เราอยากขอคำปรึกษา เรื่องเรามันยาวมาก ขอบคุฯที่อ่านนะคะ
เรื่องมีอยู่ว่าตอนนี้เรามีคนที่คุยอยู่สองคน คนแรกเราให้เค้าชื่อ เอ เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกัน คนที่สองชื่อ บี เป็นรุ่นพี่
เรื่องของเอ เราคุยกับเอมาได้ระยะหนึ่งแล้วประมาณเดือนกรกฎาจนมาถึงตอนนี้ แรกๆที่คุยก็คุยแบบเพื่อนในแชทเฟส คุยไปคุยมาเราก็รู้สึกว่าเราเริ่มชอบเอ เราก็พยายามชวนเอคุย ทักเอทุกครั้งที่มีโอกาส แต่เอจะชอบเปิดอ่านแล้วไม่ตอบบ้าง หรือตอบสั้นๆ แต่ก็ไม่บ่อยนักที่เอเปิดอ่านแล้วไม่ตอบ แต่เราก็ยังคุยกับเอเรื่อยๆ จนหลังๆมานี้ เอก็เริ่มคุยกับเรามากขึ้น เรียกว่าเป็นเพื่อนผู้ชายที่เราสนิทที่สุด แต่บางครั้งเอก็ทำเหมือนไม่สนใจเรา บางครั้งก็ทำเหมือนสนใจเรา มีอยู่ช่วงหนึ่งที่เราทักเอไปแล้วเอตอบบ้างไม่ตอบบ้างหรือตอบก็ตอบสั้นๆ ถามคำตอบคำ เรามารู้ทีหลังว่าเอมีคนคุยแล้ว ผู้หญิงคนนั้นเค้าก็มาโพสในเฟสเอตลอด เอคุยกับเค้าประมาณหนึ่งเดือน จนเลิกคุยกันไป พอเอเลิกคุยกับผู้หญิงคนนั้นช่วงนั้นเอจะเข้ามาทักเรามากขึ้น
แต่ว่าระหว่างนั้น พี่บีก็เข้ามา พี่เค้าจะคุยแบบรุ่นพี่รุ่นน้องจนเราเริ่มสนิท แล้วพี่เค้าก็ชอบถามประมาณว่าจีบได้ป่าว เราก็บอกปัดไปตลอด บอกว่าเป็นพี่น้องกัน แต่เรากับพี่บีก็ยังคุยกันมาเรื่อยๆ เราก็ไม่อยากทำร้ายจิตใจพี่บี พี่บีเค้าก็ทักเรามาตลอด จนหลังๆ เราก็เริ่มทักพี่บีไปบ้าง แต่กับเอตอนนั้นเราก็ยังคุยอยู่เหมือนจะสนิทมากกว่าเดิมด้วยถึงขนาดเอเล่าเรื่องแฟนเก่าของเอให้เราฟัง จนเราเห็นเอเปิดเฟสค้างไว้เราก็เข้าไปดู(เป็นเรื่องไม่ดี อย่าทำตามนะ) เราก็เห็นเอคุยกับแฟนเก่าคนที่เอเล่าให้เราฟัง เอบอกแฟนเก่าเอว่าคิดถึงมากๆ ส่งเพลง ส่งสติ้กเกอร์หัวใจไปให้แฟนเก่า เราตอนนั้นเราจุกมาก แบบพูดไม่ออกจน แล้วหลังจากนั้นเราก็เริ่มตัดใจจากเอ เพราะคิดว่ายังไงเอก็ยังลืมแฟนเก่าไม่ได้ ( ผู้หญิงที่เอคุยด้วยตอนแรกกับแฟนเก่าเอคนละคนกันค่ะ)
ช่วงนั้นเราก็ได้คุยกับพี่บีบ่อยขึ้น แต่เราก็พูดอ้อมๆ กับพี่บีตลอดว่าเรามีคนที่ชอบแล้ว เพื่อให้เค้าตัดใจ พี่บีก็พูดประมาณว่าจะรอ แล้วช่วงที่ผ่านมาปิดเทอมเรากลับบ้าน เราก็ยังคุยกับทั้งสองแต่เหมือนเราจะเปิดใจกับพี่บีมากขึ้น คุยสนิทมากกว่าแต่ก่อน เรารู้สึกว่าถ้าไม่ได้คุยกับพี่บีแล้วเราอยู่ไม่ได้ เราจะเป็นฝ่ายทักไปก่อน จนพี่เค้ามีธุระ ไม่ได้คุยกันเราก็รู้สึกเหมือนขาดอะไรไป แต่กับเอเราไม่คุยกันทั้งวันเราก็อยู่ได้ เราเฉยๆ จนตอนนี้เอเป็นฝ่ายทักมาก่อนตลอด แล้วชอบพูดอะไรให้เราเขิน แต่ตอนเราคุยกับเอเราก็เขินจริงๆ พอคุยกันเสร็จเราก็เป็นเหมือนเดิมคือไม่ได้รู้สึกอยากคุย ไม่เหมือนคุยกับพี่บีที่เรารู้สึกอยากคุยตลอด
