ขออนุญาติบอกว่านี้คือ กระทู้แรกหากผิดพลาดต้องขออภัยด้วย ยาวหน่อยแต่ช่วยอ่านหน่อยคะ
เราเป็นเด็กมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง ซึ่งเราเริ่มรู้สึกว่าเรามีปัญหาเกี่ยวกับเพื่อหรือเปล่า อยากให้ทุกคนแนะนำเราด้วย เท่าที่เราคิดคือเราพยามหาข้อผิดของตัวเองอยู่ เราบอกเลยว่าเราย้ายมหาลัย จากมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งมาเรียนที่นี้แน่นอนเรามีปัญหาเรื่องของอายุแน่นอน เราอาจจะคิดอะไรโตกว่าพวกเขาสักหน่อย อายุห่างประมาณสองปี เลยทำให้เข้ากันไม่ค่อยได้
1. เราชอบทำการบ้าน ถ้าอาจารย์สั่งงานมา เราจะรีบทำทันที สั่งวันนี้จะต้องเสร็จวันนี้หรือไม่ก็พรุ่งนี้ แต่ถ้าเป็นงานกลุ่ม เราจะพยามถามเพื่อนๆในกลุ่มว่า จะทำงานแบบไหน อย่างไรกันดี พยามรับฟังความเห็นของคนอื่นเสมอ แต่ผลคือ เพื่อนไม่ตอบ(คุยกันผ่านทาง facebook เนื่องจากเพื่อนมักไม่ค่อยได้เข้าเรียน บางครั้งเรียนเสร็จต่างคนต่างรีบไปเรียนวิชาต่อไปเลยทำให้ไม่ค่อยมีโอกาสในการคุยกับแบบต่อหน้า)ขนาดคุยกันต่อหน้ายังไม่ตอบเลย เขาเงียบ เหมือนไม่พอใจความคิดที่เราเสนอไป เราเลยคิดว่าเรารีบไปหรือเปล่า เราผิดปกติไหมกับการอยากทำงานให้เสร็จๆไปจะได้หมดภาระ
2. ทำไมเพื่อนๆไม่ยอมแบ่งงานกันทำ อาทิเช่นทำรายงาน มีห้าหัวข้อ สมาชิกมีห้าคน ทำไมไม่แบ่งกันไปทำคนละเรื่อง หาข้อมูลของตนเอง จัดพิมพ์ให้เรียบร้อย นำไฟล์งานมารวมกันเพื่อปริ้นไปส่ง พอเราเสนอกลับถามเราว่า จะทำคนเดียวไหวหรอ(เราคิดในใจไม่ไหวอะไรอะ) แบบว่าจะทำอะไรก็ต้องไปทำพร้อมกันด้วยกัน
3. ทำไมชอบทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ เช่น เราเรียนนิเทศมักมีงานถ่ายวีดีโอบ่อยๆ เพื่อนก็ชอบจะหาสถานที่ถ่ายที่มันไกลๆ คือต้องออกนอกกรุงเทพ ต้องต่างจังหวัด ต้องไปเปิดห้องพัก บอกก่อนว่าเราไม่ได้มีปัญหาเรื่องการจ่ายเงินเลย แต่เราคิดว่า หาที่ถ่ายในกรุงเทพที่สวยๆมีเยอะแยะ ไม่เป็นต้องไปไกลให้เสียเวลา เหนื่อยด้วย
4. เรารู้สึกว่าทุกคนค่อยอิจฉาเรา ไม่รู้เราคิดไปเองไหม บอกก่อนว่ากลุ่มเรามีสี่คน รวมเราแล้ว เราคือคนที่โง่สุดในกลุ่ม (เราโง่จริงไม่ได้ถล่มตัวเองหรืออะไร) เกรดเราน้อยสุดเลย แล้วเราไม่เคยอิจฉาหรือถามเกรดเพื่อนอะไรเลยนะ เราพอใจในเกรดของเราเสมอ ไม่อยากรู้ของใคร ของเราใครอยากรู้ถามได้เลย ถ้าปกติเขาไม่ถามอะไรเลยแต่ถ้าเขาไม่ได้เกรดAวิชาไหน เขาจะถามเราเลยว่าเราละได้เท่าไหร่ พอเราได้มากกว่าเขา เขาจะเหมือนไม่พอใจต้องไปพบอาจารย์เลยละ เราไม่รู้เขาเอาเราไปเป็นตัวกำหนดเกรดเขาทำไมในเมื่อตอนสอบเก็บคะแนนเขาทำได้น้อยกว่าเราจริงๆ(มีไม่กี่ครั้งหรอก) นี้ไม่ใช้แค่ที่มหาวิทยาลัยที่เป็นนะ เราโดนแบบนี้มาตั้งแต่มธัยม เงินเราก็ไม่ได้รวยนะแต่แม่ให้เราใช้เต็มที่ เพราะเราลูกคนเดียว เพื่อนสนิทเรากับแฟน รวมทั้งแม่เราด้วย พูดเหมือนกันว่าเพื่อนเราคนนี้เขาอิจฉาเราอยู่นะ
5. ทุกคนอยากได้เพื่อนที่ดี จริงใจ ไม่เห็นแก่ตัว แต่ทำไมทุกคนไม่ทำ เราบอกเลยว่าเรามีปัญหาเรื่องเพื่อนมาเยอะมาก เรามีเพื่อนคนหนึ่งที่แฟนเราเขาฝากมาแบบเนี้ยให้อยู่กลุ่มด้วยหน่อยนะ เขารู้จัก เราชีวิตให้ฟังว่าน่าสงสาร เจอแต่เพื่อนไม่ดี(คิดในใจเหมือนเราเลย มีปัญหากับเพื่อนเสมอ ) เราเลยพยามเป็นเพื่อนในที่ดีที่เราทำได้ เราไม่เอาความลับไปพูดต่อ เราจะสนใจห่วงความรู้สึกเพื่อนเสมอว่าไม่พอใจอะไร ชอบอะไร เราออกตัวก่อนเสมอ เช่นถ้าเรารู้สึกว่าเพื่อนไม่พอใจงานชิ้นนี้เราจะเสนอใหม่ ให้ช่วยกันคิดใหม่เอาไว้เพื่อเลือกเสมอ แต่พอถึงตาเราไม่พอใจ ทั้งๆที่รู้แต่ก็นิ่งไม่พูดอะไร แถมตัวเขาเองก็ไม่พอใจเหมือนกัน พูดแค่ว่ากลัวคนอื่นโกรธ แล้วนี้เรา เรายังออกตัวปกป้องเธอเลย(คิดในใจ)
เรากำลังมีปัญหาทางจิต?
เราเป็นเด็กมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง ซึ่งเราเริ่มรู้สึกว่าเรามีปัญหาเกี่ยวกับเพื่อหรือเปล่า อยากให้ทุกคนแนะนำเราด้วย เท่าที่เราคิดคือเราพยามหาข้อผิดของตัวเองอยู่ เราบอกเลยว่าเราย้ายมหาลัย จากมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งมาเรียนที่นี้แน่นอนเรามีปัญหาเรื่องของอายุแน่นอน เราอาจจะคิดอะไรโตกว่าพวกเขาสักหน่อย อายุห่างประมาณสองปี เลยทำให้เข้ากันไม่ค่อยได้
1. เราชอบทำการบ้าน ถ้าอาจารย์สั่งงานมา เราจะรีบทำทันที สั่งวันนี้จะต้องเสร็จวันนี้หรือไม่ก็พรุ่งนี้ แต่ถ้าเป็นงานกลุ่ม เราจะพยามถามเพื่อนๆในกลุ่มว่า จะทำงานแบบไหน อย่างไรกันดี พยามรับฟังความเห็นของคนอื่นเสมอ แต่ผลคือ เพื่อนไม่ตอบ(คุยกันผ่านทาง facebook เนื่องจากเพื่อนมักไม่ค่อยได้เข้าเรียน บางครั้งเรียนเสร็จต่างคนต่างรีบไปเรียนวิชาต่อไปเลยทำให้ไม่ค่อยมีโอกาสในการคุยกับแบบต่อหน้า)ขนาดคุยกันต่อหน้ายังไม่ตอบเลย เขาเงียบ เหมือนไม่พอใจความคิดที่เราเสนอไป เราเลยคิดว่าเรารีบไปหรือเปล่า เราผิดปกติไหมกับการอยากทำงานให้เสร็จๆไปจะได้หมดภาระ
