ห่างหายไปนาน เนื่องจากทีมผมปิดฤดูกาลก่อนแข่งครบ
ไม่ใช่ได้แชมป์เร็วแต่ที่จบไปคือเส้นทางที่ร่วมกันมาของผมกับมิสเตอร์เฟอร์กูสัน
พอไม่มีเค้าฤดูการที่เปิดขึ้นจึงไม่ได้ดึงให้ผมกลับมาสู่เส้นทางเดิม
ทีมนี้กลายเป็นอีกทีมไป ในความรู้สึก เป็นเหมือนคนแปลกหน้าที่ไม่คุ้นกันอย่างเคย

ส่วนตัวผมรับได้กับความมีขึ้นมีลงกับผลงาน แต่เค้าทำไว้ให้ผมเสียนิสัยไม่ใช่น้อย แข่งทีไรก็ชนะ แม้ทีมจะห่วยขนาดไหนก็ตาม
ผมรู้ว่าเมื่อทีมเข้าตาจนแล้วรูปแบบการเล่นของทีมจะเป็นอย่างไรเพื่อรักษาเส้นทางกลับมาอยู่ในจุดที่ดีต่อการลุ้นแชมป์

การเปลี่ยนแปลง ความไม่จีรัง อย่างน้อยที่สุดชีวิตคนเรา งานเลี้ยงจะสนุกขนาดไหนก็ต้องมีวันเลิกรา
ผมไม่ช็อกกับผลงานตอนนี้เท่ากับวันที่เค้าบอกว่าเราจะจบเส้นทางนี้กันแล้ว
เส้นทางสายความฝัน เส้นทางแห่งการต่อสู้ ผมมีวันเศร้า มีวันที่มีความสัขที่สุด

ผมคงจะเชียร์ทีมนี้ต่อถ้ามันยังคงมีปรัชญาเหมือนเดิม ผมไม่ได้เชียร์เพราะทีมได้แชมป์ ผมเชียร์เพราะทีมนี้สร้างแรงบันดาลใจให้เราต่อสู้อย่างห้าวหาญ เป็นตัวอย่างของการไม่ยอมแพ้และเรียนรู้ที่จะสู้อย่างมีเป้าหมาย
การเปลี่ยนแปลงย่อมเกิดขึ้นเป็นกฎธรรมชาติ แต่ิมีสิ่งที่หวังว่าจะไม่เปลี่ยนไป และนั่นอาจเป็นเหตุผลที่เรามีผู้จัดการทีมชื่อ เดวิด มอยส์