ส่วนตัวเจนเป็นครูที่มีหน้าที่ดูแลด้านวินัยเด็กในโรงเรียน
เมื่อไม่นานมานี้เราได้พบนักเรียนหญิงคนนึงแอบสูบบุหรี่ในห้องน้ำ
เมื่อได้พูดคุย สอบถามกันเด็กยอมรับว่าสูบบุหรี่จริง ยอมรับว่าตัวเองทำผิด แต่ก็พยายามเป็นอย่างมากที่จะบอกกับครูว่าจริงๆแล้วคนที่สูบบุหรี่ไม่ได้ติดทุกคนตัวเธอเองรวมทั้งคุณพ่อก็สูบแต่ไม่ได้ติด ไม่ได้สูบก็อยู่ได้ไม่ได้ทุรนทุรายหรือเป็นอะไร แล้วก็บอกว่าบุหรี่เหมือนกับแค่ของกินบางอย่าง ถ้าได้กินก็มีความสุข ถ้าไม่ได้กินก็อยู่ได้ไม่ตาย แล้วก็ยังพยายามบอกอีกว่าสื่อ สังคม หรือองค์กรอะไรต่างๆพยายามทำให้บุหรี่ดูน่ากลัว เลวร้ายเกินกว่าความเป็นจริงไปมาก
ครูก็พยายามอธิบายถึงพิษภัยต่างๆของมัน เด็กก็ยอมรับแต่ก็บอกว่านานๆทีเธอถึงจะสูบแล้วครั้งนี้ก็เป็นครั้งแรกในรอบสองเดือนที่สูบเพราะเธอเครียดเรื่องปัญหาทางบ้าน เด็กขอโอกาสกับครู ครูก็ถามว่าครูจะแน่ใจได้ยังไงว่าเธอจะไม่ทำผิดซ้ำอีก เด็กก็บอกว่ายินดีที่จะสาบานกับสิ่งที่เธอนับถือว่าภายในสามเดือนนี้จะไม่แตะต้องมันอีกเลย และถ้าเธอทำแบบนี้อีกที่โรงเรียนเธอยินดีที่จะให้โรงเรียนลงโทษยังไงก็ได้
ครูก็ถามเด็กว่าแน่ใจหรือเพราะสิ่งที่เด็กขอแลกเปลี่ยนครูฟังแล้วก็ยังเป็นห่วงสภาพจิตใจแทนถ้าเด็กทำไม่ได้ เด็กก็ยืนยันว่าจะสาบานแบบนั้นเพราะเธอมั่นใจเต็มที่ว่าทำได้แน่นอน สุดท้ายครูก็ให้โอกาสตามที่เด็กขอ (เรื่องสาบานโรงเรียนไม่เคยมีความคิดที่จะนำมาเป็นส่วนหนึ่งของการอบรมสั่งสอนเด็ก แต่กรณีนี้เด็กเป็นคนเสนอและขอเองทั้งหมด)
สิ่งที่อยากถามคือ
-ถ้าคุณจับได้ว่าลูกหรือเด็กในความดูแลของคุณสูบบุหรี่ แล้วลูกบอกว่าสูบจริงแต่ไม่ได้ติด นานๆสูบที ไม่สูบก็อยู่ได้ไม่เป็นอะไรคุณจะเชื่อไหม
-เป็นไปได้มากน้อยแค่ไหนที่คนสูบบุหรี่จะไม่ติด คือ ส่วนตัวรู้จักหลายคนที่ดื่มเหล้า ที่ดื่มจนติดก็มีแต่ส่วนใหญ่ดื่มเพื่อออกสังคมหรือเฉพาะเวลาไปงานแต่ไม่ได้ติด ถ้ามีใครบอกว่าดื่มเหล้าจริงแต่ไม่ได้ติดคงจะเชื่อ แต่ในกรณีบุหรี่ไม่ค่อยมีเพื่อนที่สูบและที่สูบก็เห็นว่าติดทุกคน
ขอบคุณค่ะ
