-------------------------------------
...2-3วันมานี้ผมเป็นห่วงแต่เรื่องชื่อเสียงของจังหวัด
เป็นห่วงแต่เรื่องชื่อเสียงสโมสรเป็นห่วงต่อเรื่องการแก้ข่าว
โดยไม่ได้นึกถึงคุณป้าผู้บาดเจ็บเลย
พอผมทราบข่าวจากเฮียวันชัย(เบียร์สิงห์)และลุงจอน(สหายพี่ที่เคารพ)
ว่าคุณป้าพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลศรีบุรินศ์
.....ผมจึงได้หยุดคิดว่า คุณป้าผู้บาดเจ็บสำคัญที่สุด
ถึงตรงนี้ก็ได้แต่ละอายใจ เฝ้านึกวนเวียนก่อนที่จะเข้าไปเยี่ยมว่า...
จะพูดอย่างไรให้คุณป้าหายโกรษ”คนเชียงราย”
พอไปถึงห้องผู้ป่วยคุณพยาบาลกำลังนำผู้ป่วยไปตรวจลูกตากับคุณหมอ
ผมนั่งรออย่างกระสับกระส่าย ราวๆ15กว่านาทีคุณป้าก็กลับมา
ผมพึ่งสังเกตเห็นว่าคุณป้านั่งรถเข็นดูอ่อนหล้าเหมือนแขนขาไม่มีแรง
ระบบการทรงตัวไม่ปกติเหมือนคนทั่วไป ตาลืมได้ข้างเดียว
นิวหน้าด้วยความเจ็บปวดอยู่ตลอดเวลาคุณป้าคงปวดที่บาดแผลบนใบหน้าร่วมไปถึงปวดที่ลูกตา
คงเกิดจากอาการสะเทือนในขณะที่เคลื่อนไหวร่างกาย
อาการแบบนี้จะเดินทางกลับโดยเครื่องบินไม่ได้แน่ๆใน2-3วันนี้
เพราะเวลาเครื่องบินขึ้นทั่งแรงสะเทือนและแรงดันอากาศคงทำให้ปวดตามากๆ  
ผมไม่ได้พูดอะไรเลยปล่อยให้ความคิดร่องลอยไป
จนคุณป้าเอยขึ้นมาเองว่า “ช่างมันเถอะ มันคงเป็นเวรกรรมของป้า ป้าอโหสิกรรมให้แล้ว”
สิ่งที่ผมคิดใว้ที่จะไปพูดปลอบใจคุณป้า
เพื่อหวังให้คุณป้าหายโกรษและล้างภาพลักษณ์ทั่งจังหวัดและสโมสรให้ดูดีขึ้น
ในสายตาคุณป้ากลับไม่ได้พูดเลย
คุณป้าพูดต่ออีกว่า “คนเชียงรายน่ารักเป็นมิตร เมื่อปีที่แล้วป้าก็มาดูแต่ทีมป้าแพ้"
" พวกเพื่อนๆของป้าก็ร้องรำทำเพลงกันอยู่ข้างๆรถก่อนกลับบ้าน"
" แฟนบอลเชียงรายเห็นก็เข้ามาร่วมวงอย่างสนุกสนานกันอยู่นานกว่าจะได้กลับ  ป้าจำได้ ป้าถึงมาที่นี้อีกครั่ง”
  คุณป้าพูต่อว่า “ในความโชคร้ายป้าก็ยังพบโขคดีที่ได้พบคนดีๆที่ให้ความช่วยเหลืออย่างในตอนนี้
ป้าว่ามันเป็นโขควาสนาที่ทำให้เรามาพบกัน เพียงแต่หน้าจะพบกันในสภาพที่ดีกว่านี้”

...  ผมมาสะดุดใจที่สุดกับประโยคช่วงหลังๆที่คุณป้าฝากมาบอกเพื่อนๆที่รักฟุตบอลไทยว่า

“อย่าตีกันอีกเลยอย่าใช้แต่กำลังและอารมณ์กัน อย่าส่งเสริมกันในทางที่ผิดๆอย่ารักเพื่อนในทางที่ผิดๆอย่ารักสโมสรในทางที่ผิดๆ เรื่องอะไรอภัยกันได้ก็อภัยให้กันเถอะ ป้าเองไม่ได้ติดใจกับคนที่ทำกับป้าแล้ว”  
ผมจึงเอยปากตอบไปว่า”แต่สโมสรเราจะเอาเรื่องอันธพาลแบบนี้ให้ถึงที่สุด เพื่อให้เป็นคดีตัวอย่างครับ ต่อๆไปคนพวกนี้จะไม่กล้าก่อเรื่องอีก”

คุณป้าพูดต่อว่า ”งั้นก็ปล่อยให้เป็นเรื่องของกฎหมายแต่ตัวป้าแค่นี้ก็ดีใจแล้ว”
ผมได้แต่นั่งฟังคุณป้าพูดอยู่เงียบๆ “ทุกวันนี้มีคนมาเยี่ยมให้กำลังใจป้าทุกวัน คุณวันชัย(เบียร์สิงห์)มาทุกวันเลยดูแลอย่างดี และตำรวจที่ชื่อวันชัยอีกคนก็มาน่ะ”

