อยากจะบ้าตายกับการทำสมาธิ ขอคำชี้แนะด้วยครับ
เคยเข้ามาตั้งคำถามไว้แล้วครั้งหนึ่ง เรื่องการทำสมาธิแบบอานาปานสติ แบบ ๑๖ ขั้น ของท่านพุทธทาส
แต่ก็ทำไปช่วงหนึ่ง มันเกิดอาการปวดท้องไปทั้งหมด ขณะทำและ หลังเลิกทำสมาธิ จบแค่นี้ก่อน ....
เลยทำใหม่แบบไม่บังคับลมปล่อยลมธรรมดา หรือบางทีกำหนดเข้าพุท ออกโธ บ้างก็นับเลขวน ตามแบบหนังสือ พุทธธรรม ( ทำสลับกัน พอรู้สึกว่า มีอาการดังต่อไปนี้ )พอทำแล้วปรากฏว่าคราวนี้ไม่เหมือนเดิมอาการปวดท้องมันหายไปแล้ว เพราะไม่ได้เกรง แต่ว่าเกิดอาการใหม่คือ ความอึดอัด ในการหายใจเหมือนไม่เต็มปอด หรือท้องน้อยพอทำเสร็จแล้วบางที มีลมค้างอยู่ในท้อง คือคลำได้เลยว่ามีลม อยู่ที่ลำไส้ใหญ่ เล็ก ( ท้องปูดออกมา ) ต้องทำการไล่ให้ลมออกมา ให้หมดด้วยการขยับท้องไปมาหรือเอามือลูบท้องขึ้นลง ลำบากแท้ บางทีทำไปก็นึกไปว่า ทำไมเราทำมาตั้งหลายเดือนแล้ว เข้าเดือน ๑๐ แล้ว ทำต่อเนื่อง เพราะจำพระพุทธพจน์ว่าทำให้มาก เจริญให้มาก แต่ดูๆแล้ว ความก้าวหน้าไม่มีให้เห็นเลย มันติดอยู่ตรงที่อึดอัดนี่แหล่ะ ส่วนความฟุ้งซ๋านนั้น ไม่สนใจ คิดว่าไม่เป็นปัญหาเพราะถ้าเป็นปัญหาก็มาจากความอึดอัดก่อน แต่ก็พยายามนั่งไป บางทีก็ไปถามเขาบ้าง หรือฟังเทปหลวงพ่อชา หลายๆกันฑ์ เหมือนกันเรื่องทำสมาธิท่านก็แนะว่า คุณทำด้วยความยึดมั่นจนเกินไป ไม่ปล่อยลมตามสบายๆ วางลมยังไม่ถูก ( ชาวต่างชาติถามหลวงพ่อ อาการน่าจะคล้ายกัน ) ฟังแล้ว ฟังอีกหลายรอบแล้วก็มาทำ ก็พยายามปล่อยลมไปธรรมดา ไม่บังคับมัน แต่เพียงแค่รู้ลมเท่านั้นเอง หรือเฝ้าสังเกตลม หรือเฝ้าฟังเสียงลมเข้าออก ปลายจมูก แค่นี้แหล่ะ มันก็เกิดการอึดอัดทันที บางทีก็นึกด่าตัวเองเหมือนกัน สงสัยเราจะไม่ถูกกับอานาปานสติแล้วหล่ะมั้ง ความจริงทำมาขนาดนี้น่าจะก้าวหน้าซักเล็กน้อย เพื่อเป็นกำลังใจบ้างก็ยังดี แต่ก็เปล่า เลย ความอึดอัดที่เกิดนั้นมันอยากจะร้องไห้เลยก็ว่าได้ แต่มันก็ไม่ตายนะ มันแค่ทรมานเฉยๆ บางทีก็เข้าไปอ่าน ที่ห้องสนทนาเรื่อง สมาธิ เห็นหลายๆท่าน ก็ทำจิตให้สงบได้ ส่วนมากแล้วใช้เวลาในการทำไม่นานเลยบ้างก็บอก เดือนเดียว หรือ ๒ อาทิตย์ก็มี แล้วคุยอะไรกันเป็นฌาน เป็นวิปัสสนา ทำให้ยิ่งอ่านแล้วยิ่งคิดว่า ทำกันยังไงหว่า เก่งกันจัง สงสัยอีกไม่นานคงเห็นธรรมเป็นปัจจัตตังกันหมดแน่ๆเลย ขนาดเราทำมาขนาดนี้แค่ขั้นแรก พื้นๆ ยังไม่ผ่านเลย ( บางทีก็นึกสดุดตรงพระพุทธวจนะที่ว่า ....ไม่ฉลาดในการทำสมาธินี่แหล่ะ เฮ้อ..)
