ผมรู้จักกับผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเขาอายุมากกว่าผม ครั้งแรกที่เจอกันโดยที่ไม่ได้คิดอะไรและเราได้มีอะไรด้วยกัน หลังจากวันนั้นเขาได้นัดผมกินข้าวทุกๆเย็นมาเรื่อยๆ ตอนแรกเขาบอกว่าเขาไม่มีแฟน ตั้งแต่รู้จักกันมาเราทะเลาะกัน 5 ครั้ง โดยครั้งแรกผมจับได้ว่าเขายังเล่นสไกป์คุยกับคนอื่น เพราะเขาบอกเราเองว่าจะไม่เล่นสไกป์ ครั้งที่ 2 จับได้ว่าเขาแฟนมาแล้วก่อน ช่วงนั้นผมเรารู้จักกันได้แค่ 1 สัปดาห์ ตอนนั้นผมว่าหลงรักเขา ผมเป็นฝ่ายรั้งเขาไม่ให้จากผมไป เขาเองให้คำตอบว่าไม่อยากทำให้ผมเสียใจ อยากจบความสัมพันธ์แค่นั้น เขาได้เล่าเรื่องของแฟนเขาว่า คบกันมาแล้ว 5-6 เดือน ซึ่งไม่ได้เจอกันไม่ได้อยู่ด้วยกัน เพราะแฟนเขาเรียนต่างจังหวัดต่างภาค แต่เขากับแฟนจะสไกป์คุยกันอย่างเดียวตั้งแต่เวลา 3 ทุ่ม – เที่ยงคืนทุกๆวัน เขายอมรับว่าเขาไม่รู้ว่าเขารักแฟนมั้ย แต่ที่ทำทุกอย่างเพราะตอบแทนสิ่งที่แฟนเขารักเขา เขาเคยบอกว่าเขาหมดความศรัทธาความรักตั้งแต่รักแฟนคนแรกที่เขารักมากทำให้ทุกอย่างและแฟนเก่าทิ้งเขาไป
ช่วงที่เขามีแฟนก็มีคุยๆนอกใจ 3 คนรวมผมแล้ว และจากครั้งแรกที่ผมจับได้ว่าคุยกับคนอื่นเขาเลิกคุยอีกคน และยังคงเหลือแฟนเขาและผมที่คุยกัน เขาบอกว่าไม่อาจจะเลิกคุยได้เพราะแฟนเขาไม่ได้ทำอะไรผิดที่จะต้องทำให้เขาเลิก เขาเพียงบอกว่ายินดีที่จะรอวันที่แฟนเขาจากไป ณ เวลานั้นด้วยความที่ผมหลงเขาและรักเลยตัดสินใจว่ายินดีที่จะรับทนได้มีแฟน แต่ขอให้เราคุยกันไปเรื่อยๆ ทุกๆเย็นๆเราก็ยังคงทานข้าวเย็นด้วยกันและนอนด้วยกันทุกคืนตลอด สามครั้งต่อมาเราทะเลาะกันเพราะผมเองเป็นฝ่ายเริ่มที่เก็บไปคิดและรับไม่ได้เขามีแฟนแล้ว บางครั้งผมบังคับให้เขาเลิกกับแฟน แต่เขาก้ยังยืนเลิกไม่ได้ ครั้งล่าสุดที่ทะเลาะกันสัปดาห์กว่าที่แล้ว ได้ทะเลาะกันรุนแรงมากเพราะผมรู้ตัวดีว่าผมเองก็รับไม่ได้ที่เขามีแฟนแล้วมาคุยกับคนอื่น ผมโมโหให้เขาเลือกว่าเขาจะเลือกใคร ท้ายสุดเขาก็บอกว่าเลือกไม่ได้ ผมต่อยหน้าเขาด้วยความที่อารมณ์ผมทำใจไม่ได้แล้วเพราะเขาบอกว่าเขาทิ้งแฟนเขาไม่ได้ แต่ท้ายสุดเขาก็ยินดีที่จะให้ผมจากเขาไปหรือไม่ลดสถานะเป็นแค่คนรู้จักเพื่อนกันหรือพี่น้อง และผมเองก็ยังเป็นฝ่ายที่รั้งรักเขาไว้อยู่ ซึ่งครั้งนั้นที่ทะเลาะกันเขาไม่พอใจอย่างมากที่ใช้กำลังกับเขา ผมอ้อนวอนและรู้สึกผิดมากๆ คืนนั้นผมร้องไห้ทั้งคืนอยู่ด้วยกันกับเขา จนเขาให้อภัยและบอกว่าถ้าจะยังคบกันอาจจะไม่เหมือนเดิม ต้องเล่านิดหนึ่งครับ ส่วนตัวผมรู้สึกได้ว่าก่อนหน้าที่คบกันนั้นจะได้รับความรู้สึกดีๆจากเขาต่อเมื่อเวลามีอะไรกัน