หลังๆมา เอเริ่มจะทักเรามากขึ้น เอชอบแซวเรา เอเคยถามเราว่าจีบได้ป่าว เราก็ตอบว่าจีบได้ แต่เราเพิ่งมาเห็นทีหลังว่าเพื่อนเอมาถามเอว่าเพื่อนๆมีแฟนกันหมดแล้วทำไมเอยังไม่มี แล้วเอก็ชอบตั้งตัสประมาณว่าอยากมีแฟน โสดมานานไรงี้อ่ะ เราก็สงสัยว่าเอชอบเราจริงๆหรือเอแค่เหงา อยากมีแฟน แต่หน้าเฟสเอก็มีผู้หญิงมาทักเยอะเหมือนกัน แล้วเอเอาคำที่เราเคยพูดกับเอ เป็นประโยคเดียวกันเป๊ะๆ ไปคุยกับผู้หญิงคนอื่นหน้าเฟส เราเห็นแล้วแบบจุกมาก แบบว่า เห้ย นี่มันเป็นประโยคที่เราใช้พูดกับเอเลยนี่ บางคนอาจจะไม่คิดอะไรมาก แต่เราไม่ใช่ เราไม่เข้าใจว่าเอเอาประโยคของเราไปใช้กับคนอื่นทำไม จนตอนนี้เราก็เลยเฉยๆ กับเอ มันเหมือนว่าเอทำให้เราเจ็บบ่อยๆจนมันชินไปแล้ว พอเอทักมา เราก็นานๆตอบกลับ คุยกันก็เรื่องเรียน
แล้วเราก็คุยกับพี่บีจนเราตกลงคุยกันจริงจังมากขึ้น เรากับพี่บีตกลงกันว่าถ้าคุยครบ 1 เดือน จะตกลงเป็นแฟนกันแล้วจะขึ้นสถานะคบกัน แต่เราบอกว่าจะไม่ขึ้นสถานะ ด้วยเหตุผลบางอย่าง เราก็อธิบายให้พี่เค้าจนเค้าเข้าใจ แล้วเราก็คุยกันมาเรื่อยๆ พี่เค้าก็บอกว่ารอวันที่เราพร้อมแล้วพี่เค้าจะบอกทุกคนว่าเราคบกัน แต่เราบอกว่าเราไม่อยากให้คนอื่นรู้ แล้วเรากับพี่บีก็ทะเลาะกัน อาจจะเป็นเพราะเราผิดเองที่ไม่พร้อมจะบอกใครๆ เรื่องเรากับพี่บี เราไม่รู้ว่าตอนนี้เราคิดกับพี่บียังไง บางครั้งที่คุยก็รู้สึกดี บางครั้งก็เฉยๆ เรากลัวว่ามันจะเป็นความสงสาร เราไม่อยากทำร้ายจิตใจพี่บี แต่ระว่างนี้เอก็ทักเรามาตลอด แล้วก็น้อยใจว่าทำไมเราไม่ตอบเลย หรือตอบช้าบ้าง เรารู้สึกผิดกับเอ เราไม่อยากเสียเพื่อน แล้วกับพี่บีเราก็ไม่อยากให้เสียใจ เราเคยบอกพี่บีไปว่าถ้าเจอคนที่ดีกว่าเราให้บอกเรา พี่บีก็หาว่าเราไล่ แต่ความจริงแล้วเราไม่อยากเห็นแก่ตัวรั้งพี่บีไว้ เพราะเรารู้ว่าเรื่องระหว่างเรากับพี่บีมันไม่มีความแน่นอน ไม่มีความมั่นคง
ตอนนี้เราสับสนมาก เรารู้สึกผิดกับเอ แล้วก็ไม่อยากทำร้ายความรู้สึกพี่บีด้วย เราควรจะทำยังไงดี เราสับสนมากๆ เรารู้ว่าคุยพร้อมกันสองคนมันไม่ดี แต่เราก็อยากได้คำแนะนำจากทุกคนค่ะ
