อยากขอคำแนะนำจริงๆครับ

ขอเล่ารายละเอียดให้เพื่อนๆชาวพันทิพอ่านยาวๆเลยนะครับเพราะเรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อ 9 ปีที่แล้ว สมัยที่ผมเข้าปฐมนิเทศน์ม.ต้น โรงเรียนแห่งหนึ่งในขณะที่ผมเข้าแถวแยกย้ายไปตามจุดต่างๆผมได้เหลือบไปมองเพื่อนๆรุ่นเดียวกันห้องอื่น ปรากฏว่าเจอคนๆหนึ่งยกนิ้วกลางให้ผมทั้งๆที่ไม่รู้จักกัน ในตอนนั้นผมงงมากว่าเฮ้ย เป็นอะไรทำไมยกนิ้วกลางให้กู แต่ผมก็ไม่ได้ตอบสนองอะไรแค่หันไปมองทางอื่นแล้วยืนเข้าแถวเหมือนเดิม. ในช่วงเวลาตลอดตอนม.1 ผมเจอไอคนที่ยกนิ้วกลางให้ผมบ่อยพอสมควร ในแถวเคารพธงชาติบ้าง โรงอาหารบ้าง ซุ้มที่นั่งตอนเลิกเรียน แต่ก็ไม่ได้ทำการรู้จักกันแต่อย่างใด จนกระทั่ง เข้าค่ายลูกเสือตอนม.2 ผมนั่งอยู่คนเดียวในค่ายในขณะที่เพื่อนๆผมไปตักข้าวกิน แต่ผมไม่ไปตักกินเพราะอาหารส่วนใหญ่ผมกินไม่ค่อยได้ เป็นคนกินยาก ในขณะที่ผมนั่งอยู่คนเดียวแล้วในค่ายเขาเปิดเพลง ผงาดง้ำค้ำโลก ของ พาราด็อกซ์ ผมนั่งพูดและคิดอยู่คนเดียวว่า เพลงนี้เราเคยฟังนะแต่เราลืมชื่อเพลงมันชื่อเพลงอะไรวะ ในขณะที่ผมนึกชื่อเพลงอยู่นั้น ไอคนที่ชูนิ้วกลางให้ผมมันเขยิบเข้ามาบอกผมว่า ชื่อเพลง ผงาดง้ำค้ำโลกเว้ยๆ ของพาราด็อกๆ ตอนนั้นผม งงมาก ว่าอ่าวเฮ้ยมาไงเนี่ย จากนั้นเราก็นั่งคุยกันพักหนึ่งถามชื่อคุยกันธรรมดาปกติเด็กผู้ชายคุยกัน หลังจากค่ายลูกเสือผมก็ใช้ชีวิตปกติ แต่ความรู้สึกผมเปลี่ยนไป ผมรู้ตัวเองอยู่แล้วผมเป็นเกย์แต่ผมไม่สาวๆตุ๊ดๆนะครับ เป็นเด็กเกรียนๆ เกเร ชกต่อย ติดเกมส์ ธรรมดาๆ จนวันหนึ่งวันซ่อมแก้ 0 ร ผมเจอน้องของไอคนที่ชูนิ้วกลางให้ผม ผมขอเบอร์ไอนิ้วกลางจากน้องของมัน จากนั้นสามสี่วันหรืออาทิตย์ผมก็โทรหาไอนิ้วกลาง โดยแกล้งถามเบอร์ถึงเพื่อนอีกคน(จริงๆแล้วอยากคุยกับมันมากกว่า) จากนั้นเราก็คุยกันบ่อยขึ้นทางโทรสับ ไปเที่ยวบ้านเขาบ้าง นัดเจอสถานที่ต่างๆเดินชิวกันสองคน สองคนตลอดครับ จนมาถึง ม.3 ผมเริ่มเป็นฝ่ายเบื่อก่อน หรือยังไงจำไม่ได้จริงๆครับ ตอนเข้าแถวเคารพธงชาติ เขาพยายามจะคุยกับผม แต่ผมกลับไม่ยอมคุยเพราะผมเขิลไม่กล้าสบตากลัวเขารู้ว่ารู้สึกยังไง ผมแกล้งทำเป็นคุยกับเพื่อนห้องถัดไปจากแถวของไอนิ้วกลาง แล้วเมินไอนิ้วกลาง