ตอนซื้อหุ้นเรามีเป้าหมายในใจกันอยู่แล้ว ว่าเราซื้อไปนี้จะไปขายที่ราคาประมาณไหน

ส่วนไอที่เกินไปนั่น เรียกว่าฝันเฟื่อง ลดความฝันเฟื่องลงหน่อย หาความพอดีให้พอร์ต
ถึงเวลาขายก็ขาย อาจจะขายซักครึ่งนึงเผื่อได้เผื่อเสียเอาไว้

เวลาหุ้นลงก็เทขายก่อนขาดทุนได้ไม่เสียใจ เวลาหุ้นขึ้นเยอะก็ไม่เสียใจ
ถ้าถือด้วยความเชื่อก็ควรเชื่อตัวเอง พลาดก็เราทำของเราเอง ไม่เสียใจ

หุ้นเด้ง มันก็มีทั้งเด้งขึ้นและเด้งลง
หุ้นปั่นก็เด้งไว ถึงเป้าก็ขาย อย่าไปคิดว่าโอ้ย 6 ปีข้างหน้านะ SET ไทยไปหมื่นจุด
แบบนั้นเรียกเพ้อฝัน

ปล. ที่ถือมา Match ไปเรียบร้อย ไม่ได้มาแช่งแต่มาเตือน ว่าทุกคนมีความฝัน แต่ไม่ใช่ทุกคนที่ทำฝันให้เป็นจริงได้