ตอนนี้มีกระทู้บ่นของแพงกันเยอะทุกห้อง พอจะคัดกรองได้ว่า คนที่บ่นว่าแพง คือ..
--พวกที่ไม่ชอบรัฐบาลชุดนี้เป็นทุนเดิม เวลานี้กำลังได้ทีถล่ม
--พวกที่มีปัญญาจ่ายแต่รู้สึกว่าของแพงจริงๆ จนเริ่มรู้สึกว่ากระเป๋าแฟ่บลงกว่าที่เคยเป็น อยากร่วมแชร์ความรู้สึก
--พวกที่อดรนทนไม่ไหวแล้ว มันแพงจนไปเบียดบังความเป็นอยู่อย่างปกติสุข และเริ่มกดดัน อึดอัด
--พวกที่ไม่พอใจมาตรการตอบโต้ของแพงของรัฐบาลนี้ ด้วยการปรามาสประชาชนว่า "แกคิดไปเองป่าวฟะ"
และสุดท้าย..
--พวกชอบจิ้นให้คนในเว็ปทะเลาะกัน เป็นสีสัน มันส์์ดี
ส่วนพวกที่ออกมาตอบโต้ว่า "ไม่แพง" นั้น คือ..
--แดงแท้สีไม่ตก ไม่มีวันที่จะยอมรับว่า มีการบริหารงานผิดพลาดของรัฐบาลนี้ ไม่ว่ากรณีใดๆ ถึงแม้จะรู้สึกว่าแพงแต่ก็รับได้ มีเหตุผลประกอบมากมาย เช่น..เป็นปกติวิสัยของการขึ้นค่าครองชีพ ..ของแพงอย่ากินไปหาของถูกว่ามีถมเถ ..ดีกว่าไข่ชั่งกิโล (เกี่ยวกันไหมเนี่ย) บลา..า..ลา
--มีเงินใช้จ่ายเหลือเฟือ ทานอาหารชั้นดี ไม่ว่าจะทำเองหรือตามร้านอาหารชั้นเลิศ (เพราะมันแพงอยู่แต่เดิมแล้ว) จึงไม่จำเป็นต้องติดตามราคาไข่ไก่ในตลาดสด
--พวกทานอาหารแปลกประเภทจากคนทั่วไป เช่น..ทานผักจิ้มน้ำพริก ผักก็ปลูกเอง หรือเด็ดจากข้างทาง มีความสมถะ พอเพียงในการกินอยู่ มไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองใหญ่ ไม่เดินทาง ไม่เดือดร้อน
--พวกมีสปอนเซอร์ค่าอาหาร เช่น..ขอตังค์พ่อแม่อยู่ (พวกเกรียน) ..เป็นข้าราชการระดับสูง โดยตำแหน่งมีคนเอาข้าวปลาอาหารมาส่งมาปรนเปรอทุกมื้อโดยใช้งบของทางราชการ (มีทุกกระทรวงทบวงกรมล่ะครับ ไม่ว่านายทหาร นายตำรวจ หรือ "ปลัด"กระทรวงพาณิชย์)
--พวกชอบจิ้นเหมือนข้างบน แต่คนละฝั่ง
ผมแค่อยากจะเข้ามาบอกว่า..
ไม่ว่าคุณจะเป็นพวกไหนที่กล่าวมาแล้วข้างต้น สิ่งที่อย่ามองข้ามไป คือ คุณค่าของการมีชีวิตที่จำเป็นต้องมีความสุขตามอัตถภาพ
เนื่องจากเราไม่ใช่สัตว์ ไม่ใช่เดรัจฉาน!!!
การจะบอกให้เรา กิน..กิน..กิน อาหารที่เราไม่ชอบ แต่บอกว่า มันราคาถูก ยามนี้ควรกินซะ แล้วอย่ามาบ่นว่าแพงอีกนะ
เราไม่ใช่หมาข้างถนนที่โยนอะไรลงมาให้ก็ต้องกินไว้ก่อนเพราะไม่รู้ว่า "มื้อหน้าจะได้กินดีกว่านี้หรือเปล่า"
การถูกยัดเยียดให้กินร้านที่ไม่อร่อย ของที่ไม่ถูกปาก และเมนูที่ซ้ำๆ กันทุกวี่ทุกวัน ผมว่า มันทรมานต่อคุณค่าการมีชีวิตนะครับ เราไม่ใช่นักดทษในคุกที่เลือกเมนูอาหารไม่ได้นิ..
