อยากถามว่าเพื่อนๆคนไหนมีประสบการณ์ที่ได้อยู่ในเหตุการณ์หน้าประวัติของประเทศหรือของโลกบ้าง
ของผมวันที่ 26 ธันวาคม 2547 สินามิ ที่ภูเก็ต
วันนั้นผมเป็นไกด์ อยู่ที่ภูเก็ตคับ ทุกๆวันผมผมต้องนั่งเรือพานักท่องเที่ยวออกไปต่างชาติ ไปเกาะต่างๆ รอบๆภูเก็ต แต่วันนั้นโชคดีที่เป็นวันหยุดของผมเลยผมเลยไม่ได้ออกทะเลไป แต่ผมยังจำเหตุการณ์ได้ดีเลย ภาพยังติดตาเลยคับ โชคดีที่ผมไม่ศูนย์เสียใครไปเลย แต่เพื่อนคนหนึ่งก็จมน้ำถึงกับตื่นขึ้นมาแล้วทุกวันนี้ยังจำผมไม่ได้เลย ทั้งๆที่เรียนมาด้วยกัน เค้าเสียความทรงจำไปหมดเลย อ้อลืมบอกไปตอนนั้นผมไปเป็นไกด์ กับเพื่อนสนิทผมคนหนึ่งคบกันตั้งแต่อนุบาล 1 ห้องเดียวกัน มัธยม มหาลัย จนทำงาน มันก็อยู่กับผมตลอด ไม่ได้เก็บสบู่กันนะ วันนั้นมันก็อยู่กับผมด้วย
วันที่ 11 มีนาคม 2554 สินามิ ที่ญี่ปุ่น
วันที่ 9 มีนาคม 2554 นั้นคือวันแรกในชีวิตเลยที่ผมได้มีโอกาสไปเที่ยวที่ญี่ปุ่นครั้งนั้นบริษัทออกค่าใช้จ่ายให้ไปเที่ยวที่ไหนก็ได้ในเอเชีย ผมเลือกเดินทางไปญี่ปุ่น ไปกับเพื่อนคนเดิมแหละคับที่เป็นไกด์ที่ภูเก็ตด้วยกันแต่เราไม่ได้เป้นไกด์แล้วนะเพราะหลังจากภูเก็ตเราก็เข้ามาหางานทำใน กทม แล้วผมก็ได้มีส่วนร่วมอีกครั้งกับ สินามิ ที่ญี่ปุ่น ขณะกำลังนั่งรถไปโตเกียวถนนโล่งมาไม่มีรถบนทางด่วนเลย ผมก็ว่าประเทศนี้ดีจังรถไม่ติดเลย จริงๆแล้วเค้าไล่รถทุกคันลงจากทางด่วนต่างหากเพราะแผ่นดินไหว ไกด์เปิดโทรทัศน์ดู แล้วบอกแผ่นดินไหว แต่เรื่องปกติผมเจอบ่อย สินามิ มาแล้วไกด์ผมยังบอกเลยเรื่องปกติ ถ้าผมไม่กลับมาไทยผมคงไม่รู้นะว่ามันไม่ปกติ 555+ สภาพพวกเราตอนนั้นคือหิวมากไม่มีอะไรกินเลยต้องเดินเท้าประมาณ 2 ชั่วโมงที่อุณหภูมิ 10 องศากลับโรงแรม เป็นประสบการณ์ที่ไม่รู้ว่ามันจะภูมิใจดีไหม
ผมมานั่งคิดดูนะว่าในโลก จะมีสักก่อรคนนะที่จะเจอเรื่องแบบนี้สองครั้งสองคราวแบบผมกับเพื่อน
อ้อ อาทิตย์หน้าผมกลับเพื่อนคนเดิมจะไปดำน้ำกันที่ สตูล เพื่อนคนไหนสนใจไปกันไหมคับ อิอิอิ