ถ้าเด็กบอกว่าสูบบุหรี่ แต่ไม่ได้ติดบุหรี่จะเป็นไปได้ไหม
เมื่อไม่นานมานี้เราได้พบนักเรียนหญิงคนนึงแอบสูบบุหรี่ในห้องน้ำ
เมื่อได้พูดคุย สอบถามกันเด็กยอมรับว่าสูบบุหรี่จริง ยอมรับว่าตัวเองทำผิด แต่ก็พยายามเป็นอย่างมากที่จะบอกกับครูว่าจริงๆแล้วคนที่สูบบุหรี่ไม่ได้ติดทุกคนตัวเธอเองรวมทั้งคุณพ่อก็สูบแต่ไม่ได้ติด ไม่ได้สูบก็อยู่ได้ไม่ได้ทุรนทุรายหรือเป็นอะไร แล้วก็บอกว่าบุหรี่เหมือนกับแค่ของกินบางอย่าง ถ้าได้กินก็มีความสุข ถ้าไม่ได้กินก็อยู่ได้ไม่ตาย แล้วก็ยังพยายามบอกอีกว่าสื่อ สังคม หรือองค์กรอะไรต่างๆพยายามทำให้บุหรี่ดูน่ากลัว เลวร้ายเกินกว่าความเป็นจริงไปมาก
ครูก็พยายามอธิบายถึงพิษภัยต่างๆของมัน เด็กก็ยอมรับแต่ก็บอกว่านานๆทีเธอถึงจะสูบแล้วครั้งนี้ก็เป็นครั้งแรกในรอบสองเดือนที่สูบเพราะเธอเครียดเรื่องปัญหาทางบ้าน เด็กขอโอกาสกับครู ครูก็ถามว่าครูจะแน่ใจได้ยังไงว่าเธอจะไม่ทำผิดซ้ำอีก เด็กก็บอกว่ายินดีที่จะสาบานกับสิ่งที่เธอนับถือว่าภายในสามเดือนนี้จะไม่แตะต้องมันอีกเลย และถ้าเธอทำแบบนี้อีกที่โรงเรียนเธอยินดีที่จะให้โรงเรียนลงโทษยังไงก็ได้
ครูก็ถามเด็กว่าแน่ใจหรือเพราะสิ่งที่เด็กขอแลกเปลี่ยนครูฟังแล้วก็ยังเป็นห่วงสภาพจิตใจแทนถ้าเด็กทำไม่ได้ เด็กก็ยืนยันว่าจะสาบานแบบนั้นเพราะเธอมั่นใจเต็มที่ว่าทำได้แน่นอน สุดท้ายครูก็ให้โอกาสตามที่เด็กขอ (เรื่องสาบานโรงเรียนไม่เคยมีความคิดที่จะนำมาเป็นส่วนหนึ่งของการอบรมสั่งสอนเด็ก แต่กรณีนี้เด็กเป็นคนเสนอและขอเองทั้งหมด)
สิ่งที่อยากถามคือ
-ถ้าคุณจับได้ว่าลูกหรือเด็กในความดูแลของคุณสูบบุหรี่ แล้วลูกบอกว่าสูบจริงแต่ไม่ได้ติด นานๆสูบที ไม่สูบก็อยู่ได้ไม่เป็นอะไรคุณจะเชื่อไหม
-เป็นไปได้มากน้อยแค่ไหนที่คนสูบบุหรี่จะไม่ติด คือ ส่วนตัวรู้จักหลายคนที่ดื่มเหล้า ที่ดื่มจนติดก็มีแต่ส่วนใหญ่ดื่มเพื่อออกสังคมหรือเฉพาะเวลาไปงานแต่ไม่ได้ติด ถ้ามีใครบอกว่าดื่มเหล้าจริงแต่ไม่ได้ติดคงจะเชื่อ แต่ในกรณีบุหรี่ไม่ค่อยมีเพื่อนที่สูบและที่สูบก็เห็นว่าติดทุกคน
ขอบคุณค่ะ