ถ้าแฟนที่คุณรักมากคบมา 4-5 ปี เข้าพบจิตแพทย์ คุณจะทำยังไง?

เป็นสเตตัสแรกที่ผมเขียนในพันทิปเลยนะ ปกติไม่เคยเขียนระบาย สอบถามหรืออะไรทั้งสิ้น ได้แต่มาอ่านลูกเดียว
แต่เนื่องจากสิ่งที่เจอมันค่อนข้างซับซ้อนและคิดไม่ตกตลอดอยู่ในใจมาร่วมเดือน เลยอยากขอความเห็นเพื่อนๆ เผื่อจะได้คิดในแง่มุมอะไรๆดีขึ้น
อย่ามาด่าเลยครับ ไม่มีแรงจะสู้ใครหรอกตอนนี้ โดยอาจจะเล่าค่อนข้างละเอียดหน่อย อดทนอ่านกันหน่อยนะครับ ^^

เริ่มจากว่าผมกับแฟนคบกันมานานแล้วละ 4-5 ปีได้ (ซึ่งผมก็ไม่เคยคบใครนานขนาดนี้) ซึ่งส่วนลึกๆในใจก็คิดอยู่ตลอดว่าอาจจะเป็นเธอที่ผมคิดว่าเป็นแม่ของลูกในอนาคต ซึ่งนิสัยของเธอกับผมต่างกัน และคล้ายกันบ้าง

++เธอใจร้อน ผมใจเย็น เธอไม่ละเอียด ผมเป็นคนละเอียด เธอชอบใช้อารมณ์เกินเหตุในบางที ผมจะต้องข่มอารมณ์ตัวเองไว้เพื่อรอให้เธอใจเย็นถึงค่อยคุย ขี้หึง (ซึ่งบางอย่างก็เป็นเรื่องปกติที่ผู้หญิงเป็นๆกัน) แต่ผมนะรักเธอมาก ... เวลาเธอร้องไห้ไม่ว่าเรื่องอะไรผมต้องอยากปลอบเธอทุกครั้งเพื่อให้เธอหยุดร้อง เธอมนุษยสัมพันธ์ดี เข้ากับทุกคนง่าย คุยเก่ง ร่าเริง เพื่อนๆผมดูจะชอบเธอมากกว่าผมด้วยซ้ำ รวมถึงเข้ากับที่บ้านผมได้ดีกับทุกคน -- แต่ปัญหาที่เกิดเนี่ยประมาณ เกือบ 2 เดือนก่อน

**เริ่มจากว่าเธอทำงานที่หน่วยงานที่นึง ซึ่งอยู่ๆมีเรื่องประมาณว่าเพื่อนร่วมงานชอบกัด ชอบจิกเธอ หรือชอบพูดอะไรให้ไม่สบายใจ มีอยู่คนสองคน ซึ่งก็คุยกันว่าเป็นเรื่องปกติมากกว่าของเพื่อนร่วมงานที่อาจต้องเจอในทุกๆ องค์กร ประมาณว่า คนที่ยังแคร์เราก็มีจะไปสนใจอะไร โดยมีบางคนในนั้นมาจีบ (แฟนผมบอกว่ามันแอบชอบแต่มีเมียแล้ว) ซึ่งแฟนผมก็ไม่เล่นด้วยแต่อย่างไรแต่ มาแนวแบบพูดจีบลอยๆ ไม่ให้ใครรู้ไรงี้
แต่พอเวลาผ่านไปแฟนผมเริ่มรำคาญและไม่ชอบ ผู้ชายคนนั้นก็เปลี่ยนจากดำเป็นขาวคือ จิงๆเค้าไม่ได้จีบเปนแฟนผมไปจีบเค้าตั้งหาก ??