2. ทำไมเพื่อนๆไม่ยอมแบ่งงานกันทำ อาทิเช่นทำรายงาน มีห้าหัวข้อ สมาชิกมีห้าคน ทำไมไม่แบ่งกันไปทำคนละเรื่อง หาข้อมูลของตนเอง จัดพิมพ์ให้เรียบร้อย นำไฟล์งานมารวมกันเพื่อปริ้นไปส่ง พอเราเสนอกลับถามเราว่า จะทำคนเดียวไหวหรอ(เราคิดในใจไม่ไหวอะไรอะ) แบบว่าจะทำอะไรก็ต้องไปทำพร้อมกันด้วยกัน
3. ทำไมชอบทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ เช่น เราเรียนนิเทศมักมีงานถ่ายวีดีโอบ่อยๆ เพื่อนก็ชอบจะหาสถานที่ถ่ายที่มันไกลๆ คือต้องออกนอกกรุงเทพ ต้องต่างจังหวัด ต้องไปเปิดห้องพัก บอกก่อนว่าเราไม่ได้มีปัญหาเรื่องการจ่ายเงินเลย แต่เราคิดว่า หาที่ถ่ายในกรุงเทพที่สวยๆมีเยอะแยะ ไม่เป็นต้องไปไกลให้เสียเวลา เหนื่อยด้วย
4. เรารู้สึกว่าทุกคนค่อยอิจฉาเรา ไม่รู้เราคิดไปเองไหม บอกก่อนว่ากลุ่มเรามีสี่คน รวมเราแล้ว เราคือคนที่โง่สุดในกลุ่ม (เราโง่จริงไม่ได้ถล่มตัวเองหรืออะไร) เกรดเราน้อยสุดเลย แล้วเราไม่เคยอิจฉาหรือถามเกรดเพื่อนอะไรเลยนะ เราพอใจในเกรดของเราเสมอ ไม่อยากรู้ของใคร ของเราใครอยากรู้ถามได้เลย ถ้าปกติเขาไม่ถามอะไรเลยแต่ถ้าเขาไม่ได้เกรดAวิชาไหน เขาจะถามเราเลยว่าเราละได้เท่าไหร่ พอเราได้มากกว่าเขา เขาจะเหมือนไม่พอใจต้องไปพบอาจารย์เลยละ เราไม่รู้เขาเอาเราไปเป็นตัวกำหนดเกรดเขาทำไมในเมื่อตอนสอบเก็บคะแนนเขาทำได้น้อยกว่าเราจริงๆ(มีไม่กี่ครั้งหรอก) นี้ไม่ใช้แค่ที่มหาวิทยาลัยที่เป็นนะ เราโดนแบบนี้มาตั้งแต่มธัยม เงินเราก็ไม่ได้รวยนะแต่แม่ให้เราใช้เต็มที่ เพราะเราลูกคนเดียว เพื่อนสนิทเรากับแฟน รวมทั้งแม่เราด้วย พูดเหมือนกันว่าเพื่อนเราคนนี้เขาอิจฉาเราอยู่นะ
5. ทุกคนอยากได้เพื่อนที่ดี จริงใจ ไม่เห็นแก่ตัว แต่ทำไมทุกคนไม่ทำ เราบอกเลยว่าเรามีปัญหาเรื่องเพื่อนมาเยอะมาก เรามีเพื่อนคนหนึ่งที่แฟนเราเขาฝากมาแบบเนี้ยให้อยู่กลุ่มด้วยหน่อยนะ เขารู้จัก เราชีวิตให้ฟังว่าน่าสงสาร เจอแต่เพื่อนไม่ดี(คิดในใจเหมือนเราเลย มีปัญหากับเพื่อนเสมอ ) เราเลยพยามเป็นเพื่อนในที่ดีที่เราทำได้ เราไม่เอาความลับไปพูดต่อ เราจะสนใจห่วงความรู้สึกเพื่อนเสมอว่าไม่พอใจอะไร ชอบอะไร เราออกตัวก่อนเสมอ เช่นถ้าเรารู้สึกว่าเพื่อนไม่พอใจงานชิ้นนี้เราจะเสนอใหม่ ให้ช่วยกันคิดใหม่เอาไว้เพื่อเลือกเสมอ แต่พอถึงตาเราไม่พอใจ ทั้งๆที่รู้แต่ก็นิ่งไม่พูดอะไร แถมตัวเขาเองก็ไม่พอใจเหมือนกัน พูดแค่ว่ากลัวคนอื่นโกรธ แล้วนี้เรา เรายังออกตัวปกป้องเธอเลย(คิดในใจ)