ดิชั้นอายุ20กลางๆ ตัวคนเดียว พ่อแม่แต่งงานใหม่ทั้งคู่ พวกเค้าไม่เคยสนใจอะไรเราเลย ปู่ย่าเลยเอามาตั้งแต่เด็ก มีพวกอาๆดูแลเป็นอย่างดีแต่ปัจจุบันทุกคนมีครอบครัวหมดแล้ว และปู่ย่าเสียไปหลายปีแล้ว รุ้สึกเคว้งคว้าง ตั้งแต่ปู่เสียเราคิดมาตลอดว่า ทุกวันนี้มีชีวิตอยุ่เพื่อใคร ในเมื่อคนที่เรารักที่สุดเค้าไม่อยุ่แล้ว เราคิดมากจนฝันถึงท่านสองคนบ่อยๆ(ทุกวันนี้เวลาเราทุกข์ใจเราก็จะฝันถึงท่าน) เราอยากมีคนเติมเต็มความรุ้สึกคำว่าครอบครัวบ้าง จนมาเจอคนนี้
เค้าอายุเกือบจะ30แล้ว เค้าเป็นคนดูแลคชจ.ทั้งหมดในบ้าน ดิชั้นทำงานบ้านและช่วยงานเค้านิดหน่อย เราอยุ่ด้วยกันตั้งแต่คบกันได้6เดือน โดยที่ยังไม่ได้แต่งงานกัน (ทางบ้านไม่ถือเรื่องอยุ่ก่อนแต่ง และเราก็หัวสมัยใหม่)
เราไม่ได้รักตั้งแต่แรก แต่พอคุยรุ้จักกันสักพัก เราก็รุ้สึกสงสาร 6เดือนแรกที่คบกัน เรารุ้สึกได้ว่าเค้าเป็นคนจิตใจดี ถึงจะไม่รักแต่เราคิดว่าความดีของเค้าจะทำให้เรารักได้สักวัน(คิดไปเองทั้งนั้น!!)
แต่หลังจากอยุ่ด้วยกันสักพัก เราก็ท้อง เค้าดีใจมาก เค้าบอกตลอดว่าอยากมีลูก ปัญหาเล็กๆเกิดขึ้นมากมายระหว่างนี้ แต่ที่เป็นปัญหาที่สุดคือ แฟนเรา เค้าบอกเราว่าเค้าไม่ขอแต่งงาน เค้าเคยงานล่มเมื่อปีที่แล้วกับแฟนเก่า เลยไม่กล้าแบกหน้าไปหาแม่ เพราะเพิ่งผ่านไปไม่นาน แต่จะไปคุยกับญาติๆเรา เราน้อยใจนะทำไมอิคนเก่ามืงจะแต่ง แต่กุท้องมืงไม่แต่ง คบกันก็เวลาพอๆกัน(มันมาเล่าให้ฟังทีหลังว่าโดนผญมัดมือชก ไม่ได้อยากแต่ง ผญคนนั้นวางแผนทุกอย่าง มันเลยเป็นปมเรื่องแต่งงาน) แต่มันไม่ไปคุยสะที จน1เดือนผ่านไป เราแท้ง มันก็ไม่ไปคุยเลยจนถึงทุกวันนี้ (เราสรุปได้เองว่า มันไม่ให้เกียรติเราเลยปะเนี่ย ตกลงแล้วว่าจะไปคุยแต่พอแท้งทุกอย่างก็เป็นโมฆะงั้นหรอ??) จบเรื่องนี้ไป เราก็คบต่อนะ เพราะเค้ามาอธิบายทุกอย่างให้เราฟัง แต่ก็มีแผลในใจกับเรื่องนี้...
เราเลยคุมกำเนิดมาตลอด คิดว่าจะไม่ให้มีอีกแล้ว ตอนท้องเราเครียดมาก เพราะเราต้องมีลูกกับคนที่ไม่ได้รัก จนกระทั่ง เดือนพค.ที่ผ่านมา ดิชั้นลืมกินยาคุมเกิน3เม็ด ปจด เลยมา2รอบ ทำให้ต้องรอขึ้นแผงใหม่ ประกอบกับการไม่ค่อยได้มีเซ็กส์กัน(1-3ครั้ง/เดือน บางที2-3เดือนจะมีครั้งนึง) ครั้งนั้นดิชั้นนับแล้วมันไม่ใช่ช่วงไข่ตก ดิชั้นเลยชะล่าใจ ไม่ได้กินยาคุมฉุกเฉิน คิดว่าไม่น่าจะท้อง แต่สุดท้ายก็ท้อง!!!
