สวัสดีชาวพันทิปทุกๆท่านครับ
ตอนนี้ผมมีเรื่องกลุ้มใจมากๆ ไม่รู้จะปรุกษาใครแล้วครับตอนนี้ผมอายุ 24 ครับ แล้วกระทู้นี้ก็เป็นกระทู้แรกของผมด้วยเรื่องที่ผมจะเล่านี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับตัวผมเองทั้งหมด ผมขอคำปรุกษาหน่อยครับ ผมไม่รู้จะถามใครแล้ว ถ้าไปถามกับคนอื่นตรงๆผมก็อายครับ ขอถามในนี้ดีกว่า
เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อตอนผมเรียน มหาวิทยาลัยครับ ผมก็เรียนเหมือนปกติที่ผมไปครับ ตอนนั้นผมปี 2 ผมเรียนค่อนข้างใช้ได้ในระดับหนึงคือไม่ตก ไม่เคยได้เกรดต่ำกว่า 2.5 ครับ แต่วันหนึงหลังจากกลับบ้านแม่ผมก็บอกว่า จะเอาเงินที่มีทั้งหมดไปซื้อที่ดินครับ ให้พ่อผมที่ต่างจังหวัดผมก็บอกว่า ถ้าเอาไปทั้งหมดแล้วเราจะทำยังไง ยังไงก็ไม่น่าจะลงทุน แต่ผมก็ไม่อยากขัดใจแม่ ในเดือนต่อมาแม่ผมก็นำไปซื้อที่ดินครับให้พ่อในราคา 5 แสน แม่ก็ซื้อครับโดยจ่ายไป 2 แสน 5 หมื่นครับ (นั้นคือเงินทั้งหมดทีมีตอนนั้น) และแน่นอนครับ ในรอบถัดไปก็ต้องจ่ายอีก 2 แสน 5 หมื่น สุดท้ายพ่อผมบอกให้แม่ผมกู้เงินไปจ่ายครับ แม่ผมก็โอเค กู้มา 2 แสน 5 หมื่น ในตอนนั้นผมก็เรียนกำลังจะขึ้นปีที่ 3 แต่สุดท้ายต้องชะงักครับ เมื่อแม่ผมไม่มีเงินให้ผมเรียน ผมร้องไห้อยู่หลายอาทุตย์มากครับ เพราะผมเป็นคนที่อยากเรียน (ผมเรียนมหาลัยเอกชน) แม่ผมขึ้นมาเห็นผมร้องไห้ แกก็บอกจ้ากู้มาให้เรียน ผมพูดไม่ออกเลยครับจุกมาก ผมลาออกมาเฝ้าร้านครับ (ผมทำร้านเกม) แต่ในระหว่างนี้เรื่องมันมีอยู่ว่า
พ่อผมมีเมียน้อยครับ และแม่ก็จับได้พ่อผมเอารถ เงินของเค้าไปอยู่กับเมียน้อย และที่สำคัญผมก็พึงรู้ว่าพ่อผมติดพนันมาก แม่ผมกลุ่มใจมากๆครับ ผมเห็นแม่ร้องไห้มาตลอด ผมสงสารแม่ผมมาก แต่ในระหว่างผมกีบแม่ก็ช่วยกันหาเงินครับ ผมเฝ้าร้าน แม่ผมขายของหน้าร้าน ผมโชคดีตรงที่ผมเป็นคนไฝ่รู้ ผมเก่งคอมพิวเตอร์มากครับ ผมต่อคอมเป็นตั้งแต่ ผมอยู่ ม.