ดีค่ะ เพื่อนๆทุกคนวันนี้เราแค่อยากจะมาบ่นเรื่องในครอบครัวเฉยๆค่ะเพราะไปรู้จะไปบ่นกับใครดี
คือว่าเรเป็นไข้ไม่สบายมาสองวันแล้วแต่คุณแม่ยังคงใช้ให้ทำนนู่ทำนี่ทั้งๆที่เราบอกไปว่าปวดหัว แต่แม่ ก้มักบอกว่า "เอาน่าแม่ก้ไม่สบายช่วยแม่หน่อย" เราก็รู้นะว่าแม่ไม่สบายปวดหัวอยู่ เราก็รักก็ดเห็นใจแม่แต่ บางครั้งที่พี่ (พี่ชาย) เราไม่สบายแม่บอกให้เราทำนู่นทำนี่แล้วเราบอกว่าเดี๋ยวไปเรียกพี่มาช่วยแม่กลับบอกว่า "ไม่ต้องไปกวนมันหรอกมันไม่สบาย" เราก้ไปไปเรียกพี่ แต่ในวันนี้เรานอนซมไม่สบายอยู่แม่เรากลับสั่งให้พี่มาเรียกเราลงไปล้างจาน ซึ่งททั้งสองคนก้รู้ดีว่าเราไม่สบายแต่ให้เราลงไปยืนล้างจานที่กองเป็นภูเขา เนื่อ จากเราไม่สบายเราปวดหัวมาก พอเรายืนล้างจานไปซักพัก เลือดกำเดาก็ไหลออกมาโดยไม่รูสาเหตุ พอเราล้าง เกือบเสร็กอยู่ในช่วงที่ล้างแก้ว อยู่ดีๆก็ปวดหัวมาจนเบลอทำแก้วตกแตก ทั้งๆที่เสียงดังแต่ไม่มีใครลงมาสนใจพอเราล้างเสร็จขึ้นไปบนบ้าน พี่ชายถามว่าทำอะไรแตก...ทั้งทั้งที่ได้ยินแต่กลับไม่สนใจ เราตอบไปว่าแก้ว(ตอบไปด้วยเสียงสั่นๆ) พี่เรากลับถามด้วยความสนุกว่า "สนุกมั้ยล่ะล้างจาน" เราตอบกลับไปว่า "สัส" แล้วเดินไปหยิบของในห้องพี่ชายแล้วเราก็ไปกินยาแล้วเดินขึ้นห้องมาทันที ทำไมทั้งๆที่ในครอบครัวเราก้บอกว่ารักเราแต่ไม่เคยเห็นใจเราเลยเรารู้ว่าเราเป็นลูกสาวควรทำนู่นทำนี่ให้เหมาะเป็นลูกสาวแต่...ลูกสาวก้เหนื่อยเป็นนะ ลูกสาวคนนี้ไม่ใช่ลูกสาวแสนดีเหมือนบ้านหลังอื่นนะถ้าวันใดลูกสาวคนนี้ทนไม่ได้คุณแม่ก็อาจจะไม่ได้เห็นหน้าลูกสาวคนนี้ในบ้านอีกเลย...หนูรักทุกๆคนนะแต่ทุกคนรักหนูจริงๆน่ะหรอ?
เราไม่ได้ต้องการความคิดเห็นอะไรเราแค่อยากขอมาใช้พื้นที่เพื่อระบายเรื่องที่อึดอัดใจนิดหน่อยน่ะ แต่คนนี่เข้ามาอ่านก็ ขอบคุณด้วยนะคะที่เป็นคนหนึ่งที่รับฟังคำบ่านเล็กๆน้อยๆของเรา
ขอบคุณค่ะ
มาเพื่อระบายเรื่องในครอบครัวค่ะ
คือว่าเรเป็นไข้ไม่สบายมาสองวันแล้วแต่คุณแม่ยังคงใช้ให้ทำนนู่ทำนี่ทั้งๆที่เราบอกไปว่าปวดหัว แต่แม่ ก้มักบอกว่า "เอาน่าแม่ก้ไม่สบายช่วยแม่หน่อย" เราก็รู้นะว่าแม่ไม่สบายปวดหัวอยู่ เราก็รักก็ดเห็นใจแม่แต่ บางครั้งที่พี่ (พี่ชาย) เราไม่สบายแม่บอกให้เราทำนู่นทำนี่แล้วเราบอกว่าเดี๋ยวไปเรียกพี่มาช่วยแม่กลับบอกว่า "ไม่ต้องไปกวนมันหรอกมันไม่สบาย" เราก้ไปไปเรียกพี่ แต่ในวันนี้เรานอนซมไม่สบายอยู่แม่เรากลับสั่งให้พี่มาเรียกเราลงไปล้างจาน ซึ่งททั้งสองคนก้รู้ดีว่าเราไม่สบายแต่ให้เราลงไปยืนล้างจานที่กองเป็นภูเขา เนื่อ จากเราไม่สบายเราปวดหัวมาก พอเรายืนล้างจานไปซักพัก เลือดกำเดาก็ไหลออกมาโดยไม่รูสาเหตุ พอเราล้าง เกือบเสร็กอยู่ในช่วงที่ล้างแก้ว อยู่ดีๆก็ปวดหัวมาจนเบลอทำแก้วตกแตก ทั้งๆที่เสียงดังแต่ไม่มีใครลงมาสนใจพอเราล้างเสร็จขึ้นไปบนบ้าน พี่ชายถามว่าทำอะไรแตก...ทั้งทั้งที่ได้ยินแต่กลับไม่สนใจ เราตอบไปว่าแก้ว(ตอบไปด้วยเสียงสั่นๆ) พี่เรากลับถามด้วยความสนุกว่า "สนุกมั้ยล่ะล้างจาน" เราตอบกลับไปว่า "สัส" แล้วเดินไปหยิบของในห้องพี่ชายแล้วเราก็ไปกินยาแล้วเดินขึ้นห้องมาทันที ทำไมทั้งๆที่ในครอบครัวเราก้บอกว่ารักเราแต่ไม่เคยเห็นใจเราเลยเรารู้ว่าเราเป็นลูกสาวควรทำนู่นทำนี่ให้เหมาะเป็นลูกสาวแต่...ลูกสาวก้เหนื่อยเป็นนะ ลูกสาวคนนี้ไม่ใช่ลูกสาวแสนดีเหมือนบ้านหลังอื่นนะถ้าวันใดลูกสาวคนนี้ทนไม่ได้คุณแม่ก็อาจจะไม่ได้เห็นหน้าลูกสาวคนนี้ในบ้านอีกเลย...หนูรักทุกๆคนนะแต่ทุกคนรักหนูจริงๆน่ะหรอ?
เราไม่ได้ต้องการความคิดเห็นอะไรเราแค่อยากขอมาใช้พื้นที่เพื่อระบายเรื่องที่อึดอัดใจนิดหน่อยน่ะ แต่คนนี่เข้ามาอ่านก็ ขอบคุณด้วยนะคะที่เป็นคนหนึ่งที่รับฟังคำบ่านเล็กๆน้อยๆของเรา