ซึ่งก็ทำให้เค้าเครียดกัวที่ทำงานคนอื่นมองตัวเค้าไม่ดี ไรงี้ เหมือนผู้ชายคนนั้นไปพูดกับคนอื่นว่าจิงๆเค้าไม่ได้อะไร เดกคนนี้เค้ามาหาเค้าเอง รวมถึงบอกภรรยาเค้าด้วย !!!!  ทำให้ผมมองว่าเรื่องบางเรื่องทำไมกลายเป็นเรื่องได้ขนาดนี้ จนผมอยากจะเข้าไปยุ่งเรื่องนี้ แต่แฟนห้ามบอกมันจะกระทบหน้าที่การงาน ซึ่งหลังจากนั้นมีอีกหลายเหตุการที่เค้าโดนเพื่อนร่วมงานว่านั่นนี่อยู่ตลอด ทำให้ไม่สบายใจในการทำงานเท่าไร ทั้งที่ตอนแรกคนเข้าข้างเค้าหลายคน แต่ไปๆมาๆเค้าบอกทุกคนรุมว่า-เค้า (แม้แต่เพื่อนร่วมงานที่สนิทๆ) ว่าเค้าตลอด และไม่มีใครเชื่อในสิ่งที่เค้าเล่าให้ฟัง

แต่พอวันนึง (ผมอาจจะเล่าไม่เคลียเพราะบางอย่างกลัวกระทบองค์กรเลยจะเล่าลวกๆหน่อยนะครับ)
เค้ามีปัญหาที่ทำงานอะไรสักอย่าง คิดว่าแต่ละคนจ้องจะจับเค้า เพราะเค้าทำผิดกฏระเบียบอะไรสักอย่าง ซึ่งทำให้เค้าตื่นตระหนกแทบทั้งวัน คิดว่าคนที่ทำงานล้วงข้อมูลเค้า ล้วงความลับในไอแพด มือถือ หรืออะไรอื่นๆตลอดเวลา ทำให้หมดความเป็นส่วนตัว ผมก็ไปถามคนที่เชี่ยวชาญรู้เกี่ยวกับด้านนี้และผมมาเช็คเองให้ มันก็ไม่มีอะไรอย่างที่เค้ากังวล ทั้งเฟซ ทั้งไลน์ หรืออะไรก็ตาม

โดยสภาพเค้าจากนิสัย คุยเก่ง ร่าเริง ยิ้มง่าย เปลี่ยนบุคลิกกลับไปถนัดตา

เธอไม่ยิ้ม ไม่คุย หน้าตาเศร้าตลอดเวลารวมถึง ไม่อยากเจอผู้คนด้วยอีกทั้งหวาดระแวงว่ามีคนแอบดูความเคลื่อนไหวเธอตลอดเวลา !!!

โดยผมได้สอบถามกับทางครอบครัวเธอ ว่าที่เธอกังวลทุกอย่างมันคืออะไร มานั่งหาสาเหตุกันว่าตกลงมันอะไรยังไง ทำไมอยู่ๆที่เปลี่ยนไปแบบนี้ พี่สาวเค้าโทรไปถามที่ทำงานซึ่งเป็นที่สนิทกับแฟนผม ก็ไม่คุยอะไรเหมือนเดิม และบอกทุกอย่างไม่มีอะไร เธอน่าจะเครียดไปเอง

จนสับสนว่า ตกลงจะเชื่อใคร ตอนนี้ผมต้องทำอย่างไรให้เธอดีขึ้น (ซึ่งเป็นสิ่งที่คิดสิ่งแรกที่ต้องทำ)

แต่พอย้อนไปก่อนหน้านั้น 1 อาทิตย์ เธอก็มีเรื่องแปลกๆก่อนหน้านี้ คือเธอมากินข้าวที่บ้านผมกะครอบครัวปกติ ซึ่งเธอก็ปกติดี ไม่มีอะไร นั่งคุยนั่งรับประทานอาหาร ปกติ แต่อยู่ๆพอใกล้จะกินเสร็จเธอเงียบๆไป

และเหมือนน้ำตาคลอๆ บอกว่าอยากกลับบ้าน พาไปส่งหน่อย
ผมก็บอกเรื่องอะไร มีอะไรก็คุยกัน
เค้าบอกตอนนี้ไม่ไหวจิงๆ อยากกลับบ้าน
ซึ่งก็ไปส่งตามที่เค้าขอครับ โดยที่บ้านผมก็เห็นว่าเธอเป็นอะไร????????

