ถึงเวลาที่ต้องหันมามองความจริง จากเจ้าของกิจการ เอสเอ็มอีตัวจริง ผ่านแรงกดดันที่ได้รับจากผลกระทบภาวะเศรษฐกิจที่ชะลอตัว ค่าครองชีพที่เพิ่มสูงขึ้น ซึ่งพอมาถึงวันนี้แล้ว คงปฏิเสธไม่ได้อีกแล้ว สำหรับความเดือดร้อนเอสเอ็มอี
สำหรับครอบครัวของเราขายส่งและปลีกวัสดุก่อสร้างมา 2 รุ่นแล้วมี ช่วงขึ้นลงตามภาวะเศรษฐกิจ อย่างเลวร้ายก็รอบละ 2-3 ปี โดยประมาณ ช่วงต้มยำกุ้งขายดีกว่าเดิมด้วยซ้ำ เพราะเศรษฐกิจภูมิภาคไม่ได้รับผลกระทบอะไรเท่าไหร่นักวันนี้ จะบอกกล่าว ถ่ายทอดประสบการณ์ เล่าถึงผลกระทบที่ได้รับ แบ่งออกเป็น 2 ช่วง ปัญหา
ปัญหาในระยะสั้น
1. กำลังซื้อหายไปหมด : ปกติสินค้าพวกก่อสร้างจะ Peak ช่วงธันวาคม - มีนาคม หลังจากสงกรานต์ ยอดจะเริ่มลงมาเรื่อยๆจนกระทั่งถึง Low Season คือ เดือน มิถุนายน - ปลาย เดือน ตุลาคม ...แต่ปีนี้ เข้าหน้าขาย ยอดยิ่งขยับลงมาเรื่อยๆ หายทั้งปริมาณ และราคา (ที่ตัดกันระหว่างร้านค้า)
2. นโยบายรถคันแรกและสินค้าเทคโนโลยีที่ฟุ่มเฟือย เข้ามาดูดกำลังซื้อไป : เห็นจากปริมาณ ไอแพด และรถเก๋งคันเล็กป้ายแดงทั้งหลาย ซึ่งจะเป็นภาระผูกพันเงินกู้อีกอย่างน้อย 4 -5 ปี ...เพราะบ้านในต่างจังหวัดรองๆจะมีแค่ segment เดียว คือ ประมาณ 1.5-2.0 ล้านบาท ซึ่งยอดผ่อนชำระรายเดือน ตกประมาณ 8,000-9,000 บาท...มันใกล้เคียงกับการผ่อนบ้านราคาประมาณ 1.5-2 ล้านบาทนั่นเอง
3. คนไม่แน่เรื่องผลกระทบจากนโยบายค่าแรง 300 บาท : ธรรมชาติของคนปลูกบ้าน...พอไม่มั่นใจก็ไม่ได้ลดขนาดบ้านลง แต่ชะลอการสร้างไปเลย (แปลว่า Demand ไม่ได้ค่อยๆอ่อนลง แต่หายไปเลย) อีกประเด็น...สินค้าก่อสร้างนั้น ลูกค้ามองเป็น Raw Meterial เท่านั้น เนื่องจากต้องจ้างช่างก่อสร้างมาทำงาน ดังนั้น เมื่อค่าแรงแพงทำให้วงการอสังหากระทบ 2 เด้ง ทั้งค่าวัสดุ+ค่าแรงก่อสร้าง
4. Google & Modern Trade : เมื่อก่อนจะหาข้อมูลเรื่องสร้างบ้านได้จำกัด ทำให้กำไรของร้านค้าดีถึงดีมาก เดี๋ยวนี้ได้กำไรเป็น one digit เท่านั้น ประกอบกับห้างค้าปลีกวัสดุก่อสร้างขยายตัวเร็วมาก เฉลี่ยปีละ 2-3 ห้างต่อ 1 จังหวัดต่อปี ...ประเด็นคือราคาขายปลีกของห้างใหญ่ ทำให้ร้านค้าปลีกไม่เหลือกำไรแล้ว ปกติสินค้าวัสดุก่อสร้างจะมี 2 กลุ่มใหญ่ คือ โครงสร้าง (กำไร 2-5%) และตกแต่ง (กำไร 15-40%) ...เมื่อมีห้างใหญ่มาตั้ง คนก็ไปซื้อวัสดุตกแต่ง (ที่กำไรดี) ตามห้างหมด เหลือแต่พวกวัสดุโครงสร้างที่ทั้งใหญ่ หนัก สกปรก ต้องไปส่งถึงที่ และกำไรน้อยมากๆ ให้ร้านแบบ Traditional trade ขายกันไป