ขอคำปรึกษาค่ะ สับสนมากๆ
เรื่องมีอยู่ว่าตอนนี้เรามีคนที่คุยอยู่สองคน คนแรกเราให้เค้าชื่อ เอ เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกัน คนที่สองชื่อ บี เป็นรุ่นพี่
เรื่องของเอ เราคุยกับเอมาได้ระยะหนึ่งแล้วประมาณเดือนกรกฎาจนมาถึงตอนนี้ แรกๆที่คุยก็คุยแบบเพื่อนในแชทเฟส คุยไปคุยมาเราก็รู้สึกว่าเราเริ่มชอบเอ เราก็พยายามชวนเอคุย ทักเอทุกครั้งที่มีโอกาส แต่เอจะชอบเปิดอ่านแล้วไม่ตอบบ้าง หรือตอบสั้นๆ แต่ก็ไม่บ่อยนักที่เอเปิดอ่านแล้วไม่ตอบ แต่เราก็ยังคุยกับเอเรื่อยๆ จนหลังๆมานี้ เอก็เริ่มคุยกับเรามากขึ้น เรียกว่าเป็นเพื่อนผู้ชายที่เราสนิทที่สุด แต่บางครั้งเอก็ทำเหมือนไม่สนใจเรา บางครั้งก็ทำเหมือนสนใจเรา มีอยู่ช่วงหนึ่งที่เราทักเอไปแล้วเอตอบบ้างไม่ตอบบ้างหรือตอบก็ตอบสั้นๆ ถามคำตอบคำ เรามารู้ทีหลังว่าเอมีคนคุยแล้ว ผู้หญิงคนนั้นเค้าก็มาโพสในเฟสเอตลอด เอคุยกับเค้าประมาณหนึ่งเดือน จนเลิกคุยกันไป พอเอเลิกคุยกับผู้หญิงคนนั้นช่วงนั้นเอจะเข้ามาทักเรามากขึ้น
แต่ว่าระหว่างนั้น พี่บีก็เข้ามา พี่เค้าจะคุยแบบรุ่นพี่รุ่นน้องจนเราเริ่มสนิท แล้วพี่เค้าก็ชอบถามประมาณว่าจีบได้ป่าว เราก็บอกปัดไปตลอด บอกว่าเป็นพี่น้องกัน แต่เรากับพี่บีก็ยังคุยกันมาเรื่อยๆ เราก็ไม่อยากทำร้ายจิตใจพี่บี พี่บีเค้าก็ทักเรามาตลอด จนหลังๆ เราก็เริ่มทักพี่บีไปบ้าง แต่กับเอตอนนั้นเราก็ยังคุยอยู่เหมือนจะสนิทมากกว่าเดิมด้วยถึงขนาดเอเล่าเรื่องแฟนเก่าของเอให้เราฟัง จนเราเห็นเอเปิดเฟสค้างไว้เราก็เข้าไปดู(เป็นเรื่องไม่ดี อย่าทำตามนะ) เราก็เห็นเอคุยกับแฟนเก่าคนที่เอเล่าให้เราฟัง เอบอกแฟนเก่าเอว่าคิดถึงมากๆ ส่งเพลง ส่งสติ้กเกอร์หัวใจไปให้แฟนเก่า เราตอนนั้นเราจุกมาก แบบพูดไม่ออกจน แล้วหลังจากนั้นเราก็เริ่มตัดใจจากเอ เพราะคิดว่ายังไงเอก็ยังลืมแฟนเก่าไม่ได้ ( ผู้หญิงที่เอคุยด้วยตอนแรกกับแฟนเก่าเอคนละคนกันค่ะ)
ช่วงนั้นเราก็ได้คุยกับพี่บีบ่อยขึ้น แต่เราก็พูดอ้อมๆ กับพี่บีตลอดว่าเรามีคนที่ชอบแล้ว เพื่อให้เค้าตัดใจ พี่บีก็พูดประมาณว่าจะรอ แล้วช่วงที่ผ่านมาปิดเทอมเรากลับบ้าน เราก็ยังคุยกับทั้งสองแต่เหมือนเราจะเปิดใจกับพี่บีมากขึ้น คุยสนิทมากกว่าแต่ก่อน เรารู้สึกว่าถ้าไม่ได้คุยกับพี่บีแล้วเราอยู่ไม่ได้ เราจะเป็นฝ่ายทักไปก่อน จนพี่เค้ามีธุระ ไม่ได้คุยกันเราก็รู้สึกเหมือนขาดอะไรไป แต่กับเอเราไม่คุยกันทั้งวันเราก็อยู่ได้ เราเฉยๆ จนตอนนี้เอเป็นฝ่ายทักมาก่อนตลอด แล้วชอบพูดอะไรให้เราเขิน แต่ตอนเราคุยกับเอเราก็เขินจริงๆ พอคุยกันเสร็จเราก็เป็นเหมือนเดิมคือไม่ได้รู้สึกอยากคุย ไม่เหมือนคุยกับพี่บีที่เรารู้สึกอยากคุยตลอด