พอถามเธอก็บอกว่า ที่บ้านผมว่าเธอ !!!
หา ??? ว่าตรงไหน คุยเล่นๆ คุยปกติกันๆเองทุกอย่าง โดยไม่มีอะไรเลย แต่เค้าบอกพ่อผมพูดยังงั้นยังงี้ ทั้งที่ผมคิดว่าไม่มีอะไรทั้งสิ้น...
จนระหว่างทางกลับก็พร่ำบอกตลอดว่าคิดมากอะไรไปเองเปล่า ไม่มีอะไรจริงๆ ถ้าที่บ้านผมไม่ชอบเธอผมจะรู้คนแรก จะไม่มีหรอกที่บ้านผมมาว่าอะไรเธอแบบที่เธอคิด เพราะผมก็นั่งอยู่ตลอด

จนผมกลับมาบ้าน ที่บ้านก็ถามก็เปนห่วงแฟนผมว่าเธอเป็นอะไร ทำไมถึงร้องไห้ ผมก็ต้องมานั่งโกหกที่บ้านแทนว่าปวดหัวเอย เครียดเอย (ไม่อยากจะบอกกลัวจะหาว่าแฟนเป็นคนคิดมากเกินไป) โดยนี้เป็นเรื่องก่อนหน้านั้น ซึ่งพอมาคิดกันกับพี่สาวแฟน ว่าทำไมแฟนผมคิดอะไรเยอะแยะขนาดนี้

ตอนแรกคิดกันว่า "ยาลดความอ้วน" หรือเปล่า ผมพึ่งมารู้ว่าเธอกิน ช่วงนี้ แต่ดูแล้วปริมาณยังไม่มาก
ทำให้ค่อนข้างคิดอะไรสะเปะสะปะ หรือหลอนๆทุกอย่างที่คิด

ทั้งอาการที่ ซึมเศร้า ,หวาดระแวงว่ามีคนตามตลอดเวลา , เดินทางไปไหนคิดว่าคนจ้องมอง , ที่ทำงานมีแต่คนนินทาว่าร้าย , ไปที่ไหนมีแต่คนพูดเรื่องเดิมๆ เรื่องซ้ำๆตลอด เถียงว่าทุกเรื่องที่เธอพูดเป็นเรื่องจริง ทำไมไม่มีใครเชื่อเธอ รวมทั้งคิดว่าผมก็ด้วยว่าทำไมต้องพูดเหมือนเรื่องที่คนอื่นพูด ซึ่งไม่ใช่เรื่องอะไรครับ เป็นคำๆนึงในชีวิตประจำวันทั่วไป เช่น ปลาเค็ม อะไรเป็นต้น แต่เธอก็คิดนั้นคิดนี้ตลอดเวลา

จนค่อนข้างแน่ใจคุยกับพี่สาวเธอว่าจะพาเธอไปหาจิตแพทย์ดีมั้ย -_-

ซึ่งตอนจะพาเธอไปก็คิดว่ากล่อมได้ครับ คิดว่าเพื่อความสบายใจของทุกคน , ตัวผมและตัวเธอจะได้หาทางช่วยอะไรบ้าง โดยทุกครั้งที่มีปัญหาผมจะพูดกับเธอทุกครั้งว่า "เค้าอยู่ข้างๆตัวเองตลอดนะ" ช่วงอาทิตย์นั้นเธอแทบจะร้องไห้ตลอดเวลา

และเธอก็ไม่เข้าใจตัวเองเช่นกันว่า ทำไมถึงคิดอะไรแบบนี้ เพราะอะไรถึงคิดออกมา จนต้องพาไปหาหมอจิตแพทย์ครับ

