เรื่องเล่าธรรมดาๆ ของการปั่นจักรยานเช้าวันเสาร์
เช้านี้...ปั่นซ้อมคนเดียว (แฟนไปเขาใหญ่ฝั่งปากช่องกับงานของ Park tool) ตื่นเต้นกับรถบนถนนโลคัลโรด โดยเฉพาะหน้าวัดดอนเมือง แต่ละคันวิ่งเร็วมากๆ
เส้นทางเดิมๆ ดอนเมือง-เวิร์คพ้อย-วัดเวฬุวัน วนกลับมาเข้าซอยสันติภาพ ออกมาแวะกินซาลาเปากะโกโก้เย็นร้านก้อยข้างเวิร์คพ้อย แล้วกลับบ้าน
ใจจริงอยากเลยไปวัดโบสถ์ แต่เวลาไม่เอื้ออำนวยเพราะต้องเข้าที่ทำงานก่อน 10.00 น.
เห็นแสงตะวันยามเช้าแล้วอดใจไม่ไหว
แวะเข้าซอยสันติภาพไปซ้อมขาปั่นขึ้นสะพานด้วยเกียร์หนัก 2 รอบ
เข้าซอยมาได้นิดเดียว เห็นบรรยากาศสองข้างทางแล้ว.....แวะถ่ายรูปซะหน่อย
เข้าซอยแถวบ้าน...มาแล้ว....ฝูงนี้ เห็นมาหลายวัน วันนี้ตั้งใจว่าจะซื้อตับย่างมาฝาก ได้หมูปิ้งมาแทนเพราะไม่มีตับย่างขาย
ผูกมิตรไว้ก่อน ยามตัวโตกว่านี้จะได้ไม่วิ่งไล่เห่า
นางเรียบร้อยมากๆ
ไม่รู้ว่าแม่นางนี้เป็นท่านแม่รึเปล่า จากการสบตากัน...ไม่ธรรมดา วันหนึ่งมีไล่ฉันแน่ๆ เพราะระหว่างแย่งกันกินหมูปิ้ง ยังเจียดเวลาหันไปเห่ามอเตอร์ไซด์
นี่ก็ไม่ธรรมดา ท่าทางซนสุดๆ
หมูปิ้งน้อยไป กินกันยังไม่ทันที่สมองจะรับรู้รสชาดหมูปิ้ง หมดซะแล้ว คราวหน้าคงต้องซื้อข้าวเปล่า 3 ถุงคลุกหมูปิ้งจะได้อิ่มกันถ้วนหน้า
การปั่นจักรยานยามเช้า ได้เห็นวิถีชีวิตชาวบ้าน ได้เห็นแสงตะวันยามเช้า ได้เจอะเจอหลายสิ่งอย่าง...รู้สึกสดชื่นและสุขใจมากๆ
ปล. วันนี้จะต้องซื้อขนมขบเคี้ยวน้องหมาติดตัวไว้ตอนปั่นจักรยานซะแล้ว ดูแล้วน่าจะเวิร์คสำหรับน้องหมาขาจร ถ้าเป็นหมาบ้านมีเจ้าของคงต้อง "ยอม" อย่างเดียว
ผูกมิตร...น้องหมา...
เช้านี้...ปั่นซ้อมคนเดียว (แฟนไปเขาใหญ่ฝั่งปากช่องกับงานของ Park tool) ตื่นเต้นกับรถบนถนนโลคัลโรด โดยเฉพาะหน้าวัดดอนเมือง แต่ละคันวิ่งเร็วมากๆ
เส้นทางเดิมๆ ดอนเมือง-เวิร์คพ้อย-วัดเวฬุวัน วนกลับมาเข้าซอยสันติภาพ ออกมาแวะกินซาลาเปากะโกโก้เย็นร้านก้อยข้างเวิร์คพ้อย แล้วกลับบ้าน
ใจจริงอยากเลยไปวัดโบสถ์ แต่เวลาไม่เอื้ออำนวยเพราะต้องเข้าที่ทำงานก่อน 10.00 น.
เห็นแสงตะวันยามเช้าแล้วอดใจไม่ไหว
แวะเข้าซอยสันติภาพไปซ้อมขาปั่นขึ้นสะพานด้วยเกียร์หนัก 2 รอบ
เข้าซอยมาได้นิดเดียว เห็นบรรยากาศสองข้างทางแล้ว.....แวะถ่ายรูปซะหน่อย
เข้าซอยแถวบ้าน...มาแล้ว....ฝูงนี้ เห็นมาหลายวัน วันนี้ตั้งใจว่าจะซื้อตับย่างมาฝาก ได้หมูปิ้งมาแทนเพราะไม่มีตับย่างขาย
ผูกมิตรไว้ก่อน ยามตัวโตกว่านี้จะได้ไม่วิ่งไล่เห่า
นางเรียบร้อยมากๆ
ไม่รู้ว่าแม่นางนี้เป็นท่านแม่รึเปล่า จากการสบตากัน...ไม่ธรรมดา วันหนึ่งมีไล่ฉันแน่ๆ เพราะระหว่างแย่งกันกินหมูปิ้ง ยังเจียดเวลาหันไปเห่ามอเตอร์ไซด์
นี่ก็ไม่ธรรมดา ท่าทางซนสุดๆ
หมูปิ้งน้อยไป กินกันยังไม่ทันที่สมองจะรับรู้รสชาดหมูปิ้ง หมดซะแล้ว คราวหน้าคงต้องซื้อข้าวเปล่า 3 ถุงคลุกหมูปิ้งจะได้อิ่มกันถ้วนหน้า
การปั่นจักรยานยามเช้า ได้เห็นวิถีชีวิตชาวบ้าน ได้เห็นแสงตะวันยามเช้า ได้เจอะเจอหลายสิ่งอย่าง...รู้สึกสดชื่นและสุขใจมากๆ
ปล. วันนี้จะต้องซื้อขนมขบเคี้ยวน้องหมาติดตัวไว้ตอนปั่นจักรยานซะแล้ว ดูแล้วน่าจะเวิร์คสำหรับน้องหมาขาจร ถ้าเป็นหมาบ้านมีเจ้าของคงต้อง "ยอม" อย่างเดียว