5. การปรับตัวเพื่ออยู่รอด : ต้องทำให้ใหญ่เท่า คือกู้เงินมาซัก 150-300 ล้านมาสร้างแข่ง เพราะเล็กกว่าลูกค้าก็ไม่เข้ามา (ตัวเลขไม่เกินจริง...อ้างอิงญาติกันที่สร้างสู้และกำลังท้อมากๆ) แต่สุดท้ายก็แพ้ Chain ของห้างใหญ่ๆอยู่ดี กำลังซื้อรวมทุกสาขา (ต่อเราจังหวัดเดียว) และ Credit term 90 วัน (ต่อ 45 วัน)
6. สินเชื่อ : ลูกค้าเครดิตเสีย หรือทำบัตรเครดิตไม่ได้ จะเข้ามาซื้อของ Traditional Trade แล้วก็ชิ่งบ้าง หายสาบสูญบ้าง พอมีเงินสดก็เข้า Modern Trade แทนเพราะถูกกว่า และห้างใหญ่บางที่เราสามารถต่อราคาได้ด้วย (อยู่ในตลาดหลักทรัพย์ แต่สามารถขอส่วนลดได้กับผู้จัดการสาขา 3-5%)
ปัญหา ระยะยาว
1. ร้านย่อยทะยอยปิดตัวลงแล้ว : เดือนละ 1-2 ร้าน อีกไม่เกิน 2 ปี ตลาดขายส่งคงหมดไป เพราะลูกค้าที่ซื้อของเราไปขายต่ออีกทีจะไม่เหลืออยู่แล้ว ร้านค้าส่งคงทะยอยปิดกันตั้งแต่ปีหน้าปลายปี 2556 เป็นต้นไป
2. ผู้ผลิตเริ่มแสดงความกังวลเช่นกัน : ห้างใหญ่ที่เป็น Chain ถูกผู้ผลิตเจ้าใหญ่ในประเทศทะยอยซื้อหุ้นไปมากแล้ว คาดว่าเมื่อเข้าไปบริหารเต็มตัว ก็คงบีบให้บริษัทลูกตัวเองขายเฉพาะสินค้าของบริษัทแม่ผลิตเท่านั้น แล้ว Suppliers จะไปอยู่ไหน...ก็ต้องง้อ Modern Trade อีก 2 chain ที่เหลือแทน เมื่อนั้นร้านขายปลีกและส่งตามจังหวัดถึงกาลอวสานแน่นอน
ภาพที่น่าจะเห็นคงเหมือนที่วงการ Consumer โดนมาก่อน คือ มีห้างใหญ่อยู่ที่ศูนย์กลางของแต่ละพื้นที่ และมีโมเดล Express เจาะเข้าอำเภอย่อยๆ ส่วนแบบดั้งเดิมต้องหนีไปผลิดคอนกรีตโครงสร้างแทน (ระยะไกลกว่านั้นคงไม่เหลืออะไรให้เล่นด้วยซ้ำ)
สิ่งที่บรรยายทั้งหมดมานี้..............
เกิดในระยะเวลาเพียง 3 ปีเท่านั้น เร็วเหลือเกิน เข้าใจคำว่า "พลวัต" ก็เมื่อเจอกับตัวนี่แหละ พรรคพวกเพื่อนฝูงในวงการเดียวกัน ตอนนี้ทะยอยล้มหายไป เปลี่ยนอาชีพไป พอสมควรแล้ว จึงโพสเตือนคนที่สนใจเข้ามาในวงการนี้ว่า "กรุณาใช้ข้อมูลตรงนี้ประกอบการตัดสินใจของท่านด้วย" เพราะร้านก่อสร้างเล็กๆร้านนึงลงทุนไม่น้อย ไหนจะโกดัง รถขนส่ง รถโฟล์คลิฟต์ ความเสี่ยงหนี้สูญ สินค้า Stock รอขาย (บางรายการอยู่กันมาร่วม 5 ปีไม่เคยออก หรือออกช้ามาก)
เก็บตังค์ไปทำอย่างอื่นเถอะครับ ผมเคยมองไว้ว่า 10 ปีจะเป็นแบบนี้ เราจึงจะต้องเริ่มหาอาชีพอื่นในปี 58 ไว้บ้างแล้ว แต่นี่มัน 3 ปีเองครับ ต้องพยายามหาอาชีพอื่นอย่างจริงจังแล้ว
จาก คุณที่ใช้ชื่อว่า... jelly_fish ใน pantip (กระทู้รีรัน)
ลิงค์
http://www.manager.co.th/iBizchannel/viewNews.aspx?NewsID=9560000110154
อ่านแล้วหดหู่จัง
ไม่เหลือที่ยืน ให้ SME อีกแล้ว ... มาเร็วกว่าที่คิด ! ! ...จริงเหรอ ?
