เราเป็นทอมที่มีแฟนเป็นผู้หญิง แฟนเก่าของแฟนเราก่อนหน้าเราเป็นผู้ชายทั้งหมดเลย
เค้าบอกว่าเค้าชอบทอม เคยคุยๆอยู่บางคน แต่ไม่เคยคบ เราคุยกับเค้าเป็นปีเค้าถึงยอมคบกับเรา
ระหว่างนั้นก็โอเคนะ แฮปปี้ เรากับเค้าแทบไม่เคยทะเลาะกันเลย เค้าอายุมากกว่าเราพอสมควร
น้องสาวเค้าไม่ชอบเรา เพราะแค่ไม่อยากให้เค้าคบทอม เวลาเราโพสรูปไปเที่ยวกัน แล้วแท็กไป
พอน้องเค้าเห็นก็จะโทรมาว่าเสียๆหายๆ เวลาเค้ากลับบ้าน แล้วน้องอยู่ด้วยเราก็จะคุยกันไม่ได้
แต่ก็ไม่บ่อย เราก็นอยด์ๆเป็นบางที แต่ก็ไม่ได้อะไร เพราะเรามองว่าสุดท้ายสิ่งที่สำคัญที่สุดคือความรู้สึกเค้าเอง
เค้าแทบจะไม่ยอมบอกใครเลยว่าเราคบกัน มีเพื่อนเค้าคนสองคนที่รู้ บางทีเวลาเค้าคุยเล่นกับเพื่อนๆ
เค้าก็จะบอกว่า เนี่ยโสด ไม่มีผู้ชายดีๆเข้ามาซักที บางครั้งนานๆทีแฟนเก่าเค้าโทรมาคุย คุยต่อหน้าเราไม่ได้แอบไปคุย
เค้าก็จะชอบพูดว่าโสด ไม่เคยบอกแฟนเก่าเค้าซักทีว่าเค้าคบกับเราอยู่ แต่เรื่องที่คุยก็ทั่วไปนะ ไม่ได้อี๋อ๋ออะไร
แต่บางครั้งเราว่ามันไม่เหมาะรึเปล่า ยิ่งบางทีโทรมาตอนดึกๆ มันก็ไม่ใช่เวลาจะคุย
จนช่วงหลังๆเราก็รู้สึกว่ามันมีอะไรบางอย่าง เป็นเหมือนเดดแอร์ชวนอึดอัด เวลาอยู่ด้วยกัน
ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาเรายุ่งมากๆ ไม่ได้ไปหาเค้าเลย จนกระทั่งเมื่อวานนี้ มองหน้ากันก็เหมือนไม่มีอะไรจะคุย
แต่ก็พูดๆกันเรื่องทั่วไป ระหว่างนั้นเค้าเหมือนมีอะไรอยากจะพูดตลอดเวลา จนสุดท้ายเค้าก็พูดว่า
เค้ารู้สึกแปลกๆ มันอธิบายไม่ถูก อย่างเธอ เธอก็รู้สึกว่าคบกับเราอยู่ใช่มั้ย? เราก็พยักหน้า แล้วเค้าก็พูดต่อว่า
"แต่ตอนนี้เราไม่ได้รู้สึกว่ากำลังคบกับใครอยู่"
หลังจากนั้นเราได้แต่นั่งนิ่ง เงียบ พอเราเงียบเค้าก็บอกว่าพูดอะไรบ้างสิ แต่เราก็ไม่รู้จะพูดว่าอะไร
เราไม่รู้จะทำยังไง ไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกยังไง สิ่งที่ได้ยินมันเหมือนตลกร้ายมากกว่าคำอธิบายความรู้สึก...
แล้วเค้าก็ร้องไห้หนักมาก เราก็ได้แต่นั่งนิ่ง แล้วก็ปลอบ พอเค้าหยุดร้องไห้เราก็ไม่ได้คุยอะไรกันต่อ
พอถึงตอนเช้าเค้าทำตัวเป็นปกติมากๆ เหมือนเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เหมือนความรู้สึกแปลกๆช่วงที่ผ่านมามันไม่เคยเกิดขึ้นเลย
กลับมาเป็นเหมือนเดิมตอนที่คบกันทีแรก แต่ก็มีบางอารมณ์ที่มองหน้ากันแล้วเกร็งๆทั้งคู่
คือเรารักเค้านะ แต่อีกใจนึงมันก็เหนื่อยและท้อมากๆ ยิ่งบางครั้งได้ยินคำพูดบั่นทอนจิตใจ
หรือบางครั้งที่แบบว่าเค้าพยายามปิดบังคนอื่นว่าเราเป็นอะไรกัน
ตอนนี้มันชาๆบอกไม่ถูก เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรารู้สึกยังไง แต่ที่มั่นใจคือเรารู้สึกอ่อนแอมากอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ขอบคุณที่ทนอ่านจนจบนะ
เราไม่รู้ว่าเราจะไประบายกับใคร ไม่อยากคุยกับคนรู้จัก
คบกันมาเก้าเดือน แฟนพูดว่า "เราไม่รู้สึกว่าเราคบกับใครอยู่" ควรพอหรือรอต่อไปดี?