ผมบอกป้าไปว่า “อ้อ...หัวหน้าตำรวจเชียงรายครับ” คุณป้าพูดต่อว่า “ผู้การทหารบกเชียงรายและรองผู้การก็มา” คุณป้าพูดต่อด้วยสีหน้ายินดีว่า “ขนาดเพื่อนของแฟนป้าที่ไม่ได้เจอกันนานถึง30ปีก็ได้มาพบกันในครั่งนี้” ผมเริ่มกล้าที่จะพูดคุยกับคุณป้าในเรื่องส่วนตัวของคุณป้าล้วนๆ ครอบครัว อาชีพการงาน

“...ป้าเคยเป็นคุณครูแต่เพิ่งลาออกมาดูแลสามีที่ป่วยหัวใจรั่วและมีอาการอัมพฤกซีกซ้าย กำลังทำกายภาพบำบัดอยู่แต่ค่อยๆดีขึ้น แต่ป้าก้มาเป็นแบบนี้” ผมเห็นคุณป้าน้ำตาซึมหยุดเช็ดน้ำตาก่อนที่จะพูดต่อว่า”ป้าเป็นห่วงลูกชายจึงไปยืนมองหาลูกชายอยู่ตรงนั้นกลัวว่าลูกชายจะขึ้นมาไม่ได้ แฟนป้าก็ลงไปตามหาป้าเป็นห่วงมากเลยมายืนมองหาทั่ง2คน” พอถึงตรงนี้ผมได้แต่ละอายใจเพราะคิดว่าแกก็คงเป็นหนึ่งคนที่มายืนด่าและปาน้ำแข็งสาดน้ำใส่แฟนบอลเชียงรายที่กำลังจะเดินทางกลับบ้าน ผมเข้าใจป้าแกผิดมาตลอด ผมนั่งพูดอะไรไม่ออกมันจุกอก ผมก็มีลูกผมถึงเข้าใจคุณป้า    

ถึงตอนนี้ผมเริ่มเป็นกังวลแทนป้าเรื่องค่ารักษาพยาบาลทั่งที่เชียงรายและที่กรุงเทพที่ค่อนข้างสูง..ถึงแม้ในวันข้างหน้าการรักษาจะหายดีแล้วแต่ดวงตาด้านขวาของคุณป้าก้ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว ผมจึงถามคุณป้าไปว่าว่า “ทางสโมสรเชียงรายรับปากจะดูแลเรื่อง ค่ารักษาพยาบาลที่เชียงรายและที่กรุงเทพอย่างต่อเนื่องหรือใช่มั้ย” คุณป้ารีบตอบว่า “ป้าไม่เป็นกังวลเรื่องนั้นเพราะทุกคนที่มาเยี่ยมพูดอยู่ตลอดเวลาว่าจะดูแลอย่างดี”

ผมจึงตัดใจลองถามไปว่า “แล้วคุณป้าเรียกร้องเงินค่าทำขวัณหรือเปล่าครับ”  คุณป้าตอบสวนมาแบบทันทีว่า “ป้าไม่กล้าเรียกร้องอะไรเลย เท่าที่สโมสรเชียงรายดูแลป้าอย่างดีป้าก็ดีใจแล้ว โดยเฉพาะคุณวันชัยมาเยี่ยมทุกวัน รับปากตลอดเวลาว่าจะดูแลค่ารักษาต่อเนื่องจนถึงที่โรงพยาบาลที่กรุงเทพ และทุกๆวันมีคนมาเยี่ยมและให้กำลังใจตลอด ผู้การทหารบกก็มารองผู้การก็มา หังหน้าตำรวจก็มา(ผู้การวันชัย) เจ้าหน้าที่สโมสรต่างๆมากัน  ป้าดีใจมาก สโมสรของป้าก็คอยดูแล”  

....ตอนนี้ผมเริ่มคิดแทนคุณป้าล่ะครับว่าควรได้เท่าไหร่
โดยส่วนตัวเท่าที่มีประสบการณ์ฟ้องร้องเอาเงินจากบริษัทประกันภัยเจ้าหนึ่ง
มันทำให้รู้ว่า การจะได้เงินมากหรือน้อย ขึ้นอยู่กับอาการของคนเจ็บ
ขึ้นอยู่กับการรักษายากง่ายของคนเจ็บ ขึ้นอยู่กับอาชีพของคนเจ็บ ขึ้นอยุ่กับวัยของคนเจ็บ  

...ผมเอาเครสของตุณป้ามาเทียบเคียงกับผมที่ซี่โครงหัก3-4ซี่
กล้ามเนื้อหัวไหล่บาดเจ็บอย่างหนักยกแขนไม่ได้
เทียบกันแล้ว คุณป้าอาการหนักกว่าผมเยอะครับ
ผมเองได้เงินจากการฟ้องร้องประมาณ2แสน6หมื่นบาท
..ลูกตานี้เป็นอะไรที่ไม่สามารถรักษากลับมาคืนเหมือนเก่าได้แล้วครับ  
ถึงตรงนี้ผมมั่นใจเลยว่าสโมสรเชียงรายยูไนเต็ดที่ผมรักจะดูแลคุณป้าอย่างดี  
ผมหยุดคิดและเอยปากขอถ่ายวีดีโอคุณป้าและครอบครัว
..ผมสงสารคุณป้าและในส่วนลึกของจิตใจ...ผมละอายใจต่อตัวเองยิ่งนัก T-T   …BANK251