#ตอนที่ 1
http://pantip.com/topic/30717415
#ตอนที่ 2
http://pantip.com/topic/30718961
#ตอนที่ 3
http://pantip.com/topic/30745561
#ตอนที่ 4
http://pantip.com/topic/30745718
#ตอนที่ 5,6,7
http://pantip.com/topic/30774838
(credit pix: ahfashion.com)
#8 เปิดตัว…เจ้านายใหม่
ฉันรายงานตรงกับ MD ไปพลางๆ ระหว่างรอว่าฉันจะต้องรายงานขึ้นต่อใคร
อา... MD ช่างเป็นคนที่ใจกว้าง รับฟัง เชื่อใจ แล้วก็คอมเมนต์ได้ฉลาดนะ
แต่ฟินได้ไม่กี่วัน MD ก็เรียกเรากับ Buddy เข้าไปประกาศ เจ้านายคนใหม่ล่าสุดในชีวิต...
ไหนเอ่ย....ใคร...
ในที่สุด
ในที่สุด
ในที่สุด
ก็ไม่ใช่ใครคนอื่นคนไกล
คุณ CMO นั่นเอง
เดิมทีเค้าดูแลเฉพาะด้านการตลาด
แต่ตอนนี้มาช่วยดูการฝึกอบรม
อุแม่เจ้า หรือฝันที่เราจะได้ทำการตลาดที่นี่จะเป็นจริงด้วย (กล่าวคือ อยากทำงานการตลาด แต่ตอนนั้นที่บริษัทนี้ไม่มีตำแหน่งว่างเปิดรับ เราจึ่งสมัครตำแหน่งที่ว่าง ซึ่งก็คือฝึกอบรม)
และแล้วในที่สุด CMO ก็เรียกฉันกับบั๊ดดี้เข้าไปในห้องแคนทีน...ซึ่ง ณ ตอนนี้ กำลังทำหน้าที่ห้องประชุมย่อยอยู่...
CMO รูปร่าง หน้าตา เป็นไงรู้ไหมคะ
เกาหลีโดยทั่วไป จะผิวขาว หน้าสี่เหลี่ยม ตาตี่ รูปร่างบึกบึน
ส่วนใหญ่จะสูงใหญ่ล่ำบึ้กนะ
แต่..ขออภัย...ไม่ใช่ CMO คนนี้
เขาคือ ผู้ชายตัวเล็ก สูงอาจจะพอๆ กับฉัน หน้าดูเด็ก ผอม ผิวคล้ำ คล้ายคนไทยมากกว่าคนเกาหลี ถ้าอยู่ในลิฟท์กับคนไทย ทุกคนคงจะคุยภาษาไทยกับเขาเป็นแน่แท้ แต่ถ้าจะเรียกให้เป๊ะ ต้องบอกว่าเหมือนเศรษฐีขอม จะเห็นภาพระดับหนึ่ง
เขานั่งอยู่หน้าฉันและบั๊ดดี้ บอกเล่าว่า ตอนนี้ เขาได้รับมอบหมายให้ดูแลแผนกเทรนนิ่งที่เรากำลังดูแลอยู่ แล้วก็พลางทำท่าทางประมาณว่า ไม่ได้อยากเพิ่มงานให้ตัวเองเลย แต่ก็ต้องทำมันแล้วตอนนี้
ฟังไป ฟังมา ฉันคิดในใจว่า
อันที่จริง…ไม่เลวเลยนะ…ในที่สุด ก็ได้ร่วมงานโดยตรงกับคนเกาหลีอย่างเป็นทางการ
ในบรรดาเจ้านายเกาหลีกว่า 5 ชีวิต (ตอนนี้นับได้ 5 คน) F5 (เป็นติ่งญาติกับ F4)
โลก ได้ส่ง CMO (นามสมมุติ) ท่านนี้…มาเป็นนายเรา
ส่วนข่าวลือที่ได้ยินมาเกี่ยวกับเขา ก็ไม่อะไรมาก
