ตั้งแต่ประเทศไทยเริ่มมีปัญหาการเมืองเมื่อหลายปีก่อนผมกับภรรยาก็ติดตามดูและก็วิจารณ์กันไป แต่ความคิดมันอยู่คนละฝั่งกันจนบ่อยครั้งที่ทะเลาะกันเพราะการเมือง ผมจึงคุยกับภรรยาว่า เขาจะทะเลาะกันก็ไม่เกี่ยวกับเรานี่ เราจะมาทะเลาะกันทำไม และเราก็ไม่คุยการเมืองกันอีกเลยนับจากนั้น จนกระทั่งเมื่อ 2 วันก่อน
ภรรยา: อยากรู้ว่าเธอเห็นด้วยกับพรบ.นิรโทษรึเปล่า
ผม: ไม่ยุ่งการเมืองเดี๋ยวเครียด (คิดในใจว่าถ้าตอบเดี๋ยวคงทะเลาะกัน ไม่ตอบดีกว่า)
ภรรยา: ถามความเห็นตอบหน่อย
ผม: เอา ยุ่งก็ได้ ให้เหตุผลส่วนตัว
ภรรยา: ให้เหตุผลส่วนตัว
ผ่านไปหลายนาที ให้เหตุผลกันไปมาหลายรอบ
ผม: ปัญหาของคนอื่นแท้ๆ แต่อยากเอามาเป็นปัญหาของครอบครัวตัวเอง งงจริงๆ เครียดไปหรือเปล่า
ภรรยา: ถ้ายังมีความคิดนี้ก็ไม่ต้องคุยกัน ไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกัน นอกจากเรื่องลูก เราสุดทนแล้ว จะหาสามีใหม่ที่คิดเหมือนกัน
ผม: "เราสุดทนแล้ว จะหาสามีใหม่ทที่คิดเหมือนกัน" พูดเล่นหรือจริง ถ้าจริงก็เกินไป (ผมเข้าใจนะว่าคงแค่พูดประชด หวังว่านะ)
ภรรยา: ประเทศชาติจะแย่อยู่แล้วยังไม่สนใจ หนักแผ่นดินเกิดมาทำไมไม่รักชาติ
ผม: ลูกก็จะแย่ แต่ไม่สนใจจากประโยค "เราสุดทนแล้ว จะหาสามีใหม่ที่คิดเหมือนกัน" คิดต่างเรื่องการเมืองถึงขั้นเลิกรา ฉันผิดมากหรือนี่
ภรรยา: เราเกลียดทักษิณและขอให้เกลียดตาม ทำได้ม่ะ เมียเกลียดเข้าใจม่ะ
ผม: เข้าใจ แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องบังคับความคิดกัน แค่ไม่คุยกันก็จบ
ภรรยา: ถ้าทำไม่ได้ก็ไม่ต้องเกี่ยวข้องกัน เราเกลียดมัน
ผม: "ถ้าทำไม่ได้ก็ไม่ต้องเกี่ยวข้องกัน" น่าเศร้านะถ้าคิดแบบนี้
ภรรยา: ทีเธอยังคิดไม่ได้ ทำไมเราต้องมีเหตุผลอีก เหตุผลคุยกับเธอไม่ได้แล้วล่ะ หนักแผ่นดิน ที่บ้านไม่ปลูกฝังความรักชาติเลยเหรอ
ผม: เงียบตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา
วันนี้ก็วันที่ 3 แล้วที่เราไม่คุยกัน อยากถามความเห็นหน่อยครับว่าผมควรทำอย่างไร
1. ยืนยันความคิดเดิม เพราะเป็นสิทธิส่วนบุคคลที่ผมควรมีที่จะเลือกเชื่ออย่างไร และก็ไม่ได้บังคับให้ใครเชื่ออย่างผม
2. แกล้งทำเป็นว่าเชื่อตามภรรยา เพื่อลูก (จริงๆผมควรเลือกข้อนี้อยู่แล้วแต่ทำใจไม่ได้จริงๆ มันเหมือนบังคับกันเกินไป เพราะผมคิดว่าถ้าเราไม่คุยการเมืองมันก็น่าจะไม่มีปัญหาแล้วนิ)