ต้น ผมซ่อมคอมได้ คือเรื่องคอมพิวเตอร์ผมว่าผมพอรู้ในระดับหนึง มันทำให้ผมอยู่รอดมาได้ทุกวันนี้ครับ แต่ในระหว่างนั้นสิ่งที่ผมไม่รู้มาก่อนเลยคือเงิน เงินที่ผมใช้ผมกินมันคือรายได้จากร้านเกมของผมเป็นหลักครับ แต่ตอนนี้ ผลประกอบการไม่ค่อยดีนัก แต่เหมือนแสงสว่างช่วยครับ มีบริษัทหนึงต้องการตัวผมไปทำงาน (วุต ม.6) ครับผมก็มองว่ามันคือโอกาศที่ผมจะหาเงินเพิ่มจากเดิมได้ ผมอดทนทำงานมาปีนี้ใกล้จะเข้าปีที่ 3 แล้วครับ (เงินเดือนปัจจุบัน 1หมืน6พัน5ร้อยบาท) แต่หนีที่แม่ผมกู้มา มันก็เริ่มโตขึ้นๆ ผมกลุ่มใจมากที่หาเงินยังไงก็ไม่พอต่อค่าใช้จ่ายให้พอต่อภาระนี้มาก
ผมเหนื่อยมากๆมันเป็นภาระที่ผมไม่ได้สร้างขึ้นมาด้วยตัวเองเลย ผมเคยคิดว่าถ้าผมหนีไป ผมก็ไม่ต้ิองมารับรู้อะไรทั้งนั้นแต่ที่สำคัญคือ ผมทิ้งแม่ผมไม่ได้ครับ ตอนนี้ผมเครียดมากๆ ยังดีที่ประกันสังคมอยู่ ทำให้ผมเวลาเข้า รพ.ไปขอ ยานั้นไม่ต้องเสียตัง ตอนนี้ผมกับแม่ตัดสินใจจะขายกิจการร้านเกมครับ แต่ปัญหาคือ มันขายไม่ออกเนี่ยละ แล้วค่าเช่าห้องก็ยังต้องจ่ายทุกเดือน ยังดีที่เจ้าของตึกเค้ายังเข้าใจผมกับแม่ ที่ยังสู้เค้าเลยให้ติดไว้ก่อนได้ (นี้ก็ติดค่าเช่ามาก 2 เดือนแล้ว)
ตอนนี้ผมได้แต่ภวานาให้มีคนมาติดต่อขอซื้อกิจการเพื่อที่ผมจะได้เริ่มต้นจาก 0 สักที ตอนนี้ผมไม่สามารถทำอะไรเลยครับ ผมเห็นแม่ผมร้องไห้ ผมก็แอบร้องไห้คนเดียว แต่ยังดีที่ผมมีแฟนที่ดี ค่อบปลอบใจผมตลอดเวลาให้กำลังใจกัน ผมเหนื่อยมากครับ ผมควรทำยังไงดีจะหางานใหม่ที่เงินเดือนนี้กว่านี้ก็คงจะยากแล้ว ผมมีความสามารถค่อนข้างรอบด้านครับ รู้เรื่องคอมพิวเตอร์ เข้าใจเรื่องเว็ปไซต์ อะไรที่เกี้ยวกับ คอมพิวเตอร์ ผมจะสนใจเป็นพิเศษ เพราะความรู้เืรื่องคอมพิวเตอร์ ทำให้ผมมีทุกวันนี้ได้
แต่ปัญหาชีวิตตอนนี้คือ หนีสินที่ผมไม่ได้ก่อ ผมไม่อยากพูดถึงพ่อของผมมากเท่าไรนัก ผมได้แต่ภวะนาว่าสักวันผมจะเริ่มต้นจาก 0 ได้จริงๆสักที หากผมขายกิจการได้ ก็น่าจะได้ราวๆ 2แสน 5หมื่นบาท ผมจะเอาไปใช้หนีทั้งหมดและเริ่มเก็บเงินใหม่สักที แต่สิ่งที่ผมเป็นกังวลคือ หากผมขายไม่ได้ ผมก็ต้องติดค่าเช่าเค้าไปเรื่อยๆ ซึ่งทำให้หนีเพิ่มขึ้นมาอีก มันจะบานปลายเยอะมากขึ้นไปอีก หากจากหยุด ก็อาจจะไม่มีเงินมาจ่ายหนี ที่แม่กู้มา และไม่พอตอนค่าไฟค่าน้ำที่บ้าน ผมกลุ่มใจมากๆครับ ผมควรทำยังไงดีตอนนี้ถ่อมากๆทางตันไปหมด
ขอคำปรึกษาหน่อยเถอะครับ
