เราเพิ่งเจอเหตุการณ์แย่ๆ ไปค่ะ
เรื่องเกิดจากคนที่ทำงานด้วยกัน แต่ไม่กลับไม่ยอมรับคำวิจารณ์จากคนอื่น
แล้วไม่ใช่อยู่ดีๆ ไปวิจารณ์ด้วย แต่งานที่เค้าทำมันมีส่วนที่ต้องแก้จริงๆ เลยต้องพูด
ขอเท้าความว่าตั้งแต่เริ่มทำงานกับคนๆ นี้มา เขาแทบไม่เคยทำงานได้ตรงโจทย์เลย
คือสเกลงานมันเปลี่ยนจากเดิมที่เขาทำมาและงานละเอียดขึ้น เขาคงไม่ถนัด
เลยมีปัญหาบ่อยๆ เราคุยกับทีม พยายามแก้ปัญหาหลายวิธี
แต่ก็แก้ไม่ได้ซักที เพราะเขาดื้อและเชื่อในวิธีการของเขามาก
เขาทะนงตัวมาเสมอ ซึ่งแรกๆ เราบอกตรงๆ ว่ามีเราโมโหบ่อยๆ
ตำหนิไปตรงๆ ก็หลายครั้ง แต่ด้วยความที่เห็นว่าต้องทำงานด้วยกัน
และนิสัยเรืองอื่นๆ ก็ไม่ได้ย่ำแย่อะไร เราก็เลยคิดว่าต้องให้โอกาสเขาปรับ
เราก็พยายามเย็นลง พยายามคิดว่าต้องค่อยๆ หาวิธีที่ทำให้รู้สึกโอเคกันทุกคน
ซึ่งมันก็ลุ่มๆ ดอนๆ ค่ะ มีดีขึ้นมาบ้าง เดี๋ยวก็แย่ลงมาอีก
ล่าสุด เราไปบอกว่างานของเขามีปัญหา
จริงๆ เป็นเรื่องคนอื่นบอกมาอีกที มันเป็นปัญหาของทีมค่ะ
เราก็พยายามจะแก้ปัญหานั้น เลยต้องบอกเขาไป
ต่อหน้าดูเหมือนไม่มีอะไร แต่คืนนั้นกลับมา
เขาตั้งสเตตัสว่าเราแรงมาก ดูถูกเราสุดๆ
พูดเหมือนเราโง่แล้วไปว่าเค้าซึ่งทำถูกอยู่แล้ว (ขอไม่บอกว่าเค้าพูดว่ายังไงนะคะ)
วันแรกที่เห็นเราก็แย่แล้ว แต่ก็พยายามคิดว่าไม่เป็นไร เขาอาจไม่ได้ว่าเรา
เพราะเราคิดว่าที่เราพูดไปไม่ได้รุนแรง ถามความเห็นกันด้วยซ้ำว่าจะแก้ไขกันยังไง
เราเลยไม่ตอบโต้อะไร คิดว่าปล่อยให้ผ่านไปดีกว่า
แต่อีกวันเจอหน้ากัน เค้าก็ยังมีปฏิกิริยาไม่ดี
เรารู้สึกว่าเขาทำท่าแอนตี้เราชัดเจนมาก
กลับบ้านมาเราร้องไห้เลย เสียความรู้สึกมากที่เราอุตส่าห์พูดด้วยดีๆ
แต่กลับเจอท่าทีแย่ๆ ของเขา
เราพยายามทำใจดีๆ ตัดเรื่องนี้ออกไปจากความคิด
แต่มันกวนใจเสมอที่เห็นหน้ากัน หรือแม้แต่เห็นในเฟสบุ๊ค
ถึงเราจะอยากทำให้มันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เพราะยังต้องทำงานกันไปอีกนานและเราก็รู้ว่าเค้าเป็นยังไง
หลายคนบอกเรา ว่าเขาเป็นคนที่ไม่ยอมรับความจริง พูดอะไรไปเขาจะมีเหตุผลมาโต้
หรือไม่ก็ทำนิ่งๆ แต่ในใจไม่ยอมรับ (ท่าทางเค้ามันดูออกชัดเลยค่ะ)
ฉะนั้นเราไม่ควรจะไปเอาคำพูดของเขามาใส่ใจ แต่มันทำยากมากๆ เลยค่ะ
อย่างที่บอก ไม่ใช่แค่เราคนเดียวที่คิดว่าเขาเป็นอย่างนั้น
หลายๆ คนที่ทำงานกับเขาก็รู้สึกเหมือนกัน
แต่ก็มีอีกหลายคนที่โอเค เพราะเป็นอีกทีมและงานเป็นอีกแบบ ซึ่งเค้าถนัดแบบนั้นมากกว่า
และเพราะแบบนั้น...เพราะมีคนโอเคกับงานเขา เขาก็เลยคิดว่าทางเราอติกับเขา
และเขาทำถูกแล้ว ไม่มีอะไรต้องแก้ไข ซึ่งจริงๆ ไม่ใช่เลย
