ทำไมคนเราเวลาเสียใจแล้ว ท้อแท้ไปหมดทุกอย่างเลย หรืออาจเป็นเพราะความอดทนความเข้มแข็งเรามีไม่มากพอ???

คำสอนของหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน ที่ว่า "ความเหลาะแหละไม่ใช่ธรรม คือกิเลสทั้งนั้น" เป็นการเตือนใจให้ปฏิบัติธรรมด้วยความจริงจังและตั้งมั่น การขาดความมั่นคง ความเกียจคร้าน หรือความอ่

เวลาที่อุปสรรคต่างๆเข้ามาในชีวิต จะจัดการมันอย่างไร เรายังขาดความอดทน ความเข้มแข็ง อยู่นะ (ขอกำลังใจหน่อยนะ) ท้อแท้เหลือเกิน ..........

สวัสดีครับ ผมเป็นคนที่เพื่อนมักมาปรึกษาเรื่องปัญหาชีวิต ใคร ๆ ก็มองว่าใจแข็ง พึ่งพาได้ แต่วันที่ผมมีปัญหาของตัวเองกลับไม่กล้าบอกใคร เพราะกลัวภาพลักษณ์จะเปลี่ยน สุดท้ายมันสะสมจนเริ่มนอนไม่หลับ หงุดหงิ

หนูเป็นคนนึงที่ถูกสอนมาตลอดว่า ต้องอดทน เข้มแข็ง ห้ามอ่อนแอ และที่สำคัญห้ามร้องไห้ ไม่ว่าจะเจอเรื่องอะไร แต่ขอถามกลับไปหน่อยว่า จะโตแล้วหรือยังไม่โตก็ร้องไห้เสียใจไม่ได้หรอวะ ?

ทุกช่วงเวลาของชีวิตคนเรา ต้องพบเจอความยากลำบาก พบเจอปัญหาสารพัดแบบ เงินทอง.. ความรัก.. การงาน.. ครอบครัว.. สุขภาพ.. เมื่อเติบโตขึ้นผ่านโลก ก็จะมีมุมมอง มีภูมิคุ้มกัน ต่อเรื่องราวต่างๆได้ดีขึ้น แต่...

อยากให้ร่วมกันแสดงมุมมองของเพื่อนๆทุกคนคะ ว่าผ่านจุดนั้นที่ทำให้เราเข้มแข็งและผ่านไปได้อย่างไร เพราะใคร?

พอเริ่มเจอปัญหาเรื่องนึงในชีวิตเยอะ มันก็เริ่มรู้สึกท้อแท้ เป็นปัญหาเดิมๆ จากตอนแรกกไม่ไม่คิดมาก จนตอนนี้เก็บมาคิดมากจนชีวิตไม่มีความสุข ทั้งที่เมื่อก่อนไม่ได้เป็นงี้ ไม่กล้าเล่าให้ใครัง เก็บไว้คนเดีย

ทำยังไงถึงจะเข้มแข็ง เมื่อคนที่เรารักและผูกพันธ์กับเราที่สุดในชีวิตมาจากเราไปทุกวันนี้เหมือนอยู่คนเดียวมากเลยค่ะ เวลามีปัญหา ท้อแท้ หรือคิดมาก ก็ไม่รู้จะพูดคุยกับใคร คิดถึงแต่เรื่องเดิมๆซ้ำๆ เราเสียใจ

Hi ผมอยากจะเกี่ยวกับตัวเองตอนนี้หน่อย เพราะผมรู้สึกเหนื่อยกับชีวิตมาก ตอนนี้ผมแบบคิดอะไรไม่ออกเลยเกี่ยวกับชีวิตตนเอง ผมท้อแท้กับตัวเองและมั้งจะคิดด้านลบๆอยู่บ่อยครั้ง ถึงผมจะเรียนมหาลัยอยู่และคุณคงคิด