หลังๆมา เอเริ่มจะทักเรามากขึ้น เอชอบแซวเรา เอเคยถามเราว่าจีบได้ป่าว เราก็ตอบว่าจีบได้ แต่เราเพิ่งมาเห็นทีหลังว่าเพื่อนเอมาถามเอว่าเพื่อนๆมีแฟนกันหมดแล้วทำไมเอยังไม่มี แล้วเอก็ชอบตั้งตัสประมาณว่าอยากมีแฟน โสดมานานไรงี้อ่ะ เราก็สงสัยว่าเอชอบเราจริงๆหรือเอแค่เหงา อยากมีแฟน แต่หน้าเฟสเอก็มีผู้หญิงมาทักเยอะเหมือนกัน แล้วเอเอาคำที่เราเคยพูดกับเอ เป็นประโยคเดียวกันเป๊ะๆ ไปคุยกับผู้หญิงคนอื่นหน้าเฟส เราเห็นแล้วแบบจุกมาก แบบว่า เห้ย นี่มันเป็นประโยคที่เราใช้พูดกับเอเลยนี่ บางคนอาจจะไม่คิดอะไรมาก แต่เราไม่ใช่ เราไม่เข้าใจว่าเอเอาประโยคของเราไปใช้กับคนอื่นทำไม จนตอนนี้เราก็เลยเฉยๆ กับเอ มันเหมือนว่าเอทำให้เราเจ็บบ่อยๆจนมันชินไปแล้ว พอเอทักมา เราก็นานๆตอบกลับ คุยกันก็เรื่องเรียน
แล้วเราก็คุยกับพี่บีจนเราตกลงคุยกันจริงจังมากขึ้น เรากับพี่บีตกลงกันว่าถ้าคุยครบ 1 เดือน จะตกลงเป็นแฟนกันแล้วจะขึ้นสถานะคบกัน แต่เราบอกว่าจะไม่ขึ้นสถานะ ด้วยเหตุผลบางอย่าง เราก็อธิบายให้พี่เค้าจนเค้าเข้าใจ แล้วเราก็คุยกันมาเรื่อยๆ พี่เค้าก็บอกว่ารอวันที่เราพร้อมแล้วพี่เค้าจะบอกทุกคนว่าเราคบกัน แต่เราบอกว่าเราไม่อยากให้คนอื่นรู้ แล้วเรากับพี่บีก็ทะเลาะกัน อาจจะเป็นเพราะเราผิดเองที่ไม่พร้อมจะบอกใครๆ เรื่องเรากับพี่บี เราไม่รู้ว่าตอนนี้เราคิดกับพี่บียังไง บางครั้งที่คุยก็รู้สึกดี บางครั้งก็เฉยๆ เรากลัวว่ามันจะเป็นความสงสาร เราไม่อยากทำร้ายจิตใจพี่บี แต่ระว่างนี้เอก็ทักเรามาตลอด แล้วก็น้อยใจว่าทำไมเราไม่ตอบเลย หรือตอบช้าบ้าง เรารู้สึกผิดกับเอ เราไม่อยากเสียเพื่อน แล้วกับพี่บีเราก็ไม่อยากให้เสียใจ เราเคยบอกพี่บีไปว่าถ้าเจอคนที่ดีกว่าเราให้บอกเรา พี่บีก็หาว่าเราไล่ แต่ความจริงแล้วเราไม่อยากเห็นแก่ตัวรั้งพี่บีไว้ เพราะเรารู้ว่าเรื่องระหว่างเรากับพี่บีมันไม่มีความแน่นอน ไม่มีความมั่นคง
ตอนนี้เราสับสนมาก เรารู้สึกผิดกับเอ แล้วก็ไม่อยากทำร้ายความรู้สึกพี่บีด้วย เราควรจะทำยังไงดี เราสับสนมากๆ เรารู้ว่าคุยพร้อมกันสองคนมันไม่ดี แต่เราก็อยากได้คำแนะนำจากทุกคนค่ะ