วันนี้เริ่มต้นทำงานด้วยใจขุ่นมัวไม่ได้โกรธแต่สงสารเด็กที่มีพ่อแม่แบบนี้ เราทำงานเป็นเจ้าหน้าที่ดูแลอาคารคะ อาคารที่เราดูแลอยู่ติดกับโรงเรียนชื่อดังทุกวันก็จะมีรถที่มาส่งผู้ปกครองจอดหน้าอาคารเต็มไปหมดเราก็ถือว่ามันเป็นถนนสาธารณะ ไม่เคยเข้าไปไล่หรือห้ามแค่ไม่กีดขวางทางจราจรเป็นพอ
แต่วันนี้รถจอดเต็มหน้าอาคารจนไม่มีที่จอด เราคิดว่าที่โรงเรียนอาจจะมีงานเลยทำให้พ่อแม่เด็กขับรถมาจอดนานผิดปกติ สักพักก็มีรถโตโยต้าฟอร์จูนเนอร์เราไม่ได้มองป้ายทะเบียนขับมาจอดปิดทางเข้าลานจอดรถของอาคาร แต่โชคดีที่ขณะนั้นยังไม่มีรถขับเข้ามาจอด แต่อย่างไรก็ต้องมีเพราะเป็นช่วงเช้าประมาณ 8 โมงเช้า
เราเลยให้ ร.ป.ภ ไปแจ้งเขาว่าจอดไม่ได้เพราะปิดทางเข้าออก เขาก็บอกว่าเขาจอดไม่นาน แต่ระยะทางจากตึกของเราไปที่หน้าโรงเรียนใช้เวลาไปกลับไม่ต่ำกว่า 20 นาทีแน่ๆ แล้วยิ่งมีเด็กเราคิดว่านานกว่านั้น แล้วการที่เขาจะขับรถออกไปแล้ววนมาจอดใหม่ตอนมีรถเข้ายิ่งเป็นไปไม่ได้เพราะอาคารของเราเป็นซอยข้างโรงเรียนถนนไม่กว้างขนาดนั้นและวันนี้รถก็ติดอีก
ทาง ร.ป.ภ ก็บอกจอดไม่ได้เพราะมันเป็นทางเข้าออก คนเป็นพ่อก็ยังยืนกรานที่จะจอด เราเห็นเขาทำท่าจะลงจากรถเราก็เดินเข้าไปเพื่อจะแจ้งเขาว่าจอดไม่ได้
คราวนี้คนพ่อเริ่มหงุดหงิด พูดจาหยาบคายต่อหน้าลูกของตัวเอง ด่าถ่อว่าเราเห็นแก่ตัว พอสุดท้ายพอเห็นจำนวน ร.ป.ภ เยอะขึ้นเลยให้ผู้หญิงที่เราคิดว่าเป็นแม่ที่นั่งอยู่หลังรถกับลูก โยนทิชชูใช้แล้วและเทถังขยะในรถลงบนพื้นถนนต่อหน้าเราและลูกของตัวเอง เรามองพื้นถนนที่เต็มไปด้วยทิชชูใช้แล้ว
ตอนนั้นโมโหมาก เลยดึงประตูด้านหลังที่ยังเปิดอยู่ไม่ให้คนเป็นแม่ปิด เราถามเขาว่า ทำตัวแบบนี้จะเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับลูกได้อย่างไร หนูดูไว้นะคะ สิ่งที่แม่กับพ่อหนูทำเป็นเรื่องไม่ดีอย่าทำตาม มีแต่ผู้ใหญ่แย่ๆที่ทำตัวแบบนี้ แล้วเราก็ปิดประตูรถ รถก็บึ่งออกไปจนแทบจะชนกับรถคันอื่น
การเป็นพ่อแม่คนไม่ใช่ส่งให้ลูกเรียนโรงเรียนดีๆเท่านั้น แต่คนเป็นพ่อแม่ควรเป็นตัวอย่างที่ดีให้ลูกได้เห็นด้วย เรื่องบางเรื่องเราอาจจะมองว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยแต่เด็กคือผ้าขาวที่เขาสามารถซึมซับสีต่างๆได้ง่าย คุณอยากให้ลูกเป็นคนแบบไหน คุณต้องทำตัวอย่างให้เขาดูก่อน