ข่าวว่า เขาเป็นคนจริงจัง ทำงานถึงลูกถึงคน และมีวิชากงเล็บนรกแตกด้วย เป็นญาติผู้พี่ของวิชากงเล็บกระดูกขาว เวลาโมโหขึ้นมา ก็มีโยนข้าวของบ้างไรบ้าง
ก็รู้แค่นี้ ก็ว่าดี ทำงานจริงจัง ฉันชอบ
ขณะคิดๆ อยู่นั้นเอง เขาก็ถามว่า ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ไหม มีปัญหาอะไรไหม ฉันก็ตอบไปว่า ไม่มี อยากรู้แค่ว่า ฉันควรเรียกเขาเป็นภาษาเกาหลีว่ายังไง
เขาบอกให้เรียก “บนบูจัง” แปลได้ความประมาณว่ารองประธาน แต่ถ้าแปลตำแหน่งเต็มๆ ของเขาคือประธานบริหารฝ่ายการตลาดและฝึกอบรม
บนบูจัง…ไม่ใช่บาบูจัง 555 โอเค บนบูจัง บนบูจัง บนบูจัง
ฉันท่องศัพท์ในใจ ดีใจว่าวันนี้ได้รู้ศัพท์ภาษาเกาหลีเพิ่มอีกหนึ่ง
แล้วบนบูจังก็หันไปถามบั๊ดดี้ของฉัน
บั๊ดดี้บอกด้วยสีหน้าปุเลี่ยนๆ…ว่าเขามีปัญหา มีอะไรอยากจะบอก
…
แล้วทุกสิ่งก็เงียบงันไปอึดใจหนึ่ง
เอ้า…มีอะไรจะบอก ก็บอกมาสิ
ฉันคิดในใจ
แต่ไม่…เขาทำท่าเหมือนอึดอัด แล้วบอกว่า “อยากคุยกับบนบูจังเท่านั้น”
ฉันนึกในใจ…อะไรของมันวะ
ไม่ต้องเดาก็รู้ว่า หมอนี่ต้องพูดอะไรไม่ดีลับหลังฉันแน่ๆ
บนบูจังหันมาถาม ว่าเราจะว่าอะไรไหม
เฮอะ…แม้จะรู้สึกไม่ดี แต่ฉันไม่มีอะไรลับลมคมในอยู่แล้ว เชิญตามเสบย
“ไม่มีปัญหา” ฉันตอบ เชิญคุยลับหลังฉันกันได้เลย
ฉันเดินออกไปจากห้อง…
รู้สึกแอบโมโหนิดหน่อย…คนที่ควรจะฟ้อง น่าจะเป็นชั้นมากกว่า =_= นี่มันน้ำเน่ามาก ไม่เคยพบเคยเห็น รู้ชัดๆ อยู่แล้วว่าหมอนี่จะพูดในโทนอะไร
เวลาผ่านไปสักพัก ประตูห้องนั้น ก็เปิดออก บั๊ดดี้เปิดออกมา แล้วบนบูจัง ก็เรียกฉันเข้าไป…
เขาถามฉันอีกที ว่ามีอะไรไหม
อีนางเอกเจี๋ยมเจี้ยมอย่างฉัน แม้จะรำคาญเรื่องราวที่เกิดขึ้นราวซีรีส์น้ำเน่า แต่วิถีคนพาล มีหรือที่ฉันจะเอาอย่าง
อีฉันกล้ำกลืนไว้ก่อน เพราะยังพอทนได้ ขอทดลองดูก่อน ว่าบั๊ดดี้ จะทำตัวดีขึ้นไหม มีนายใหม่แล้วเนี่ยะ ตอนนั้นคิดในใจว่า เรื่องขี้ฟ้อง ไม่ใช่ฉัน
ฉันก็บอกว่า ยังไม่มีอะไร
เจ้านายคนใหม่ไม่รู้ได้ยินคำพูดของฉันไหม เขามองตรงไปข้างหน้า ด้วยสายตาบางแบบ ตาเขาก็ตี่อยู่ มองเห็นไม่ค่อยชัดว่าแบบไหน แต่ภาพรวมหน้าตาและคลื่นความรู้สึกมาคุที่ส่งออกมา ไม่อยากจะคิด ว่าคลับคล้ายคลับคลา กับตัวโกงบางตัวในหนัง พลางได้ยินเขาเปรยออกมาว่า