เราไม่รุ้จะดีใจหรือเสียใจดี ที่เป็นแบบนี้ เพราะต่อจากนี้ เราจะต้องอยุ่กับคนๆนี้...คนที่โมโหร้าย ทำชอบลายข้าวของ(ถึงแม้จะเป็นเงินเค้าที่ซื้อมา) คนที่ไม่เคยช่วยงานบ้าน ทำไรใช้เราตลอด เช่นจะล้างตู้ปลา ใช้เราหยิบปั้มน้ำให้ ทั้งที่เดินไปหยิบเองได้ ,จะออกไปนอกบ้าน ใช้เราหากุญแจที่ตัวเองเอาไปวางที่ไหนไม่รุ้ จะทำไรเราต้องให้มีส่วนช่วยหยิบนู่นนี่ตลอด...คนที่ติดเที่ยว ชนิดที่ว่า เอ่ยปากออกมาว่า เค้าเลิกเที่ยวไม่ได้ ทั้งที่ตอนแรกๆที่คบกันบอกเรามาตลอดว่า อยากเลิก จะเลิกเที่ยวให้ได้ พูดละขึ้น...คนที่พูดจาหมาไม่- พูดจามืงๆกุๆ จนตอนนี้เราชินละ เคยพูดเรื่องนี้แล้วก็ได้คำตอบมาว่า มันคือการแสดงความจริงใจ การพูดจาดีๆมันบอกว่าเป็นการหลอกลวง บ้านมันพ่อแม่มันก็พูดกันอย่างงี้...คนที่ไม่เคยทำให้เรารุ้สึกดีเลย วันเกิดก็จำไม่ได้ แถมยังบอก วันเกิดกุ กุยังไม่อะไรเลย,วาเลนไทน์ไม่เคยให้ของขวัญ พร้อมคำพูดว่า กุคนไทย ไม่รุ้จักวาเลนไทน์ กอด หอมแก้ม จับมือ การแสดงความรักไม่มีเลย พอเราพูดก็หาว่าเรา มีความคิดแบบเด็กๆ คนที่มีความคิดแบบเด็กๆเท่านั้นที่อยากได้อะไรพวกนี้ ความรักที่แสดงออกถูกมองว่าเป็นอะไรที่ฉายฉวย ซึ่งตัวมันเองไม่ก็ไม่ทำงี้ตั้งแต่แรกๆละ มันจะทำได้ตอนที่มันเมา สงสัยว่าถ้าเราอยากได้การกอด การหอมนี่เราต้องไปหามันที่ผับใช่มั้ย?? รอมันเมาก่อนหรอ??...
คนที่เซ็กส์ห่วยแตกไม่เคยปรับปรุงไม่เคยเปิดโลกทัศน์แถมหาว่าเราบ้าเรื่องพวกนี้ ทั้งที่เค้า3-5นาทีเสร็จโดยไม่คิดจะช่วยไรเราเลย...คนที่โกหกเรา(รึป่าว) เรื่องเที่ยว ที่เลิกไม่ได้เพราะผญในผับหรือป่าว มีคนมาเล่าให้ฟังหลายครั้ง ทั้งตอนที่เราท้องและไม่ท้องว่ามันไปลัลล้ากะผญในผับ ตอนไม่ท้องเคยตามไปเจอผญอยุ่ที่โต๊ะ2คน เจอเรามันก็แยกกัน ล่าสุดโกหกว่าไปวันเกิดเพื่อน แต่คนที่มันไปHBDคือผญโต๊ะข้างๆ มันคงรุ้จักกันมานานละ แล้วยังมาโกรธคนที่มาเล่าให้ฟังอีกนะ ที่เรายังทนได้เพราะมันไปเที่ยวแค่อาทิตย์ละ2ครั้ง และกลับมานอนบ้านทุกครั้ง มันให้เราเป็นคนดูแลเรื่องเงินทั้งหมด และตอนอยุ่บ้านไม่เคยเห็นมันคุยโทรศัพท์กับใครนอกจากเรื่องงาน มันไม่เคยไปไหนตอนกลางวัน ถ้าไม่ทำงานก็อนุ่กับเราตลอด เราเลยคิดไปเองว่า มันคงไปหาเศษหาเลยกับผญพวกนั้นแต่ไม่มีอะไร เพื่อนเราก็ปลอบใจว่า ผชเป็นงี้ทุกคนแหละ อย่าคิดมาก ยังไงเราก็เบอร์1...