นับแค่รอบ 1 เดือนที่ผ่านมา(ก่อนหน้านั้นไม่อยากจะนับ) ท่านจะนัดเพื่อนมานั่งโจ้(น่าจะ)แอลกอฮอล์ประมาณ 3 ครั้ง
แล้วก็คุย  จากคุยก็ขยับมาเปิดเพลง  จากเปิดเพลงขยับมาเล่นกีต้าร์ ร้องคลอเบาๆ แล้วก็พัฒนาเป็นแหกปากร้องเพลงกลางดึก
ไม่ได้ดังมาก แต่มันกลางดึกอ่ะ
ปกติจะเริ่มสังสรรค์ตอน 4 ทุ่มเลิกเกือบตีสอง

เมื่อวานเลยเีที่ยงคืนมาหน่อย อยู่ดีดีก็ได้ยินเสียงคนแหกปากร้องเพลงขึ้นมากลางดึก
เราเปิดประตูออกไปดู (เป็นตึกแถวมีประตู 2 ชั้น)
ปกติพ่อแม่เราจะนอนอยู่ชั้นล่าง  แล้วเวลาเขาสังสรรค์ที บางครั้งแม่เราก็จะนอนหลับไม่ค่อยสนิท
เราก็ไม่อยากเปิดประตูมาทะเลาะกับเขา เดี๋ยวแม่จะยิ่งกังวล และรู่ว่าคนแบบนี้ไร้สามัญสำนึก บอกไปก็เท่านั้น
แต่ไม่บอกก็หนักข้อขึ้นเรื่อยๆ วันนี้ไ้ด้โอกาสพ่อแม่ไม่อยู่เลยขอเสียหน่อย
อีกอย่างระหว่างนั้นเราก็สังเกตการณ์ว่าเพื่อนเขาที่มาเป็นสไตล์ไหน ไม่ใช่สไตล์ขาลุยยกพวกตีกัน
ตลอดการสนทนาเพื่อนเขาก็ไม่ยุ่งด้วย ยืนเงียบๆหันหน้าไปทางอื่น
(แม้เจ้าตัวพยายามจะหาพวก โดยการถามว่าพวกเมิงไม่ได้มาบ้านกรูกี่วันแล้ว เขาก็เงียบกันไม่ตอบ
ซึ่งก็ไม่ใช่ประเด็นอ่ะ จะมาเมื่ออาทิตย์ที่แล้วหรือเมื่อวาน เสียงดังก็คือเสียงดังไง)

เราก็บอกว่านี่เที่ยงคืนแล้วคุณ ชาวบ้านเขาพักผ่อนเกรงใจกันบ้าง พูดแบบธรรมดามากๆ ออกแนวเหนื่อยใจน่ะ
เขาก็อารมณ์ขึ้นทันที
ไปเรียกตำรวจมาเลยๆ
เราก็บอกว่าทำไมต้องเรียกตำรวจ บอกกันแค่นี้ก็จบ
ไอ้ที่หมายศาลนะคุณใช่ไหม (งง หมายศาลไรฟละ ถ้ามีจริงอยากจะกราบคนส่ง)
เอาเลย มาเลย ไม่กลัวอยู่แ้ล้ว
อืมมมม ชั้นแค่บอกว่าเที่ยงคืนแล้ว ให้เบาหน่อย ทำไมต้องกลัวอะไร ก็เบาหน่อยแค่นั้นก็จบ ไม่ก็ไปคุยในบ้าน
(ก่อนหน้านี้บ้านเช่าหลังถัดไปเขาก็มักจะสังสรรค์เย็นวันศุกร์ หลังสี่ทุ่มเขาจะหรี่เพลงคุยกันเบาๆ ก็ไม่เห็นมีปัญหา)