ซึ่ง ณ ตอนนี้อะนะ ก็พาไปหา 3 ครั้งได้ละ 2 อาทิตครั้ง จนถึงตอนนี้

ซึ่งครั้งแรกเลยเธออาการแย่มาก แต่พอได้ยามากิน ก็ดูเหมือนจะดีขึ้นบ้าง หลับเยอะ นอนเยอะ พักสมองมากขึ้น แต่ยังคิดนั้นคิดนี้อยู่

ครั้งที่ 2 ที่มาหาหมอเธอดีขึ้นครับ ยิ้มได้บ้าง คุยเก่งขึ้น เลิกระแวงเรื่องคนมาติดตาม

ครั้งที่ 3 จากที่หมอบอกเธอดีขึ้น 50% ยังมีคิดอะไรแปลกๆบ้างบางเรื่อง แต่โดยรวมเริ่มกลับมาเป็นคนเดิมที่เคยเป็น พาไปไหนก็ไม่กังวลอะไรแล้ว ถือว่าดีขึ้นมากกว่าช่วงก่อนกินยา

ซึ่ง ณ ตอนนี้ผมก็ไม่ได้บอกใครทั้งสิ้น ทั้งเพื่อน ทั้งครอบครัว หรือใครๆ โดยคิดว่ามันจะเป็นผลกระทบแน่ๆในภายหลังถ้าเธอหายดี แล้วโดนมองแบบนี้ ซึ่งในช่วงที่อยู่ในห้วงเวลาที่เล่ามานั้น เครียดครับ โคตรเครียดถึงเครียดมาก ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับตัวเค้าและผม

บางทีก็สับสนว่าถ้าหายก็โอเค และถ้าไม่หายละ อนาคตถ้าผมอยู่กินกับเธอหรือมีลูก ถ้ามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นจะทำอย่างไร ???

ถ้ามันเป็นอาการที่ไม่หาย แล้วต้องกินยาไปตลอดจะทำยังไง ????

ถ้าถามผม ตอนนี้ผมอะรักเธอเหมือนเดิม แต่แค่คิดว่าอนาคตมันจะเป็นอะไร จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าณ ตอนนี้เธอเป็นแบบนี้ ที่บ้านผมถ้ารู้จะรับได้ไหม ผมต้องตัดสินใจอย่างไร ซึ่งตอนนี้ผมก็บอกได้คำเดียวว่าก็ไม่รู้??? เพราะตอนนี้ผมก็ขาดเธอไม่ได้เหมือนกัน อนาคตผมอยากแต่งงานมีครอบครัวกับเธอ โดยเธอก็เช่นกัน ผมก็พยายามมองโลกในแง่ดี แม้ว่าตอนนี้ผมจะหายเครียดไปบ้างที่เห็นเธอดีขึ้น แต่ก่อนหน้านี้ผมแทบอยากพบหมอเพื่อปรึกษาเลย โดยไปหาหมอมา 3 ครั้งผมยังไม่ได้สอบถามหมอเลยว่าตกลงเธออะไร เป็นอะไร ยังไง

เลยว่าจะไปถามหมอโดยตรงครั้งหน้า ตอนนี้ที่ผมทำได้ ก็คือ

คิดแค่ว่า เราดูแลเค้าเต็มที่หรือยัง เราก็ดูแลให้เต็มที่ เรารักเค้ามากแค่ไหนก็แสดงความรักเต็มที่ ทำทุกอย่างให้เธอยิ้ม เธอดีขึ้น ไว้ผมจะมาอัพเดตให้ว่าตอนนี้ดีแค่ไหน และควรจะทำอย่างไรต่อ

เพื่อนๆมีแง่มุมยังไงกับเรื่องนี้ ผมจะดูทุกความเห็นครับ จะได้รู้ว่าควรต้องทำอย่างไร และมีวิธีไหนที่ทำให้สบายใจขึ้นได้บ้าง

ขอบคุณที่อ่านนะครับ ตั้งสเตตัสครั้งแรก ไม่รู้หรอกว่าต้องพิมพ์แบบไหนให้น่าอ่าน แค่มาจากความรู้สึกล้วนๆครับ