คือผมชอบดูรายการ Crocs in the act แล้วมันจะมีตอนของพวกเจ้าหน้าที่ในออสเตรเลียที่คอยจับจระเข้ที่เข้ามาในแหล่งชุมชน ผมว่ามันเป็นงานที่เจ๋งมาก บอกตรงๆผมอิจฉาเลยแหละ ผมอยากทำมาก แต่ก็รู้แหละว่าบางทีในโลกแห่งความเป็นจริงมันมีข้อจำกัด ผมก็เข้าใจ ผมก็ถามตัวเอง แล้วทำไมไม่ทำตามฝันละ แม้ฝันบางอย่างมันจะเป็นจริงได้ยาก แต่ผมก็มีความฝันอื่นที่มันพอจะเป็นจริงได้เหมือนกัน
ฝันเล็กๆของผมก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ ผมแค่อยากมีร้านขายปลาเล็กๆเท่านั้น ซึ่งธุรกิจนี้ผมคิดว่าผมรู้ดีเลยแหละครับ ตั้งแต่จะขายปลาอะไร จะขายให้ใคร จะรับปลามาจากไหน กำไรขั้นต้นเป็นเท่าไหร่ เงินลงทุนขั้นต้นเท่าไหร่ จะสร้างความแตกต่างจากร้านอื่นอย่างไร ตลอดจนจะเลี้ยงปลายังไง ปลาแต่ละชนิดมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่าอะไรด้วยซ้ำ
ผมเลยเอาเรื่องนี้ไปคุยกับพ่อแม่ เชื่อไหมพ่อแม่ผมคิดว่าไง พ่อแม่ผมคิดว่าผมกำลังงอแงเพื่ออยากได้รถใหม่ แล้วพ่อแม่ผมก็เอาไปคุยกับญาติๆเพื่อให้มาช่วยพูดกับผม ญาติผมมาบอกอย่าไปทำเลย ทำไปจะได้เงินเท่าไหร่กันเชียว ช่วยที่บ้านแหละดีแล้ว โชคดีขนาดไหนแล้วที่มีธุรกิจที่พ่อแม่สร้างไว้ให้แล้ว อนาคตมันก็ต้องเป็นของผม ถ้าผมไม่ทำแล้วใครจะทำ แม้แต่เพื่อนผมก็พูดทำนองนี้ ผมงี้อึ้งมากๆ ผมก็เข้าใจครับ พ่อแม่ผมก็พูดกรอกหูผมมาตลอดแหละว่ามันเป็นของผม แต่ผมขอทำตามความฝันผมซัก3-4ปีไม่ได้เลยเหรอไง แม้แต่ตอนเรียนผมก็เรียนตามที่พ่อแม่ผมเลือกให้แล้วด้วยซ้ำ ในขณะที่น้องผมได้เรียนในสิ่งที่มันชอบ ในที่ๆมันต้องการ แต่ผมก็ไม่ได้โทษหรอกนะ เพราะตอนนั้นผมก็ไม่รู้จริงๆว่าอยากจะเรียนอะไร
แล้วที่ตลกไปมากกว่านั้น แม่ผมให้ซินแสมาบอกว่าในช่วง1ถึง2ปีนี้ไม่ควรจะทำธุรกิจของตัวเอง ไม่งั้นเจ๊งแน่นอน ควรจะช่วยที่บ้านเพราะดวงผมจะช่วยส่งเสริมดวงแม่ ผมงี้รู้สึกเหมือนเป็นปลามังกรเลย แถมจะซื้อรถใหม่ให้อีก
ตอนนี้ผมรู้สึกแย่มากครับ แค่อยากจะทำตามความฝันเล็กๆทำไมมันยากขนาดนี้ ทำไมต้องเอาตัวเงินมาเป็นตัวตัดสินด้วยครับ
ขอบคุณครับ
ทำไมคนส่วนใหญ่ต้องตัดสินงานที่ทำด้วยจำนวนเงินด้วยครับ
ฝันเล็กๆของผมก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ ผมแค่อยากมีร้านขายปลาเล็กๆเท่านั้น ซึ่งธุรกิจนี้ผมคิดว่าผมรู้ดีเลยแหละครับ ตั้งแต่จะขายปลาอะไร จะขายให้ใคร จะรับปลามาจากไหน กำไรขั้นต้นเป็นเท่าไหร่ เงินลงทุนขั้นต้นเท่าไหร่ จะสร้างความแตกต่างจากร้านอื่นอย่างไร ตลอดจนจะเลี้ยงปลายังไง ปลาแต่ละชนิดมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่าอะไรด้วยซ้ำ
ผมเลยเอาเรื่องนี้ไปคุยกับพ่อแม่ เชื่อไหมพ่อแม่ผมคิดว่าไง พ่อแม่ผมคิดว่าผมกำลังงอแงเพื่ออยากได้รถใหม่ แล้วพ่อแม่ผมก็เอาไปคุยกับญาติๆเพื่อให้มาช่วยพูดกับผม ญาติผมมาบอกอย่าไปทำเลย ทำไปจะได้เงินเท่าไหร่กันเชียว ช่วยที่บ้านแหละดีแล้ว โชคดีขนาดไหนแล้วที่มีธุรกิจที่พ่อแม่สร้างไว้ให้แล้ว อนาคตมันก็ต้องเป็นของผม ถ้าผมไม่ทำแล้วใครจะทำ แม้แต่เพื่อนผมก็พูดทำนองนี้ ผมงี้อึ้งมากๆ ผมก็เข้าใจครับ พ่อแม่ผมก็พูดกรอกหูผมมาตลอดแหละว่ามันเป็นของผม แต่ผมขอทำตามความฝันผมซัก3-4ปีไม่ได้เลยเหรอไง แม้แต่ตอนเรียนผมก็เรียนตามที่พ่อแม่ผมเลือกให้แล้วด้วยซ้ำ ในขณะที่น้องผมได้เรียนในสิ่งที่มันชอบ ในที่ๆมันต้องการ แต่ผมก็ไม่ได้โทษหรอกนะ เพราะตอนนั้นผมก็ไม่รู้จริงๆว่าอยากจะเรียนอะไร
แล้วที่ตลกไปมากกว่านั้น แม่ผมให้ซินแสมาบอกว่าในช่วง1ถึง2ปีนี้ไม่ควรจะทำธุรกิจของตัวเอง ไม่งั้นเจ๊งแน่นอน ควรจะช่วยที่บ้านเพราะดวงผมจะช่วยส่งเสริมดวงแม่ ผมงี้รู้สึกเหมือนเป็นปลามังกรเลย แถมจะซื้อรถใหม่ให้อีก
ตอนนี้ผมรู้สึกแย่มากครับ แค่อยากจะทำตามความฝันเล็กๆทำไมมันยากขนาดนี้ ทำไมต้องเอาตัวเงินมาเป็นตัวตัดสินด้วยครับ
ขอบคุณครับ