“สนุกว่ะ….สนุกแน่”
สนุก…=O= เทศกาลบ้านใคร อีบั๊ดดี้นินทาว่าร้ายฉันเนี่ยะนะ…ฮีว่าสนุก…
แต่…คงไม่มีอะไรหรอก อย่าคิดอะไรมาก อาจไม่มีอะไรก็ได้ ฉันบอกกับตัวเองเบาๆ แบบนี้ แม้คลางแคลงเล็กๆ ว่าการฟาดฟันอะไรทำนองนี้สนุกตรงไหน และสีหน้านั้น มันคืออะไร แต่ฉันก็พยายามไม่ใส่ใจ…เพราะมันมีเรื่องน่าใส่ใจในตัวงานอีกหลายด้านมากกว่านั้นเยอะ
……
หลังจาก จัดการขวัญและกำลังใจกับทุกหน่วยงาน จนครบถ้วน เรื่องทิศทางของบริษัทแล้ว
บนบูจัง ก็เข้ามาดูแลเรื่องการฝึกอบรม จึงมีโครงการบูรณะปฏิสังขรณ์โครงการอบรมอีกครั้ง ฮีนำไฟล์อบรมทั้งหมดที่แกมี ให้กับเราและบั๊ดดี้
จากนั้น บนบูจังก็เรียกเรากับบั๊ดดี้ ไปคุยว่า เขาจะรวบรวมไฟล์ทั้งหมด ที่บั๊ดดี้และเรามี ไว้เป็นไฟล์เดียวกัน เพื่อเขาจะขอดู แล้วเก็บเป็นศูนย์กลางให้ทีมขายต่างจังหวัดได้เอาไปดู ไปศึกษา
เรื่องมันไม่เห็นจะน่ามีประเด็นอะไรเลยใช่ไหมคะ
แต่ว่า…มันมีประเด็นค่ะ
>> แฉชีวิต ออฟฟิศเกาหลี #8, 9 ซีรีส์ “เจ้านายวายร้าย กับยัยเจี๋ยมเจี้ยม” (ยิ่งหลงเกาหลี ยิ่งรักประเทศไทย)
http://pantip.com/topic/30717415
#ตอนที่ 2
http://pantip.com/topic/30718961
#ตอนที่ 3
http://pantip.com/topic/30745561
#ตอนที่ 4
http://pantip.com/topic/30745718
#ตอนที่ 5,6,7
http://pantip.com/topic/30774838
(credit pix: ahfashion.com)
#8 เปิดตัว…เจ้านายใหม่
ฉันรายงานตรงกับ MD ไปพลางๆ ระหว่างรอว่าฉันจะต้องรายงานขึ้นต่อใคร
อา... MD ช่างเป็นคนที่ใจกว้าง รับฟัง เชื่อใจ แล้วก็คอมเมนต์ได้ฉลาดนะ
แต่ฟินได้ไม่กี่วัน MD ก็เรียกเรากับ Buddy เข้าไปประกาศ เจ้านายคนใหม่ล่าสุดในชีวิต...
ไหนเอ่ย....ใคร...
ในที่สุด
ในที่สุด
ในที่สุด
ก็ไม่ใช่ใครคนอื่นคนไกล
คุณ CMO นั่นเอง
เดิมทีเค้าดูแลเฉพาะด้านการตลาด
แต่ตอนนี้มาช่วยดูการฝึกอบรม
อุแม่เจ้า หรือฝันที่เราจะได้ทำการตลาดที่นี่จะเป็นจริงด้วย (กล่าวคือ อยากทำงานการตลาด แต่ตอนนั้นที่บริษัทนี้ไม่มีตำแหน่งว่างเปิดรับ เราจึ่งสมัครตำแหน่งที่ว่าง ซึ่งก็คือฝึกอบรม)
และแล้วในที่สุด CMO ก็เรียกฉันกับบั๊ดดี้เข้าไปในห้องแคนทีน...ซึ่ง ณ ตอนนี้ กำลังทำหน้าที่ห้องประชุมย่อยอยู่...
