ขออนุญาตใช้ log-in น้องสาวนะคะ ส่วนตัวไม่ค่อยได้เข้ามาตั้งกระทู้เท่าไร (ส่วนใหญ่แอบเข้ามาอ่านอย่างเดียวอ่าค่ะ)
คราวนี้มีปัญหาอยากขอความคิดเห็นเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ในพันทิพค่ะ
พอดีเราคุยๆ กับผู้ชายคนนึงมา 3 ปี อายุห่างกัน 6 ปี ก็ยอมรับนะคะว่ารักเค้า
เหมือนเค้าเป็นผู้ชายคนแรกๆ ที่เข้ามาคุย เค้าเป็นคนที่คุยด้วยแล้วสนุก เฮฮา ร่าเริง ขี้อ้อน พูดตลก
ส่วนเรื่องการงานนั้นก็เป็นคนที่จริงจัง เอาการเอางานมากๆ ค่ะ
เรารู้จักกันเพราะว่าช่วงที่เราจะติวสอบเข้ามหาลัย ตอน ม.6 พี่เค้ารับติวสอบเข้าเลยได้มีโอกาสทำความรู้จักกัน
แต่ในตอนนั้นก็ยังไม่ได้เริ่มคุยอะไรนะคะ ก็รู้จักกันเป็นพี่เป็นน้อง
จนเราเข้าเรียนมหาลัยแล้วช่วงตอนนั้น ยังเล่น MSN กันอยู่ ก็เห็นพี่เค้าออนไลน์ เลยได้มีโอกาสคุยกัน
แล้วก็แลกพินบีบีกันในตอนนั้น ตอนคุยกับพี่เค้าก็รู้สึกดีนะคะ
ตอนนั้นพี่เค้ามีส่งเพลงมาให้ฟังบ้าง โทรมาปลุกตอนเช้าบ้าง
เราก็เริ่มรู้สึกว่า เอ๊ะ ! ยังไงๆ.. แต่เค้าก็ไม่เคยบอกเลยว่าเค้าคิดยังไงกับเรา
ผ่านไปประมาณครึ่งปี เราก็เห็นว่ามีเพื่อนรุ่นเดียวกับเราคนนึง มีท่าทางว่าชอบพี่เค้า
พี่เค้าก็รู้ตัวนะคะ.. แต่เค้าก็บอกเราว่าเค้าไม่ได้คิดอะไรกับคนนั้น เค้าคิดกับคนนั้นแค่น้อง
แต่วันนึง เพื่อนเราบอกไปเดินห้างแล้วเจอพี่เค้าไปทานข้าว ไปดูหนัง 2ต่อ2 กับผู้หญิงที่เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกับเราคนนั้น
เราก็งงๆ แล้วคือเย็นวันนั้น เค้าก็ยังมาคุยกับเราเหมือนเดิม เหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
คือในใจก็คิดว่า ถ้ามีคนนั้นอยู่แล้ว จะมาคุยแบบนี้กับเราทำไม ? ตอนนั้นเลยทะเลาะกันใหญ่
เพราะเค้าก็หาว่าเราทำไมไม่เข้าใจเค้าว่าเค้าไม่คิดอะไร ส่วนเราก็คิดว่าทำไมเค้าทำแบบนี้ แล้วจริงๆแล้วกับเราคืออะไร ?
หรือจริงๆแล้ว ที่เค้าทำกับเราแบบนี้มันก็เหมือนกับที่เค้าทำกับผู้หญิงคนนั้น ก็เหมือนกับที่เค้าทำกับทุกคน ?
จนสุดท้ายเค้าบอกว่า เค้าเสียใจ ที่เรามองว่าเค้าก็คุยกับคนอื่นๆทุกๆคนในแบบที่เค้าคุยกับเรา
เหมือนว่าเรามองว่าเค้าไม่จริงจังกับเรา เค้าบอกว่าขอโทษ แล้วจะปรับปรุงตัว
และเค้าก็บอกว่าเค้ารักเรา ..