เคยมีคำพูดที่คุยกันเล่นๆ แต่ถือเป็นสัจธรรมได้ คือ..มนุษย์เกิดมาเพื่อสิ่งเหล่านี้..กิน ขี้ ปี้ นอน เคยได้ยินไหมครับ
อะไรเกิดขึ้นก่อนความสุขอื่นๆ.."กิน" ไงครับ ไม่กินก็ขี้ไม่ได้ ไม่ปี้ก็นอนไม่หลับ (สำหรับบางคนนะ)
ถ้ากินอย่างมีความสุข อะไรๆ ที่ตามๆ มาก็เป็นความสุข ความสบายของการใช้ชีวิตทั้งสิ้น
ฉะนั้น..ผมหวังว่ากระทู้นี้จะให้ข้อคิดกับคุณๆ ทั้งหลายบ้างไม่มากก็น้อย "อย่าลดคุณค่าของตัวเองที่เป็นมนุษย์ปุถุชนลง อย่ากินของที่คุณภาพแย่ลงกว่าที่เคย งดกินของเหลือเดนที่เอามาทำเป็นอาหารให้เรากิน อย่าทรมานสังขารและเวลาอันมีค่าด้วยการเสาะหาอาหารราคาถูกแต่อยู่ไกลเกินจะไขว่คว้า
เพียงแค่เพราะมันราคาถูกกว่าที่คุณเคยรับประทานอยู่
เพราะนั่นเท่ากับว่า **คุณกำลังลดคุณค่าของชีวิตของคุณลง**
บางคนอาจจะแย้งความคิดของผมว่า "ถ้าเงินไม่พอจะให้กินแบบเดิมล่ะ ทำไง"
"ไม่ยากครับ ในบรรดารายจ่ายอันพึงมีในชีวิตของคุณ มิได้มีแค่ค่าอาหารนี่ครับ คุณไปลดรายจ่ายอย่างอื่นลงมาก็ได้ เช่น.. งดดูหนังตามโรง หันมาดูทีวีดาวเทียม ..หรือชลอการซื้อเสื้อผ้า รองเท้า เป็นใส่ของเดิมไปอีกระยะหนึ่ง สระผม ทำผมแต่งหน้าที่บ้านแทนที่จะทำที่ร้าน
เดินทางโดยรถยนต์ส่วนตัวให้น้อยลง ถ้าจำเป็นลองวางแผนการใช้รถไฟฟ้า รถประจำทางดูซิ ฯลฯ มีอีกเยอะครับ
เพียงแต่ขอให้สิ่งที่คุณละ ลด เลิกนั้น ไม่ลดคุณค่าในตัวของคุณเองลงก็ใช้ได้แล้ว
ขอบคุณครับ
**ถูกหรือแพงไม่ว่า แต่อย่าลืมคุณค่าของชีวิต**
--พวกที่ไม่ชอบรัฐบาลชุดนี้เป็นทุนเดิม เวลานี้กำลังได้ทีถล่ม
--พวกที่มีปัญญาจ่ายแต่รู้สึกว่าของแพงจริงๆ จนเริ่มรู้สึกว่ากระเป๋าแฟ่บลงกว่าที่เคยเป็น อยากร่วมแชร์ความรู้สึก
--พวกที่อดรนทนไม่ไหวแล้ว มันแพงจนไปเบียดบังความเป็นอยู่อย่างปกติสุข และเริ่มกดดัน อึดอัด
--พวกที่ไม่พอใจมาตรการตอบโต้ของแพงของรัฐบาลนี้ ด้วยการปรามาสประชาชนว่า "แกคิดไปเองป่าวฟะ"
และสุดท้าย..
--พวกชอบจิ้นให้คนในเว็ปทะเลาะกัน เป็นสีสัน มันส์์ดี
ส่วนพวกที่ออกมาตอบโต้ว่า "ไม่แพง" นั้น คือ..
--แดงแท้สีไม่ตก ไม่มีวันที่จะยอมรับว่า มีการบริหารงานผิดพลาดของรัฐบาลนี้ ไม่ว่ากรณีใดๆ ถึงแม้จะรู้สึกว่าแพงแต่ก็รับได้ มีเหตุผลประกอบมากมาย เช่น..เป็นปกติวิสัยของการขึ้นค่าครองชีพ ..ของแพงอย่ากินไปหาของถูกว่ามีถมเถ ..ดีกว่าไข่ชั่งกิโล (เกี่ยวกันไหมเนี่ย) บลา..า..ลา
--มีเงินใช้จ่ายเหลือเฟือ ทานอาหารชั้นดี ไม่ว่าจะทำเองหรือตามร้านอาหารชั้นเลิศ (เพราะมันแพงอยู่แต่เดิมแล้ว) จึงไม่จำเป็นต้องติดตามราคาไข่ไก่ในตลาดสด
--พวกทานอาหารแปลกประเภทจากคนทั่วไป เช่น..ทานผักจิ้มน้ำพริก ผักก็ปลูกเอง หรือเด็ดจากข้างทาง มีความสมถะ พอเพียงในการกินอยู่ มไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองใหญ่ ไม่เดินทาง ไม่เดือดร้อน
--พวกมีสปอนเซอร์ค่าอาหาร เช่น..ขอตังค์พ่อแม่อยู่ (พวกเกรียน) ..เป็นข้าราชการระดับสูง โดยตำแหน่งมีคนเอาข้าวปลาอาหารมาส่งมาปรนเปรอทุกมื้อโดยใช้งบของทางราชการ (มีทุกกระทรวงทบวงกรมล่ะครับ ไม่ว่านายทหาร นายตำรวจ หรือ "ปลัด"กระทรวงพาณิชย์)
--พวกชอบจิ้นเหมือนข้างบน แต่คนละฝั่ง
ผมแค่อยากจะเข้ามาบอกว่า..