คนที่ตด เรอ ต่อหน้าเราโดยที่ไม่รุ้สึกอะไรเลย บอกไปแล้วว่าไม่ชอบ ทำไมถึงทำ(คนอื่นเราไม่รุ้ แต่สำหรับเรา เราถือ ว่ามันเป็นมารยาท ไม่ควรทำต่อหน้าคนอื่น)...คนที่บอกว่า ถ้าเราไม่ท้องก็คงไม่ไปคุยอะไรกับทางบ้านเรา ไม่รุ้ว่าจะเริ่มว่าอะไรเค้าบอกเค้าไม่เคยคุยอะไรแบบนี้ อีกอย่างเค้าบอกว่า เวลาที่คบกันมันน้อยเกินไป(ตอน6เดือนอะใช่ แต่นี่2ปี มืงบอกน้อยไปที่จะไปสู่ขอหรอ)แล้วมันจะพูดทำไมว่าอยากมีลูกตั้งแต่คบกันได้3-4เดือน ถุงยางมันก็ไม่ใส่ บอกว่าอยากมี จะมีให้ได้ แบบนี้เรียกว่าไรดี คำพูดมันทำร้ายจิตใจเรามากเลยนะ เรื่องทางบ้านเรามันเหมือนไม่แคร์ มันบอกว่า ทางบ้านเราไม่น่าจะว่าอะไรเพราะเราก็ใช้ชีวิตโลดโผดพอสมควร เอิ่ม!! เรารุ้นะว่าเราง่าย คบ6เดือนเราก็ย้ายมาอยุ่ด้วยละ แต่มันไม่คิดว่าตอนนั้นมืงที่เป็นคนชวนกุมาอยุ่ มืงพูดหว่านล้อมกุทุกอย่างตั้งแต่3เดือนแรก พูดทุกวันอยุ่3เดือน ทำตัวดีหลอกว่าจะเป็นแฟนที่ดี เป็นสามีที่ดี พอถึงวันนี้ มันเพิ่งจะมาออกลาย บอกตรงๆ เข็ดจนตายกับคำพูดผช ได้ยินแบบนี้เราปรี้ดเลย แต่เราไม่ด่านะ เราเป็นคนใจเย็น ไม่พอใจไม่พูด แต่มันเก็บกด ไม่มีใครให้ปรึกษา
ส่วนความดีมันก็มีแค่ดูแล คชจ เรากับลูกได้แค่นั้น คบมาเกือบ2ปี ไม่มีอะไรในตัวเค้าทำให้เรารักได้เลย ทุกวันนี้ก็ไม่ได้รัก เคยพยามทำใจให้รัก แต่ยิ่งนานวันยิ่งรักไม่ลงทุกวันนี้มีแต่ความผูกพันธ์ กับคำว่า"ท้อง" และไม่อยากเป็นซิงเกิ้ลมัม
อยากรุ้ว่าคนที่เกลียดสามีตัวเอง เมื่อคลอดลูกออกมาจะเกลียดลูกหรือป่าว หรือว่ามันเป็นแค่ฮอร์โมนคนท้อง เพราะเวลาไม่ท้องนี่ ดิชั้นก็ทนอยุ่กับคนๆนี้ได้นะ
ความรุ้สึกตอนนี้ เกลียดแฟน เกลียดทุกอย่างที่เป็นมัน สะกิดนิดนึงเราก็โมโหละ ยิ่งเวลาทะเลาะนี่อยากจะแยกกันอยุ่ให้รุ้แล้วรุ้รอดไปเลย เวลาทะเลาะกันก็คิดถึงแฟนเก่าอีก สับสนไปหมด จะเอาไงกะชีวิต ทนต่อไปรอคลอดแล้วเผื่ออะไรจะดีขึ้น เผื่อมันจะเลิกเที่ยว หรือ รอคลอดแล้วค่อยเลิก ลูกเรายกให้เลย เพราะมันกะแม่มันอยากได้ ก็คงเหมือนแม่เราที่ทิ้งเราให้ปู่กะย่าดูแล เราสงสารลูกนะ ขอให้ข้อนี้เป็นทางเลือกสุดท้าย เพราะเราในฐานะลูก ถ้าต้องเกิดมารับรุ้ว่าพ่อแม่เลิกกัน พ่อแม่มีครอบครัวใหม่คงจะเจ็บปวดเหมือนที่เรากำลังเป็น เค้าคงไม่อยากเกิดมาหรอก แต่จะให้เราทำบาปเราคงไม่ทำ จะให้เราเอาลูกไปด้วยเราก็คงเลี้ยงเค้าไม่ไหว
อยากฟังความคิดเห็นคนอื่นบ้าง ขอที่มันสร้างสรรค์ ทำได้จริงๆ ไม่ใช่สักแต่ว่าตอบหรือด่าว่าเราเพื่อความสะใจนะคะ
ถ้าคุณท้องกับคนที่ไม่ได้รัก?