เมื่อหลังจากที่ทะเลาะกันครั้งล่าสุดแล้วเราไม่มีอะไรกันเลยผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ ทุกอย่างผมรู้สึกเหมือนรู้จักเขามากยิ่งขึ้นเหมือนความผูกพัน จากเดิมที่จะไม่ได้กินข้าวด้วยทุกเย็นเพราะมีบางวันเขาจะไปกินกับเพื่อน กลายเป็นว่าเรากินด้วยกันทุกวัน เราหยอกล้อเล่นกันมากยิ่งขึ้น มีวันหลังที่ผมร้องไห้เพราะเขาน้อยใจผม ผมบอกว่าเขาซักวันผมก็ต้องจากคุณไป เพราะคุณมีเจ้าของแล้ว ผมบอกเขาว่าผมพยายามเปิดใจหาคนอื่นมาแทนที่คุณ แต่ผมรู้สึกกลัวว่าผมทำไม่ได้ เขาเองก็นิ่งไปและได้แต่ซบไหล่ผมบอกว่าไม่อยากให้ผมไป
ทุกวันนี้เราคุยกันและคบกันเดือนกว่าแล้ว ทุกเย็นกินข้าวด้วยกัน นอนด้วยกันทุกคืน และช่วงเวลา 3 ทุ่ม – เที่ยงคืนเป็นเวลาของเขาคุยสไกป์กับแฟนเขา ซึ่งผมเองก็จะกลับมานั่งที่ห้องของผม บางครั้งมันรู้สึกเจ็บนะที่คนเรารักคุยกับคนอื่น มันเหมือนตายทั้งเป็นที่รู้และรู้สึกแต่ทำอะไรไม่ได้ แต่จะทำอย่างไรได้เรามาทีหลัง เราเป็นฝ่ายรั้งเขาไว้เอง ผมพยายามจะจากเขา ไม่คิดถึงเขา พยายามหาคนอื่นมาแทนเขา แต่ผมทำไม่ลง ยังคิดถึงเขาเสมอ และเขาเองก็ต้องกลับไปเยี่ยมบ้านช่วงปลายปีนี้ซึ่งเขาก็จะได้เจอกับแฟนเขา ผมก็บอกเขานะว่าทำไมผมถึงจะจากคุณไปก่อนที่คุณกลับบ้าน เพราะผมรับไม่ได้ถ้าคนรักของผมไปมีอะไรกับคนอื่น(แฟนคนแรกเขา) ผมบอกเขาว่าผมไม่อยากจะไปจากคุณนะ แต่ผมไม่รู้จะทำอย่างไร ทุกวันนี้มันเหมือนความสับสน บางวันมีความสุขมากเวลาที่เราทำงานแล้วตกเย็นเจอเขากินข้าว และนอนด้วยกันทุกคืน แต่บางวันที่ผมว่างงานไม่มีอะไรทำ มันทำให้ผมกังวลเรื่องของเขา
ผมไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไร ผมรู้ว่าผมควรจะจากเขาไปเพราะผมมาทีหลัง ผมบอกเขาเสมอว่าผมเสียดายคุณที่เรามาเจอผิดที่ผิดเวลา
(Y) เมื่อคนที่เราคบ มีเจ้าของมาก่อนแล้ว และเราก็ยังคบกันอีกต่อไปหรือควรจบลง
ช่วงที่เขามีแฟนก็มีคุยๆนอกใจ 3 คนรวมผมแล้ว และจากครั้งแรกที่ผมจับได้ว่าคุยกับคนอื่นเขาเลิกคุยอีกคน และยังคงเหลือแฟนเขาและผมที่คุยกัน เขาบอกว่าไม่อาจจะเลิกคุยได้เพราะแฟนเขาไม่ได้ทำอะไรผิดที่จะต้องทำให้เขาเลิก เขาเพียงบอกว่ายินดีที่จะรอวันที่แฟนเขาจากไป ณ เวลานั้นด้วยความที่ผมหลงเขาและรักเลยตัดสินใจว่ายินดีที่จะรับทนได้มีแฟน แต่ขอให้เราคุยกันไปเรื่อยๆ ทุกๆเย็นๆเราก็ยังคงทานข้าวเย็นด้วยกันและนอนด้วยกันทุกคืนตลอด สามครั้งต่อมาเราทะเลาะกันเพราะผมเองเป็นฝ่ายเริ่มที่เก็บไปคิดและรับไม่ได้เขามีแฟนแล้ว บางครั้งผมบังคับให้เขาเลิกกับแฟน แต่เขาก้ยังยืนเลิกไม่ได้ ครั้งล่าสุดที่ทะเลาะกันสัปดาห์กว่าที่แล้ว