สำหรับครอบครัวของเราขายส่งและปลีกวัสดุก่อสร้างมา 2 รุ่นแล้วมี ช่วงขึ้นลงตามภาวะเศรษฐกิจ อย่างเลวร้ายก็รอบละ 2-3 ปี โดยประมาณ ช่วงต้มยำกุ้งขายดีกว่าเดิมด้วยซ้ำ เพราะเศรษฐกิจภูมิภาคไม่ได้รับผลกระทบอะไรเท่าไหร่นักวันนี้ จะบอกกล่าว ถ่ายทอดประสบการณ์ เล่าถึงผลกระทบที่ได้รับ แบ่งออกเป็น 2 ช่วง ปัญหา
ปัญหาในระยะสั้น
1. กำลังซื้อหายไปหมด : ปกติสินค้าพวกก่อสร้างจะ Peak ช่วงธันวาคม - มีนาคม หลังจากสงกรานต์ ยอดจะเริ่มลงมาเรื่อยๆจนกระทั่งถึง Low Season คือ เดือน มิถุนายน - ปลาย เดือน ตุลาคม ...แต่ปีนี้ เข้าหน้าขาย ยอดยิ่งขยับลงมาเรื่อยๆ หายทั้งปริมาณ และราคา (ที่ตัดกันระหว่างร้านค้า)
2. นโยบายรถคันแรกและสินค้าเทคโนโลยีที่ฟุ่มเฟือย เข้ามาดูดกำลังซื้อไป : เห็นจากปริมาณ ไอแพด และรถเก๋งคันเล็กป้ายแดงทั้งหลาย ซึ่งจะเป็นภาระผูกพันเงินกู้อีกอย่างน้อย 4 -5 ปี ...เพราะบ้านในต่างจังหวัดรองๆจะมีแค่ segment เดียว คือ ประมาณ 1.5-2.0 ล้านบาท ซึ่งยอดผ่อนชำระรายเดือน ตกประมาณ 8,000-9,000 บาท...มันใกล้เคียงกับการผ่อนบ้านราคาประมาณ 1.5-2 ล้านบาทนั่นเอง
3. คนไม่แน่เรื่องผลกระทบจากนโยบายค่าแรง 300 บาท : ธรรมชาติของคนปลูกบ้าน...พอไม่มั่นใจก็ไม่ได้ลดขนาดบ้านลง แต่ชะลอการสร้างไปเลย (แปลว่า Demand ไม่ได้ค่อยๆอ่อนลง แต่หายไปเลย) อีกประเด็น...สินค้าก่อสร้างนั้น ลูกค้ามองเป็น Raw Meterial เท่านั้น เนื่องจากต้องจ้างช่างก่อสร้างมาทำงาน ดังนั้น เมื่อค่าแรงแพงทำให้วงการอสังหากระทบ 2 เด้ง ทั้งค่าวัสดุ+ค่าแรงก่อสร้าง
4. Google & Modern Trade : เมื่อก่อนจะหาข้อมูลเรื่องสร้างบ้านได้จำกัด ทำให้กำไรของร้านค้าดีถึงดีมาก เดี๋ยวนี้ได้กำไรเป็น one digit เท่านั้น ประกอบกับห้างค้าปลีกวัสดุก่อสร้างขยายตัวเร็วมาก เฉลี่ยปีละ 2-3 ห้างต่อ 1 จังหวัดต่อปี ...ประเด็นคือราคาขายปลีกของห้างใหญ่ ทำให้ร้านค้าปลีกไม่เหลือกำไรแล้ว ปกติสินค้าวัสดุก่อสร้างจะมี 2 กลุ่มใหญ่ คือ โครงสร้าง (กำไร 2-5%) และตกแต่ง (กำไร 15-40%) ...เมื่อมีห้างใหญ่มาตั้ง คนก็ไปซื้อวัสดุตกแต่ง (ที่กำไรดี) ตามห้างหมด เหลือแต่พวกวัสดุโครงสร้างที่ทั้งใหญ่ หนัก สกปรก ต้องไปส่งถึงที่ และกำไรน้อยมากๆ ให้ร้านแบบ Traditional trade ขายกันไป
