เรื่องสวนยางมองในมุมกลับ

ผมว่าการที่รัฐบาลปล่อยให้การชุมนุมยืดเยื้ออยู่อย่างนี้ สาเหตุนึงน่าจะมาจากเรื่องของเศรฐศาสตร์และกลไกการตลาด
เนื่องจากมีการชุมนุมต่อรองให้ขึ้นราคาอยู่อย่างนี้ คิดดูถ้าเราๆท่านๆเป็นผู้มีผลผลิตยางอยู่ในกำมือ เราจะรีบขายตอนนี้ไหม
คำตอบคือไม่เคยรอจังหวะและโอกาศที่จะขายเมื่อได้ราคาดี. บ้านนี้ก็รอขายบ้านนั้นก็รอขาย รอขายกันทั้งประเทศ
นานๆเข้าของขาดตลาด ราคาก็ขึ้นตามหลัก ดีมานซับพลาย ......
ถึงวันนั้นรัฐบาลค่อยประกาศขึ้นให้โดยอาจจะเข้าเนื้อตัวเองบ้างแต่ก็ไม่ได้เพิ่มเงินมากนัก นี่เหละวิธีจัดการปัญหาที่ยอดเยี่ยม