บ่อยครั้งครับที่ทำแบบนี้ บางทีเขิลๆก็ชกมันบ้างแต่มันก็ไม่โกรธ แต่ผมชกแรงพอควรปวดกันเลยทีเดียว พอมาถึงตอนปิดเทอมตอนม.3 ผมกับเขาโทรสับหากันบ่อยขึ้นทุกวัน ทุกวันจนเหมือนเกินเพื่อนแล้ว ในช่วงประมาณเดือนแรกผมได้รับข้อความจากเขาว่า "รักครับ แล้วตามด้วยชื่อเขา" ผมตื่นเช้ามาตกใจ แต่ก็ไม่อยากเชื่อแต่ก็แอบว่าอยากให้เป็นอย่างนั้น แต่ในตอนนั้นผมติดตามชีวิตไอนิ้วกลาง เหมือนไอนิ้วกลางจะชอบผญคนหนึ่งอยู่ ผมเลยคิดว่าสงสัยมันส่งผิดพยายามไม่เข้าข้างตัวเอง. ผมเป็นคนนอนตื่นสายครับ ตื่นยากมากๆ มีอยู่หนึ่งวันไอนิ้วกลางนัดผมให้ไปเจอบ้านลุงมัน แต่ผมตื่นสายแล้วส่งข้อความไปบอกว่าไม่ไป ไอนิ้วกลางเลยส่งข้อความกลับมาทำนองว่า งอนๆมั้ง ผมจำไม่ได้ว่าเขียนมาว่าไง แต่ผมจำได้ว่ามันงอนผม. เราก็คุยโทรสับกันทุกวันปกติ จนวันหนึ่งผมนั่งเล่นเกมส์ทั้งวันจนลืมโทร แล้วลองโทรไปหาเขา ปรากฏว่าประโยคแรกที่เขาพูดมานั้น "โห...นึกว่าจะไม่โทรมาสะแล้วนะ" ตอนนั้นผมรู้สึกดีมากๆน้ำเสียงอบอุ่นเหมือนคนอ้อนนิดๆ555 เราคุยโทรสับกันทุกวัน แต่ไม่ทั้งวัน ผมเคยใช้โทรสับบ้านโทจนค่าโทห้าหกพันแม่ด่าหูชาเลยช่วงนั้น ผมชอบเวลาเลิกเรียนแล้วไปนั่งหน้าโรงเรียนซื้อโตเกียวกินนั่งกันสองคน บ้านผมไกลครับนั่งรถตู้กลับ แต่ผมจะนั่งกับเขา รอปู่เขามารับเพราะบ้านเขาอยู่ในตัวเมือง. มีอยู่ช่วงหนึ่งเขาคบกับเด็กผญรุ่นน้องต่างโรงเรียนเรียนอยู่ เขาMSN มาบอกผมว่าอยากเลิกมาก ให้ช่วยเขาหน่อยพรุ่งนี้เช้าให้โดดแถวไปโทรหาน้องคนนี้ช่วยหาวิธีเลิกให้ที ผมก็ตอบตกลงว่าจะช่วย แต่พอถึงเวลาเขาก็ไม่ได้มาตามที่นัดผมก็ไม่ได้อะไร รู้สึกเฉยๆ พอเวลาผ่านไปผมรู้สึกผมอยากออกห่างเขาผมไม่มองไม่ทักเขาเลย ช่วงนั้นเขาซ้อนมอเตอร์ไซต์กลับกะเพื่อนเขา ปู่เขาไม่มารับหน้าโรงเรียนแล้วผมกับเขาเลยห่างๆกัน MSNเราไม่คุยกัน แต่ผมคิดถึงเขาทุกวันเลยครับ จนมีอยู่วันหนึ่งเราคุยเอ็มกัน เราทะเลาะกันครับ ทุกครั้งที่เขาจะไปนอนผมรู้สึกไม่อยากให้เขาไปอยากคุยกับเขานานๆแต่เขาเป็นฝ่ายไปนอนก่อนตลอด ผมค่อนข้างขี้งอน จนมาถึงวันนี้วันที่เขาวีนผมในเอ็ม ผมจำได้แค่ประโยคเดียวว่า ทำไม(ชื่อผม)ขี้งอนจังวะ ตอนนั้นผมน้ำตาไหลเลยกลางร้านเกมส์ ผมรีบปิดหน้าต่างเพราะไม่กล้าอ่านสิ่งที่เขาพิมมา