5. การปรับตัวเพื่ออยู่รอด : ต้องทำให้ใหญ่เท่า คือกู้เงินมาซัก 150-300 ล้านมาสร้างแข่ง เพราะเล็กกว่าลูกค้าก็ไม่เข้ามา (ตัวเลขไม่เกินจริง...อ้างอิงญาติกันที่สร้างสู้และกำลังท้อมากๆ) แต่สุดท้ายก็แพ้ Chain ของห้างใหญ่ๆอยู่ดี กำลังซื้อรวมทุกสาขา (ต่อเราจังหวัดเดียว) และ Credit term 90 วัน (ต่อ 45 วัน)
6. สินเชื่อ : ลูกค้าเครดิตเสีย หรือทำบัตรเครดิตไม่ได้ จะเข้ามาซื้อของ Traditional Trade แล้วก็ชิ่งบ้าง หายสาบสูญบ้าง พอมีเงินสดก็เข้า Modern Trade แทนเพราะถูกกว่า และห้างใหญ่บางที่เราสามารถต่อราคาได้ด้วย (อยู่ในตลาดหลักทรัพย์ แต่สามารถขอส่วนลดได้กับผู้จัดการสาขา 3-5%)
ปัญหา ระยะยาว
1. ร้านย่อยทะยอยปิดตัวลงแล้ว : เดือนละ 1-2 ร้าน อีกไม่เกิน 2 ปี ตลาดขายส่งคงหมดไป เพราะลูกค้าที่ซื้อของเราไปขายต่ออีกทีจะไม่เหลืออยู่แล้ว ร้านค้าส่งคงทะยอยปิดกันตั้งแต่ปีหน้าปลายปี 2556 เป็นต้นไป
2. ผู้ผลิตเริ่มแสดงความกังวลเช่นกัน : ห้างใหญ่ที่เป็น Chain ถูกผู้ผลิตเจ้าใหญ่ในประเทศทะยอยซื้อหุ้นไปมากแล้ว คาดว่าเมื่อเข้าไปบริหารเต็มตัว ก็คงบีบให้บริษัทลูกตัวเองขายเฉพาะสินค้าของบริษัทแม่ผลิตเท่านั้น แล้ว Suppliers จะไปอยู่ไหน...ก็ต้องง้อ Modern Trade อีก 2 chain ที่เหลือแทน เมื่อนั้นร้านขายปลีกและส่งตามจังหวัดถึงกาลอวสานแน่นอน
ภาพที่น่าจะเห็นคงเหมือนที่วงการ Consumer โดนมาก่อน คือ มีห้างใหญ่อยู่ที่ศูนย์กลางของแต่ละพื้นที่ และมีโมเดล Express เจาะเข้าอำเภอย่อยๆ ส่วนแบบดั้งเดิมต้องหนีไปผลิดคอนกรีตโครงสร้างแทน (ระยะไกลกว่านั้นคงไม่เหลืออะไรให้เล่นด้วยซ้ำ)
สิ่งที่บรรยายทั้งหมดมานี้..............
เกิดในระยะเวลาเพียง 3 ปีเท่านั้น เร็วเหลือเกิน เข้าใจคำว่า "พลวัต" ก็เมื่อเจอกับตัวนี่แหละ พรรคพวกเพื่อนฝูงในวงการเดียวกัน ตอนนี้ทะยอยล้มหายไป เปลี่ยนอาชีพไป พอสมควรแล้ว จึงโพสเตือนคนที่สนใจเข้ามาในวงการนี้ว่า "กรุณาใช้ข้อมูลตรงนี้ประกอบการตัดสินใจของท่านด้วย" เพราะร้านก่อสร้างเล็กๆร้านนึงลงทุนไม่น้อย ไหนจะโกดัง รถขนส่ง รถโฟล์คลิฟต์ ความเสี่ยงหนี้สูญ สินค้า Stock รอขาย (บางรายการอยู่กันมาร่วม 5 ปีไม่เคยออก หรือออกช้ามาก)
เก็บตังค์ไปทำอย่างอื่นเถอะครับ ผมเคยมองไว้ว่า 10 ปีจะเป็นแบบนี้ เราจึงจะต้องเริ่มหาอาชีพอื่นในปี 58 ไว้บ้างแล้ว แต่นี่มัน 3 ปีเองครับ ต้องพยายามหาอาชีพอื่นอย่างจริงจังแล้ว
จาก คุณที่ใช้ชื่อว่า... jelly_fish ใน pantip (กระทู้รีรัน)
ลิงค์ http://www.manager.co.th/iBizchannel/viewNews.aspx?NewsID=9560000110154
อ่านแล้วหดหู่จัง