำลังล้อมวง มันถ่ม.  น้ำ-ลาย. ใส่จานส้มตำ. โดน ฟาดซะ

เราก็เคย ลงงบฯ ทำงานในคอมฯ  กำลังใกล้เสร็จ. มันมาดึงปลั๊กคอมฯออก. ปรี๊ดดด จร้า  เกือบฆ่ากันตาย

หน้ามึนมาก คือ. แม่มันตีทุกวัน. ตียังไงก็ไม่จำ. โกหกเก่งเหมือนเดิม กวน ทีน เหมือนเดิม


แต่พอตั้งแต่  ทองเนื้อเก้า ออกอากาศ ได้สักพัก เด็กคนนี้เปลี่ยนไปเป็นคนละคน
ตอนแรก ผจก.มาเล่าให้ฟังว่า น้องเฟริ์ส สัญญาว่า จะเป็นเด็กดี แบบ ใอ้วันแล้วนะ
แรกก็ขำๆกัน. แล้วทุกคนในร้านเริ่มสังเกตุ  คือ อย่างแรกคือ  พูดจามีหางเสียง. พูดครับทุกคำ
สงบเสงี่ยม เจียมตัวขึ้นเยอะ. ตอนเเรกก็คิดว่า คงทำได้ไม่กี่วัน

เกมส์ก็ยังไปเล่นเหมือนเดิม แต่ไม่มาโกหกเอาตังค์ไปเพิ่มเวลาเหมือนเมื่อก่อน
พอเล่นเกมส์เสร็จ ก็มาอ่านหนังสือ ดู การ์ตูนในไอแพด (ไม่กวนเหมือนก่อน). นอกนั้น ก็เล่นลูกข่างกับยามหน้าร้าน. ไม่ค่อยไปเล่นกับลูกเจ้าของร้านอื่นเหมือนแต่ก่อน   เงินที่เหลือจากไป รร. (เหลือวันละ30-40 ก็เอามาให้เราลงบัญชี เก็บใส่กระปุกไว้ให้)

พนักงานทุกคนปรับตัว ไม่ทัน. จากหลังมือ เป็นหลังทีน.  
แต่ก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่า ทองเนื้อเก้าจบ แล้วจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมมั๊ย?

เเบบเรานึกถึงแล้วมัน ขำดี เลยมาเล่าสู่กันฟัง
ถ้าเป็นแบบนี้ ต่อไป ก็เยี่ยมเลย.

ขอจบเท่านี้แหล่ะ. เผื่อ ผจก.เล่น พันทิพ. งานจะเข้า