มีเด็กหนุ่มมาบอกคิดถึง ทั้งที่เค้าก็รู้ว่ามีสามีมัลูกแล้วจะแก้ปัญหานี้อย่างไรดีคะ
คือเรื่องของเรื่องเด็กผู้ชายคนนี้ได้เจอกันโดยการที่เราพักอาศัยที่ทาวน์โฮมค่ะ แล้วเค้าเป็นเจ้าหน้าที่ของโครงการที่ดูแลเรื่องงานช่างโครงสร้างสาธารณูโภคทั้งหมดค่ะ
โดยธรรมชาติผู้หญิงที่อยู่คนเดียวก็ย่อมมีการพึ่งพาอาศัยเค้าในเรื่องการแก้ไขงานที่ไม่เรียบร้อยน่ะคะ
แต่เรื่องไม่จบสิคะ เค้ายังพยายามติดต่อเราตลอดเวลา ทั้งทางเฟสและทางโซเชี่ยลต่างๆค่ะ โทรหาบ้าง
บอกคิดถึงต่างๆนาๆ บางครั้งชวนทานเบียร์บ้างทานข้าวบ้างหรือหาข้อแลกเปลี่ยนง่ายๆในการมาช่วยแก้ไขงานที่ไม่เรียบร้อย
หรือจัดหาช่างรับเหมามาทำแทน ซึ่งเราไม่เคยไปสักครั้งหรือแม้แต่จะเอาของไปให้เป็นน้ำใจ เพราะถือว่าเป็นหน้าที่และความรับผิดชอบ
ของโครงการคะ
เราก็บอกเค้านะคะว่ามีสามีและมีลูกแล้ว และสามีเราก็หวงเรามากด้วย
สามีเราก็เคยเตือนว่าอย่าไปยุ่งกับคนพวกนี้มากนักเพราะ บางทีการที่อยู่คนเดียวที่บ้านเนี่ย หรือจะให้เค้าทำอะไรต้องมีเพื่อนหรือไม่ก็เปิดประตูทำ
อย่าทำโดยลำพัง เพราะบางทีคนพวกนี้อาจจะคิดไม่ดีกับเรา แม้กระทั่งชุดชั้นในก็ต้องเก็บให้มิดชิด อย่าให้เค้าเห็นหรือเอาไปคิดจินตนาการได้ค่ะ
พอสามีเรารู้เรื่องก็ขู่ว่าจะเอาเรื่องแบบจริงๆจังๆ ก็เงียบหายไป แต่พอเงียบไปสักพักก็เริ่มกลับมาอีกครั้งคะ
หนักสุดมาดักรอที่หน้าหมู่บ้าน เฝ้าดูการกลับจากทำงานของเราค่ะ
จนสามีเข้าใจผิดคิดว่าเราไปให้ท่าอีกต่างหาก จนทะเลาะเบาะแว้งกันถึงขั้นจะเลิกกัน
เราร้องเรียนไปก็แล้ว เรื่องก็เงียบหายไปบอกไม่มีเรื่องที่เกิดนะคะ อ้างว่าเค้าอาจจะมาดูความเรียบร้อยก็ได้
อยากจะบอกว่า โซเชี่ยลทั้งหมดเราเลิกเล่นเลยค่ะ แต่อย่างอื่นสิคะมันปิดไม่ได้ ต้องใช้ในงานทั้งหมด
ครั้นจะขายทาวน์โฮมไปซื้อใหม่ก็หาลำบากแบบที่เดินทางสะดวกใกล้ที่ทำงาน
เราจะทำอย่างไรดีคะ แล้วเค้าไม่คิดจะไปหาลูกหาเมียเค้าบ้างหรืออย่างไร
ตอนนี้กลัวที่สุดคือการเข้าใจผิดของสามีที่อาจจะทำอะไรที่รุนแรงได้ค่ะ
มีเด็กหนุ่มมาบอกคิดถึง ทั้งที่เค้าก็รู้ว่ามีสามีมัลูกแล้วจะแก้ปัญหานี้อย่างไรดีคะ
คือเรื่องของเรื่องเด็กผู้ชายคนนี้ได้เจอกันโดยการที่เราพักอาศัยที่ทาวน์โฮมค่ะ แล้วเค้าเป็นเจ้าหน้าที่ของโครงการที่ดูแลเรื่องงานช่างโครงสร้างสาธารณูโภคทั้งหมดค่ะ
โดยธรรมชาติผู้หญิงที่อยู่คนเดียวก็ย่อมมีการพึ่งพาอาศัยเค้าในเรื่องการแก้ไขงานที่ไม่เรียบร้อยน่ะคะ
แต่เรื่องไม่จบสิคะ เค้ายังพยายามติดต่อเราตลอดเวลา ทั้งทางเฟสและทางโซเชี่ยลต่างๆค่ะ โทรหาบ้าง
บอกคิดถึงต่างๆนาๆ บางครั้งชวนทานเบียร์บ้างทานข้าวบ้างหรือหาข้อแลกเปลี่ยนง่ายๆในการมาช่วยแก้ไขงานที่ไม่เรียบร้อย
หรือจัดหาช่างรับเหมามาทำแทน ซึ่งเราไม่เคยไปสักครั้งหรือแม้แต่จะเอาของไปให้เป็นน้ำใจ เพราะถือว่าเป็นหน้าที่และความรับผิดชอบ
ของโครงการคะ
เราก็บอกเค้านะคะว่ามีสามีและมีลูกแล้ว และสามีเราก็หวงเรามากด้วย
สามีเราก็เคยเตือนว่าอย่าไปยุ่งกับคนพวกนี้มากนักเพราะ บางทีการที่อยู่คนเดียวที่บ้านเนี่ย หรือจะให้เค้าทำอะไรต้องมีเพื่อนหรือไม่ก็เปิดประตูทำ
อย่าทำโดยลำพัง เพราะบางทีคนพวกนี้อาจจะคิดไม่ดีกับเรา แม้กระทั่งชุดชั้นในก็ต้องเก็บให้มิดชิด อย่าให้เค้าเห็นหรือเอาไปคิดจินตนาการได้ค่ะ
พอสามีเรารู้เรื่องก็ขู่ว่าจะเอาเรื่องแบบจริงๆจังๆ ก็เงียบหายไป แต่พอเงียบไปสักพักก็เริ่มกลับมาอีกครั้งคะ
หนักสุดมาดักรอที่หน้าหมู่บ้าน เฝ้าดูการกลับจากทำงานของเราค่ะ
จนสามีเข้าใจผิดคิดว่าเราไปให้ท่าอีกต่างหาก จนทะเลาะเบาะแว้งกันถึงขั้นจะเลิกกัน
เราร้องเรียนไปก็แล้ว เรื่องก็เงียบหายไปบอกไม่มีเรื่องที่เกิดนะคะ อ้างว่าเค้าอาจจะมาดูความเรียบร้อยก็ได้
อยากจะบอกว่า โซเชี่ยลทั้งหมดเราเลิกเล่นเลยค่ะ แต่อย่างอื่นสิคะมันปิดไม่ได้ ต้องใช้ในงานทั้งหมด
ครั้นจะขายทาวน์โฮมไปซื้อใหม่ก็หาลำบากแบบที่เดินทางสะดวกใกล้ที่ทำงาน
เราจะทำอย่างไรดีคะ แล้วเค้าไม่คิดจะไปหาลูกหาเมียเค้าบ้างหรืออย่างไร
ตอนนี้กลัวที่สุดคือการเข้าใจผิดของสามีที่อาจจะทำอะไรที่รุนแรงได้ค่ะ