เมา นอนไม่หลับ ชวนคุยทุกเรื่องที่ผมพอจะเข้าใจ หัวเรื่องขอเป็น คห แรกที่เข้ามาเริ่มครับ หุหุ

ไม่รู้ว่าคำว่า “เหนื่อย” ของแต่ละคนหน้าตาเหมือนกันไหม ของเรามันไม่ใช่เหนื่อยหนัก ไม่ได้มีดราม่าใหญ่โตอะไร แค่เป็นความเหนื่อยสะสมแบบตื่นมาก็รู้สึกว่า เออ…วันนี้ขอใช้ชีวิตเบาๆ หน่อยไ

ก็คือเราทนไม่ไหวกับครอบครัวที่แย่เเบบนี้แล้วอะ​ ทั้งพ่อก็เหมือนเป็นบ้าสติแตกไม่ชอบทำงานเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย​ จะดีก็ดีมากแต่ร้ายแล้วก็ด่าคนอื่นไปทั่วทำเสียงดังเขวี้ยงของเราเห็นงั้นก็รู้สึกไม่ดีเลยค่ะที่แ

ขอเล่าเลยนะคะ มีครั้งนึง ตาเราเมามาก ตาเมาแล้วชอบบ่น บ่นเช้ายันเย็นไม่มีหยุดกลางคืนไม่นอน บ่นไปเรื่อยๆ คือไม่ได้ด่านะคะ บ่นไปเรื่อย เสียงดังด้วย เราชอบบอกให้หยุด แล้วแกไม่หยุด แล้วบางครั้ง เราจะเผลออา

คือน้องสาวผมเป็นโรคซึมเศร้าครับ แต่ผมไม่แน่ใจว่าอยู่ในระยะไหน ตอนนี้น้องเรียนมัธยมปลาย และช่วงหลังไม่ยอมไปโรงเรียนเลย ผมก็เข้าใจน้อง เลยไปคุยกับคุณครู ขอเสนอให้เรียนในรูปแบบ On-hand แทน เรื่องของเรื่

เดิมทีพ่อกับแม่แยกทางกัน ตั้งแต่เด็กเรารู้สึกอิจฉาเพื่อนที่มีพ่อแม่มารับที่โรงเรียน หรือมาร่วมกิจกรรมต่าง ๆ เพราะเราไม่เคยมีใครมาเลย ตั้งแต่อายุประมาณ 7 ขวบ เราเริ่มรู้สึกว่าครอบครัวเราไม่เหมือนคนอื่น

น้องสาวสนิทของผมเชียร์ลิเวอร์พูลมาแต่อ้อนแต่ออก แต่งงานอยู่กินกับสามีที่เชียร์แมนยู แต่งมาได้สี่ปีแล้ว คุยกันเรื่องบอลไม่ได้เลย คุยสู้ไม่ได้แฟนก็ชวนทะเลาะกัน น้องก็ปรับทุกข์ว่าทะเลาะเรื่องผีกับหง

ขอบคุณสำหรับความคิดเห็นมากค่ะ จะเอาไปคิดและแก้ไขอีกที ทุกอย่างต้องใช้เวลา

เราไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่พออายุเข้า 30 รู้ตัวอีกที หันซ้าย หันขวา เราไม่เหลือใครจะไว้ใจ จะเก็บความลับได้ จะปรับทุกข์ด้วยได้อีก วินาทีที่ กำลังจะจิ้มนิ้วทักหาเพื่อน ความรู้สึกไม่อยากถูกตัดสินถูกรบก

เราทะเลาะกับแม่ เรื่องเงินที่ชออยืมไปหลายครั้งมากๆ แต่คืนยิบคืนย่อย เราก็ทนแล้วให้เค้ายืมทุกครั้งถึงแม้จะได้คืนหรือไม่ แต่เราเกริ่นก่อน ว่าเรามีพี่น้อง3คน เราคนเล็กสุด ซึ่ง อายุ20 มีลูก1คนมีการงานชัดเ