ทางบ้านฐานะไม่ดีนะค่ะ แต่เงินเก็บด้วยน้ำพักน้ำแรง มีแค่ประมาณ 60,000 บาท
ทางบ้านอยากได้รถกระบะ เขามาปรึกษาฉัน แต่ฉันไม่ค่อยเห็นด้วย ใจหนึ่งก็อยากได้รถเหมือนกัน ทุกคนแหละที่อยากมีรถ
แต่อีกใจหนึ่งฉันว่ายังไม่พร้อมเพราะส่งเดือนละหมื่นกว่า 6 ปี เพราะท่านเองก็อายุ 62 ปีเพิ่งจะหัดขับรถ ฉันคิดว่าท่านอายุมากแล้วหมดวัยเพิ่งหัดขับ ฉันก็เป็นห่วงเขา แต่ทางบ้านไม่ค่อยพอใจฉันสักเท่าไหร่
แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ฟังคำบอกกล่าวของฉัน เขาก็ไปดาวน์รถออกมา เงินดาวน์มาจากไหน ขนทองและเงินฝากที่มีมาดาวน์และแล้ว
ทองก็หมดเงินก็หมด ที่สิ่งมีมาเพิ่มคือ ค่างวดรถ+ค่าน้ำมันรถ+ค่าประกัน+ไหนจะค่าแชร์ที่จะต้องจ่ายอีกเป็นปีตกเดือนละหมื่นกว่าบาท
ฉันเครียดมากเพราะท่านๆก็อายุมากแล้วไม่อยากให้มานั่งเครียดเดี๋ยวเดือนนี้ต้องจ่ายโน้นนี้นั้น เงินที่มีอยู่น่าจะเก็บไว้ใช้ยามเจ็บป่วย
พอรถออกมาได้แค่สองวัน ปัญหาก็เกิดแล้ว(คนเราก็มีไม่กี่แบบพอเห็นคนจนกว่าก็รังเกียจไม่อยากคุยด้วยกลัวยืมตังค์ ถ้าเรามีก็อิจฉากลัวเราจะมีมากกว่าเหนือกว่าเขา)คนแถวบ้านไปฟ้อง อบต.ว่าทางบ้านฉันจะทำที่จอดรถเพิ่ม (ที่บ้านฉันปลูกที่กรมป่าไม้หร์อที่หลวงค่ะ) อบต.มาบอกทางบ้านว่าห้ามต่อเติม พอวันต่อมาโทรมาหาฉันบอกว่าไม่อยากอยู่แถวนั้นแล้ว อยากไปหาซื้อที่ดินถูกๆเล็กๆไม่กี่งานพอปลูกบ้านได้ เขาบอกฉันว่าจะยืมเงินฉันก่อน ฉันก็บอกเขาไปว่าหนูไม่มีหรอก มีก็ฝากประจำอยู่ แต่ทางบ้านบอกว่าฝากประจำก็ถอนได้ ฉันถึงกับน้ำตาซึม
เพราะมีอีกหลายเรื่องที่ฉันบอกให้คำแนะนำทางบ้านไม่เคยฟัง แต่พอมีปัญหามาฉันเป็นคนแก้ให้ตลอด
ฉันช่วยทางบ้านมาตลอดอยากให้มีฐานะดีขึ้น อยากให้ทางบ้านมีเหมือนคนอื่นเขา บ้านที่มีฉันก็ปลูกให้เขามีบ้านอยู่กัน ฉันช่วยทุกอย่างเพื่อที่จะให้ครอบครัวดีขึ้น แต่บางครั้งความอยากมันไม่มีที่สิ้นสุด ได้นี่แล้วก็อยากได้นั้นได้นั้นแล้วก็อยากเพิ่มไม่รู้จบ
จนตอนนี้ฉันเหนื่อยและท้อมาก ตอนนี้ไม่อยากไปที่บ้านและไม่อยากคุยแล้ว
ในตลอดเวลา 1 ปีเต็ม ฉันช่วยทางบ้านปัญหาทุกอย่างลดลงและภาระข้างหน้าของฉันจะได่คลี่คลายบ้าง
แต่ปัญหาทางบ้านก็ไม่หมดสักที่ เดี๋ยวก็มีความอยากเพิ่มเรื่อยๆ ภาระตอนนี้ที่เหลืออยู่คือแฟนฉันต้องบวชปลายปีนี้และงานแต่งฉันก็ไม่มีกำหนดไม่รู้เมื่อไหร่หรืออาจจะไม่ได้แต่งเลยก็ได้(หมั้นแล้ว)
ความสุขของคนเราอยู่ที่ไหนกันสิ่งของ หรือ ความสุขที่เราได้อยู่พร้อมหน้าได้กินข้าวได้นั่งคุยได้ปรึกษากัน (ถึงเราจะมีได้รวยเงินแต่ถ้ารักและเข้าใจกันก็พอ)