เค้าบอกว่าเค้าชอบทอม เคยคุยๆอยู่บางคน แต่ไม่เคยคบ เราคุยกับเค้าเป็นปีเค้าถึงยอมคบกับเรา
ระหว่างนั้นก็โอเคนะ แฮปปี้ เรากับเค้าแทบไม่เคยทะเลาะกันเลย เค้าอายุมากกว่าเราพอสมควร
น้องสาวเค้าไม่ชอบเรา เพราะแค่ไม่อยากให้เค้าคบทอม เวลาเราโพสรูปไปเที่ยวกัน แล้วแท็กไป
พอน้องเค้าเห็นก็จะโทรมาว่าเสียๆหายๆ เวลาเค้ากลับบ้าน แล้วน้องอยู่ด้วยเราก็จะคุยกันไม่ได้
แต่ก็ไม่บ่อย เราก็นอยด์ๆเป็นบางที แต่ก็ไม่ได้อะไร เพราะเรามองว่าสุดท้ายสิ่งที่สำคัญที่สุดคือความรู้สึกเค้าเอง
เค้าแทบจะไม่ยอมบอกใครเลยว่าเราคบกัน มีเพื่อนเค้าคนสองคนที่รู้ บางทีเวลาเค้าคุยเล่นกับเพื่อนๆ
เค้าก็จะบอกว่า เนี่ยโสด ไม่มีผู้ชายดีๆเข้ามาซักที บางครั้งนานๆทีแฟนเก่าเค้าโทรมาคุย คุยต่อหน้าเราไม่ได้แอบไปคุย
เค้าก็จะชอบพูดว่าโสด ไม่เคยบอกแฟนเก่าเค้าซักทีว่าเค้าคบกับเราอยู่ แต่เรื่องที่คุยก็ทั่วไปนะ ไม่ได้อี๋อ๋ออะไร
แต่บางครั้งเราว่ามันไม่เหมาะรึเปล่า ยิ่งบางทีโทรมาตอนดึกๆ มันก็ไม่ใช่เวลาจะคุย
จนช่วงหลังๆเราก็รู้สึกว่ามันมีอะไรบางอย่าง เป็นเหมือนเดดแอร์ชวนอึดอัด เวลาอยู่ด้วยกัน
ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาเรายุ่งมากๆ ไม่ได้ไปหาเค้าเลย จนกระทั่งเมื่อวานนี้ มองหน้ากันก็เหมือนไม่มีอะไรจะคุย
แต่ก็พูดๆกันเรื่องทั่วไป ระหว่างนั้นเค้าเหมือนมีอะไรอยากจะพูดตลอดเวลา จนสุดท้ายเค้าก็พูดว่า
เค้ารู้สึกแปลกๆ มันอธิบายไม่ถูก อย่างเธอ เธอก็รู้สึกว่าคบกับเราอยู่ใช่มั้ย? เราก็พยักหน้า แล้วเค้าก็พูดต่อว่า
"แต่ตอนนี้เราไม่ได้รู้สึกว่ากำลังคบกับใครอยู่"
หลังจากนั้นเราได้แต่นั่งนิ่ง เงียบ พอเราเงียบเค้าก็บอกว่าพูดอะไรบ้างสิ แต่เราก็ไม่รู้จะพูดว่าอะไร
เราไม่รู้จะทำยังไง ไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกยังไง สิ่งที่ได้ยินมันเหมือนตลกร้ายมากกว่าคำอธิบายความรู้สึก...
แล้วเค้าก็ร้องไห้หนักมาก เราก็ได้แต่นั่งนิ่ง แล้วก็ปลอบ พอเค้าหยุดร้องไห้เราก็ไม่ได้คุยอะไรกันต่อ
พอถึงตอนเช้าเค้าทำตัวเป็นปกติมากๆ เหมือนเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เหมือนความรู้สึกแปลกๆช่วงที่ผ่านมามันไม่เคยเกิดขึ้นเลย
กลับมาเป็นเหมือนเดิมตอนที่คบกันทีแรก แต่ก็มีบางอารมณ์ที่มองหน้ากันแล้วเกร็งๆทั้งคู่
คือเรารักเค้านะ แต่อีกใจนึงมันก็เหนื่อยและท้อมากๆ ยิ่งบางครั้งได้ยินคำพูดบั่นทอนจิตใจ
หรือบางครั้งที่แบบว่าเค้าพยายามปิดบังคนอื่นว่าเราเป็นอะไรกัน
ตอนนี้มันชาๆบอกไม่ถูก เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเรารู้สึกยังไง แต่ที่มั่นใจคือเรารู้สึกอ่อนแอมากอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ขอบคุณที่ทนอ่านจนจบนะ
เราไม่รู้ว่าเราจะไประบายกับใคร ไม่อยากคุยกับคนรู้จัก