แต่ที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ ไม่ใช่ว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย ก็มีบ้างเหมือนกัน แต่ไม่สู้จะตรงจุดเท่าไร คือ
๑. นั่งได้นาน ความง่วงมีน้อย หรือแทบไม่ง่วงเลย ( อาจเพราะอึดอัด )
๒. อยากทำ อยากเพียร มันเกิดมีมาเอง ( อาจเพราะการทำต่อเนื่อง ประมาณว่ามีความพอใจที่จะทำ ไม่ได้ทำเพราะฝืน )
๓. บางทีเหมือนมี แสงเป็นวงกลมเกิดมาเอง มองเห็นได้ แล้วก็หายไป มาๆ หายๆ งงๆ
๔. บางทีเกิดอาการวูบลงไป ลึกมากๆ ความรู้สึกนะครับ พอรู้สึกตัวก็หายไป
ทีนี้ขอถามครับ
๑ . ที่ผมปฏิบัติมา ผมผิดตรงไหน ที่ทำแล้วอึดอัด ผมยังยึดไปหรือเปล่าครับ แล้วควรกำหนดอย่างไรดี
๒ . โดยส่วนตัวผมเป็นคน ราคะ จริต เพราะชอบความสะอาด สวยๆ งามๆ การทำอานาปานสติไม่ตรงกับจริตผมหรือเปล่า หรือบารมีที่สั่งสมมา ไม่ตรงกัน ใช่ไหมครับ
๓ . เคยคิดจะไปลองฝึกกสิณดู จะดีกว่าไหม กลัวเปลืองเวลาทำสิ่งที่ไม่ตรง แล้วจะตายก่อน
๔ . แสงที่เกิดเป็นวงกลมนั้น จะยึดไว้ได้ไหม ( ไม่น่าใช่ อุคคหนิมิต ) เพราะเห็นหลายๆท่านบอกว่าไม่ต้องไปสนใจมัน
๕ . อาการวูบนั้นมันเป็นอะไรครับ จำเป็นต้อง เกิดไหมครับ
ขอบคุณที่ช่วยอ่านจนจบ และคำชี้แนะล่วงหน้าครับ ไม่มีเวลาพิมพ์ตอบครับ
อยากจะบ้าตายกับการทำสมาธิ ขอคำชี้แนะด้วยครับ
เคยเข้ามาตั้งคำถามไว้แล้วครั้งหนึ่ง เรื่องการทำสมาธิแบบอานาปานสติ แบบ ๑๖ ขั้น ของท่านพุทธทาส
แต่ก็ทำไปช่วงหนึ่ง มันเกิดอาการปวดท้องไปทั้งหมด ขณะทำและ หลังเลิกทำสมาธิ จบแค่นี้ก่อน ....
เลยทำใหม่แบบไม่บังคับลมปล่อยลมธรรมดา หรือบางทีกำหนดเข้าพุท ออกโธ บ้างก็นับเลขวน ตามแบบหนังสือ พุทธธรรม ( ทำสลับกัน พอรู้สึกว่า มีอาการดังต่อไปนี้ )พอทำแล้วปรากฏว่าคราวนี้ไม่เหมือนเดิมอาการปวดท้องมันหายไปแล้ว เพราะไม่ได้เกรง แต่ว่าเกิดอาการใหม่คือ ความอึดอัด ในการหายใจเหมือนไม่เต็มปอด หรือท้องน้อยพอทำเสร็จแล้วบางที มีลมค้างอยู่ในท้อง คือคลำได้เลยว่ามีลม อยู่ที่ลำไส้ใหญ่ เล็ก ( ท้องปูดออกมา ) ต้องทำการไล่ให้ลมออกมา ให้หมดด้วยการขยับท้องไปมาหรือเอามือลูบท้องขึ้นลง ลำบากแท้ บางทีทำไปก็นึกไปว่า ทำไมเราทำมาตั้งหลายเดือนแล้ว เข้าเดือน ๑๐ แล้ว ทำต่อเนื่อง เพราะจำพระพุทธพจน์ว่าทำให้มาก เจริญให้มาก แต่ดูๆแล้ว ความก้าวหน้าไม่มีให้เห็นเลย มันติดอยู่ตรงที่อึดอัดนี่แหล่ะ ส่วนความฟุ้งซ๋านนั้น ไม่สนใจ คิดว่าไม่เป็นปัญหาเพราะถ้าเป็นปัญหาก็มาจากความอึดอัดก่อน แต่ก็พยายามนั่งไป บางทีก็ไปถามเขาบ้าง