ส่วนใหญ่เขาไปฝ่ายเข้าหาผมตลอด แอดไฮไฟว์ผม ขอเอ็มเอสเอ็นผมผ่านไฮไฟว์ ผมจำได้ดี ช่วงปิดเทอมเขาชอบไปอยู่กรุงเทพ แล้วโทรคุยเล่าเรื่องราวในบ้านของเขาให้ผมฟังตลอดจนมาถึงคืนหนึ่งผมส่งข้อความไปหาเขาว่า อย่าลืมกินข้าวด้วยนะ แล้วเขาก็ส่งกลับมาถามผมว่า เป็นเกย์หรือป่าว ตอนนั้นผมสั่นมากครับไม่รู้จะทำยังไงดี ถ้าผมตอบไปว่าผมเป็นแล้วเขาไม่ได้เป็น เขาต้องบล็อคเอ็มผม ลบไฮไฟว์ผมแน่ๆ ผมเลยเลือกที่จะตอบไปว่า ป่าวนิ ทำไมวะ เขาส่งกลับมาอีกว่า ป่าวไม่มีอะไร มีคนเขาสงสัย จากนั้นผมก็ห่างจากเขา จนกระทั่งจบมสาม เขาไปเรียนต่อในกรุงเทพ ซึ่งทำให้ผมรู้สึกห่างไกลจากเขาจริงๆก็ตอนนี้ อยากให้เขาเรียนต่อที่เดิม ตอนนั้นผมถามเขาว่าอยากไปเรียนด้วย เขาก็ชวนมาแล้วก็บอกที่บ้านมีห้องว่าง บ้านเขาเป็นตึกเป็นออฟฟิศแถวรางน้ำน่ะครับ ผมดีใจเลยถามแม่ว่าอยากไปเรียนกรุงเทพจะขอไปเรียนกรุงเทพจะว่าอะไรไหม แม่ผมก็ตอบตกลง แต่หลังจากนั้นสักพักเขาก็ส่งข้อความกลับมาว่า ไม่มีห้องว่างแล้ว ขอโทษที ตอนนั้นผมรู้สึกแย่มาก แล้วได้ทำสิ่งที่คิดว่า แย่สุดๆๆๆๆ ตอนนั้นผมเป็นเด็กแย่ๆ กากมากๆ ผมส่งกลับไปว่าเขา ว่า เพื่อนเลวไม่อยากคบ ตอนนั้นผมฉุนมาก ไม่รู้ทำไมจะฉุนอะไรขนาดนั้น = =" เขาก็โทรมาหาผมหลายสายมากแต่ผมไม่รับเลย แล้วปล่อยเงียบไป หลังๆผมโรคจิตแปลกๆครับ ชอบโทรไปหาเขาแล้วพอเขารับก็วางสาย แต่ผมใช้เบอร์คนอื่นโทรผมไม่กล้าคุยกับเขาเลยตอนนั้น. ชีวิตผมตอนนั้นค่อนข้างเหลวไหล ไปเรียนต่อที่อื่น ไปเรียนก็เอาแต่นอน ไม่ค่อยทำอะไรวันๆ จนถึงเทอมสองขอแม่ลาออก ตลอดเวลาที่จบมสาม มาผมคิดถึงไอนิ้วกลางตลอดครับ คิดถึงจนร้องให้ไม่รู้จะทำยังไง จนเริ่มปีการศึกษาใหม่ผมเข้ามาเรียนกรุงเทพ เพราะเพียงเหตุผลอยากเจอไอนิ้วกลาง ไอนิ้วกลางมันเรียนโรงเรียนหนึ่งแถวอนุเสาวรีย์ชัยครับ แต่ตลอดสามปีผมไม่เคยได้เจอเขาเลย ผมชอบนั่งรถไปลงแถวโรงเรียนมันเดินวนๆแถวนั้นบ่อยมากๆตลอดสามปี ผมมีเฟสบุคเขาแต่เราไม่ได้คุยกันเลย แต่ผมติดตามการอัพเดทของเขาตลอด เขาเล่นสเกตบอด เป็นชีวิตครับ เล่นแบบเอาเป็นเอาตายเลิกเรียนไปเล่นสเกต แรกๆผมรู้ข่าวผมก็พูดแย่ๆใส่เขาไป ว่า ทำไมไอของพวกนี้มันทำให้เลิกเรียนได้เลยเหรอ ไร้สาระวะ! แต่หลังจากผมพูดประโยคนั้นออกไปผมก็คิดขึ้นได้ว่า คนเราชอบไม่เหมือนกันถ้าเราชอบเรารักเขาก็ควรจะรักสิ่งที่เขารักสิ่งที่เขาชอบ เขาคงโกรธที่เราพูดแบบนั้นออกไป จากนั้นเขาก็ชอบพิมเอ็มเอสเอนมาแกล้งผม พิมว่า Homo บ้าง ตุ๊ดบ้าง บลาบลา หยอกล้อเล่นผม แต่ผมก็ไม่อะไร เขาไม่ค่อยได้คุยกับผมครับ สี่ห้าเดือนคุยกันทีผ่านเฟสบุค แต่ผมติดตามเขาตลอด เขาไปแข่งตามจุดต่างๆในกทม ผมก็ไปนั่งดูแต่เขาไม่รู้ครับ ตอนนั้นผมคิดว่าเขาคงไม่ใช่เกย์แล้วละเลิกหวังดีกว่า ช่วงที่อยู่กรุงเทพสามปีคิดถึงเขาทุกวัน ช่วงที่ผมอยู่ม.5ผมได้คบกับเด็กผญคนหนึ่งน่ารักมากๆเป็นที่ฮอตของโรงเรียน แรกๆผมก็ไม่ได้คิดอะไร ไม่สนใจใส่ใจอะไรเลย คิดว่าสักพักคงเลิกรักผมไปเอง แต่ยิ่งผมไม่สนใจเด็กผญคนนี้เขากลับยิ่งสนใจผมเรียกร้องความสนใจกับผม แล้วก็ได้คบกันผ่านเฟสบุค ไอนิ้วกลางไม่รู้จักผญคนนี้ครับ แต่มันไปทำความรู้จัก แล้วก็ตีสนิทในอินสตาแกรม เฟสบุค แซวเล่นกันยิ่งกว่าผมที่คบกับผญคนนี้สะอีก ผมรู้สึกแปลกๆนะว่าทำไมต้องมายุ่งกับคนที่ผมคบอยู่ด้วย แล้วไอนิ้วกลางชอบแอดเพื่อนผมครับ เพื่อนที่ผมไปเที่ยวด้วยบ่อยๆ. ช่วงนั้นไอนิ้วกลางก็แอบกิ๊กกับผญคนหนึ่งน่ารักๆตัวเล็กคม แต่เหมือนผญเขาจะไม่เอาเพราะสาเหตุบางประการหรืออย่างไรผมก็แอบดีใจนิดหนึ่งฮ่าๆ ผมดูข่าวคราวของมันผ่านเฟสบุคอย่างเดียว จนผมจบ ม.6 ผมเริ่มจะชินกับการที่ไม่มีเขาแล้ว ผมได้ทำเรื่องมาเรียนต่อที่นิวยอค (ตอนนี้ก็อยู่นิวยอค) ผมไม่ได้บอกไอนิ้วกลางครับว่าจะมา แต่หลังจากผมมามันก็ไม่ได้ถามอะไร ได้แต่กดไลค์รูปผมในอินสตาแกรม จนถึงปีใหม่ผมไปไทม์สแควถ่ายรูปลงเยอะแยะ มีอยู่หนึ่งรูปสงสัยมันชอบ มันเลยมาพิมว่า รูปสวยจัง ผมพิมตอบแบบห่วนๆ จิงปะ เขาตอบกลับมา อยากไปจัง ผมตอบกลับ รออะไร? เขาตอบกลับมา รอก่อนสิ ผมตอบไปอีก อีกนานปะ? แล้วเขาก็จบสนทนาโดยการกดไลค์คอมเม้นล่าสุดผม ตอนนั้นผมไม่รู้ทำไมต้องแสดงอาการแบบนั้นด้วย คิดย้อนหลังแล้วแย่มากๆสันดารไม่ค่อยดี จนมาถึงวันเกิดผม ในช่วงถัดจากปีใหม่สองอาทิตย์ ผมรอไอนิ้วกลางมาอวยพรวันเกิดผม แต่มันไม่มาครับ ผมเลยคิดว่าผมคงไม่ใช่แล้วละ (น้อยใจ นอย บลาบลา) เลยตัดสินใจว่าควรเริ่มต้นชีวิตใหม่ดีกว่า เลยทำการอันเฟรนเฟสบุคเขา ผ่านไป6เดือนผมคิดถึงเขาตลอด