คนที่เรารักทำไมชอบขัดแย้งและขัดใจเรา

เรารู้จักเค้าไม่นานนักแต่ก็พอรู้จักนิสัยของเค้าว่าเป็นคนยังไง เราเจอเค้าโดยบังเอิญ แรกๆก็เฉยไม่ได้สนใจอะไร แต่พอเวลาผ่านไปนานเข้า เค้ามีอะไรบางอย่างที่ unique ไม่เหมือนใคร และเป็นตัวของตัวเอง เรารู้สึกว่าแคร์ ห่วงใย ถึงไม่ได้ใกล้ชิด แต่ใจเราไปอยู่ใกล้เค้าเสมอ

ให้ตายเถอะเราไม่เคยคิดในเรื่องความรักแบบคู่รักมาก่อนเลย ไม่มีในหัวเลยด้วยซ้ำ เพราะอะไรหลายคนอยากรู้ว่าเราครองตัวมาได้อย่างไร ไม่สะทกสะท้าน หรือหวั่นไหว มาได้ตั้งนาน ก็เพราะเรารู้ว่าก่อนเรามาเป็นเรา เราเคยมี เราเคยเป็น เราเคยครอบครองในสิ่งที่เหนือกว่าในโลกนี้หลายเท่านัก และเราจะต้องกลับสู่ภพภูมิเดิมของเราในไม่ช้า เพียงเพราะว่าเราต้องมาทำภารกิจบางอย่างเพื่อตอบแทนพระคุณบุคคลที่เคยมีพระคุณกับเรามาก่อนในอดีตกาล  เราไม่อยากเป็นผู้ครองเรือน ไม่อยากมีครอบครัว เพราะเราละเรื่องนั้นได้แล้ว เรายังไม่บรรลุ แต่เราสามารถปล่อยวางเรื่องเหล่านั้นได้ตั้งนานแล้ว

แต่ตั้งแต่มาได้เจอเค้าคนนั้น ชีวิตดูมีสีสันขึ้นนะ แต่ว่าเค้าทำให้วิถีชีวิตของเราผิดปกติไปช่วงนึง จากที่มีระเบียบเหมือนถูกจัดวาง กลายเป็นกระจัดกระจายเหมือนถูกรื้อค้น จนเราคิดว่าเราได้เจอคู่ปรับเก่าเข้าให้แล้ว เรารู้สึกว่าเค้าเป็นคนก้าวร้าวกับเรา แต่นุ่มนวลกับคนอื่น ในขณะเดียวกันก็เป็นตัวถ่วงความเจริญของเราในบางเรื่อง เราอยากช่วยให้เค้าพ้นทุกข์ แต่เค้ากลับดึงดันที่จะวิ่งเข้าหาความทุกข์นั้น  เรามักสวนทางกันเสมอ จนเราคิดว่าจะมีสักวันไหมที่เราจะคุยกันดีดี เหมือนอย่างที่คนอื่นเค้าเป็นกัน เพราะทุกเวลานาทีของเรามีค่ายิ่ง เวลาของเราเหลือน้อยเต็มที เราอยากบอกแค่นี้แหละนะ คนที่ไม่เข้าใจ คนที่เข้าใจยาก

มนุษย์เรา เป็นเพียงแค่เม็ดฝุ่นเล็กๆในจักรวาลเท่านั้น และอายุของคนเรามันสั้นนักเมื่อเปรียบเทียบกับอายุขัยของโลกและจักรวาล