คนแบบนี้จะเป็นพ่อแม่คนที่ดีได้อย่างไร
แต่วันนี้รถจอดเต็มหน้าอาคารจนไม่มีที่จอด เราคิดว่าที่โรงเรียนอาจจะมีงานเลยทำให้พ่อแม่เด็กขับรถมาจอดนานผิดปกติ สักพักก็มีรถโตโยต้าฟอร์จูนเนอร์เราไม่ได้มองป้ายทะเบียนขับมาจอดปิดทางเข้าลานจอดรถของอาคาร แต่โชคดีที่ขณะนั้นยังไม่มีรถขับเข้ามาจอด แต่อย่างไรก็ต้องมีเพราะเป็นช่วงเช้าประมาณ 8 โมงเช้า
เราเลยให้ ร.ป.ภ ไปแจ้งเขาว่าจอดไม่ได้เพราะปิดทางเข้าออก เขาก็บอกว่าเขาจอดไม่นาน แต่ระยะทางจากตึกของเราไปที่หน้าโรงเรียนใช้เวลาไปกลับไม่ต่ำกว่า 20 นาทีแน่ๆ แล้วยิ่งมีเด็กเราคิดว่านานกว่านั้น แล้วการที่เขาจะขับรถออกไปแล้ววนมาจอดใหม่ตอนมีรถเข้ายิ่งเป็นไปไม่ได้เพราะอาคารของเราเป็นซอยข้างโรงเรียนถนนไม่กว้างขนาดนั้นและวันนี้รถก็ติดอีก
ทาง ร.ป.ภ ก็บอกจอดไม่ได้เพราะมันเป็นทางเข้าออก คนเป็นพ่อก็ยังยืนกรานที่จะจอด เราเห็นเขาทำท่าจะลงจากรถเราก็เดินเข้าไปเพื่อจะแจ้งเขาว่าจอดไม่ได้
คราวนี้คนพ่อเริ่มหงุดหงิด พูดจาหยาบคายต่อหน้าลูกของตัวเอง ด่าถ่อว่าเราเห็นแก่ตัว พอสุดท้ายพอเห็นจำนวน ร.ป.ภ เยอะขึ้นเลยให้ผู้หญิงที่เราคิดว่าเป็นแม่ที่นั่งอยู่หลังรถกับลูก โยนทิชชูใช้แล้วและเทถังขยะในรถลงบนพื้นถนนต่อหน้าเราและลูกของตัวเอง เรามองพื้นถนนที่เต็มไปด้วยทิชชูใช้แล้ว
ตอนนั้นโมโหมาก เลยดึงประตูด้านหลังที่ยังเปิดอยู่ไม่ให้คนเป็นแม่ปิด เราถามเขาว่า ทำตัวแบบนี้จะเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับลูกได้อย่างไร หนูดูไว้นะคะ สิ่งที่แม่กับพ่อหนูทำเป็นเรื่องไม่ดีอย่าทำตาม มีแต่ผู้ใหญ่แย่ๆที่ทำตัวแบบนี้ แล้วเราก็ปิดประตูรถ รถก็บึ่งออกไปจนแทบจะชนกับรถคันอื่น
การเป็นพ่อแม่คนไม่ใช่ส่งให้ลูกเรียนโรงเรียนดีๆเท่านั้น แต่คนเป็นพ่อแม่ควรเป็นตัวอย่างที่ดีให้ลูกได้เห็นด้วย เรื่องบางเรื่องเราอาจจะมองว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยแต่เด็กคือผ้าขาวที่เขาสามารถซึมซับสีต่างๆได้ง่าย คุณอยากให้ลูกเป็นคนแบบไหน คุณต้องทำตัวอย่างให้เขาดูก่อน