"อาหารแพง" เรื่องจริง หรือคิดไปเอง (?)

กระทู้นี้กรุณาอย่าโยงการเมืองนะคะ... ขอร้อง
เราแค่อยากเสนอกความคิดว่าจริงๆ แล้ว
"อาหารขึ้นราคา" หรือว่าเราคิดไปเอง

ขอสรุปราคาอาหารคร่าวๆ แถวมหาวิทยาลัยให้ดู
ข้าวราดแกงในมหาวทิยาลัย ราคาแล้วแต่ร้าน
๑ อย่าง ๒๕ - ๓๕ บาท
๒ อย่าง ๓๐ - ๔๐ บาท
ไข่เจียว ไข่ดาว ไข่ต้ม เพิ่มเงินอีก ๗ - ๑๐ บาท
น้ำแข็งเปล่าแก้วละ ๒ บาท แต่บางที่มีน้ำดื่มให้กดฟรี

ก๋วยเตี๋ยวราคาประมาณ ๓๐ - ๔๐ บาท
ข้าวมันไก่ ข้าวไก่ทอด ๒๕ - ๓๐ บาท เพิ่มข้าวฟรี

ถามว่าแพงไหม บางร้านแพง บางร้านก็พอรับได้
ขึ้นอยู่กับปริมาณ เพราะแต่ละร้านตักให้มากน้อยไม่เท่ากัน
ซึ่งเราไม่รู้ว่าราคานี้จะมีการปรับขึ้นหรือไม่ เพราะเป็นราคาเก่า

ส่วนราคาอาหารข้างนอก
ก๋วยเตี๋ยวต่างๆ ราคาอยู่ที่ ๓๐ - ๔๐ บาท
อาหารตามสั่ง มีตั้งแต่ ๓๐ - ๔๕ บาท
และบางร้านกำลังจะปรับราคาขึ้น
แต่ส่วนมากน้ำดื่มฟรี

เคยซื้อชุดผักต้ม น้ำพริก
ได้ผักมาน้อยมากๆ กับน้ำพริกถุงเล็กๆ
ไม่มีไข่ต้ม ไม่มีปลาทูทอด ไม่มีชะอมชุบไข่
โดนราคาไป ๓๐ บาท ซึ้งเลย (ดูเหมือนไม่แพง แต่มันโคตรน้อยจริงๆ)

ส่วนข้าวกล่องใน ๗ - ๑๑
ราคาตั้งแต่ ๒๕ บาท (ไม่แน่ใจว่ายังมีไหม) ไปจนถึงราคาครึ่งร้อย

วันนี้ไปเดินโลตัส เอ็กเพลส แวะไปดูราคาข้าวกล่อง
มีบางอย่างขายในราคา ๑ กล่อง ๒๙ บาท ๒ กล่อง ๕๐ บาท

ส่วนที่ท็อป ซุปเปอร์มาเก็ต
กับข้าวราคา ๓๕ บาท
ช่วงลด ๒ แพค ๓๕

เห็นราคาอาหารตามสั่งเทียบกับราคาอาหารในห้างแล้วตกใจเบาๆ
เพราะราคาแทบไม่แตกบาง จนบางครั้งอาหารในห้างกลับถูกกว่าตามร้านข้างทาง

อีกทั้งหลายๆ ร้านเริ่มติดป้ายประกาศบอกลูกค้า
ซึ่งเกือบ ๑๐๐ เปอร์เซ็น เป็นนิสิตว่า "ขอขึ้นราคา"

หลายคนอาจคิดว่าร้านข้างนอกขึ้นราคา ก็ไปทานร้านข้างในสิ จะไปอยากอะไร
แต่ลืมไปหรือเปล่าว่าร้านอาหารในม. มีเวลาเปิด-ปิด ไม่ได้ขายทั้งวัน
รวมทั้งมักมีลูกค้าเยอะตลอดเวลา เที่ยงๆ ที่นั่งหาแทบไม่ได้

ครั้นจะไปกินร้านข้างนอกที่ถูกๆ คนก็เยอะ
จะไปไกลหน่อยเดี๋ยวจะกลับมาเรียนไม่ทัน

สุดท้ายคือจำใจต้องทานร้านที่ราคาสูง แต่สะดวก และรวดเร็วกว่า

เราเห็นหลายๆ คนชอบบอกว่า

- ทำกินเองสิ
- ร้านที่ขายถูกยังมี
- ไม่ต้องไปอุดหนุนร้านขายแพงๆ
- ร้านข้างทางแพง แต่ร้านสะดวกซื้อยังมี

แต่ถ้ามองอีกมุมหนึ่งละ

- ทำกินเอง...
ถ้าเกิดเราอยู่คนเดียว การทำกินเอง ต้นทุนเรามองว่ามันแพงกว่าซื้อเขากินนะ
มันไม่ใช่แค่ซื้อวัตถุดิบมาปรุง เสร็จ จบกินได้ แต่คุณอย่าลืมนะว่ามันมี
ค่าไฟ ค่าน้ำ ค่าเดินทาง ค่าเสียเวลา อะไรก็มิอะไรเยอะแยะ

ใครที่ทำงานออฟฟิค หาเช้ากินค่ำ หรือลูกจ้างบางคน
ยิ่งที่กรุงเทพฯ คนที่ไปทำงานโดยรถเมล์ แล้วเจอรถติด ยิ่งไม่ต้องพูดถึง
แค่เวลาเดินทางไปกลับก็เหนื่อยจนอยากล้มตัวลงนอนโดยไม่อยากอาบน้ำแล้ว

แล้ว...