เค้าอายุเกือบจะ30แล้ว เค้าเป็นคนดูแลคชจ.ทั้งหมดในบ้าน ดิชั้นทำงานบ้านและช่วยงานเค้านิดหน่อย เราอยุ่ด้วยกันตั้งแต่คบกันได้6เดือน โดยที่ยังไม่ได้แต่งงานกัน (ทางบ้านไม่ถือเรื่องอยุ่ก่อนแต่ง และเราก็หัวสมัยใหม่)
เราไม่ได้รักตั้งแต่แรก แต่พอคุยรุ้จักกันสักพัก เราก็รุ้สึกสงสาร 6เดือนแรกที่คบกัน เรารุ้สึกได้ว่าเค้าเป็นคนจิตใจดี ถึงจะไม่รักแต่เราคิดว่าความดีของเค้าจะทำให้เรารักได้สักวัน(คิดไปเองทั้งนั้น!!)
แต่หลังจากอยุ่ด้วยกันสักพัก เราก็ท้อง เค้าดีใจมาก เค้าบอกตลอดว่าอยากมีลูก ปัญหาเล็กๆเกิดขึ้นมากมายระหว่างนี้ แต่ที่เป็นปัญหาที่สุดคือ แฟนเรา เค้าบอกเราว่าเค้าไม่ขอแต่งงาน เค้าเคยงานล่มเมื่อปีที่แล้วกับแฟนเก่า เลยไม่กล้าแบกหน้าไปหาแม่ เพราะเพิ่งผ่านไปไม่นาน แต่จะไปคุยกับญาติๆเรา เราน้อยใจนะทำไมอิคนเก่ามืงจะแต่ง แต่กุท้องมืงไม่แต่ง คบกันก็เวลาพอๆกัน(มันมาเล่าให้ฟังทีหลังว่าโดนผญมัดมือชก ไม่ได้อยากแต่ง ผญคนนั้นวางแผนทุกอย่าง มันเลยเป็นปมเรื่องแต่งงาน) แต่มันไม่ไปคุยสะที จน1เดือนผ่านไป เราแท้ง มันก็ไม่ไปคุยเลยจนถึงทุกวันนี้ (เราสรุปได้เองว่า มันไม่ให้เกียรติเราเลยปะเนี่ย ตกลงแล้วว่าจะไปคุยแต่พอแท้งทุกอย่างก็เป็นโมฆะงั้นหรอ??) จบเรื่องนี้ไป เราก็คบต่อนะ เพราะเค้ามาอธิบายทุกอย่างให้เราฟัง แต่ก็มีแผลในใจกับเรื่องนี้...
เราเลยคุมกำเนิดมาตลอด คิดว่าจะไม่ให้มีอีกแล้ว ตอนท้องเราเครียดมาก เพราะเราต้องมีลูกกับคนที่ไม่ได้รัก จนกระทั่ง เดือนพค.ที่ผ่านมา ดิชั้นลืมกินยาคุมเกิน3เม็ด ปจด เลยมา2รอบ ทำให้ต้องรอขึ้นแผงใหม่ ประกอบกับการไม่ค่อยได้มีเซ็กส์กัน(1-3ครั้ง/เดือน บางที2-3เดือนจะมีครั้งนึง) ครั้งนั้นดิชั้นนับแล้วมันไม่ใช่ช่วงไข่ตก ดิชั้นเลยชะล่าใจ ไม่ได้กินยาคุมฉุกเฉิน คิดว่าไม่น่าจะท้อง แต่สุดท้ายก็ท้อง!!!
