ลองอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งแบบไม่ตั้งใจนัก ที่สำคัญเราไม่ได้รักเธอด้วย

ผมได้รู้จักกับผู้หญิงคนหนึ่งในโลกออนไลน์ แล้วนัดเจอกันไปเที่ยวด้วยกัน ระหว่างที่ไปเที่ยวผมป๋ามากจ่ายให้ทุกอย่างรวมๆแล้วไปเที่ยวด้วยกันสองคน 2 วัน 1 คืน หมดไปหมื่นกว่า หลังจากนั้นก็คุยกันเรื่อยๆ ผมจะเป็นฝ่ายไปหาเธอตลอดเพราะที่พักไม่ไกลกันเท่าไหร่ ผมจริงใจตลอด แต่ผมยังไม่สามารถจริงจังกับใครได้ ผ่านไปซักประมาณ  2 อาทิตย์เธอบอกว่าอยากจะย้ายมาอยู่กับผม ผมคิดลังเลอยู่นานเป็นอาทิตย์จึงตัดสินใจให้เธอย้ายมาอยู่ด้วย เหตุผลไม่ใช่เพราะผมอยากสร้างอนาคตกับเธอ แต่เพราะสงสารหับสิ่งที่เธอพบเจออยู่ เธอมีภาระหลายอย่างทั้งผ่อนรถ จ่ายบัตรเครดิตต่างๆ ที่ย้ายมาอยู่กับผมก็อยากจะลดภาระในส่วนค่าเช่าห้องได้บ้าง ผมเคยบอกเธอว่าน่าจะศึกษากันให้มากกว่านี้ก่อน ทั้งนิสัยการใช้ชีวิต หลายๆอย่าง ผมก็ไม่ใช่คนมีเงินมีทอง หรือทำงานเงินเดือนเยอะอะไรมากมาย ผมก็เคยลองอยู่กับแฟนมารู้ว่ามันเป็นแบบไหน เธอก็เคยลองอยู่มาเหมือนกัน  มันไม่ง่ายเลย ผมรู้ว่าอนาคตยังไงก็คงต้องเลิกรากันอยู่ดี เพราะผมรู้ตัวเองดีว่าผมเฉยมากๆ ผมควรจะรอให้เธอผ่อนรถเธอให้เสร็จก่มนดีไหมเพราะเธอบอกว่าปีหน้าก็ส่งหมดแล้ว หรือควรทำยังไงดี เพราะผมกลัวว่ายิ่งอยู่ด้วยกันนานไปมันจะยิ่งผูกพันมากขึ้น เธอจะตัดใจจากผมยาก อาจจะเป็นเพราะไม่ได้บอกเธอแต่แรกว่าผมยังจริงจังไม่ได้ และรายได้ผมตอนนี้ก็ยังไม่สามารถจะเลี้ยงดูใครได้ ทุกวันนี้ผมก็ต้องให้ตังเธอไปทำงานทุกวัน เธอก็ไม่เคยถามนะว่าผมมีต้นทุนเท่าไหร่ ที่ผ่านมาผมอยู่แบบไหน ผมอยากจะบอกเหลือเกินว่าผมมนุษย์เงินเดือน แบบเดือนชนเดือน ผิดกับเธอได้เงินเดือนเยอะการใช้ชีวิตแบบเธอก็ฟุ้งเฟ้อของแพง จนเธอเผลอตัวไป รู้ตัวอีกทีก็จนไม่ลงซะแล้ว ผมควรจะทำยังไงดี ที่ตั้งใจว่าจะเก็บเงินบวชให้แม่คงต้องอีกนานเลยใช่มั้ยเนี่ย ผมนึกภาพออกเลยถ้าผมบอกเธอว่าจบกัน ผมไม่อยากเห็นน้ำตาใครเลย แต่วันนั้นมันต้องมาถึง เฮ่อ...