ผมเอาแท็กการเมืองออกดีกว่ามันแรงเกินไปนะครับ
เมื่อปัญหาการเมืองคุกคามชีวิตคู่ ช่วยแนะนำทางออกให้ผมหน่อย
ภรรยา: อยากรู้ว่าเธอเห็นด้วยกับพรบ.นิรโทษรึเปล่า
ผม: ไม่ยุ่งการเมืองเดี๋ยวเครียด (คิดในใจว่าถ้าตอบเดี๋ยวคงทะเลาะกัน ไม่ตอบดีกว่า)
ภรรยา: ถามความเห็นตอบหน่อย
ผม: เอา ยุ่งก็ได้ ให้เหตุผลส่วนตัว
ภรรยา: ให้เหตุผลส่วนตัว
ผ่านไปหลายนาที ให้เหตุผลกันไปมาหลายรอบ
ผม: ปัญหาของคนอื่นแท้ๆ แต่อยากเอามาเป็นปัญหาของครอบครัวตัวเอง งงจริงๆ เครียดไปหรือเปล่า
ภรรยา: ถ้ายังมีความคิดนี้ก็ไม่ต้องคุยกัน ไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกัน นอกจากเรื่องลูก เราสุดทนแล้ว จะหาสามีใหม่ที่คิดเหมือนกัน
ผม: "เราสุดทนแล้ว จะหาสามีใหม่ทที่คิดเหมือนกัน" พูดเล่นหรือจริง ถ้าจริงก็เกินไป (ผมเข้าใจนะว่าคงแค่พูดประชด หวังว่านะ)
ภรรยา: ประเทศชาติจะแย่อยู่แล้วยังไม่สนใจ หนักแผ่นดินเกิดมาทำไมไม่รักชาติ
ผม: ลูกก็จะแย่ แต่ไม่สนใจจากประโยค "เราสุดทนแล้ว จะหาสามีใหม่ที่คิดเหมือนกัน" คิดต่างเรื่องการเมืองถึงขั้นเลิกรา ฉันผิดมากหรือนี่
ภรรยา: เราเกลียดทักษิณและขอให้เกลียดตาม ทำได้ม่ะ เมียเกลียดเข้าใจม่ะ
ผม: เข้าใจ แต่ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องบังคับความคิดกัน แค่ไม่คุยกันก็จบ
ภรรยา: ถ้าทำไม่ได้ก็ไม่ต้องเกี่ยวข้องกัน เราเกลียดมัน
ผม: "ถ้าทำไม่ได้ก็ไม่ต้องเกี่ยวข้องกัน" น่าเศร้านะถ้าคิดแบบนี้
ภรรยา: ทีเธอยังคิดไม่ได้ ทำไมเราต้องมีเหตุผลอีก เหตุผลคุยกับเธอไม่ได้แล้วล่ะ หนักแผ่นดิน ที่บ้านไม่ปลูกฝังความรักชาติเลยเหรอ
ผม: เงียบตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา
วันนี้ก็วันที่ 3 แล้วที่เราไม่คุยกัน อยากถามความเห็นหน่อยครับว่าผมควรทำอย่างไร
1. ยืนยันความคิดเดิม เพราะเป็นสิทธิส่วนบุคคลที่ผมควรมีที่จะเลือกเชื่ออย่างไร และก็ไม่ได้บังคับให้ใครเชื่ออย่างผม
2. แกล้งทำเป็นว่าเชื่อตามภรรยา เพื่อลูก (จริงๆผมควรเลือกข้อนี้อยู่แล้วแต่ทำใจไม่ได้จริงๆ มันเหมือนบังคับกันเกินไป เพราะผมคิดว่าถ้าเราไม่คุยการเมืองมันก็น่าจะไม่มีปัญหาแล้วนิ)
ผมเอาแท็กการเมืองออกดีกว่ามันแรงเกินไปนะครับ