สิ่งที่ทักษินต้องการ ก็ เปิดเผยออกมาแล้ว ว่าทำให้มวลชน หรือ ตัวเอง?

นับต้องแต่มีการสูญเสียเมื่อปี 2553  ฝ่ายทักษิณ ที่ให้มวลชนฝั่งเสื้อแดงเรียกร้องหาประชาธิไตย โดยให้เขาเป็นผู้นำ จนเกิดการสูญเสียเลือดเนื้อของพี่น้องร่วมอุดมณ์การ

             ธรรมดาผู้นำมวลชน ฝ่ายตัวเองสูญเสีย ย่อมต้องออกมาต่อสู้เรียกร้องความยุติธรรมให้ถึงทีสุด ในฐานะผู้นำมวลชน
      
                          ใช้เวลาหลายปี ในการบ่มเพาะมวลชน โดยใช้ความสูญสีย และคำว่าประชาธิไตย

                          แต่สุดท้ายสิ่งที่ได้กลับคือ ขอให้ยกโทษหรือลืมๆไปว่าเกิดอะไรขึ้นในสังคมไทย

                         นี่เหรอผู้นำมวลชนที่เรียกร้องประชาธิไตย หรือเรียกร้องผลประโยชน์กลับคืนให้ตัวเอง

                      กลายเป็นให้มวลชนทั้งหมดเสียสละ  ให้ตัวเอง แทนที่คนที่เป็นผู้นำเสียสละเพื่อมวลชน

                   คำว่าประชาธิไตย คือเหยื่อทางความคิดเท่านั้น ที่คนๆหนึ่งเรียกร้องเพื่อให้ตัวเองได้กลับมามีอำนาจ

                    การสูญเสียการไปเรียกร้องประชาธิไตยสูญเปล่า เลือดเนื้อสูญเปล่า เพื่อให้ใครคนหนึ่งได้พ้นมนทินตลอดกาล

                  ตกลงใครเป็นเหยื่อ ที่มีชีวิตและที่สูญเสีย  ใครทำเพื่อส่วนรวม ใครทุ่มเทชีวิตให้ใครและได้สิ่งใดกลับคืน

                                          สิ่งที่ได้คือความว่างเปล่า ที่เรียกร้องมายาวนาน เกือบ 7 ปี

                                       ทักษิน ทำเพื่อมวลชน เพื่อประชาธิไตย หรือเพื่อตัวของเขาเอง



บทสรุป ศักศรี ความถูกต้อง ของคนบางกลุ่ม จะก้าวข้ามความเกลียดชังของอีกลุ่มได้ไหม นี่แหละการปรองดองโดยไม่ต้องออกกฏหมาย ไม่ต้องเลือกฝ่ายตรงข้าม แต่คงไม่กลับไปเลือก คนตระบัตสัตย์ คนที่เห็นแก่ส่วนตนมากกว่าส่วนรวม และมองไปที่จุดเดียวกัน คือ ประเทศผลประโยชน์ของขาติและคนไทยทุกคน ไม่ใช่เพื่อใครคนใดคนหนึ่ง