กระทู้ใจกลางสตรอว์เบอร์รี่ อันโกะที่ไปไม่ถึง...กลรักสตอว์เบอร์รี่ ส่วนแรก

ตัดสินใจกับกระทู้นี้ เพราะกระแสละครเรื่องนี้ก็ไม่ได้มีอะไรแล้วออกไปทางระบายความในใจกันไปแล้ว ตั้งไปก็ไม่มีความอะไรอีก
แต่ที่สุดก็ก็ยังทำตามใจตนเอง ที่จริงจะตั้งใจตั้งกระทู้วันพุธที่ผ่านมา เพราะเป็นวันที่ละครเรื่องนี้เข้าสู้ใจกลางของเรื่อง
คือวันเมื่อ พระเอกรู้ความจริงก็โกรธนางเอก เพราะมันเป็นจุดเปลี่ยนของเรื่อง

เข้าเรื่องดีกว่า จริง ๆ ตอนแรกก็คิดว่าละครเรื่องนี้ก็คงไปไม่ได้ไกลอะไร ละครก็แค่นางเอกที่ไปแกล้งไปหลอกพระเอก
แล้วก็ง้อก็จบแบบไม่มีอะไร (จริง ๆ ก็แค่นั้น) และนางเอกก็แต่งตัวซะสุดขอบจักรวาลตอนฟิตติง มันจะมีอะไรกัน
แล้วระดับ เคน ชมพู่ มาเล่นบทแบบนี้ อายุขนาดนี้มาเล่นบทที่ธรรมดากันขนาดนี้มันจะขายอะไร ??
แถมผู้จัดก็ตั้งชื่อซะ อันโกะ แถมนิยายอะไรนะ กลรักสตอรว์เบอร์รี บอบบางอะไรอย่างนี้

แต่พอวันแรกที่ละครทำหน้าที่ของมัน คำว่าอันโกะมีความหมายอย่างไม่น่าเชื่อ ทั้งที่ส่วนตัวคิดว่า
การรู้จักอันโกะ ยากสำหรับคนดู เพราะคนไม่รู้ว่าอะไรคืออันโกะ แต่ประเด็นแรกผ่านไปแบบเกินความคาดหมาย
ทั้งผู้มีส่วนร่วมกับเรื่องนี้ก็คงงงรวมถึงสถานีที่พร้อมใจจะลากตอนออกอากาศไปด้วย
เพราะวันแรกคนดูรู้จักอันโกะ จนบางทีเรียกเรื่องนี้ว่า ละครอันโกะ แต่กลรักสตรว์เบอร์รี่ มันกำลังหายไป

แล้วกลรักสตอรว์เบอร์รี่คืออะไร บางคนนั่งดูตอนต่อไปก็กลับงง เพราะไม่เจอสตรว์เบอรร์รี่สักต้น เจอแต่อะไรก็ไม่รู้ หุหุหุ
แล้ว สตรอว์เบอร์รี่ ของเรื่องนี้คืออะไรจะเป็นไร่สตรว์เบอร์รี่ที่พระเอกคือเจ้าของหรือไม่ อันนั้นก็ถูก
แต่สิ่งที่ละครนำเสนอก็คือ พฤติกรรมสตรอว์เบอร์รี่ หรือที่หลาย ๆ คนรู้จักคือ ความ (ไม่แรงไปนะ)
จริง ๆ ตอนยังไม่ได้ะไรกับเรื่องนี้ก็คิดว่า มาอีกแล้วพลอตพระนางต่างกัน พระเอกก็ธรรมชาติสุดตัว นางเอกก็เมืองจ๋า
แนวผู้ใหญ่ลี หนุ่มบ้านไร่มาแน่ แต่พอมาอ่านสิ่งที่ละครเรื่องนี้นำเสนอที่สุดคือความ

เรื่องราวเป็นเรื่องของมุมมองของคนสองคนที่มารู้จักกัน โดยใช้ประเด็นนี้มาเล่นโดยที่คนดูก็อาจจะถามว่ามันอะไรกัน
พระเอกที่ไม่เคยรู้จักการโกหก มีอุดมการณ์ อยู่อย่างมีความสุขแม้คนอื่นอาจจะมองว่าซื่อจนบื้อ
นางเอก ก็ต้องใช้ทุกวิถีทางในการให้พระเอกมาทำงานด้วย เริ่มต้นก็โกหกเขาเลย
วิธีการที่นางเอกทำทั้งหมดมันก็เจ้าเล่ห์และดูเลวร้ายไปเลย และบางทีก็ทำให้หลายคนคิดว่ายัยนี่โรคจิตชัวร์ 555+
แน่นอนถ้าดูแบบเผิน ๆ วัน ๆ ละครมันก็ไม่ทำอะไรหรอก เรื่องราวเดิมนางเอกก็กลั่นแกล้งพระเอกไปตามฟอร์ม
แต่สิ่งที่น่าสนุกคือ เมื่อวันที่ต่างคนต่างเดินเข้าหากันคือเริ่มศึกษาดูใจกัน
เมื่อพระเอกชอบนางเอกอาจจะหลงก็ได้ เพราะนางเอกมันมีสีสันดีและรู้สึกว่ามันถูกชะตากับเขา
นางเอกก็ชอบพระเอกเพราะหลงเหมือนกัน เพราะดูพระเอกก็ดูไม่มีพิษภัยดี
แต่จริง ๆ แล้วทั้งสองคนกำลังไปสู่การเรียนรู้ในกันและกัน และเดินทางไปสู่แก่นเรื่อง

พระเอกชอบนางเอกโดยที่ไม่รู้ว่าจริง ๆ แล้วผู้หญิงคนนี้ถ้าได้รู้จักเขาคงไม่อยากรู้จักเธอเลย
นางเอกก็รู้สึกว่าพระเอก เป็นคนที่ตัวเองไม่ต้องปั้นหน้าเหมือนที่งานที่ตัวเองต้องทำ
ความขัดแย้งมันเลยเกิดขึ้น พระเอกที่ไว้ใจนางเอกทั้งที่นางเอกกำลังหลอกอย่างไม่ทำก็ไม่ได้
นางเอกที่อยากได้ทั้งงานและความรัก ทำได้ทุกอย่างไปถึงการโกหกสีขาว คือคิดว่าทำแล้ว win win ทุกฝ่าย
แต่แน่นอนความจริงซึ่งเป็นส่งตรงข้ามกับความลับ มันก็เกิดขึ้น

เดี๋ยวกลับมาต่อกลับส่วนจบของเรื่องนี้