ถ้าบางคนไม่มีตู้เย็น บางคนไม่มีไมโครเวฟ บางคนไม่มีหม้อหุงข้าวล่ะ
คุณจะไล่ให้เขาไปซื้อตู้เย็นมา แล้วบอกว่ามันคุ้มที่จะลงทุนไหม
คุณไม่มีทางรู้เลยว่าปัจจัยในชีวิตของคนๆ นึงมันมีอะไรบ้าง
เขาอาจจะต้องใช้ชีวิตอย่างประหยัดมากๆ ก็ได้ เช่น
ถ้าเกิดเขามีภาระ ค่าใช้จ่ายในด้านอื่นๆ อีกล่ะ
ถ้าเกิดเขาต้องเช่าหอ เช่าห้องพักอยู่ล่ะ
เขาอาจจะมองว่ามันไม่คุ้มกันก็ได้

การทำกินเอง มันประหยัดเพราะทำจำนวนมาก
หรือทำปริมาณ แต่กับบางคน การทำกินเอง
คือการเพิ่มภาระในชีวิตก็เป็นได้

- ร้านที่ขายถูกยังมี...
ใช่เราไม่เถียงว่ามันมี แต่รู้ได้อย่างไรว่ามันมีอยู่ "ทุกที่"
ถ้าเราอยู่ลาดพร้าว จำเป็นจะต้องนั่งรถไปกินข้าวที่ฝั่งงธนไหม

เพียงเพื่อที่จะได้กินอาหารราคาถูก ซักมื้อหนึ่ง

หรือถ้าละแวกนั้นมีร้านที่ขายพูกอยู่จริง
แต่ไกลจากที่ทำงาน สนง. หรือบริษัทที่คนๆ นั้นทำงานพอสมควร

ถามว่าถ้าคนนั้นมีเวลาในการพักที่จำกัดเขาสามารถเลือกได้ไหม
บางคนพักเที่ยงครึ่ง เข้างานบ่ายโมง จะให้เดินไกลเพื่อไปกินของถูก
แลกกับการเข้างานสาย เจ้านายด่า เคลียร์งานไม่เสร็จ มันคุ้มกันรึเปล่า

- ไม่ต้องไม่อุดหนุนร้านแพงๆ...
สำหรับคนที่อาศัยอยู่ในใจกลางเมืองที่ค่าครองชีพสุง
เป็นแหล่งท่องเที่ยว หรือละแวกนั้นไม่มีร้านอื่นๆ ใกล้เคียง

จะให้ทำอย่างไร

อีกอย่าง บางร้านไม่ได้ติดป้ายราคาหน้าร้าน
เดินเข้าไปหยิบเมนูจะสั่ง เห็นราคาจะเปนลม
เดินออกก็เกรงใจ ได้แต่มองหาเมนูที่ถูกที่สุด

หรือบางกรณี ที่บอกว่าร้านแถวบ้านยังขายในราคาถูกได้
ไม่เห็นจะขึ้นราคา ไม่เห็นจะเดือดร้อนเลย อย่าลืมว่า
แต่ละร้าน "ทำเล" และ "สถานที่" ขายมันต่างกัน
บางร้านเขาต้องเสียทั้งค่าเช่าที่ ค่าจ้างคนงาน
แถมผู้ให้เช่าบางแห่งฉวยโอกาสขึ้นค่าที่อีก
ถ้าเขาไม่ขึ้นราคาอาหาร ก็อยู่ไม่รอด

ก็ได้แต่เห็นใจทั้งผู้ขายอาหาร และลูกค้า

- ร้านสะดวกซื้อ...
เคยเห็นคนพูดว่าอาหารข้างทางแพงก็เข้าเซเว่นสิ
แซนวิชซักชิ้น กาแฟซักแก้ว หรือมาม่าซักห่อ ก็อิ่มแล้ว

อาจจะอิ่ม แต่อื่มแบบไม่มีคุณภาพชีวิตสุดๆ
คิดจะให้ชีวิตคนๆ นึงฝากท้องไว้กับร้านสะดวกซื้อตลอดชีวิตหรืออย่างไร

++++++++++++++++++++++++++++++++++
++++++++++++++++++++++++++++++++++

ไม่ได้จะมาดราม่า แต่อยากเล่า
ว่าสำหรับเราขนาดอยู่ต่างจังหวัด อาหารยังแพง
แล้วแหล่งท่องเที่ยว หรือใจกลางเมืองมันจะขนาดไหน

คนค้าขาย สามารถปรับตัว ขยับราคาได้ทันทีที่ต้นทุนมันเพิ่มขึ้น

แต่ข้าราชการ ลูกจ้าง พนักงานบ.
เงินเดือนมันไม่สามารถเพิ่มตามค่าครองชีพที่สูงขึ้นได้

ของแพงขึ้น แต่เงินเดือนเท่าเดิม
หลายคนต้องดิ้นรนมากกว่าเดิม

คนที่มีรายได้เยอะ เงินเดือนสูงอาจจะไม่เดือดร้อน
หรือมองว่ามันไม่ใช่ปัญหาที่ยิ่งใหญ่อะไร
แต่คนที่เงินเดือนน้อย มันไม่ใช่

ไม่ใช่ทุกคน ที่มีโอกาสได้เลือก

ปล. ไม่ต้องเหน็บเรานะ ว่ากาแฟแมลงดาวแก้วละหลายร้อยทำไมซื้อกินกันได้บ่อยๆ
แต่กับอีแค่อาหารมื้อละ สี่สิบห้าสิบทำมาเป็นบ่น... เราไม่เคยซื้อกิน

และเราคิดว่าคนที่ซื้อกินประจำคงไม่มานั่งบ่นแบบนี้ด้วย
เพราะเขาคงไม่เดือดร้อนอะไร