ตอนนี้เรายังรู้สึกแย่ และสับสนด้วยค่ะว่าต้องทำยังไงดี
เพราะเราจะไม่ยุ่งกับเขาก็ไม่ได้ เพราะต้องทำงานชิ้นเดียวกัน
งานของเขาเป็นส่วนหนึ่งของงานเรา คือถ้าเค้าทำไม่ได้ตามโจทย์
งานเราก็เสียไปด้วยค่ะ และตลอดเวลาที่มาผ่านมามักจะเป็นอย่างนั้น
ซึ่งเราก็เสียความรู้สึกมาตลอด พูดมากก็เหมือนเรื่องมาก
พูดน้อยเค้าก็ไม่ใส่ใจงาน จนเราทำตัวลำบาก
แถมพอเจอหน้ากัน หลังจากเหตุการณ์ล่าสุด เขาก็ยังคงมีปฏิกิริยาไม่ดีกับเรา
เขาทำท่าดูถูกเราออกมาชัดเลย งานชิ้นที่ไหนเขารู้ว่าเราเป็นคนทำ เขาจะทำเหมือนว่ามันไม่ดี
แม้ว่าคนอื่นๆ จะโอเคกับงานเราก็ตาม แต่เราไม่ชอบเลย ที่ต้องเจออย่างนั้น
เราคิดว่าที่เราโดนหนักที่สุด เพราะเราชอบพูดตรงๆ
ดีไม่ดียังไงก็ว่ากันไปตามเนื้อผ้า เวลาเขาทำดีเราก็ชมนะคะ
ไม่ได้สักแต่ติ หาความไม่ดีของเขามาว่า เราไม่ได้โกรธเกลียดอะไรกันนี่
ทำอะไรก็ถามความเห็นเขา อยากให้เขาสนุกกับการทำงาน
แต่เราคิดว่าเขาคงอติกับเราไปแล้ว เลยทำตัวกับเราแบบนั้น
เล่ามายาวเหยียด ต้องขอบคุณที่อดทนอ่านจนจบด้วยค่ะ
เราอยากได้คำแนะนำหลายๆ มุมมองจากเพื่อนๆ พี่ๆ ในนี้
ว่าถ้าเจออย่างนี้ ควรทำยังไงและคิดยังไงดีคะ
ตอนนี้เราพยายามเลิกกังวลอยู่ แต่ก็ไม่หายซักที
ช่วยแสดงความคิดเห็นทีค่ะ เผือเราจะได้มีวิธีดีๆ เพิ่ม
ขอบคุณล่วงหน้านะคะ
อึดอัดจัง ต้องทำงานกับคนที่ไม่ยอมรับคำวิจารณ์ ขอคำแนะนำด้วยค่ะ
เรื่องเกิดจากคนที่ทำงานด้วยกัน แต่ไม่กลับไม่ยอมรับคำวิจารณ์จากคนอื่น
แล้วไม่ใช่อยู่ดีๆ ไปวิจารณ์ด้วย แต่งานที่เค้าทำมันมีส่วนที่ต้องแก้จริงๆ เลยต้องพูด
ขอเท้าความว่าตั้งแต่เริ่มทำงานกับคนๆ นี้มา เขาแทบไม่เคยทำงานได้ตรงโจทย์เลย
คือสเกลงานมันเปลี่ยนจากเดิมที่เขาทำมาและงานละเอียดขึ้น เขาคงไม่ถนัด
เลยมีปัญหาบ่อยๆ เราคุยกับทีม พยายามแก้ปัญหาหลายวิธี
แต่ก็แก้ไม่ได้ซักที เพราะเขาดื้อและเชื่อในวิธีการของเขามาก
เขาทะนงตัวมาเสมอ ซึ่งแรกๆ เราบอกตรงๆ ว่ามีเราโมโหบ่อยๆ
ตำหนิไปตรงๆ ก็หลายครั้ง แต่ด้วยความที่เห็นว่าต้องทำงานด้วยกัน
และนิสัยเรืองอื่นๆ ก็ไม่ได้ย่ำแย่อะไร เราก็เลยคิดว่าต้องให้โอกาสเขาปรับ
เราก็พยายามเย็นลง พยายามคิดว่าต้องค่อยๆ หาวิธีที่ทำให้รู้สึกโอเคกันทุกคน
ซึ่งมันก็ลุ่มๆ ดอนๆ ค่ะ มีดีขึ้นมาบ้าง เดี๋ยวก็แย่ลงมาอีก
ล่าสุด เราไปบอกว่างานของเขามีปัญหา
จริงๆ เป็นเรื่องคนอื่นบอกมาอีกที มันเป็นปัญหาของทีมค่ะ
เราก็พยายามจะแก้ปัญหานั้น เลยต้องบอกเขาไป
ต่อหน้าดูเหมือนไม่มีอะไร แต่คืนนั้นกลับมา
เขาตั้งสเตตัสว่าเราแรงมาก ดูถูกเราสุดๆ
พูดเหมือนเราโง่แล้วไปว่าเค้าซึ่งทำถูกอยู่แล้ว (ขอไม่บอกว่าเค้าพูดว่ายังไงนะคะ)
