คิอเรามีเพื่อนอยู่คนนึง สนิทกันเลยแหละแต่พอดีเพื่อนคนนี้ต้องเข้าไปทำธรุที่ต่างจังหวัด จึง ำให้วันมาเรียนน้อยลงเช่น อาทิตนึงอาจมาแค่1-2วัน
เราก็เลยเป็นคนดูแลเรื่องงานต่างๆนาให้ ซึ่งเรามีนิสัยขี้เกรงใจ ปฏิเสธคนไม่เป็น วันนึงเพื่อนก็มาถามว่าสมุดอยู่กับเราบอก เราก็ลุกไปดูให้แต่มันไม่มี
เขาก็เลยถามกลับมาว่าอ่าวแล้วครูแจกปะละเราบอกแจกแต่เราไม่เห็นของแก เค้าก็หงุดหงิดนิดๆละมั้งที่ทำไมเราไม่รู้ ซึ่งพอเราวางสายไป เราก็โทรไปถามเพื่อนอีกคนนึงว่ารู้ไหมว่าสมุดของเพื่อนคนนั้นหายไปไหน ก็ไม่มีใครรู้เราจึงโทรกลับไปบอกว่าพรุ่งนี้ลองไปถามครูก็ได้(พรุ่งนี้มันมารร) แล้วเราก็ถามว่าได้โทรถามเพื่อนอีกคนรึยังซึ่งคนนี้จะเป็นคล้ายหัวหน้าห้อง มันก็ตอบว่า;โทรแล้ว ไม่อยู่ เราจึงตอบกลับไปว่า;อ่าวแล้วจะไปอยู่ไหนอ้ะ (คือเราพูดลอยๆ) มันก็ตอบมาว่า; จะไปรู้ไหม!
ซึ่งน้ำเสียงเหมือนลำคานเรา เราแอบเสียใจนิดๆแต่ก็ไม่ได้อะไร แล้วก็วางสายไป พออีกสักพักเราก็นึกขึ้นมาได้ว่าพรุ่งนี้ครูคนนั้นไม่มาสอนเราจึงไลน์ไปบอกเพื่อนคนนั้นด้วยความหวังดี แต่คำตอบที่ได้กลับมามันชั่งเจ้บใจยิ่งนัก555. มันบอกว่า เราตอบไม่ตรงตำถามมัน ถ้าไม่รู้ก็ตอบว่าไม่รู้ดิ! อีกมากมายคือแบบเราร้องไห้เลยแบบเสียความรู้สึกมากทั้งๆที่เราเต็มใจทำเต็มใจช่วยเหลือแต่สิ่งที่ได้กลับมา...... เราเสียใจมากถึงมากที่สุดและมีอีกหลายๆเรื่องที่ทำให้เราเสียใจแต่เราก็คิดในแง่บวกเสมอจึงทำให้เราอดทนมาได้
เพื่อนๆพี่ว่าเราควรทำไงต่อไปดีเรากลัวมองหน้ากันไม่ติดแชะเพื้อนๆคิดยังไงกับเพีอนคนนี้
ควรทำยังไงเมื่อเจอเหตุการณ์แบบนี้.
เราก็เลยเป็นคนดูแลเรื่องงานต่างๆนาให้ ซึ่งเรามีนิสัยขี้เกรงใจ ปฏิเสธคนไม่เป็น วันนึงเพื่อนก็มาถามว่าสมุดอยู่กับเราบอก เราก็ลุกไปดูให้แต่มันไม่มี
เขาก็เลยถามกลับมาว่าอ่าวแล้วครูแจกปะละเราบอกแจกแต่เราไม่เห็นของแก เค้าก็หงุดหงิดนิดๆละมั้งที่ทำไมเราไม่รู้ ซึ่งพอเราวางสายไป เราก็โทรไปถามเพื่อนอีกคนนึงว่ารู้ไหมว่าสมุดของเพื่อนคนนั้นหายไปไหน ก็ไม่มีใครรู้เราจึงโทรกลับไปบอกว่าพรุ่งนี้ลองไปถามครูก็ได้(พรุ่งนี้มันมารร) แล้วเราก็ถามว่าได้โทรถามเพื่อนอีกคนรึยังซึ่งคนนี้จะเป็นคล้ายหัวหน้าห้อง มันก็ตอบว่า;โทรแล้ว ไม่อยู่ เราจึงตอบกลับไปว่า;อ่าวแล้วจะไปอยู่ไหนอ้ะ (คือเราพูดลอยๆ) มันก็ตอบมาว่า; จะไปรู้ไหม!
ซึ่งน้ำเสียงเหมือนลำคานเรา เราแอบเสียใจนิดๆแต่ก็ไม่ได้อะไร แล้วก็วางสายไป พออีกสักพักเราก็นึกขึ้นมาได้ว่าพรุ่งนี้ครูคนนั้นไม่มาสอนเราจึงไลน์ไปบอกเพื่อนคนนั้นด้วยความหวังดี แต่คำตอบที่ได้กลับมามันชั่งเจ้บใจยิ่งนัก555. มันบอกว่า เราตอบไม่ตรงตำถามมัน ถ้าไม่รู้ก็ตอบว่าไม่รู้ดิ! อีกมากมายคือแบบเราร้องไห้เลยแบบเสียความรู้สึกมากทั้งๆที่เราเต็มใจทำเต็มใจช่วยเหลือแต่สิ่งที่ได้กลับมา...... เราเสียใจมากถึงมากที่สุดและมีอีกหลายๆเรื่องที่ทำให้เราเสียใจแต่เราก็คิดในแง่บวกเสมอจึงทำให้เราอดทนมาได้
เพื่อนๆพี่ว่าเราควรทำไงต่อไปดีเรากลัวมองหน้ากันไม่ติดแชะเพื้อนๆคิดยังไงกับเพีอนคนนี้