ได้ทะเลาะกันรุนแรงมากเพราะผมรู้ตัวดีว่าผมเองก็รับไม่ได้ที่เขามีแฟนแล้วมาคุยกับคนอื่น ผมโมโหให้เขาเลือกว่าเขาจะเลือกใคร ท้ายสุดเขาก็บอกว่าเลือกไม่ได้ ผมต่อยหน้าเขาด้วยความที่อารมณ์ผมทำใจไม่ได้แล้วเพราะเขาบอกว่าเขาทิ้งแฟนเขาไม่ได้ แต่ท้ายสุดเขาก็ยินดีที่จะให้ผมจากเขาไปหรือไม่ลดสถานะเป็นแค่คนรู้จักเพื่อนกันหรือพี่น้อง และผมเองก็ยังเป็นฝ่ายที่รั้งรักเขาไว้อยู่ ซึ่งครั้งนั้นที่ทะเลาะกันเขาไม่พอใจอย่างมากที่ใช้กำลังกับเขา ผมอ้อนวอนและรู้สึกผิดมากๆ คืนนั้นผมร้องไห้ทั้งคืนอยู่ด้วยกันกับเขา จนเขาให้อภัยและบอกว่าถ้าจะยังคบกันอาจจะไม่เหมือนเดิม ต้องเล่านิดหนึ่งครับ ส่วนตัวผมรู้สึกได้ว่าก่อนหน้าที่คบกันนั้นจะได้รับความรู้สึกดีๆจากเขาต่อเมื่อเวลามีอะไรกัน เมื่อหลังจากที่ทะเลาะกันครั้งล่าสุดแล้วเราไม่มีอะไรกันเลยผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ ทุกอย่างผมรู้สึกเหมือนรู้จักเขามากยิ่งขึ้นเหมือนความผูกพัน จากเดิมที่จะไม่ได้กินข้าวด้วยทุกเย็นเพราะมีบางวันเขาจะไปกินกับเพื่อน กลายเป็นว่าเรากินด้วยกันทุกวัน เราหยอกล้อเล่นกันมากยิ่งขึ้น มีวันหลังที่ผมร้องไห้เพราะเขาน้อยใจผม ผมบอกว่าเขาซักวันผมก็ต้องจากคุณไป เพราะคุณมีเจ้าของแล้ว ผมบอกเขาว่าผมพยายามเปิดใจหาคนอื่นมาแทนที่คุณ แต่ผมรู้สึกกลัวว่าผมทำไม่ได้ เขาเองก็นิ่งไปและได้แต่ซบไหล่ผมบอกว่าไม่อยากให้ผมไป
ทุกวันนี้เราคุยกันและคบกันเดือนกว่าแล้ว ทุกเย็นกินข้าวด้วยกัน นอนด้วยกันทุกคืน และช่วงเวลา 3 ทุ่ม – เที่ยงคืนเป็นเวลาของเขาคุยสไกป์กับแฟนเขา ซึ่งผมเองก็จะกลับมานั่งที่ห้องของผม บางครั้งมันรู้สึกเจ็บนะที่คนเรารักคุยกับคนอื่น มันเหมือนตายทั้งเป็นที่รู้และรู้สึกแต่ทำอะไรไม่ได้ แต่จะทำอย่างไรได้เรามาทีหลัง เราเป็นฝ่ายรั้งเขาไว้เอง ผมพยายามจะจากเขา ไม่คิดถึงเขา พยายามหาคนอื่นมาแทนเขา แต่ผมทำไม่ลง ยังคิดถึงเขาเสมอ และเขาเองก็ต้องกลับไปเยี่ยมบ้านช่วงปลายปีนี้ซึ่งเขาก็จะได้เจอกับแฟนเขา ผมก็บอกเขานะว่าทำไมผมถึงจะจากคุณไปก่อนที่คุณกลับบ้าน เพราะผมรับไม่ได้ถ้าคนรักของผมไปมีอะไรกับคนอื่น(แฟนคนแรกเขา) ผมบอกเขาว่าผมไม่อยากจะไปจากคุณนะ แต่ผมไม่รู้จะทำอย่างไร ทุกวันนี้มันเหมือนความสับสน บางวันมีความสุขมากเวลาที่เราทำงานแล้วตกเย็นเจอเขากินข้าว และนอนด้วยกันทุกคืน แต่บางวันที่ผมว่างงานไม่มีอะไรทำ มันทำให้ผมกังวลเรื่องของเขา
ผมไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไร ผมรู้ว่าผมควรจะจากเขาไปเพราะผมมาทีหลัง ผมบอกเขาเสมอว่าผมเสียดายคุณที่เรามาเจอผิดที่ผิดเวลา