ชวนเพื่อนๆมาแชร์ประสบการที่ได้เข้าไปมีส่วนร่วมในเหตุการณ์ที่เป็นหน้า ประวัติศาสตร์ ระดับประเทศหรือระดับโลก
ของผมวันที่ 26 ธันวาคม 2547 สินามิ ที่ภูเก็ต
วันนั้นผมเป็นไกด์ อยู่ที่ภูเก็ตคับ ทุกๆวันผมผมต้องนั่งเรือพานักท่องเที่ยวออกไปต่างชาติ ไปเกาะต่างๆ รอบๆภูเก็ต แต่วันนั้นโชคดีที่เป็นวันหยุดของผมเลยผมเลยไม่ได้ออกทะเลไป แต่ผมยังจำเหตุการณ์ได้ดีเลย ภาพยังติดตาเลยคับ โชคดีที่ผมไม่ศูนย์เสียใครไปเลย แต่เพื่อนคนหนึ่งก็จมน้ำถึงกับตื่นขึ้นมาแล้วทุกวันนี้ยังจำผมไม่ได้เลย ทั้งๆที่เรียนมาด้วยกัน เค้าเสียความทรงจำไปหมดเลย อ้อลืมบอกไปตอนนั้นผมไปเป็นไกด์ กับเพื่อนสนิทผมคนหนึ่งคบกันตั้งแต่อนุบาล 1 ห้องเดียวกัน มัธยม มหาลัย จนทำงาน มันก็อยู่กับผมตลอด ไม่ได้เก็บสบู่กันนะ วันนั้นมันก็อยู่กับผมด้วย
วันที่ 11 มีนาคม 2554 สินามิ ที่ญี่ปุ่น
วันที่ 9 มีนาคม 2554 นั้นคือวันแรกในชีวิตเลยที่ผมได้มีโอกาสไปเที่ยวที่ญี่ปุ่นครั้งนั้นบริษัทออกค่าใช้จ่ายให้ไปเที่ยวที่ไหนก็ได้ในเอเชีย ผมเลือกเดินทางไปญี่ปุ่น ไปกับเพื่อนคนเดิมแหละคับที่เป็นไกด์ที่ภูเก็ตด้วยกันแต่เราไม่ได้เป้นไกด์แล้วนะเพราะหลังจากภูเก็ตเราก็เข้ามาหางานทำใน กทม แล้วผมก็ได้มีส่วนร่วมอีกครั้งกับ สินามิ ที่ญี่ปุ่น ขณะกำลังนั่งรถไปโตเกียวถนนโล่งมาไม่มีรถบนทางด่วนเลย ผมก็ว่าประเทศนี้ดีจังรถไม่ติดเลย จริงๆแล้วเค้าไล่รถทุกคันลงจากทางด่วนต่างหากเพราะแผ่นดินไหว ไกด์เปิดโทรทัศน์ดู แล้วบอกแผ่นดินไหว แต่เรื่องปกติผมเจอบ่อย สินามิ มาแล้วไกด์ผมยังบอกเลยเรื่องปกติ ถ้าผมไม่กลับมาไทยผมคงไม่รู้นะว่ามันไม่ปกติ 555+ สภาพพวกเราตอนนั้นคือหิวมากไม่มีอะไรกินเลยต้องเดินเท้าประมาณ 2 ชั่วโมงที่อุณหภูมิ 10 องศากลับโรงแรม เป็นประสบการณ์ที่ไม่รู้ว่ามันจะภูมิใจดีไหม
ผมมานั่งคิดดูนะว่าในโลก จะมีสักก่อรคนนะที่จะเจอเรื่องแบบนี้สองครั้งสองคราวแบบผมกับเพื่อน
อ้อ อาทิตย์หน้าผมกลับเพื่อนคนเดิมจะไปดำน้ำกันที่ สตูล เพื่อนคนไหนสนใจไปกันไหมคับ อิอิอิ