เราไม่รุ้จะดีใจหรือเสียใจดี ที่เป็นแบบนี้ เพราะต่อจากนี้ เราจะต้องอยุ่กับคนๆนี้...คนที่โมโหร้าย ทำชอบลายข้าวของ(ถึงแม้จะเป็นเงินเค้าที่ซื้อมา) คนที่ไม่เคยช่วยงานบ้าน ทำไรใช้เราตลอด เช่นจะล้างตู้ปลา ใช้เราหยิบปั้มน้ำให้ ทั้งที่เดินไปหยิบเองได้ ,จะออกไปนอกบ้าน ใช้เราหากุญแจที่ตัวเองเอาไปวางที่ไหนไม่รุ้ จะทำไรเราต้องให้มีส่วนช่วยหยิบนู่นนี่ตลอด...คนที่ติดเที่ยว ชนิดที่ว่า เอ่ยปากออกมาว่า เค้าเลิกเที่ยวไม่ได้ ทั้งที่ตอนแรกๆที่คบกันบอกเรามาตลอดว่า อยากเลิก จะเลิกเที่ยวให้ได้ พูดละขึ้น...คนที่พูดจาหมาไม่- พูดจามืงๆกุๆ จนตอนนี้เราชินละ เคยพูดเรื่องนี้แล้วก็ได้คำตอบมาว่า มันคือการแสดงความจริงใจ การพูดจาดีๆมันบอกว่าเป็นการหลอกลวง บ้านมันพ่อแม่มันก็พูดกันอย่างงี้...คนที่ไม่เคยทำให้เรารุ้สึกดีเลย วันเกิดก็จำไม่ได้ แถมยังบอก วันเกิดกุ กุยังไม่อะไรเลย,วาเลนไทน์ไม่เคยให้ของขวัญ พร้อมคำพูดว่า กุคนไทย ไม่รุ้จักวาเลนไทน์ กอด หอมแก้ม จับมือ การแสดงความรักไม่มีเลย พอเราพูดก็หาว่าเรา มีความคิดแบบเด็กๆ คนที่มีความคิดแบบเด็กๆเท่านั้นที่อยากได้อะไรพวกนี้ ความรักที่แสดงออกถูกมองว่าเป็นอะไรที่ฉายฉวย ซึ่งตัวมันเองไม่ก็ไม่ทำงี้ตั้งแต่แรกๆละ มันจะทำได้ตอนที่มันเมา สงสัยว่าถ้าเราอยากได้การกอด การหอมนี่เราต้องไปหามันที่ผับใช่มั้ย?? รอมันเมาก่อนหรอ??...
คนที่เซ็กส์ห่วยแตกไม่เคยปรับปรุงไม่เคยเปิดโลกทัศน์แถมหาว่าเราบ้าเรื่องพวกนี้ ทั้งที่เค้า3-5นาทีเสร็จโดยไม่คิดจะช่วยไรเราเลย...คนที่โกหกเรา(รึป่าว) เรื่องเที่ยว ที่เลิกไม่ได้เพราะผญในผับหรือป่าว มีคนมาเล่าให้ฟังหลายครั้ง ทั้งตอนที่เราท้องและไม่ท้องว่ามันไปลัลล้ากะผญในผับ ตอนไม่ท้องเคยตามไปเจอผญอยุ่ที่โต๊ะ2คน เจอเรามันก็แยกกัน ล่าสุดโกหกว่าไปวันเกิดเพื่อน แต่คนที่มันไปHBDคือผญโต๊ะข้างๆ มันคงรุ้จักกันมานานละ แล้วยังมาโกรธคนที่มาเล่าให้ฟังอีกนะ ที่เรายังทนได้เพราะมันไปเที่ยวแค่อาทิตย์ละ2ครั้ง และกลับมานอนบ้านทุกครั้ง มันให้เราเป็นคนดูแลเรื่องเงินทั้งหมด และตอนอยุ่บ้านไม่เคยเห็นมันคุยโทรศัพท์กับใครนอกจากเรื่องงาน มันไม่เคยไปไหนตอนกลางวัน ถ้าไม่ทำงานก็อนุ่กับเราตลอด เราเลยคิดไปเองว่า มันคงไปหาเศษหาเลยกับผญพวกนั้นแต่ไม่มีอะไร เพื่อนเราก็ปลอบใจว่า ผชเป็นงี้ทุกคนแหละ อย่าคิดมาก ยังไงเราก็เบอร์1...