หนูสมเด็กข้างบ้านนี่จะไม่ทอดสะพานวันเฉลิมไปหน่อยหรอ

ขอชื่นชมน้องยอร์ชกับฉากเมื่อวาน จนต้องขอตั้งกระทู้ให้น้องค่ะ เมื่อวานน้องเล่นได้ประทับใจกับหลายๆตอน ตอนที่ต้องเข้มแข้งเพื่อปลอบย่าที่กำลังร้องไห้เสียขวัญ แต่ตัวเองน้ำตาไหลพรากลงมา ตอนที่เรียกปู่ครับ

บอย ปกรณ์ เล่นดีมากกก คือเป็นคนดูแต่ดูแล้วเจ็บแทนเลย สงสารอาหลงมาก เห็นหน้าบอยแล้ว เจ็บปวดประหนึ่งตัวเองโดนแทงเองเลย เจนี่ก็น้ำตาสั่งได้จริงๆ แววตาเจ็บปวดมากก น้ำตาไหลพรากเลยเห็นสองคนนี้แสดง บอยกับเจ

เขาถามเราว่า “ถ้าผมมีเรื่องที่เล่าช้าหน่อย… คุณจะยังไว้ใจผมไหม?” เรายังไม่ทันตอบ เสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นพอดี เขามองหน้าจอแล้วหน้าชะงักไปหนึ่งวินาที วินาทีที่สั้นมาก… แต่

ไม่ชอบความรู้สึกนี้เลย มันหดหู่ เศร้าใจลึกๆ ยึดติด ไม่ปล่อยไม่วาง ที่บ้านเราเองก็เลี้ยงหมา/แมว ยังเข้าใจได้ว่าเค้ามีคนคอยดูแลเวลาเจ็บป่วย แต่ถ้าเป็นหมาหรือแมวจร ไม่มีเจ้าของ เวลาบาดเจ็บหรือเจ็บป่วย ก

เกริ่นนำว่ากระทู้อวยอั้มนะจ๊ะ กลัวแฟนขับอ่านๆ ไปจะฉีกผ้าแพรทิ้ง 55555 สีหน้าและแววตาของอนัญทิพย์ในเวอร์ชั่นอั้มฉากแรกในหอคำ ไล่ระดับได้ดีมาก เริ่มตั้งแต่ก่อนเข้าไปในหอคำ มันมีทั้งความโกรธ ความหวาดกลั