เมื่อคุณต้องยุ่งเกี่ยวกับสิ่งใดๆ อย่างใดอย่างหนึ่ง
ถ้าไม่รัก  ไม่ใส่ใจ  ไม่สนใจ  แต่แรก
ก็ยากจะเข้าถึง   เพราะจะไม่อาจพบความตื่นรู้บนสารัตถะของสิ่งนั้นๆได้   ด้วยว่าไม่พร้อมแต่แรกแล้ว

ความรักจึงสำคัญสำหรับทุกความสำเร็จ   ทุกเรื่องราว ที่จักทำให้ความเกี่ยวข้องทรงความหมายขึ้นมา

ถ้าเราทำอะไรอย่างเสียมิได้ หรืออย่างซังกะตาย   ไม่นานก็จะเบื่อ  หรือเท่ากับฆ่าตัวเอง
เพราะ จะอับเฉา  เสียเวลา  ไม่น่ารืนรมย์  ไม่อาจสร้างสรรอะไรออกมาได้
ในส่วนลึกแล้ว   คือ  การแปลกแยกจากสิ่งที่ทำ   มีภาวะห่างเหิน   การไม่อาจเข้ากันได้  จึงเป็นความสูญเปล่าอย่างยิ่ง

แต่ถ้าคุณฮึดสู้   เตรียมพร้อม  เปิดใจ  และเริ่มต้นอย่างค่อยเป็นค่อยไป
ความใส่ใจแต่เริ่มแรกนั้น   คุณจะพบชีวิตที่เป็นชีวาของสิ่งนั้น  
ซึ่งอันที่จริงมันได้เริ่มต้นจากจิตใจของคุณเองนั่นแหละไปสร้างมัน

ความสัมพันธ์ใดๆด้วยรัก   มันคือสิ่งมหัศจรรย์   เพราะคือการค้นพบสิ่งใหม่ๆได้เสมอ
และการเข้าถึงก็เกิดขึ้นที่นั่น   ที่ความใส่ใจได้รับการสถาปนาแล้วเริ่มต้นไปจากจุดเล็กๆ  สะสมและเห็นการเคลื่อนไหวที่ขยายวงไปตามไทม์ไลน์ของกิจกรรมนั้น    ยิ่งเห็นการทับซ้อน  ซ่อนเงื่อน อย่างปล่อยวางได้
คุณก็จะยิ่งเห็นสิ่งใหม่รังสรรขึ้นมา    มันเหมือนการผุดบังเกิดในทันที   เป็นสิ่งบอบบางและอาจสลายตัวได้ง่าย  ถ้ายิ่งพยายามจะจับยึดไว้

ขอเพียงแค่การสัมผัสเห็นด้วยท่าทีที่ปล่อยวางมันไว้    ทำอย่างต่อเนื่องไป   จิตใจก็จะได้รับการพัฒนาอย่างไม่รู้ตัว
และจิตใจก็คือ วิธีที่สมองคิดนั่นเอง   แต่มันคิดโดยจิตใจที่ไม่ใช่ความตั้งใจที่จะคิด  เพียงแค่ให้ใจได้เห็นอย่างอิสระแค่นั้น
และนี่คือ  การที่จิตเข้าถึงความจริง  ที่ไม่ใช่ด้วยตรรกะ  หรือ ความพยายามค้นหาเหตุผลแบบกฏเกณฑ์หรือขั้นบันได