ปล.ฉันคงเป็นลูกที่แย่มากเลยใช่มั้ย
Thank you
ความคิดฉันผิดเหรอ
ทางบ้านอยากได้รถกระบะ เขามาปรึกษาฉัน แต่ฉันไม่ค่อยเห็นด้วย ใจหนึ่งก็อยากได้รถเหมือนกัน ทุกคนแหละที่อยากมีรถ
แต่อีกใจหนึ่งฉันว่ายังไม่พร้อมเพราะส่งเดือนละหมื่นกว่า 6 ปี เพราะท่านเองก็อายุ 62 ปีเพิ่งจะหัดขับรถ ฉันคิดว่าท่านอายุมากแล้วหมดวัยเพิ่งหัดขับ ฉันก็เป็นห่วงเขา แต่ทางบ้านไม่ค่อยพอใจฉันสักเท่าไหร่
แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ฟังคำบอกกล่าวของฉัน เขาก็ไปดาวน์รถออกมา เงินดาวน์มาจากไหน ขนทองและเงินฝากที่มีมาดาวน์และแล้ว
ทองก็หมดเงินก็หมด ที่สิ่งมีมาเพิ่มคือ ค่างวดรถ+ค่าน้ำมันรถ+ค่าประกัน+ไหนจะค่าแชร์ที่จะต้องจ่ายอีกเป็นปีตกเดือนละหมื่นกว่าบาท
ฉันเครียดมากเพราะท่านๆก็อายุมากแล้วไม่อยากให้มานั่งเครียดเดี๋ยวเดือนนี้ต้องจ่ายโน้นนี้นั้น เงินที่มีอยู่น่าจะเก็บไว้ใช้ยามเจ็บป่วย
พอรถออกมาได้แค่สองวัน ปัญหาก็เกิดแล้ว(คนเราก็มีไม่กี่แบบพอเห็นคนจนกว่าก็รังเกียจไม่อยากคุยด้วยกลัวยืมตังค์ ถ้าเรามีก็อิจฉากลัวเราจะมีมากกว่าเหนือกว่าเขา)คนแถวบ้านไปฟ้อง อบต.ว่าทางบ้านฉันจะทำที่จอดรถเพิ่ม (ที่บ้านฉันปลูกที่กรมป่าไม้หร์อที่หลวงค่ะ) อบต.มาบอกทางบ้านว่าห้ามต่อเติม พอวันต่อมาโทรมาหาฉันบอกว่าไม่อยากอยู่แถวนั้นแล้ว อยากไปหาซื้อที่ดินถูกๆเล็กๆไม่กี่งานพอปลูกบ้านได้ เขาบอกฉันว่าจะยืมเงินฉันก่อน ฉันก็บอกเขาไปว่าหนูไม่มีหรอก มีก็ฝากประจำอยู่ แต่ทางบ้านบอกว่าฝากประจำก็ถอนได้ ฉันถึงกับน้ำตาซึม
เพราะมีอีกหลายเรื่องที่ฉันบอกให้คำแนะนำทางบ้านไม่เคยฟัง แต่พอมีปัญหามาฉันเป็นคนแก้ให้ตลอด
ฉันช่วยทางบ้านมาตลอดอยากให้มีฐานะดีขึ้น อยากให้ทางบ้านมีเหมือนคนอื่นเขา บ้านที่มีฉันก็ปลูกให้เขามีบ้านอยู่กัน ฉันช่วยทุกอย่างเพื่อที่จะให้ครอบครัวดีขึ้น แต่บางครั้งความอยากมันไม่มีที่สิ้นสุด ได้นี่แล้วก็อยากได้นั้นได้นั้นแล้วก็อยากเพิ่มไม่รู้จบ
จนตอนนี้ฉันเหนื่อยและท้อมาก ตอนนี้ไม่อยากไปที่บ้านและไม่อยากคุยแล้ว
ในตลอดเวลา 1 ปีเต็ม ฉันช่วยทางบ้านปัญหาทุกอย่างลดลงและภาระข้างหน้าของฉันจะได่คลี่คลายบ้าง
แต่ปัญหาทางบ้านก็ไม่หมดสักที่ เดี๋ยวก็มีความอยากเพิ่มเรื่อยๆ ภาระตอนนี้ที่เหลืออยู่คือแฟนฉันต้องบวชปลายปีนี้และงานแต่งฉันก็ไม่มีกำหนดไม่รู้เมื่อไหร่หรืออาจจะไม่ได้แต่งเลยก็ได้(หมั้นแล้ว)
ความสุขของคนเราอยู่ที่ไหนกันสิ่งของ หรือ ความสุขที่เราได้อยู่พร้อมหน้าได้กินข้าวได้นั่งคุยได้ปรึกษากัน (ถึงเราจะมีได้รวยเงินแต่ถ้ารักและเข้าใจกันก็พอ)
ปล.ฉันคงเป็นลูกที่แย่มากเลยใช่มั้ย
Thank you