ผมจำได้ดีเพราะตอนนั้น ผมเรียนอยู่ชั้นประถมเเล้วครับ
ตอนกลางคืนได้ยินเสียงปืนกลแถวตลาดศาสาน้ำร้อนหลังบ้านผม
บ้านผมเป็นบ้านพักข้าราชการ ร.พ.ศิริราช ประมาณช่วงค่ำๆ
มี นศ 2คนมาหลบที่แถวหน้าบ้านผมจะมีพวกตุ่มน้ำต้นไม้เล็กๆน้อย
ยายผมไปเจอเค้าๆมาขอเสื้อเพราะตอนนั้นใส่เสื้อ น.ศ บอกว่าโดนไล่ยิงมาเลยมาหลบ
ยายผมก็หาเสื้อให้เค้าใส่ คนละตัว เเล้วเค้าก้ให้ สีโป๊สเตอร์สีน้ำเงิน ที่ใช้เขียนในการประท้องให้ผมไว้1เเท่ง
ผมคิดว่าถ้าท่านผู้นั้น ยังมีชีวิตอยู่ต้องจำได้ครับ บ้านพักหลังตลาดศาลาน้ำร้อน
ตามหาพี่ น.ศ.2คนเมื่อวันที่14 ตุลา2516 วิ่งหนีลูกปืนเเถวสะพานอรุณอมรินทร์เเล้วมาหลบที่บ้านผม
ตอนกลางคืนได้ยินเสียงปืนกลแถวตลาดศาสาน้ำร้อนหลังบ้านผม
บ้านผมเป็นบ้านพักข้าราชการ ร.พ.ศิริราช ประมาณช่วงค่ำๆ
มี นศ 2คนมาหลบที่แถวหน้าบ้านผมจะมีพวกตุ่มน้ำต้นไม้เล็กๆน้อย
ยายผมไปเจอเค้าๆมาขอเสื้อเพราะตอนนั้นใส่เสื้อ น.ศ บอกว่าโดนไล่ยิงมาเลยมาหลบ
ยายผมก็หาเสื้อให้เค้าใส่ คนละตัว เเล้วเค้าก้ให้ สีโป๊สเตอร์สีน้ำเงิน ที่ใช้เขียนในการประท้องให้ผมไว้1เเท่ง
ผมคิดว่าถ้าท่านผู้นั้น ยังมีชีวิตอยู่ต้องจำได้ครับ บ้านพักหลังตลาดศาลาน้ำร้อน