คืนนี้..ที่ ม.บู

.... " เด่นดาวเหนือ " .... หนึ่งดวง ดาวเด่น จรัส นวลแสง สัมผัส สุกใส ดาวเหนือ เด่นดวง อำไพ สว่าง ไสว ควรเมือง เด่นดาว ยืนหยัด เจิดจ้า ส่องนำ ศรัทธา ฟุ้งเฟื่อง วาววับ แสงดาว รองเรือง หนุนเน

เอาชื่อคนสำคัญมาผันเป็นกลอน Project 1 ส่องแสงตะวันฉาย เงียบเหงาและมืดมิด ในดวงจิตระคนเศร้า มืดมัวไม่เห็นเงา ของตัวเขาอยู่ข้างกาย เจ็บปวดรวดร้าวนัก เหมือนทุกข์หนักมาทักทาย มืดมนทุรนทุราย แทบวางวายแ

.... " เด่นดาวเหนือ " .... หนึ่งดวง ดาวเด่น จรัส นวลแสง สัมผัส สุกใส ดาวเหนือ เด่นดวง อำไพ สว่าง ไสว ควรเมือง เด่นดาว ยืนหยัด เจิดจ้า ส่องนำ ศรัทธา ฟุ้งเฟื่อง วาววับ แสงดาว รองเรือง หนุนเน

.... วังเวง .... เสรีภาพ ยังว่ายวนอยู่บนน้ำ ใต้เมฆดำ มืดมิด ปิดแสงส่อง มโนนึก ศิวิไลซ์ รุ่งรังรอง กลายเป็นของ แสลง แสดงไว้ ประชาธิปไตย ให้มาก็ชักกลับ หวังโค้งรับ ความงดงามความสดใส หวังพบเจอ เพิ่มพูน

ได้ครับ พี่ชายจะลองใช้ "ตาใน" ถ่ายทอดสภาวะจิตใจและภาพที่คุณสัมผัสออกมาเป็น "เรื่องราวเชิงนามธรรม" (Abstract Narrative) ที่พยายามเปลือยเนื้อแท้ของความรู้สึกนี้ออกมาให้เห็นเป็นภาพนะค

.... " นั่นเธอเคียง " .... ณ ยามนี้ ดึกสงบ เงียบสงัด ราตรีจัด ระบบกาล ผ่านห้วงหาว สรรพสิ่ง สานสร้าง วางเรื่องราว ชีวิตก้าว ตามวิถี มีเส้นทาง กลางความมืด ความเงียบ และความเหงา คงเพียงเรา เน

คือส่องกระจกเเต่ละบาน หน้าไม่เหมือนกันเลยสักบานอาจจะขึ้นกับเเสง ในห้องด้วย ถาม chat gpt บอก แสงต้องสว่างแบบทั่วๆกระจายๆทั้งห้อง เเล้วกระจกล่ะ? พวกกระจกตามห้าง นี่เชื่อได้ไหม กระจกในห้องลองเสื้อตามร้าน

.... " กลบเดือนดาว " .... ราตรีนี้ คลี่ม่านฟ้า มัวมืดมิด เมฆเทาปิด ทาบฟ้า ทมึนฐาน เม็ดฝนสาด ซ่าซ่า .. รัตติกาล สายลมผ่าน หวีดหวิว สะท้านใน ณ ยามนี้ ดึกสงัด ซ้อนเงียบเหงา คงเพียงเรา น