วันแรกที่เห็นเราก็แย่แล้ว แต่ก็พยายามคิดว่าไม่เป็นไร เขาอาจไม่ได้ว่าเรา
เพราะเราคิดว่าที่เราพูดไปไม่ได้รุนแรง ถามความเห็นกันด้วยซ้ำว่าจะแก้ไขกันยังไง
เราเลยไม่ตอบโต้อะไร คิดว่าปล่อยให้ผ่านไปดีกว่า
แต่อีกวันเจอหน้ากัน เค้าก็ยังมีปฏิกิริยาไม่ดี
เรารู้สึกว่าเขาทำท่าแอนตี้เราชัดเจนมาก
กลับบ้านมาเราร้องไห้เลย เสียความรู้สึกมากที่เราอุตส่าห์พูดด้วยดีๆ
แต่กลับเจอท่าทีแย่ๆ ของเขา
เราพยายามทำใจดีๆ ตัดเรื่องนี้ออกไปจากความคิด
แต่มันกวนใจเสมอที่เห็นหน้ากัน หรือแม้แต่เห็นในเฟสบุ๊ค
ถึงเราจะอยากทำให้มันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เพราะยังต้องทำงานกันไปอีกนานและเราก็รู้ว่าเค้าเป็นยังไง
หลายคนบอกเรา ว่าเขาเป็นคนที่ไม่ยอมรับความจริง พูดอะไรไปเขาจะมีเหตุผลมาโต้
หรือไม่ก็ทำนิ่งๆ แต่ในใจไม่ยอมรับ (ท่าทางเค้ามันดูออกชัดเลยค่ะ)
ฉะนั้นเราไม่ควรจะไปเอาคำพูดของเขามาใส่ใจ แต่มันทำยากมากๆ เลยค่ะ
อย่างที่บอก ไม่ใช่แค่เราคนเดียวที่คิดว่าเขาเป็นอย่างนั้น
หลายๆ คนที่ทำงานกับเขาก็รู้สึกเหมือนกัน
แต่ก็มีอีกหลายคนที่โอเค เพราะเป็นอีกทีมและงานเป็นอีกแบบ ซึ่งเค้าถนัดแบบนั้นมากกว่า
และเพราะแบบนั้น...เพราะมีคนโอเคกับงานเขา เขาก็เลยคิดว่าทางเราอติกับเขา
และเขาทำถูกแล้ว ไม่มีอะไรต้องแก้ไข ซึ่งจริงๆ ไม่ใช่เลย
ตอนนี้เรายังรู้สึกแย่ และสับสนด้วยค่ะว่าต้องทำยังไงดี
เพราะเราจะไม่ยุ่งกับเขาก็ไม่ได้ เพราะต้องทำงานชิ้นเดียวกัน
งานของเขาเป็นส่วนหนึ่งของงานเรา คือถ้าเค้าทำไม่ได้ตามโจทย์
งานเราก็เสียไปด้วยค่ะ และตลอดเวลาที่มาผ่านมามักจะเป็นอย่างนั้น
ซึ่งเราก็เสียความรู้สึกมาตลอด พูดมากก็เหมือนเรื่องมาก
พูดน้อยเค้าก็ไม่ใส่ใจงาน จนเราทำตัวลำบาก
แถมพอเจอหน้ากัน หลังจากเหตุการณ์ล่าสุด เขาก็ยังคงมีปฏิกิริยาไม่ดีกับเรา
เขาทำท่าดูถูกเราออกมาชัดเลย งานชิ้นที่ไหนเขารู้ว่าเราเป็นคนทำ เขาจะทำเหมือนว่ามันไม่ดี
แม้ว่าคนอื่นๆ จะโอเคกับงานเราก็ตาม แต่เราไม่ชอบเลย ที่ต้องเจออย่างนั้น
เราคิดว่าที่เราโดนหนักที่สุด เพราะเราชอบพูดตรงๆ
ดีไม่ดียังไงก็ว่ากันไปตามเนื้อผ้า เวลาเขาทำดีเราก็ชมนะคะ
ไม่ได้สักแต่ติ หาความไม่ดีของเขามาว่า เราไม่ได้โกรธเกลียดอะไรกันนี่
ทำอะไรก็ถามความเห็นเขา อยากให้เขาสนุกกับการทำงาน
แต่เราคิดว่าเขาคงอติกับเราไปแล้ว เลยทำตัวกับเราแบบนั้น
เล่ามายาวเหยียด ต้องขอบคุณที่อดทนอ่านจนจบด้วยค่ะ
เราอยากได้คำแนะนำหลายๆ มุมมองจากเพื่อนๆ พี่ๆ ในนี้
ว่าถ้าเจออย่างนี้ ควรทำยังไงและคิดยังไงดีคะ
ตอนนี้เราพยายามเลิกกังวลอยู่ แต่ก็ไม่หายซักที
ช่วยแสดงความคิดเห็นทีค่ะ เผือเราจะได้มีวิธีดีๆ เพิ่ม
ขอบคุณล่วงหน้านะคะ