ยืมเฟสบุคเพื่อนไปส่องของมันทู๊กวัน = = หลังจากผมอันเฟรนเฟสบุคไอนิ้วกลาง มันก็เลิกกดไลค์รูปในอินสตาแกรมผมอย่างเห็นได้ชัด คือไม่กดเลยสักรูป จากเมื่อก่อนกดตลอดแต่ผมคิดว่าช่วงนั้นผมตัดใจได้แล้ว จนมีอยู่วันหนึ่งผมกลับบ้านดึกเดินเที่ยวอยุ่ในเมือง ผมเดินไปเจอหมอดูคนหนึ่งนั่งจุดเทียนมีไพ่ยิบซีอยู่บนโต๊ะ ค่าดู 5$ ผมกับเพื่อนที่มาเลยลองดูดวงเล่นๆเพราะไม่มีอะไรทำ เขาดูเรื่องในบ้านผมถูกหมดเลย แล้วก็รู้ว่าผมเป็นเกย์ แล้วเขายังรู้ด้วยว่าผมไม่เคยมีประสบการณ์ทางเพศ เขาพูดว่า Whether you are gay or not you have never had sex at all. เขารู้ว่าแม่ผมชอบเขาวัด พ่อผมชอบฟังเพลง พี่ผมบวช ซึ่งเขาก็เข้าประเด็นตรงที่ เขาบอกว่า ผมรักใครชอบใคร ชอบเก็บอะไรไว้ไม่กล้าพูด จนกระทั่งเขาพูดไอถึงไอนิ้วกลางครับ พูดตัวอักษรย่อของชื่อมันออกมา เขาบอกว่า หลายเดือนก่อนเขาโมโหคุณมาก คุณไปทำอะไรให้เขา ผมคิดว่าการที่ผมอันเฟรนแน่ๆเลย = = (ผมงมงายกับหมอดูมากไปหรือป่าวเนี่ยแรกไม่อยากเชื่อแต่พอพูดอักษรย่ออกมาผมอึ้งเลยครับ) เขาเรียกค่าดูดวงผมเพิ่มแต่ให้กลับมาใหม่วันพรุ่งนี้ตอนสายๆ ผมก็กลับไปอีกทีโดยเรียกค่าดูเล็กน้อยธรรมดา แต่รอบนี้เขาดูแบบจริงจังครับ เขาพูดเรื่องราวของไอนิ้วกลางได้ถูกทุกอย่าง รู้แม้กระทั่งพ่อแม่เขาแยกทางกันหลายๆเรื่องที่ผมรู้ หมอดูก็รู้ครับ หมอดูบอกไอนิ้วกลางเป็นเกย์ แต่ตอนนี้เขามีความคิดที่ลบมากๆ ผมคิดว่า ช่วงนี้ไอนิ้วกลางติดกัญชาครับ ติดอย่างหนัก หมอดูเลยบอกคุณต้องกลับไปคุยไปช่วยเขา ไป Fix เขา ผมฟังแล้วอึ้งครับ เขาบอกให้แอดเฟสบุคกลับไป เขารอคุณอยู่ ผมก็ทำตามครับ แอดกลับไป เขาก็รับแอดผมปกติ แต่ไม่ได้คุยกันเหมือนเดิม หลังจากแอดไปสามสี่วัน แล้วมีอยู่เช้าหนึ่งผมฝันถึงไอนิ้วกลางแล้วตื่นขึ้นมา เปิดเพลง ยืนยันของ calories blah blah ฟัง อารมณ์ติสๆ555 คือนอนร้องให้ครับ กอดหมอนทั้งๆน้ำตาร้องให้ในรอบหลายปี เป็นคนร้องให้ยากครับ แต่เช้าวันนั้นไม่ไหวจริงๆ อีกวันหนึ่งผมไปหาหมอดู เขาทักผมว่า I saw you cry! how come huh? don't be sad ฉันเห็นคุณร้องให้น่ะ ร้องให้ทำไม? ผมกับเพื่อนมองหน้ากันว่าเฮ้ยรู้ได้ไงอะ O_O หมอดูเขาก็พูดแนะแนวทางบลาบลา ผมทักไอนิ้วกลางไปครับ