เราคุยกันมาเรื่อย จนปีนี้ครบปีที่ 3 จะเข้าปีที่ 4
ส่วนตัวเราค่อนข้างเป็นคนโรแมนติก ชอบทำให้คนมีความสุข
ในวันเกิดโอกาสพิเศษ ก็มีทำของขวัญให้เค้า ส่วนเค้าก็มีให้เราบ้าง (ส่งไปรษณีย์กันไปๆมาๆ)
นานๆที เราได้กลับไปเยี่ยมครอบครัวที่บ้าน หรือเค้ามาทำงานในกรุงเทพ ก็อาจมีโอกาสได้เจอกันบ้าง
แต่ในช่วงหนังนี้น้อยมากๆ ก็ไม่ได้เจอกันมา 4 เดือนแล้ว แต่ก็คุยแชทในไลน์กันทุกวันนะคะ
เรื่องหืงหวง ทะเลาะกันเล็กน้อยก็มีกันบ้าง เค้าก็ชอบมาหึงเรากับเพื่อนผู้ชายบ้าง
คือจริงๆไม่มีอะไร และอะไรที่เค้าไม่สบายใจ ก็จะเลี่ยงไม่ทำ
แต่คือ ที่เราน้อยใจคือ
-ตั้งแต่คุยกันมา คุยผ่านแชทเท่านั้นอ่าค่ะ เคยว่าโทรศัพท์เราเสีย แชทไม่ได้เป็นเดือน เค้าก็ไม่โทรมานะคะ
มีส่งเมสเสส มาบ้างแต่ไม่โทรมาเลย ส่วนเราโทรไปหาเค้า เค้าก็ไม่ค่อยรับโทรศัพท์ บางครั้งรับก็คุยไม่ถึงนาทีก็วาง
เหมือนไม่ค่อยอยากคุย คือเหมือนบางที คุยกันทุกวัน เราก็อยากได้ยินเสียงบ้างอะไรบ้างอ่าค่ะ
-ในหนึ่งปี เราจะเจอกันประมาณ ไม่เกิน 3 ครั้งอ่าค่ะ คืออยู่คนละจังหวัดก็จริงแต่เราก็กลับไปที่บ้านบ่อยๆ เค้าเองก็มากรุงเทพบ่อยๆบางครั้งเราเห็นเค้ามากรุงเทพ ไปทานข้าวกับคนอื่นๆ หลายๆครั้ง ส่วนกับเราครั้งสุดท้ายก็เกือบปีมาแล้ว
เรารู้สีกว่าเค้าจะเห็นเราเป็นคนสุดท้าย ถ้าไม่มีใคร หรือถ้าอยู่คนเดียวอ่าค่ะ
เราเคยชวนเค้าไปดูหนัง หลายรอบแต่เค้าก็บอกว่าไม่ว่าง หรือบางทีเรื่องเค้าก็บอกว่าเค้าไม่ชอบหนังแนวนี้
ซึ่งมันเหมือนเป็นคำถามในใจว่า แล้วทีตอนนั้น ทำไมไปกับคนนั้น ? เข้าใจค่ะว่ามันเป็นเรื่องในอดีต แต่ก็อดน้อยใจไม่ได้
- เรื่องนี้ก็ค่อยข้างเป็นประเด็นหลักที่ทำให้เรามาตั้งกระทู้ในวันนี้เลยค่ะ
คนรอบข้างของเค้าไม่มีใครรู้ว่าเราคุยกัน .. เวลามีใครมาแซวเค้าในเฟสบุค เกี่ยวกับเรื่องแฟน เค้าจะปฎิเสธเสมอว่าเค้าไม่มีใคร
คือเราก็ไม่ได้ต้องการให้เค้าประกาศว่าเค้าคุยกับเราหรืออะไรอย่างนี้นะคะ ..
แต่คือบางครั้งมันเห็นมันก็น้อยใจว่าทำไมถึงพูดแบบนี้นะ เราแย่ขนาดนั้น จนเค้าไม่ยอมรับเรา ?
พอเราถามเค้า เค้าก็บอกว่า เค้าแต่พูดเล่นๆ เกรียนๆ ไปเท่านั้น อย่าคิดมาก
วันนี้เราก็รู้สึกเหนื่อยๆ ท้อๆยังไงบอกไม่ถูก..
ไม่รู้ว่าควรยังไงต่อไปดี มันเหมือน 3 ปีที่คุยกันมา เราไม่มีตัวตนในชีวิตของเค้า
จริงๆแล้วเราต้องการมากเกินไป รึเปล่าค่ะ กับสิ่งที่เราน้อยใจ ?
