มาอัพเดทครับ ขอบคุณมากนะครับเพื่อนๆพี่ๆทั้งหลาย เป็นวันที่แย่ที่สุดของผมแล้วละครับ T T

http://pantip.com/topic/30953265  จากกระทู้นี้

http://pantip.com/topic/30972142 จนถึงกระทู้นี้ (สำหรับคนยังไม่ได้อ่านนะครับ)

พอมาถึงกระทู้นี้เมื่อคืน ผมได้คุยกับเธอแล้วครับ จริงๆเธอเองก็ให้ใจกับผมแล้วแต่ที่เธอบอกให้ดูๆกันไปก่อนและบอกให้ผมไม้ต้องให้ใจเธอไปหมด แต่ผมทำไม่ได้ครับผมรักเธอมากเข้าแล้วจริงๆจากวันเวลาที่พูดคุยกับเธอทุกวันผมมีความสุขที่ได้คุยได้รอเวลาที่จะโทรหาเธอทุกคืน ผมยิ้มได้เวลาที่ได้คุยกับเธอมันทำให้ผมมีความหวังึ้นมา เพราะคำพูดที่เธอพูดกับผมเธอให้ความหวังกับผมมาก ผมได้ตัดสินใจที่จะทำทุกอย่างให้เธอ ผมได้เตรียมเซอร์ไพรไว้ให้เธอด้วยวันเกิดของเธอผมตั้งใจจะซื้อของที่เธอชอบเพราะผมสืบรู้มาว่าเธอชอบไปเที่ยวที่ไหนและชอบอะไรและผมตั้งใจแล้วว่าจะทำทุกอย่างให้เธอเตรียมซื้อของและพาเธอไปเที่ยวที่เธอชอบแล้ว แต่มาเมื่อวานความหวังของผมมันทลายลงไป เธอบอกผมว่าให้ผมตัดใจจากเธอได้แล้ว เธอเองก็มีใจให้ผมแล้วเหมือนกัน แต่ทางฝ่ายผู้ใหญ่ของเธอได้จัดการหมั้นหมายไว้ให้เธอแล้วเธอต้องกลับไปแต่งงาน ใช่ครับไปแต่งงานแต่งกับคนที่ไม่ได้รักแต่เธอขัดใจบุพพการีของเธอไม่ได้เพราะฝ่ายผู้ใหญ่เขาพูดคุยกันแล้ว เธอก็เสียใจไม่แพ้กันเธอถามผมว่าเรายังเป็นเพื่อนกันได้ไม่ใช่หรอ ผมตอบเลยครับว่าไม่ได้แล้ว คนมันรักไปแล้วจะให้กลับมาเป็นเพื่อนผมทำไม่ได้หรอกเพราะยิ่งคุยกันแบบเพื่อนผมยิ่งเจ็บ ผมควรตัดใจใช่มั้ยครับ ผมเลยอวยพรให้เธอมีความสุขกับชีวิตคู่ผู้ใหญ่เขาเลือกในสิ่งที่ดีที่สุดให้กับเธอแล้วเพราะเขาคนนั้นก็เป็นคนที่มีหน้าที่การงานดี รวย หน้าตาดี ไม่เหมือนผม หมาวัดชัดๆ เธอกลัวว่าผมจะฆ่าตัวตายแต่ผมไม่ทำแน่ สิ่งที่ผมทำคือ หนีไปให้ไกล หรือคงจะไปบวชจริงๆ ผมเสียใจมากผมกินเหล้าเมาเหมือนหมาเลย ร้องไห้ทั้งคืน สูบบุหรี่จัด ไม่อยากทำอะไรอีกแล้วอยากอยู่เงียบๆคนเดียว มันใกล้เวลาแล้วที่เธอจะต้องไปหมั้นหมายและรอแต่งงานเธอคงเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุด เธอยังหวังให้ผมได้เป็นเพื่อนกับเธอแต่ผมทำไม่ได้แล้วครับ มันไม่มีอีกแล้ว ทุกคืนที่ผมต้องโทรไปคุยกับเธอ รอเวลาที่จะต้องโทรไปหาเธอทุกคืน คุยกัน 3-4 ชั่วโมง รอเวลาที่จะต้องถามเธอว่ากินข้าวหรือยัง ไม่มีอีกแล้วที่ผมจะต้องทุ่มเทใจให้ ไม่มีอีกแล้วความฝันของผมที่จะต้องเซอไพรส์ให้เธอ หมดแล้วครับ สุดท้ายผมขออวยพรกับเธอว่า ขอให้เธอโชคดี ถึงแต่งงานไปแล้วมีอะไรหนักนิดเบาหน่อยขออภัยให้กันผมเชื่อว่าเขาจะทำให้เธอมีความสุขได้ อย่าเป็นผู้ชายที่โชคร้ายแบบผมอีกเลย ต่อไปนี้ผมคงต้องทำใจแล้วครับ เธอบอกผมว่าผมยังเป็นเพื่อนกับเธอได้อยู่ ผมบอกเธอแล้วว่าเป้นไม่ได้แล้วผมจะไปบวชแล้วคงไม่สึกออกมาแล้ว ผมเลือกสองทางไว้แล้ว 1.ผมจะไปบวชครับ ผมจะไปติดต่อวัดวันจันทร์นี้แล้วแต่จะไปคนเดียวเอาขานนาคมาท่องก่อนแล้วค่อยพาผู้ปกครองไปรับรองก่อนที่จะไปซ้อมขานนาค 2.ถ้าไม่ได้บวชผมจะกินเหล้าทุกวันแล้วผมจะเป็นคนขี้เมาทุกวันเลย สูบบุหรี่จัดกว่าเดิมอีก เอาให้ลืมให้ได้  ขอบคุณที่มาอ่านนะครับ ขอให้เพื่อนๆพี่ๆทุกคนมีแต่ความสุขนะครับอย่ามีความทุกข์เหมือนผมเลย โชคดีครับ ถ้าผมไปบวชจริงๆต่อไปจะไม่มีใครมาตั้งกระทู้ไร้สาระอีกแล้ว