CMO รูปร่าง หน้าตา เป็นไงรู้ไหมคะ
เกาหลีโดยทั่วไป จะผิวขาว หน้าสี่เหลี่ยม ตาตี่ รูปร่างบึกบึน
ส่วนใหญ่จะสูงใหญ่ล่ำบึ้กนะ
แต่..ขออภัย...ไม่ใช่ CMO คนนี้
เขาคือ ผู้ชายตัวเล็ก สูงอาจจะพอๆ กับฉัน หน้าดูเด็ก ผอม ผิวคล้ำ คล้ายคนไทยมากกว่าคนเกาหลี ถ้าอยู่ในลิฟท์กับคนไทย ทุกคนคงจะคุยภาษาไทยกับเขาเป็นแน่แท้ แต่ถ้าจะเรียกให้เป๊ะ ต้องบอกว่าเหมือนเศรษฐีขอม จะเห็นภาพระดับหนึ่ง
เขานั่งอยู่หน้าฉันและบั๊ดดี้ บอกเล่าว่า ตอนนี้ เขาได้รับมอบหมายให้ดูแลแผนกเทรนนิ่งที่เรากำลังดูแลอยู่ แล้วก็พลางทำท่าทางประมาณว่า ไม่ได้อยากเพิ่มงานให้ตัวเองเลย แต่ก็ต้องทำมันแล้วตอนนี้
ฟังไป ฟังมา ฉันคิดในใจว่า
อันที่จริง…ไม่เลวเลยนะ…ในที่สุด ก็ได้ร่วมงานโดยตรงกับคนเกาหลีอย่างเป็นทางการ
ในบรรดาเจ้านายเกาหลีกว่า 5 ชีวิต (ตอนนี้นับได้ 5 คน) F5 (เป็นติ่งญาติกับ F4)
โลก ได้ส่ง CMO (นามสมมุติ) ท่านนี้…มาเป็นนายเรา
ส่วนข่าวลือที่ได้ยินมาเกี่ยวกับเขา ก็ไม่อะไรมาก
ข่าวว่า เขาเป็นคนจริงจัง ทำงานถึงลูกถึงคน และมีวิชากงเล็บนรกแตกด้วย เป็นญาติผู้พี่ของวิชากงเล็บกระดูกขาว เวลาโมโหขึ้นมา ก็มีโยนข้าวของบ้างไรบ้าง
ก็รู้แค่นี้ ก็ว่าดี ทำงานจริงจัง ฉันชอบ
ขณะคิดๆ อยู่นั้นเอง เขาก็ถามว่า ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ไหม มีปัญหาอะไรไหม ฉันก็ตอบไปว่า ไม่มี อยากรู้แค่ว่า ฉันควรเรียกเขาเป็นภาษาเกาหลีว่ายังไง
เขาบอกให้เรียก “บนบูจัง” แปลได้ความประมาณว่ารองประธาน แต่ถ้าแปลตำแหน่งเต็มๆ ของเขาคือประธานบริหารฝ่ายการตลาดและฝึกอบรม
บนบูจัง…ไม่ใช่บาบูจัง 555 โอเค บนบูจัง บนบูจัง บนบูจัง
ฉันท่องศัพท์ในใจ ดีใจว่าวันนี้ได้รู้ศัพท์ภาษาเกาหลีเพิ่มอีกหนึ่ง
แล้วบนบูจังก็หันไปถามบั๊ดดี้ของฉัน
บั๊ดดี้บอกด้วยสีหน้าปุเลี่ยนๆ…ว่าเขามีปัญหา มีอะไรอยากจะบอก
…
แล้วทุกสิ่งก็เงียบงันไปอึดใจหนึ่ง
เอ้า…มีอะไรจะบอก ก็บอกมาสิ
ฉันคิดในใจ
แต่ไม่…เขาทำท่าเหมือนอึดอัด แล้วบอกว่า “อยากคุยกับบนบูจังเท่านั้น”
ฉันนึกในใจ…อะไรของมันวะ
ไม่ต้องเดาก็รู้ว่า หมอนี่ต้องพูดอะไรไม่ดีลับหลังฉันแน่ๆ