ท้อมากครับ ทางตันไปหมดแล้วไม่รู้จะทำยังไงดี
ตอนนี้ผมมีเรื่องกลุ้มใจมากๆ ไม่รู้จะปรุกษาใครแล้วครับตอนนี้ผมอายุ 24 ครับ แล้วกระทู้นี้ก็เป็นกระทู้แรกของผมด้วยเรื่องที่ผมจะเล่านี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับตัวผมเองทั้งหมด ผมขอคำปรุกษาหน่อยครับ ผมไม่รู้จะถามใครแล้ว ถ้าไปถามกับคนอื่นตรงๆผมก็อายครับ ขอถามในนี้ดีกว่า
เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อตอนผมเรียน มหาวิทยาลัยครับ ผมก็เรียนเหมือนปกติที่ผมไปครับ ตอนนั้นผมปี 2 ผมเรียนค่อนข้างใช้ได้ในระดับหนึงคือไม่ตก ไม่เคยได้เกรดต่ำกว่า 2.5 ครับ แต่วันหนึงหลังจากกลับบ้านแม่ผมก็บอกว่า จะเอาเงินที่มีทั้งหมดไปซื้อที่ดินครับ ให้พ่อผมที่ต่างจังหวัดผมก็บอกว่า ถ้าเอาไปทั้งหมดแล้วเราจะทำยังไง ยังไงก็ไม่น่าจะลงทุน แต่ผมก็ไม่อยากขัดใจแม่ ในเดือนต่อมาแม่ผมก็นำไปซื้อที่ดินครับให้พ่อในราคา 5 แสน แม่ก็ซื้อครับโดยจ่ายไป 2 แสน 5 หมื่นครับ (นั้นคือเงินทั้งหมดทีมีตอนนั้น) และแน่นอนครับ ในรอบถัดไปก็ต้องจ่ายอีก 2 แสน 5 หมื่น สุดท้ายพ่อผมบอกให้แม่ผมกู้เงินไปจ่ายครับ แม่ผมก็โอเค กู้มา 2 แสน 5 หมื่น ในตอนนั้นผมก็เรียนกำลังจะขึ้นปีที่ 3 แต่สุดท้ายต้องชะงักครับ เมื่อแม่ผมไม่มีเงินให้ผมเรียน ผมร้องไห้อยู่หลายอาทุตย์มากครับ เพราะผมเป็นคนที่อยากเรียน (ผมเรียนมหาลัยเอกชน) แม่ผมขึ้นมาเห็นผมร้องไห้ แกก็บอกจ้ากู้มาให้เรียน ผมพูดไม่ออกเลยครับจุกมาก ผมลาออกมาเฝ้าร้านครับ (ผมทำร้านเกม) แต่ในระหว่างนี้เรื่องมันมีอยู่ว่า
พ่อผมมีเมียน้อยครับ และแม่ก็จับได้พ่อผมเอารถ เงินของเค้าไปอยู่กับเมียน้อย และที่สำคัญผมก็พึงรู้ว่าพ่อผมติดพนันมาก แม่ผมกลุ่มใจมากๆครับ ผมเห็นแม่ร้องไห้มาตลอด ผมสงสารแม่ผมมาก แต่ในระหว่างผมกีบแม่ก็ช่วยกันหาเงินครับ ผมเฝ้าร้าน แม่ผมขายของหน้าร้าน ผมโชคดีตรงที่ผมเป็นคนไฝ่รู้ ผมเก่งคอมพิวเตอร์มากครับ ผมต่อคอมเป็นตั้งแต่ ผมอยู่ ม.