ปวดกระบาลกับคนไ่ม่กี่ร้อย

คนเป็น สส ไม่กี่ร้อยจริงๆ เลือกไปก็หวังจะให้ทำงานบริหารประเทศแทนพวกเรา เข้าไปก็ไปบื้อ อมข้าวกันอยู่ ทำให้คนเป็นล้านๆ เป็นทุข รู้สึกชีวิตจะไม่สงบสุขเลยใช่ไหม ผมเปิดทีวีเริ่มรู้สึกอิจฉาบ้านพี่เมืองน้องที่เราเคยดูถูกกันสมัยวัยเด็กเข้าแล้วหล่ะ คนส่วนมากก็บอกว่าอย่าไปเสพติดการเมืองมาก จะไม่เสพไม่รับรู้ได้อย่างไรมันเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานของพวกเรา เรื่อง พรบ. ที่ร่างออกมาควรไม่ควรคิดไม่ออกกันหรือ ถ้าคิดไม่ออกกลับมาถามประชาชนก็ได้ ทำประชามติคงไม่หมดงบประมาณมากไปกว่าประเทศที่เสียหายถอยหลังอยู่ในขณะนี้ ผมว่าพวกเราคิดได้และอาจจะคิดดีกว่าพวกที่ไปนั่งกันอยู่ในอำนาจนะ อยู่ตรงนั้นคงจะหอมหวานแทนที่จะภาคภูมิใจและทรงเกียรติ ไอ้สุดซอยนี่คิดได้อย่างไรในสถาณการณ์บ้านเมืองขนาดนี้ อย่าว่าแต่สุดซอยเลยแค่ลงแท๊กซี่มอไซด์ก็เฉี่ยวแล้ว เด็ก ป. 5 ยังรู้เลยคนไม่ผิดไ่ม่ต้องรับผิดมันถูกต้องหรอ ตอนแรกก็กลางซอยอยู่ดีๆ ผมก็คาดหวังว่ามันคงช่วยทุเลาเบาบางความขัดแย้งลงไปได้บ้าง ดันทะลึ่งไปแก้ไขเป็นยังไงหล่ะครับท่าน สส ทั้งหลาย พวกท่านก็ไม่ได้ฉลาดกันสักเท่าไหร่นิ ขอประทานโทษที่มาตั้งกระทู้บ่นๆ ไร้สาระ สุดจะทนกับประชาธิปไตยในบ้านเมือง พรรคนึงก็โหวตกันไม่ลืมหูลืมตา อีกพรรคก็ไม่มีจุดขายเลือกตั้งก็ไม่ชนะื อย่ามานั่งอ้างระบอบกันเลยครับ ผมว่ายังห่างชั้นกับอังกฤษและอเมกาที่เราเรียนๆมาอีกเยอะ นั่งเถียงกันสักสองปีลาวใช้ 5G แล้วหล่ะมั้ง สุดท้ายนี้อยากให้เพื่อนๆ ยกตัวอย่าง สส ที่เป็นตัวอย่างที่ดีมาสักท่านก็ได้ครับ ให้ชนรุ่นหลังได้เล่าขานต่อไป