หวัดดีชื่อ(ไอนิ้วกลาง)
เป็นไงบ้าง
สบายดีป่าว

3:05pm
"ไอนิ้วกลาง"
สบายดี
ยุไหนนอะ

3:28pm
ผม
อยุ่ที่ทำงานๆ

3:50pm
ผมถาม
ทำไรอยู่ๆ

อันนี้อีกวันครับ

สเก็ตเป้นไงมั่งๆ
กลับบ้าน ตจว บ้างป่าว
มันอ่านแต่ไม่ตอบครับ ประมาน 5-6ชมได้ ผมเลยส่งกลับไปอีกก่อนผมนอน
ช่วงนี้เป็นไง
โอเคป่าว
ชีวิตช่วงนี้

2:12am
ไอนิ้วกลาง
ชีวิตช่วงนี้ก้โอเคดีนะ เบื่อๆเปนบางวัน
แต่ก้โอเค

ผมตื่นมาเห็นข้อความเลยตอบกลับ
เหรอ
เหมือนกันเลย
นี่ก็ต้องทำงาน
แล้วมันอ่านก็ไม่ตอบ
9:11am
ไทยร้อนปะช่วงนี้
ตอนนี่นิวยอคร้อน คงพอๆกับไทย
แล้วมันอ่านก็ไม่ตอบ ผมเลยพิมต่อว่า
เราขอโทษ...ได้ปะถ้าเราเคยทำอะไรไม่ดีไปอะ ยกโทษให้เราได้ป่าว

12:24pm
นิ้วกลาง
5555ไม่เคยรุเลยยทำไรวะ มีแต่เรามากกว่า

12:25pm
ผม
เอาดีดี

12:25pm
นิ้วกลาง
เออ
นี่ไม่เหนอะไรไม่ดีเลยยย