คุยกับผู้ชายคนนึงมา 3 ปี แต่รู้สึกเหมือนไม่มีตัวตนในชีวิตเค้าเลย
คราวนี้มีปัญหาอยากขอความคิดเห็นเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ในพันทิพค่ะ
พอดีเราคุยๆ กับผู้ชายคนนึงมา 3 ปี อายุห่างกัน 6 ปี ก็ยอมรับนะคะว่ารักเค้า
เหมือนเค้าเป็นผู้ชายคนแรกๆ ที่เข้ามาคุย เค้าเป็นคนที่คุยด้วยแล้วสนุก เฮฮา ร่าเริง ขี้อ้อน พูดตลก
ส่วนเรื่องการงานนั้นก็เป็นคนที่จริงจัง เอาการเอางานมากๆ ค่ะ
เรารู้จักกันเพราะว่าช่วงที่เราจะติวสอบเข้ามหาลัย ตอน ม.6 พี่เค้ารับติวสอบเข้าเลยได้มีโอกาสทำความรู้จักกัน
แต่ในตอนนั้นก็ยังไม่ได้เริ่มคุยอะไรนะคะ ก็รู้จักกันเป็นพี่เป็นน้อง
จนเราเข้าเรียนมหาลัยแล้วช่วงตอนนั้น ยังเล่น MSN กันอยู่ ก็เห็นพี่เค้าออนไลน์ เลยได้มีโอกาสคุยกัน
แล้วก็แลกพินบีบีกันในตอนนั้น ตอนคุยกับพี่เค้าก็รู้สึกดีนะคะ
ตอนนั้นพี่เค้ามีส่งเพลงมาให้ฟังบ้าง โทรมาปลุกตอนเช้าบ้าง
เราก็เริ่มรู้สึกว่า เอ๊ะ ! ยังไงๆ.. แต่เค้าก็ไม่เคยบอกเลยว่าเค้าคิดยังไงกับเรา
ผ่านไปประมาณครึ่งปี เราก็เห็นว่ามีเพื่อนรุ่นเดียวกับเราคนนึง มีท่าทางว่าชอบพี่เค้า
พี่เค้าก็รู้ตัวนะคะ.. แต่เค้าก็บอกเราว่าเค้าไม่ได้คิดอะไรกับคนนั้น เค้าคิดกับคนนั้นแค่น้อง
แต่วันนึง เพื่อนเราบอกไปเดินห้างแล้วเจอพี่เค้าไปทานข้าว ไปดูหนัง 2ต่อ2 กับผู้หญิงที่เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกับเราคนนั้น
เราก็งงๆ แล้วคือเย็นวันนั้น เค้าก็ยังมาคุยกับเราเหมือนเดิม เหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
คือในใจก็คิดว่า ถ้ามีคนนั้นอยู่แล้ว จะมาคุยแบบนี้กับเราทำไม ? ตอนนั้นเลยทะเลาะกันใหญ่
เพราะเค้าก็หาว่าเราทำไมไม่เข้าใจเค้าว่าเค้าไม่คิดอะไร ส่วนเราก็คิดว่าทำไมเค้าทำแบบนี้ แล้วจริงๆแล้วกับเราคืออะไร ?
หรือจริงๆแล้ว ที่เค้าทำกับเราแบบนี้มันก็เหมือนกับที่เค้าทำกับผู้หญิงคนนั้น ก็เหมือนกับที่เค้าทำกับทุกคน ?
จนสุดท้ายเค้าบอกว่า เค้าเสียใจ ที่เรามองว่าเค้าก็คุยกับคนอื่นๆทุกๆคนในแบบที่เค้าคุยกับเรา
เหมือนว่าเรามองว่าเค้าไม่จริงจังกับเรา เค้าบอกว่าขอโทษ แล้วจะปรับปรุงตัว
และเค้าก็บอกว่าเค้ารักเรา ..