ต้น ผมซ่อมคอมได้ คือเรื่องคอมพิวเตอร์ผมว่าผมพอรู้ในระดับหนึง มันทำให้ผมอยู่รอดมาได้ทุกวันนี้ครับ แต่ในระหว่างนั้นสิ่งที่ผมไม่รู้มาก่อนเลยคือเงิน เงินที่ผมใช้ผมกินมันคือรายได้จากร้านเกมของผมเป็นหลักครับ แต่ตอนนี้ ผลประกอบการไม่ค่อยดีนัก แต่เหมือนแสงสว่างช่วยครับ มีบริษัทหนึงต้องการตัวผมไปทำงาน (วุต ม.6) ครับผมก็มองว่ามันคือโอกาศที่ผมจะหาเงินเพิ่มจากเดิมได้ ผมอดทนทำงานมาปีนี้ใกล้จะเข้าปีที่ 3 แล้วครับ (เงินเดือนปัจจุบัน 1หมืน6พัน5ร้อยบาท) แต่หนีที่แม่ผมกู้มา มันก็เริ่มโตขึ้นๆ ผมกลุ่มใจมากที่หาเงินยังไงก็ไม่พอต่อค่าใช้จ่ายให้พอต่อภาระนี้มาก
ผมเหนื่อยมากๆมันเป็นภาระที่ผมไม่ได้สร้างขึ้นมาด้วยตัวเองเลย ผมเคยคิดว่าถ้าผมหนีไป ผมก็ไม่ต้ิองมารับรู้อะไรทั้งนั้นแต่ที่สำคัญคือ ผมทิ้งแม่ผมไม่ได้ครับ ตอนนี้ผมเครียดมากๆ ยังดีที่ประกันสังคมอยู่ ทำให้ผมเวลาเข้า รพ.ไปขอ ยานั้นไม่ต้องเสียตัง ตอนนี้ผมกับแม่ตัดสินใจจะขายกิจการร้านเกมครับ แต่ปัญหาคือ มันขายไม่ออกเนี่ยละ แล้วค่าเช่าห้องก็ยังต้องจ่ายทุกเดือน ยังดีที่เจ้าของตึกเค้ายังเข้าใจผมกับแม่ ที่ยังสู้เค้าเลยให้ติดไว้ก่อนได้ (นี้ก็ติดค่าเช่ามาก 2 เดือนแล้ว)
ตอนนี้ผมได้แต่ภวานาให้มีคนมาติดต่อขอซื้อกิจการเพื่อที่ผมจะได้เริ่มต้นจาก 0 สักที ตอนนี้ผมไม่สามารถทำอะไรเลยครับ ผมเห็นแม่ผมร้องไห้ ผมก็แอบร้องไห้คนเดียว แต่ยังดีที่ผมมีแฟนที่ดี ค่อบปลอบใจผมตลอดเวลาให้กำลังใจกัน ผมเหนื่อยมากครับ ผมควรทำยังไงดีจะหางานใหม่ที่เงินเดือนนี้กว่านี้ก็คงจะยากแล้ว ผมมีความสามารถค่อนข้างรอบด้านครับ รู้เรื่องคอมพิวเตอร์ เข้าใจเรื่องเว็ปไซต์ อะไรที่เกี้ยวกับ คอมพิวเตอร์ ผมจะสนใจเป็นพิเศษ เพราะความรู้เืรื่องคอมพิวเตอร์ ทำให้ผมมีทุกวันนี้ได้
แต่ปัญหาชีวิตตอนนี้คือ หนีสินที่ผมไม่ได้ก่อ ผมไม่อยากพูดถึงพ่อของผมมากเท่าไรนัก ผมได้แต่ภวะนาว่าสักวันผมจะเริ่มต้นจาก 0 ได้จริงๆสักที หากผมขายกิจการได้ ก็น่าจะได้ราวๆ 2แสน 5หมื่นบาท ผมจะเอาไปใช้หนีทั้งหมดและเริ่มเก็บเงินใหม่สักที แต่สิ่งที่ผมเป็นกังวลคือ หากผมขายไม่ได้ ผมก็ต้องติดค่าเช่าเค้าไปเรื่อยๆ ซึ่งทำให้หนีเพิ่มขึ้นมาอีก มันจะบานปลายเยอะมากขึ้นไปอีก หากจากหยุด ก็อาจจะไม่มีเงินมาจ่ายหนี ที่แม่กู้มา และไม่พอตอนค่าไฟค่าน้ำที่บ้าน ผมกลุ่มใจมากๆครับ ผมควรทำยังไงดีตอนนี้ถ่อมากๆทางตันไปหมด
ขอคำปรึกษาหน่อยเถอะครับ