คุยหน้าบ้านตัวเอง ทำไมจะไ่ม่มีสิทธิ
บ้านอื่นไม่เห็นจะว่าอะไร (อืม เขาเอือมกันหมด ไม่รู้จริงอ่ะ)
เราก็บอกว่าเขาก็ด่าคุณลับหลังไง เพราะรู้ว่าบอกไปก็เป็นงี้ไง ถึงไม่อยากบอก ไม่มีใครอยากยุ่ง
(จริงๆอยากเปรียบเทียบให้เห็นภาพว่าเหมือนขี้หมาอ่ะมันเหม็น
ถ้าอยู่หน้าบ้านตัวเองก็ต้องเก็บกวาด แต่ถ้ามันอยู่กลางทางก็เลี่ยงเอา
ไม่มีใครอยากเก็บกวาดหรอก ต่างกันแค่ขี้ยังมีประโยชน์นะทำปุ๋ยได้)
ใครอยากด่ามาเลย ปืนไม่มี แต่มีมือมีตีน
ไม่แน่จริง ไม่อยู่มาได้ถึงป่านนี้หรอก
แค่แหกปากร้องเพลงหน้าบ้านหลังเที่ยงคืนได้นี่แน่มากเลยนะ

จะให้เข้าบ้านไหม แล้วทำหน้าท้าทาย
คือประมาณว่าก่อนหน้านี้มีปัญหาเรื่องเขาชอบเปิดเพลงเบสกระหึ่ม แม้กระทั่งทีวีก็กระหึ่ม
และจะต้องเปิดหลังเที่ยงคืนไปถึงตีสองตีสาม (นอกเหนือไปจากช่วงบ่ายหลังตื่นนอนของท่าน)
เดาว่าเขาก็คงขู่ว่าจะเข้าบ้านแล้วจะเปิดเพลงให้สนั่นประมาณนั้น
(เคยบ่นเรื่องเสียงดังกับพ่อเขา พ่อเขาก็มึนตึง  บอกว่าลูกเขายังเด็ก
ไม่พูดว่าจะแก้ไขอะไร แต่จากนั้นเหตุการณ์ก็ดีขึ้นไม่ค่อยมีเสียงดัง)

เราก็บอกว่าุคุณจะทำอะไรก็ได้ของคุณ แต่ต้องไม่เดือดร้อนคนอื่น

ุเขาก็บอกว่าจะคุยกับพ่อเขาไหม เห็นชอบคุยกับพ่อเขานี่ (เหมือนว่าฟ้องพ่อเขา)
(อืม เคยคุยไปสองครั้งมั้ง และหนึ่งในนั้นคือรถเรามันไปเฉี่ยวรถเขานิดนึง เลยเรียกเขามาดู และนั่นก็สองปีมาแล้ว)
เรา็ก็บอกว่าดึกแล้วไ่ม่ต้อง เขาคงคิดว่าเราไม่กล้าคุยหรือไงไม่รู้ จะปลุกพ่อเขาให้ได้
เราก็บอกว่าถ้าจะคุยเดี๋ยวตอนเช้าเรามาคุยเองไม่ต้องปลุก
(อืม ขนาดพ่อตัวเองยังไม่เห็นใจ ไม่รู้จะพูดยังไงละ)

ไม่มีอะไรต่อเราก็ปิดประตู

เขาก็เปรยกับเพื่อน ไม่กลัวเข้าคุกหรอก บลาๆ จะทำแล้วพ่อห้ามไว้ บลาๆ

เราก็บอกไปว่าอยากทำอะไรเลย น้ำเสียงธรรมดาๆ ไม่ได้ท้าทาย

ตลกตรงที่เขาก็พูดออกมาอีกว่า กล้าแ่ต่กับเด็กหรือไง
เช้ยยยยย ท่านอายุน่าจะ 20 กลางๆแล้ว ชั้นก็หญิงกลางคนธรรมดา
ตลกน่ะ ยังมองตัวเองเป็นเด็กเนี่ยนะ ระอา

บางทีก็คิดสั้นๆ อยากมีเรื่องแบบต้องไปนอนโรงพยาบาลก็ได้นะ แต่ขอเอาเข้าคุกสนองเจตนาหน่อยเหอะ
เอาแบบทีเดียวจบอ่ะ
นี่แค่ 1 ในหลายเรื่องที่...เซ็งจิต