เราคุยกันมาเรื่อย จนปีนี้ครบปีที่ 3 จะเข้าปีที่ 4
ส่วนตัวเราค่อนข้างเป็นคนโรแมนติก ชอบทำให้คนมีความสุข
ในวันเกิดโอกาสพิเศษ ก็มีทำของขวัญให้เค้า ส่วนเค้าก็มีให้เราบ้าง (ส่งไปรษณีย์กันไปๆมาๆ)
นานๆที เราได้กลับไปเยี่ยมครอบครัวที่บ้าน หรือเค้ามาทำงานในกรุงเทพ ก็อาจมีโอกาสได้เจอกันบ้าง
แต่ในช่วงหนังนี้น้อยมากๆ ก็ไม่ได้เจอกันมา 4 เดือนแล้ว แต่ก็คุยแชทในไลน์กันทุกวันนะคะ
เรื่องหืงหวง ทะเลาะกันเล็กน้อยก็มีกันบ้าง เค้าก็ชอบมาหึงเรากับเพื่อนผู้ชายบ้าง
คือจริงๆไม่มีอะไร และอะไรที่เค้าไม่สบายใจ ก็จะเลี่ยงไม่ทำ
แต่คือ ที่เราน้อยใจคือ
-ตั้งแต่คุยกันมา คุยผ่านแชทเท่านั้นอ่าค่ะ เคยว่าโทรศัพท์เราเสีย แชทไม่ได้เป็นเดือน เค้าก็ไม่โทรมานะคะ
มีส่งเมสเสส มาบ้างแต่ไม่โทรมาเลย ส่วนเราโทรไปหาเค้า เค้าก็ไม่ค่อยรับโทรศัพท์ บางครั้งรับก็คุยไม่ถึงนาทีก็วาง
เหมือนไม่ค่อยอยากคุย คือเหมือนบางที คุยกันทุกวัน เราก็อยากได้ยินเสียงบ้างอะไรบ้างอ่าค่ะ
-ในหนึ่งปี เราจะเจอกันประมาณ ไม่เกิน 3 ครั้งอ่าค่ะ คืออยู่คนละจังหวัดก็จริงแต่เราก็กลับไปที่บ้านบ่อยๆ เค้าเองก็มากรุงเทพบ่อยๆบางครั้งเราเห็นเค้ามากรุงเทพ ไปทานข้าวกับคนอื่นๆ หลายๆครั้ง ส่วนกับเราครั้งสุดท้ายก็เกือบปีมาแล้ว
เรารู้สีกว่าเค้าจะเห็นเราเป็นคนสุดท้าย ถ้าไม่มีใคร หรือถ้าอยู่คนเดียวอ่าค่ะ
เราเคยชวนเค้าไปดูหนัง หลายรอบแต่เค้าก็บอกว่าไม่ว่าง หรือบางทีเรื่องเค้าก็บอกว่าเค้าไม่ชอบหนังแนวนี้
ซึ่งมันเหมือนเป็นคำถามในใจว่า แล้วทีตอนนั้น ทำไมไปกับคนนั้น ? เข้าใจค่ะว่ามันเป็นเรื่องในอดีต แต่ก็อดน้อยใจไม่ได้
- เรื่องนี้ก็ค่อยข้างเป็นประเด็นหลักที่ทำให้เรามาตั้งกระทู้ในวันนี้เลยค่ะ
คนรอบข้างของเค้าไม่มีใครรู้ว่าเราคุยกัน .. เวลามีใครมาแซวเค้าในเฟสบุค เกี่ยวกับเรื่องแฟน เค้าจะปฎิเสธเสมอว่าเค้าไม่มีใคร
คือเราก็ไม่ได้ต้องการให้เค้าประกาศว่าเค้าคุยกับเราหรืออะไรอย่างนี้นะคะ ..
แต่คือบางครั้งมันเห็นมันก็น้อยใจว่าทำไมถึงพูดแบบนี้นะ เราแย่ขนาดนั้น จนเค้าไม่ยอมรับเรา ?
พอเราถามเค้า เค้าก็บอกว่า เค้าแต่พูดเล่นๆ เกรียนๆ ไปเท่านั้น อย่าคิดมาก
วันนี้เราก็รู้สึกเหนื่อยๆ ท้อๆยังไงบอกไม่ถูก..
ไม่รู้ว่าควรยังไงต่อไปดี มันเหมือน 3 ปีที่คุยกันมา เราไม่มีตัวตนในชีวิตของเค้า
จริงๆแล้วเราต้องการมากเกินไป รึเปล่าค่ะ กับสิ่งที่เราน้อยใจ ?