คือเพื่อนร่วมงาน A เราก็สนิทกันค่ะ (ทำแผนกอื่น) เดินมาเห็นเราเขียนข่าวเป็นภาษาอังกฤษ แล้วไม่เชื่อว่าทำได้ บอกว่าทำเองเหรอ เราก็บอกว่าใช่ (ก็มันงานเรา) แล้วก็บอกว่า ไม่เชื่อเด็ดขาดว่าอย่างแกจะทำได้ เราก็ไม่ได้พูดอะไรไป คือเข้าใจว่าเพื่อนคนนี้ไม่ได้คิดอะไรจริงๆ แต่มันถึงขนาดไม่เชื่อว่าจะทำได้เลยเหรอ
ส่วนอีกคน B ก็ค่อนข้างสนิท (แผนกอื่นเหมือนกัน) ถามมา่ว่า เราเรียนจบจากที่นี่ได้ยังไง ทำไมถึงสอบติด เราเลยประชดไปว่า จับสลากเข้า เขาก็เชื่อใหญ่เลย จริงเหรอ แล้วเขาใช้อะไรจับสลาก แล้วก็ชอบมาพูดว่า เขาจบจากที่นี่ทำอันนี้ได้ แล้วทำไมเราจบจากที่นี่ มหาวิทยาลัยก็ดังกว่า ทำไมถึงทำไม่ได้ พี่อีกคนเลยแก้แทนไปว่า คนเราไม่เหมือนกัน ถนัดคนละอย่าง แล้วงานที้เขาบอกว่าำทำไมเราทำไม่ไ้ด้ มันเป็นงานในแผนกเขา เราพอช่วยเขาได้นะ แต่ไม่คล่อง
แล้วอย่างงานนอก เราได้รับรางวัลจากงานประกวดงานหนึ่ง A ก็มาพูดประมาณว่า กรรมการตาบอดเหรอวะ ทำไมให้แก เราเลยตอบไปว่า กรรมการคัดจากเป็นร้อยผลงาน เขาคงเบลอมั้ง
ส่วน B ก็มาถามๆว่าทำยังไงได้ไป เราเลยบอกรายละเอียดการประกวด B ก็บอกว่า งั้นเขาก็ส่งไปได้เหมือนกันสิ เดี๋ยวเขาจะส่งไปครั้งหน้าถ้ามีประกวดอีก พี่คนอื่นในแผนกของ B เลยสวนกลับไปว่า แหม เขาไม่ใช่ใครก็ทำได้ ไม่งั้นใครส่งก็ได้แล้วหมดสิ
คือหลายสิ่งหลายอย่างในที่ทำงานเราก็ทำได้นะคะ แต่ว่ามันไม่มีโอกาสหรือเวลาได้พิสูจน์ว่าทำได้ พอบอกว่าทำได้หรือทำเ็ป็นก็ไม่เชื่อ หรือมองแบบว่าขี้โม้ แล้วพอเห็นที่เราไปรับงานข้างนอกหรือผลงานที่เคยผ่านมาก็จะมองแบบว่า เฮ้ย มาตรฐานที่โน่นเขาต่ำรึเปล่า ทั้งที่เขาก็รู้ว่ามันไม่ได้ได้กันง่ายๆ แต่พอเป็นเราได้ก็มองอย่างนั้น แต่ก็มีบางคนก็บอกว่า น้องเขาเก่งนะ อย่าไปว่าเขาหรือดูถูกเขา แต่พี่ๆส่วนนี้ก็จะเป็นส่วนที่ไม่มีปากเสียงในที่ทำงานเท่าไหร่
ถ้ามีคนไม่เชื่อว่าคุณเก่งหรือสามารถทำได้ เพื่อนๆทำยังไงกันคะ นอกจากพิสูจน์ผลงาน
ส่วนอีกคน B ก็ค่อนข้างสนิท (แผนกอื่นเหมือนกัน) ถามมา่ว่า เราเรียนจบจากที่นี่ได้ยังไง ทำไมถึงสอบติด เราเลยประชดไปว่า จับสลากเข้า เขาก็เชื่อใหญ่เลย จริงเหรอ แล้วเขาใช้อะไรจับสลาก แล้วก็ชอบมาพูดว่า เขาจบจากที่นี่ทำอันนี้ได้ แล้วทำไมเราจบจากที่นี่ มหาวิทยาลัยก็ดังกว่า ทำไมถึงทำไม่ได้ พี่อีกคนเลยแก้แทนไปว่า คนเราไม่เหมือนกัน ถนัดคนละอย่าง แล้วงานที้เขาบอกว่าำทำไมเราทำไม่ไ้ด้ มันเป็นงานในแผนกเขา เราพอช่วยเขาได้นะ แต่ไม่คล่อง
แล้วอย่างงานนอก เราได้รับรางวัลจากงานประกวดงานหนึ่ง A ก็มาพูดประมาณว่า กรรมการตาบอดเหรอวะ ทำไมให้แก เราเลยตอบไปว่า กรรมการคัดจากเป็นร้อยผลงาน เขาคงเบลอมั้ง
ส่วน B ก็มาถามๆว่าทำยังไงได้ไป เราเลยบอกรายละเอียดการประกวด B ก็บอกว่า งั้นเขาก็ส่งไปได้เหมือนกันสิ เดี๋ยวเขาจะส่งไปครั้งหน้าถ้ามีประกวดอีก พี่คนอื่นในแผนกของ B เลยสวนกลับไปว่า แหม เขาไม่ใช่ใครก็ทำได้ ไม่งั้นใครส่งก็ได้แล้วหมดสิ
คือหลายสิ่งหลายอย่างในที่ทำงานเราก็ทำได้นะคะ แต่ว่ามันไม่มีโอกาสหรือเวลาได้พิสูจน์ว่าทำได้ พอบอกว่าทำได้หรือทำเ็ป็นก็ไม่เชื่อ หรือมองแบบว่าขี้โม้ แล้วพอเห็นที่เราไปรับงานข้างนอกหรือผลงานที่เคยผ่านมาก็จะมองแบบว่า เฮ้ย มาตรฐานที่โน่นเขาต่ำรึเปล่า ทั้งที่เขาก็รู้ว่ามันไม่ได้ได้กันง่ายๆ แต่พอเป็นเราได้ก็มองอย่างนั้น แต่ก็มีบางคนก็บอกว่า น้องเขาเก่งนะ อย่าไปว่าเขาหรือดูถูกเขา แต่พี่ๆส่วนนี้ก็จะเป็นส่วนที่ไม่มีปากเสียงในที่ทำงานเท่าไหร่