บนบูจังหันมาถาม ว่าเราจะว่าอะไรไหม
เฮอะ…แม้จะรู้สึกไม่ดี แต่ฉันไม่มีอะไรลับลมคมในอยู่แล้ว เชิญตามเสบย
“ไม่มีปัญหา” ฉันตอบ เชิญคุยลับหลังฉันกันได้เลย
ฉันเดินออกไปจากห้อง…
รู้สึกแอบโมโหนิดหน่อย…คนที่ควรจะฟ้อง น่าจะเป็นชั้นมากกว่า =_= นี่มันน้ำเน่ามาก ไม่เคยพบเคยเห็น รู้ชัดๆ อยู่แล้วว่าหมอนี่จะพูดในโทนอะไร
เวลาผ่านไปสักพัก ประตูห้องนั้น ก็เปิดออก บั๊ดดี้เปิดออกมา แล้วบนบูจัง ก็เรียกฉันเข้าไป…
เขาถามฉันอีกที ว่ามีอะไรไหม
อีนางเอกเจี๋ยมเจี้ยมอย่างฉัน แม้จะรำคาญเรื่องราวที่เกิดขึ้นราวซีรีส์น้ำเน่า แต่วิถีคนพาล มีหรือที่ฉันจะเอาอย่าง
อีฉันกล้ำกลืนไว้ก่อน เพราะยังพอทนได้ ขอทดลองดูก่อน ว่าบั๊ดดี้ จะทำตัวดีขึ้นไหม มีนายใหม่แล้วเนี่ยะ ตอนนั้นคิดในใจว่า เรื่องขี้ฟ้อง ไม่ใช่ฉัน
ฉันก็บอกว่า ยังไม่มีอะไร
เจ้านายคนใหม่ไม่รู้ได้ยินคำพูดของฉันไหม เขามองตรงไปข้างหน้า ด้วยสายตาบางแบบ ตาเขาก็ตี่อยู่ มองเห็นไม่ค่อยชัดว่าแบบไหน แต่ภาพรวมหน้าตาและคลื่นความรู้สึกมาคุที่ส่งออกมา ไม่อยากจะคิด ว่าคลับคล้ายคลับคลา กับตัวโกงบางตัวในหนัง พลางได้ยินเขาเปรยออกมาว่า
“สนุกว่ะ….สนุกแน่”
สนุก…=O= เทศกาลบ้านใคร อีบั๊ดดี้นินทาว่าร้ายฉันเนี่ยะนะ…ฮีว่าสนุก…
แต่…คงไม่มีอะไรหรอก อย่าคิดอะไรมาก อาจไม่มีอะไรก็ได้ ฉันบอกกับตัวเองเบาๆ แบบนี้ แม้คลางแคลงเล็กๆ ว่าการฟาดฟันอะไรทำนองนี้สนุกตรงไหน และสีหน้านั้น มันคืออะไร แต่ฉันก็พยายามไม่ใส่ใจ…เพราะมันมีเรื่องน่าใส่ใจในตัวงานอีกหลายด้านมากกว่านั้นเยอะ
……
หลังจาก จัดการขวัญและกำลังใจกับทุกหน่วยงาน จนครบถ้วน เรื่องทิศทางของบริษัทแล้ว
บนบูจัง ก็เข้ามาดูแลเรื่องการฝึกอบรม จึงมีโครงการบูรณะปฏิสังขรณ์โครงการอบรมอีกครั้ง ฮีนำไฟล์อบรมทั้งหมดที่แกมี ให้กับเราและบั๊ดดี้
จากนั้น บนบูจังก็เรียกเรากับบั๊ดดี้ ไปคุยว่า เขาจะรวบรวมไฟล์ทั้งหมด ที่บั๊ดดี้และเรามี ไว้เป็นไฟล์เดียวกัน เพื่อเขาจะขอดู แล้วเก็บเป็นศูนย์กลางให้ทีมขายต่างจังหวัดได้เอาไปดู ไปศึกษา
เรื่องมันไม่เห็นจะน่ามีประเด็นอะไรเลยใช่ไหมคะ
แต่ว่า…มันมีประเด็นค่ะ