หรือฟังเทปหลวงพ่อชา หลายๆกันฑ์ เหมือนกันเรื่องทำสมาธิท่านก็แนะว่า คุณทำด้วยความยึดมั่นจนเกินไป ไม่ปล่อยลมตามสบายๆ วางลมยังไม่ถูก ( ชาวต่างชาติถามหลวงพ่อ อาการน่าจะคล้ายกัน ) ฟังแล้ว ฟังอีกหลายรอบแล้วก็มาทำ ก็พยายามปล่อยลมไปธรรมดา ไม่บังคับมัน แต่เพียงแค่รู้ลมเท่านั้นเอง หรือเฝ้าสังเกตลม หรือเฝ้าฟังเสียงลมเข้าออก ปลายจมูก แค่นี้แหล่ะ มันก็เกิดการอึดอัดทันที บางทีก็นึกด่าตัวเองเหมือนกัน สงสัยเราจะไม่ถูกกับอานาปานสติแล้วหล่ะมั้ง ความจริงทำมาขนาดนี้น่าจะก้าวหน้าซักเล็กน้อย เพื่อเป็นกำลังใจบ้างก็ยังดี แต่ก็เปล่า เลย ความอึดอัดที่เกิดนั้นมันอยากจะร้องไห้เลยก็ว่าได้ แต่มันก็ไม่ตายนะ มันแค่ทรมานเฉยๆ บางทีก็เข้าไปอ่าน ที่ห้องสนทนาเรื่อง สมาธิ เห็นหลายๆท่าน ก็ทำจิตให้สงบได้ ส่วนมากแล้วใช้เวลาในการทำไม่นานเลยบ้างก็บอก เดือนเดียว หรือ ๒ อาทิตย์ก็มี แล้วคุยอะไรกันเป็นฌาน เป็นวิปัสสนา ทำให้ยิ่งอ่านแล้วยิ่งคิดว่า ทำกันยังไงหว่า เก่งกันจัง สงสัยอีกไม่นานคงเห็นธรรมเป็นปัจจัตตังกันหมดแน่ๆเลย ขนาดเราทำมาขนาดนี้แค่ขั้นแรก พื้นๆ ยังไม่ผ่านเลย ( บางทีก็นึกสดุดตรงพระพุทธวจนะที่ว่า ....ไม่ฉลาดในการทำสมาธินี่แหล่ะ เฮ้อ..)
แต่ที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ ไม่ใช่ว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย ก็มีบ้างเหมือนกัน แต่ไม่สู้จะตรงจุดเท่าไร คือ
๑. นั่งได้นาน ความง่วงมีน้อย หรือแทบไม่ง่วงเลย ( อาจเพราะอึดอัด )
๒. อยากทำ อยากเพียร มันเกิดมีมาเอง ( อาจเพราะการทำต่อเนื่อง ประมาณว่ามีความพอใจที่จะทำ ไม่ได้ทำเพราะฝืน )
๓. บางทีเหมือนมี แสงเป็นวงกลมเกิดมาเอง มองเห็นได้ แล้วก็หายไป มาๆ หายๆ งงๆ
๔. บางทีเกิดอาการวูบลงไป ลึกมากๆ ความรู้สึกนะครับ พอรู้สึกตัวก็หายไป
ทีนี้ขอถามครับ
๑ . ที่ผมปฏิบัติมา ผมผิดตรงไหน ที่ทำแล้วอึดอัด ผมยังยึดไปหรือเปล่าครับ แล้วควรกำหนดอย่างไรดี
๒ . โดยส่วนตัวผมเป็นคน ราคะ จริต เพราะชอบความสะอาด สวยๆ งามๆ การทำอานาปานสติไม่ตรงกับจริตผมหรือเปล่า หรือบารมีที่สั่งสมมา ไม่ตรงกัน ใช่ไหมครับ
๓ . เคยคิดจะไปลองฝึกกสิณดู จะดีกว่าไหม กลัวเปลืองเวลาทำสิ่งที่ไม่ตรง แล้วจะตายก่อน
๔ . แสงที่เกิดเป็นวงกลมนั้น จะยึดไว้ได้ไหม ( ไม่น่าใช่ อุคคหนิมิต ) เพราะเห็นหลายๆท่านบอกว่าไม่ต้องไปสนใจมัน
๕ . อาการวูบนั้นมันเป็นอะไรครับ จำเป็นต้อง เกิดไหมครับ
ขอบคุณที่ช่วยอ่านจนจบ และคำชี้แนะล่วงหน้าครับ ไม่มีเวลาพิมพ์ตอบครับ