ไม่ว่าคุณจะเป็นพวกไหนที่กล่าวมาแล้วข้างต้น สิ่งที่อย่ามองข้ามไป คือ คุณค่าของการมีชีวิตที่จำเป็นต้องมีความสุขตามอัตถภาพ
เนื่องจากเราไม่ใช่สัตว์ ไม่ใช่เดรัจฉาน!!!
การจะบอกให้เรา กิน..กิน..กิน อาหารที่เราไม่ชอบ แต่บอกว่า มันราคาถูก ยามนี้ควรกินซะ แล้วอย่ามาบ่นว่าแพงอีกนะ
เราไม่ใช่หมาข้างถนนที่โยนอะไรลงมาให้ก็ต้องกินไว้ก่อนเพราะไม่รู้ว่า "มื้อหน้าจะได้กินดีกว่านี้หรือเปล่า"
การถูกยัดเยียดให้กินร้านที่ไม่อร่อย ของที่ไม่ถูกปาก และเมนูที่ซ้ำๆ กันทุกวี่ทุกวัน ผมว่า มันทรมานต่อคุณค่าการมีชีวิตนะครับ เราไม่ใช่นักดทษในคุกที่เลือกเมนูอาหารไม่ได้นิ..
เคยมีคำพูดที่คุยกันเล่นๆ แต่ถือเป็นสัจธรรมได้ คือ..มนุษย์เกิดมาเพื่อสิ่งเหล่านี้..กิน ขี้ ปี้ นอน เคยได้ยินไหมครับ
อะไรเกิดขึ้นก่อนความสุขอื่นๆ.."กิน" ไงครับ ไม่กินก็ขี้ไม่ได้ ไม่ปี้ก็นอนไม่หลับ (สำหรับบางคนนะ)
ถ้ากินอย่างมีความสุข อะไรๆ ที่ตามๆ มาก็เป็นความสุข ความสบายของการใช้ชีวิตทั้งสิ้น
ฉะนั้น..ผมหวังว่ากระทู้นี้จะให้ข้อคิดกับคุณๆ ทั้งหลายบ้างไม่มากก็น้อย "อย่าลดคุณค่าของตัวเองที่เป็นมนุษย์ปุถุชนลง อย่ากินของที่คุณภาพแย่ลงกว่าที่เคย งดกินของเหลือเดนที่เอามาทำเป็นอาหารให้เรากิน อย่าทรมานสังขารและเวลาอันมีค่าด้วยการเสาะหาอาหารราคาถูกแต่อยู่ไกลเกินจะไขว่คว้า
เพียงแค่เพราะมันราคาถูกกว่าที่คุณเคยรับประทานอยู่
เพราะนั่นเท่ากับว่า **คุณกำลังลดคุณค่าของชีวิตของคุณลง**
บางคนอาจจะแย้งความคิดของผมว่า "ถ้าเงินไม่พอจะให้กินแบบเดิมล่ะ ทำไง"
"ไม่ยากครับ ในบรรดารายจ่ายอันพึงมีในชีวิตของคุณ มิได้มีแค่ค่าอาหารนี่ครับ คุณไปลดรายจ่ายอย่างอื่นลงมาก็ได้ เช่น.. งดดูหนังตามโรง หันมาดูทีวีดาวเทียม ..หรือชลอการซื้อเสื้อผ้า รองเท้า เป็นใส่ของเดิมไปอีกระยะหนึ่ง สระผม ทำผมแต่งหน้าที่บ้านแทนที่จะทำที่ร้าน
เดินทางโดยรถยนต์ส่วนตัวให้น้อยลง ถ้าจำเป็นลองวางแผนการใช้รถไฟฟ้า รถประจำทางดูซิ ฯลฯ มีอีกเยอะครับ
เพียงแต่ขอให้สิ่งที่คุณละ ลด เลิกนั้น ไม่ลดคุณค่าในตัวของคุณเองลงก็ใช้ได้แล้ว
ขอบคุณครับ