เพิ่งได้อ่านสารคดีเล่มนี้ แล้วมีบทความที่คนเขียนไปปฎิบัติธรรม 10 วันที่สำนักของท่านโกเอ็นก้า แล้วเจอเหตุการณ์....
วันที่ 3
"....เคยได้ยินคนนั่งสมาธิแล้วเห็นนู้นเห็นนี่ ข้าพเจ้าไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้นกับตัวเองได้ ตลอดชีวิตไม่เคยมีสัมผัสพิเศษอะไรเกี่ยวกับเรื่องเหนือจริง กระทั่งกังขาและให้น้ำหนักไปทางไม่เชื่อ
แต่แล้วข้าพเจ้าก็ได้เห็น เป็นภาพสาวฝรั่งสองคนซึ่งสัดส่วนใหญ่กว่าคนปกติ ร่างเปลือยเปล่ามายืนยกเข่าจังก้าอยู่ตรงหน้าไม่พูดจาอะไร
กับอีกคราว ราววันที่3ของการปฎิบัติ พอใจนิ่งอยู่กับสมาธิก็เห็นหญิงสุงวัยใส่เสื้อแขนกระบอกสีขาว ร่างกายสุงใหญ่กว่าคนปกติ มาบอกว่าผ่านการฝึกทำสมาธิขั้นต้นแล้ว ข้าพเจ้าพยายามเพ่งมองดูว่านางเป็นใคร แต่ไม่สำเร็จเพราะหญิงคนนั้นไม่มีหน้า!
ทั้งสองเหตุการณ์ ข้าพเจ้าแน่ใจว่าไม่ใช่ความฝัน เพราะขณะที่เห้นภาพก็ยังรู้สึกอยู๋กับลมหายใจ ...."
วันที่ 6
"....ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าใดที่ข้าพเจ้านอนนิ่งอยู๋กับการเฝ้าดูความเจ็บปวด จนขณะหนึ่งข้าพเจ้าเหมือนเห็นตัวเองมานั่งดูตัวเองอยู่ข้างเตียง
แต่แปลกที่ข้าพเจ้าที่เป็นคนมานั่งดูนั้นเป็นผู้หญิง และดูเหมือนมีมากกว่า 1 คน
แล้ววูบหนึ่งข้าพเจ้ารู้สึกเหมือนร่างที่ลอยคว้างเบาหวิวของตัวเองร่วงปึงลงกับเตียง! ข้าพเจ้าก็หลุดจากภวังค์และอาการเจ็บปวดก็หายไป"
นี่คือประสบการณ์ที่ผู้เขียนไปประสบมา ส่วนตัวผมสนใจการปฎิบัติธรรมเหมือนกัน แต่ยังไม่เคย มีใครเคยประสบเหตุการณ์ทำนองนี้บ้างครับ
มีใครเคยปฎิบัติธรรมแล้วเจอเหตุการณ์แปลกๆบ้างครับ
เพิ่งได้อ่านสารคดีเล่มนี้ แล้วมีบทความที่คนเขียนไปปฎิบัติธรรม 10 วันที่สำนักของท่านโกเอ็นก้า แล้วเจอเหตุการณ์....
วันที่ 3
"....เคยได้ยินคนนั่งสมาธิแล้วเห็นนู้นเห็นนี่ ข้าพเจ้าไม่เคยคิดว่าจะเกิดขึ้นกับตัวเองได้ ตลอดชีวิตไม่เคยมีสัมผัสพิเศษอะไรเกี่ยวกับเรื่องเหนือจริง กระทั่งกังขาและให้น้ำหนักไปทางไม่เชื่อ
แต่แล้วข้าพเจ้าก็ได้เห็น เป็นภาพสาวฝรั่งสองคนซึ่งสัดส่วนใหญ่กว่าคนปกติ ร่างเปลือยเปล่ามายืนยกเข่าจังก้าอยู่ตรงหน้าไม่พูดจาอะไร
กับอีกคราว ราววันที่3ของการปฎิบัติ พอใจนิ่งอยู่กับสมาธิก็เห็นหญิงสุงวัยใส่เสื้อแขนกระบอกสีขาว ร่างกายสุงใหญ่กว่าคนปกติ มาบอกว่าผ่านการฝึกทำสมาธิขั้นต้นแล้ว ข้าพเจ้าพยายามเพ่งมองดูว่านางเป็นใคร แต่ไม่สำเร็จเพราะหญิงคนนั้นไม่มีหน้า!
ทั้งสองเหตุการณ์ ข้าพเจ้าแน่ใจว่าไม่ใช่ความฝัน เพราะขณะที่เห้นภาพก็ยังรู้สึกอยู๋กับลมหายใจ ...."
วันที่ 6
"....ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าใดที่ข้าพเจ้านอนนิ่งอยู๋กับการเฝ้าดูความเจ็บปวด จนขณะหนึ่งข้าพเจ้าเหมือนเห็นตัวเองมานั่งดูตัวเองอยู่ข้างเตียง
แต่แปลกที่ข้าพเจ้าที่เป็นคนมานั่งดูนั้นเป็นผู้หญิง และดูเหมือนมีมากกว่า 1 คน
แล้ววูบหนึ่งข้าพเจ้ารู้สึกเหมือนร่างที่ลอยคว้างเบาหวิวของตัวเองร่วงปึงลงกับเตียง! ข้าพเจ้าก็หลุดจากภวังค์และอาการเจ็บปวดก็หายไป"
นี่คือประสบการณ์ที่ผู้เขียนไปประสบมา ส่วนตัวผมสนใจการปฎิบัติธรรมเหมือนกัน แต่ยังไม่เคย มีใครเคยประสบเหตุการณ์ทำนองนี้บ้างครับ