คนที่ตด เรอ ต่อหน้าเราโดยที่ไม่รุ้สึกอะไรเลย บอกไปแล้วว่าไม่ชอบ ทำไมถึงทำ(คนอื่นเราไม่รุ้ แต่สำหรับเรา เราถือ ว่ามันเป็นมารยาท ไม่ควรทำต่อหน้าคนอื่น)...คนที่บอกว่า ถ้าเราไม่ท้องก็คงไม่ไปคุยอะไรกับทางบ้านเรา ไม่รุ้ว่าจะเริ่มว่าอะไรเค้าบอกเค้าไม่เคยคุยอะไรแบบนี้ อีกอย่างเค้าบอกว่า เวลาที่คบกันมันน้อยเกินไป(ตอน6เดือนอะใช่ แต่นี่2ปี มืงบอกน้อยไปที่จะไปสู่ขอหรอ)แล้วมันจะพูดทำไมว่าอยากมีลูกตั้งแต่คบกันได้3-4เดือน ถุงยางมันก็ไม่ใส่ บอกว่าอยากมี จะมีให้ได้ แบบนี้เรียกว่าไรดี คำพูดมันทำร้ายจิตใจเรามากเลยนะ เรื่องทางบ้านเรามันเหมือนไม่แคร์ มันบอกว่า ทางบ้านเราไม่น่าจะว่าอะไรเพราะเราก็ใช้ชีวิตโลดโผดพอสมควร เอิ่ม!! เรารุ้นะว่าเราง่าย คบ6เดือนเราก็ย้ายมาอยุ่ด้วยละ แต่มันไม่คิดว่าตอนนั้นมืงที่เป็นคนชวนกุมาอยุ่ มืงพูดหว่านล้อมกุทุกอย่างตั้งแต่3เดือนแรก พูดทุกวันอยุ่3เดือน ทำตัวดีหลอกว่าจะเป็นแฟนที่ดี เป็นสามีที่ดี พอถึงวันนี้ มันเพิ่งจะมาออกลาย บอกตรงๆ เข็ดจนตายกับคำพูดผช ได้ยินแบบนี้เราปรี้ดเลย แต่เราไม่ด่านะ เราเป็นคนใจเย็น ไม่พอใจไม่พูด แต่มันเก็บกด ไม่มีใครให้ปรึกษา
ส่วนความดีมันก็มีแค่ดูแล คชจ เรากับลูกได้แค่นั้น คบมาเกือบ2ปี ไม่มีอะไรในตัวเค้าทำให้เรารักได้เลย ทุกวันนี้ก็ไม่ได้รัก เคยพยามทำใจให้รัก แต่ยิ่งนานวันยิ่งรักไม่ลงทุกวันนี้มีแต่ความผูกพันธ์ กับคำว่า"ท้อง" และไม่อยากเป็นซิงเกิ้ลมัม
อยากรุ้ว่าคนที่เกลียดสามีตัวเอง เมื่อคลอดลูกออกมาจะเกลียดลูกหรือป่าว หรือว่ามันเป็นแค่ฮอร์โมนคนท้อง เพราะเวลาไม่ท้องนี่ ดิชั้นก็ทนอยุ่กับคนๆนี้ได้นะ
ความรุ้สึกตอนนี้ เกลียดแฟน เกลียดทุกอย่างที่เป็นมัน สะกิดนิดนึงเราก็โมโหละ ยิ่งเวลาทะเลาะนี่อยากจะแยกกันอยุ่ให้รุ้แล้วรุ้รอดไปเลย เวลาทะเลาะกันก็คิดถึงแฟนเก่าอีก สับสนไปหมด จะเอาไงกะชีวิต ทนต่อไปรอคลอดแล้วเผื่ออะไรจะดีขึ้น เผื่อมันจะเลิกเที่ยว หรือ รอคลอดแล้วค่อยเลิก ลูกเรายกให้เลย เพราะมันกะแม่มันอยากได้ ก็คงเหมือนแม่เราที่ทิ้งเราให้ปู่กะย่าดูแล เราสงสารลูกนะ ขอให้ข้อนี้เป็นทางเลือกสุดท้าย เพราะเราในฐานะลูก ถ้าต้องเกิดมารับรุ้ว่าพ่อแม่เลิกกัน พ่อแม่มีครอบครัวใหม่คงจะเจ็บปวดเหมือนที่เรากำลังเป็น เค้าคงไม่อยากเกิดมาหรอก แต่จะให้เราทำบาปเราคงไม่ทำ จะให้เราเอาลูกไปด้วยเราก็คงเลี้ยงเค้าไม่ไหว
อยากฟังความคิดเห็นคนอื่นบ้าง ขอที่มันสร้างสรรค์ ทำได้จริงๆ ไม่ใช่สักแต่ว่าตอบหรือด่าว่าเราเพื่อความสะใจนะคะ